ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.202
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.202.1
तेऽलङ्कृताः कुण्डलिनो युवानः ।
परस्परं स्पर्धमाना नरेन्द्राः।
अस्त्रं बलं चात्मनि मन्यमानाः ।
सर्वें समुत्पेतुरुदायुधास्ते ॥ १.२०२.१ ॥
ಅಲಂಕೃತರಾದ, ಕುಂಡಲ ಧರಿಸಿದ ಆ ಯುವ ರಾಜರು, ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾ, ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಸ್ತ್ರವೂ ಬಲವೂ ಇದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎದ್ದರು.
1.202.2
रूपेण वीर्येण कुले चैव ।
शीलेन वित्तेन च यौवनेन।
समिद्धदर्पा मदवेगभिन्ना ।
मत्ता यथा हैमवता गजेन्द्राः ॥ १.२०२.२ ॥
ರೂಪ, ವೀರ್ಯ, ಕುಲ, ಶೀಲ, ಧನ, ಯೌವನಗಳಿಂದ ಅಹಂಕಾರ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವರು, ಮದದ ವೇಗದಿಂದ ಸೀಳಿದ, ಮತ್ತಿಗೊಂಡ ಹಿಮಾಲಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಗಳಂತೆ.
1.202.3
परस्परं स्पर्धया प्रेक्षमाणाः ।
सङ्कल्पजेनाभिपरिप्लुताङ्गाः।
कृष्णा ममैवेत्यभिभाषमाणा ।
नृपाः समुत्पेतुरथासनेभ्यः ॥ १.२०२.३ ॥
ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಕಾಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ವಿಕಾರದಿಂದ ಅಂಗಗಳು ವ್ಯಾಪ್ತವಾದವರು, 'ಕೃಷ್ಣೆ ನನ್ನವಳೇ' ಎನ್ನುತ್ತಾ, ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಆಸನಗಳಿಂದ ಎದ್ದರು.
1.202.4
ते क्षत्रिया रङ्गगताः समेता ।
जिगीषमाणा द्रुपदात्मजां ताम्।
चकाशिरे पर्वतराजकन्या-
मुमां यथा देवगणाः समेताः ॥ १.२०२.४ ॥
ರಂಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೇರಿದ ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ದ್ರುಪದನ ಮಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಮಗಳು ಉಮೆಯ ಸುತ್ತ ಸೇರಿದ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
1.202.5
कन्दर्पबाणाभिनिपीडिताङ्गां ।
कृष्णागतैस्ते हृदयैर्नरेन्द्राः।
रङ्गावतीर्णा द्रुपदात्मजार्थं ।
द्वेषं प्रचक्रुः सुहृदोऽपि तत्र ॥ १.२०२.५ ॥
ಮನ್ಮಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಂಗಗಳು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಕೃಷ್ಣೆಯ ಮೇಲೆ ಹೃದಯ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಆ ರಾಜರು, ರಂಗಕ್ಕೆ ಇಳಿದು, ದ್ರುಪದನ ಮಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ಅಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರ ಮೇಲೂ ದ್ವೇಷ ತೋರಿದರು.
1.202.6
अथाययुर्देवगणा विमानै ।
रुद्रादित्या वसवोऽथाश्विनौ च।
साध्याश्च सर्वे मरुतस्तथैव ।
यमं पुरस्कृत्य धनेश्वरं च ॥ १.२०२.६ ॥
ನಂತರ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳು ಬಂದರು. ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿಯರು, ಸಾಧ್ಯರೆಲ್ಲರೂ, ಮರುತರೂ ಬಂದರು; ಯಮನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಧನೇಶ್ವರ ಕುಬೇರನನ್ನೂ ಕರೆತಂದರು.
1.202.7
दैत्याः सुपर्णाश्च महोरगाश्च ।
देवर्षयो गुह्यकाश्चारणाश्च।
विश्वावसुर्नारदपर्वतौ च ।
गन्धर्वमुख्याः सहसाऽप्सरोभिः ॥ १.२०२.७ ॥
ದೈತ್ಯರು, ಸುಪರ್ಣರು, ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು, ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಗುಹ್ಯಕರು, ಚಾರಣರು, ವಿಶ್ವಾವಸು, ನಾರದ ಪರ್ವತರು, ಮುಖ್ಯ ಗಂಧರ್ವರು ಅಪ್ಸರೆಯರೊಡನೆ ಸಹಸಾ ಬಂದರು.
