മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.20.1
एतत्ते कथितं सर्वममृतं मथितं यथा ।
यत्र सोऽश्वः समुत्पन्नः श्रीमानतुलविक्रमः ॥ १.२०.१ ॥
അമൃത് കടഞ്ഞെടുത്തതും അതുല്യ വിക്രമിയായ ആ തേജസ്വിയായ അശ്വം എവിടെ ഉയർന്നുവെന്നതും ഇവയെല്ലാം നിനക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
1.20.2
तं निशाम्य तदा कद्रूर्विनतामिदमब्रवीत् ।
उच्चैःश्रवा हि किंवर्णो भद्रे प्रब्रूहि मा चिरम् ॥ १.२०.२ ॥
അത് കണ്ടപ്പോൾ കദ്രു വിനതയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഭദ്രേ, ഉച്ചൈഃശ്രവസ്സ് ഏത് നിറത്തിലുള്ളവനാണ്? വൈകാതെ പറയൂ.'
1.20.3
श्वेत एवाश्वराजोऽयं किं वा त्वं मन्यसे शुभे ।
ब्रूहि वर्णं त्वमप्यस्य ततोऽत्र विपणावहे ॥ १.२०.३ ॥
വിനത പറഞ്ഞു: 'ഈ അശ്വരാജൻ വെളുത്തവൻ തന്നെ. ശുഭേ, നീ എന്ത് കരുതുന്നു? നീയും അവന്റെ നിറം പറയൂ, അപ്പോൾ ഇവിടെ പന്തയം വെക്കാം.'
1.20.4
कृष्णवालमहं मन्ये हयमेनं शुचिस्मिते ।
एहि सार्धं मया दीव्य दासीभावाय भामिनि ॥ १.२०.४ ॥
കദ്രു പറഞ്ഞു: 'ഈ കുതിര കറുത്ത വാലുള്ളവനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ശുചിസ്മിതേ, വരൂ, എന്നോടൊപ്പം പന്തയം വെക്കൂ, ഭാമിനീ, ദാസിയാകുന്നതിനായി.'
1.20.5
एवं ते समयं कृत्वा दासीभावाय वै मिथः ।
जग्मतुः स्वगृहानेव श्वो द्रक्ष्याव इति स्म ह ॥ १.२०.५ ॥
ഇങ്ങനെ ദാസിയാകുന്ന കരാർ ഉണ്ടാക്കി, 'നാളെ കാണാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇരുവരും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോയി.
1.20.6
ततः पुत्रसहस्रं तु कद्रूर्जिह्यं चिकीर्षती ।
आज्ञापयामास तदा वाला भूत्वाऽञ्जनप्रभाः ॥ १.२०.६ ॥
അപ്പോൾ വഞ്ചന ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച കദ്രു തന്റെ ആയിരം പുത്രന്മാരോട് കല്പിച്ചു: അഞ്ജനത്തിന്റെ പ്രഭയുള്ള രോമങ്ങളായി മാറി ആ കുതിരയുടെ വാലിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കുവിൻ.
1.20.7
आविशध्वं हयं क्षिप्रं दासी न स्यामहं यथा ।
नावपद्यन्त ये वाक्यं ताञ्शशाप भुजंगमान् ॥ १.२०.७ ॥
"വേഗം കുതിരയിൽ പ്രവേശിക്കൂ, ഞാൻ ദാസിയാകാതിരിക്കാൻ." ആ കല്പന അനുസരിക്കാത്ത സർപ്പങ്ങളെ അവൾ ശപിച്ചു.
1.20.8
सर्पसत्रे वर्तमाने पावको वः प्रधक्ष्यति ।
जनमेजयस्य राजर्षेः पाण्डवेयस्य धीमतः ॥ १.२०.८ ॥
"സർപ്പയാഗം നടക്കുമ്പോൾ, പാണ്ഡവവംശജനും ജ്ഞാനിയുമായ രാജർഷി ജനമേജയന്റെ അഗ്നി നിങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കും."
1.20.9
शापमेनं तु शुश्राव स्वयमेव पितामहः ।
अतिक्रूरं समुत्सृष्टं कद्र्वा दैवादतीव हि ॥ १.२०.९ ॥
ഈ ശാപം സ്വയം പിതാമഹൻ കേട്ടു. കദ്രു ഉച്ചരിച്ച ആ ശാപം, ദൈവഗത്യാ, അതിക്രൂരമായിരുന്നു.
1.20.10
सार्धं देवगणैः सर्वैर्वाचं तामन्वमोदत ।
बहुत्वं प्रेक्ष्य सर्पाणां प्रजानां हितकाम्यया ॥ १.२०.१० ॥
എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടുമൊപ്പം അദ്ദേഹം ആ വാക്ക് അനുമോദിച്ചു. സർപ്പങ്ങളുടെ ബാഹുല്യം കണ്ട്, പ്രജകളുടെ നന്മ ആഗ്രഹിച്ച്.
1.20.11
तिग्मवीर्यविषा ह्येते दन्दशूका महाबलाः ।
तेषां तीक्ष्णविषत्वाद्धि प्रजानां च हिताय च ॥ १.२०.११ ॥
ഈ ദംശിക്കുന്ന സർപ്പങ്ങൾ കഠിന വീര്യവും വിഷവുമുള്ളവയും മഹാബലശാലികളുമാണ്. അവയുടെ തീക്ഷ്ണ വിഷം കാരണം, പ്രജകളുടെ നന്മയ്ക്കായും.
1.20.12
युक्तं मात्रा कृतं तेषां परपीडोपसर्पिणाम् ।
अन्येषामपि सत्त्वानां नित्यं दोषपरास्तु ये ॥ १.२०.१२ ॥
മറ്റുള്ളവരെ പീഡിപ്പിക്കാൻ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്ന അവർക്ക് മാതാവ് ചെയ്തത് ഉചിതമാണ്. മറ്റു ജീവികൾക്കും എന്നും ദോഷം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും അത് തന്നെ.
1.20.13
तेषां प्राणान्तिको दण्डो दैवेन विनिपात्यते ।
एवं संभाष्य देवस्तु पूज्य कद्रूं च तां तदा ॥ १.२०.१३ ॥
അവർക്ക് പ്രാണാന്തകമായ ദണ്ഡം ദൈവത്താൽ വീഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച്, അപ്പോൾ ദേവൻ കദ്രുവിനെ ബഹുമാനിച്ചു.
1.20.14
आहूय कश्यपं देव इदं वचनमब्रवीत् ।
यदेते दन्दशूकाश्च सर्पा जातास्त्वयानघ ॥ १.२०.१४ ॥
കശ്യപനെ വിളിച്ച് ദേവൻ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു - കളങ്കമില്ലാത്തവനേ, ഈ ദന്ദശൂകങ്ങളും സർപ്പങ്ങളും നിന്നാൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു.
1.20.15
विषोल्बणा महाभोगा मात्रा शप्ताः परंतप ।
तत्र मन्युस्त्वया तात न कर्तव्यः कथंचन ॥ १.२०.१५ ॥
വിഷത്താൽ ഭയങ്കരരായ, മഹാ ചുരുളുകളുള്ള സർപ്പങ്ങൾ മാതാവിനാൽ ശപിക്കപ്പെട്ടു. ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, കുഞ്ഞേ, ഇതിൽ നീ ഒരു വിധത്തിലും കോപിക്കരുത്.
1.20.16
दृष्टं पुरातनं ह्येतद्यज्ञे सर्पविनाशनम् ।
इत्युक्त्वा सृष्टिकृद्देवस्तं प्रसाद्य प्रजापतिम्।
प्रादाद्विषहरीं विद्यां कश्यपाय महात्मने ॥ १.२०.१६ ॥
ഇത് പുരാതനകാലത്ത് യജ്ഞത്തിൽ സർപ്പനാശമായി കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സൃഷ്ടികർത്താവായ ദേവൻ പ്രജാപതിയെ പ്രസാദിപ്പിച്ച് മഹാത്മാവായ കശ്യപന് വിഷഹരീ വിദ്യ നൽകി.
1.20.17
एवं शप्तेषु नागेषु कद्र्वातु द्विजसत्तम ।
अद्विग्नः शापतस्तस्याः कद्रूं कर्कोटकोऽब्रवीत् ॥ १.२०.१७ ॥
ഇങ്ങനെ കദ്രുവിനാൽ നാഗങ്ങൾ ശപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദ്വിജോത്തമാ, അവളുടെ ശാപത്താൽ കുലുങ്ങാത്ത കർക്കോടകൻ കദ്രുവിനോട് പറഞ്ഞു.
1.20.18
मातरं परमप्रीतस्तथा भुजगसत्तमः ।
आविश्य वाजिनं मुख्यं बालो भूत्वाञ्जनप्रभः ॥ १.२०.१८ ॥
മാതാവിനെക്കുറിച്ച് അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായ സർപ്പശ്രേഷ്ഠൻ, അതുപോലെ ശ്രേഷ്ഠമായ കുതിരയിൽ പ്രവേശിച്ച്, അഞ്ജനകാന്തിയുള്ള ബാലനായി.
1.20.19
दर्शयिष्यामि तत्राहमात्मानं काममाश्वस ।
एवमस्त्विति सा पुत्रं प्रत्युवाच यशस्विनी ॥ १.२०.१९ ॥
അവിടെ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ കാണിക്കാം; നിന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ ധൈര്യമായിരിക്കുക. "അങ്ങനെ ആകട്ടെ" എന്ന് യശസ്വിനിയായ അവൾ മകനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.