1.202.8
हलायुधस्तत्र जनार्दनश्च ।
वृष्ण्यन्धकाश्चैव यताप्रधानम्।
प्रेक्षां स्म चक्रुर्यदुपुङ्गवास्ते ।
स्थिताश्च कृष्णस्य मते महान्तः ॥ १.२०२.८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಹಲಾಯುಧ ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಜನಾರ್ದನ ಕೃಷ್ಣ, ವೃಷ್ಣಿ-ಅಂಧಕ ವಂಶದ ಯಾದವ ವೀರರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಸಂಯಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮಹಾತ್ಮರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
1.202.9
दृष्ट्वा तु तान्मत्तगजेन्द्ररूपा-
न्पञ्चाभिपद्मानिव वारणेन्द्रान्।
भस्मावृताङ्गानिव हव्यवाहान् ।
कृष्णः प्रदध्यौ यदुवीरमुख्यः ॥ १.२०२.९ ॥
ಮದಿಸಿದ ಗಜೇಂದ್ರರ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರನ್ನು, ಪದ್ಮಗಳಂತಹ ಐದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಗಳಂತೆ, ಭಸ್ಮದಿಂದ ಆವೃತ ದೇಹದ ಹವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ ನೋಡಿ ಯಾದವ ವೀರರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನಾದ ಕೃಷ್ಣ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
1.202.10
शशंस रामाय युधिष्ठिरं स ।
भीमं सजिष्णुं च यमौ च वीरौ।
शनैःशनैस्तान्प्रसमीक्ष्य रामो ।
जनार्दनं प्रीतमना ददर्श ह ॥ १.२०२.१० ॥
ಅವನು ರಾಮನಿಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಭೀಮ, ವಿಜಯಿ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ವೀರ ಯಮಳರನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಕ್ರಮೇಣ ಅವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿ, ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಕನಾದ ರಾಮ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
1.202.11
अन्ये तु वीरा नृपपुत्रपौत्राः ।
कृष्णागतैर्नत्रमनःस्वभावैः।
व्यायच्छमाना ददृशुर्न तान्वै ।
सन्दष्टदन्तच्छदताम्रनेत्राः ॥ १.२०२.११ ॥
ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣೆಗಾಗಿ ಬಂದ ಇತರ ವೀರರು, ರಾಜಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪೌತ್ರರು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವ ಅವಳೆಡೆಗೆ ಬಾಗಿದವರು, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದರು.
1.202.12
तथैव पार्थाः पृथुबाहवस्ते ।
वीरौ यमौ चैव महानुभावौ।
तां द्रौपदीं प्रेक्ष्य तदा स्म सर्वे ।
कन्दर्पबाणाभिहता बभूवुः ॥ १.२०२.१२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಪೃಥೆಯ ಪುತ್ರರಾದ ಆ ವಿಶಾಲಬಾಹುಗಳು, ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಅವಳಿ ವೀರರು ಕೂಡ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮನ್ಮಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರಾದರು.
1.202.13
देवर्षिगन्धर्वसमाकुलं त-
त्सुपर्णनागासुरसिद्धजुष्टम्।
दिव्येन गन्धेन समाकुलं च ।
दिव्यैश्च पुष्पैरवकीर्यमाणम् ॥ १.२०२.१३ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ಸ್ಥಳ, ಸುಪರ್ಣ, ನಾಗ, ಅಸುರ, ಸಿದ್ಧರು ಸೇವಿಸಿದ್ದು; ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿ, ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
1.202.14
महास्वनैर्दुन्दुभिनादितैश्च ।
बभूव तत्सङ्कुलमन्तरिक्षम्।
विमानसंबाधमभूत्समन्ता-
त्सवेणुवीणापणवानुनादम् ॥ १.२०२.१४ ॥
ಮಹಾ ಧ್ವನಿಗಳು ಮತ್ತು ದುಂದುಭಿ ನಾದಗಳಿಂದ ಆ ಆಕಾಶ ತುಂಬಿತು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು, ಕೊಳಲು, ವೀಣೆ, ಪಣವ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
1.202.15
समाजवाटोपरि संस्थितानां ।
मेघैः समन्तादिव गर्जमानैः।
ततस्तु ते राजगणाः क्रमेण ।
कृष्णानिमित्तं कृतविक्रमाश्च।
सकर्णदुर्योधनशाल्वशल्य-
द्रौणायनिक्राथसुनीथवक्राः ॥ १.२०२.१५ ॥
ಸಭೆಯ ಬೇಲಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದವರ ಸುತ್ತಲೂ ಗರ್ಜಿಸುವ ಮೇಘಗಳಂತೆ, ಆಗ ಆ ರಾಜಗಣಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ನಿಮಿತ್ತ ತಮ್ಮ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿದವು. ಕರ್ಣ, ದುರ್ಯೋಧನ, ಶಾಲ್ವ, ಶಲ್ಯ, ದ್ರೌಣಾಯನಿ, ಕ್ರಾಥ, ಸುನೀಥ, ವಕ್ರ ಇವರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರು.
1.202.16
कलिङ्गवङ्गाधिपपाण्ड्यपौण्ड्रा ।
विदेहराजो यवनाधिपश्च।
अन्ये च नानानृपपुत्रपौत्रा ।
राष्ट्राधिपाः पङ्कजपत्रनेत्राः ॥ १.२०२.१६ ॥
ಕಳಿಂಗ, ವಂಗ, ಪಾಂಡ್ಯ, ಪೌಂಡ್ರ ದೇಶಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳು, ವಿದೇಹದ ರಾಜ, ಯವನರ ಅಧಿಪತಿ, ಇತರ ನಾನಾ ರಾಜರ ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ರಾಷ್ಟ್ರಾಧಿಪತಿಗಳು; ತಾವರೆ ದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣಿನವರು.
1.202.17
किरीटहाराङ्गदचक्रवालै-
र्विभूषिताङ्गाः पृथुबाहवस्ते।
अनुक्रमं विक्रमसत्वयुक्ता ।
बलेन वीर्येण च नर्दमानाः ॥ १.२०२.१७ ॥
ಕಿರೀಟ, ಹಾರ, ಅಂಗದ, ಕಂಕಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ, ವಿಶಾಲ ಬಾಹುಗಳ ಅವರು, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಸತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ಬಲ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
1.202.18
तत्कार्मुकं संहननोपपन्नं ।
सज्यं न शेकुर्मनसाऽपि कर्तुम्।
ते विक्रमन्तः स्फुरता दृढेन ।
विक्षिप्यमाणा धनुषा नरेन्द्राः ॥ १.२०२.१८ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲು ದೃಢವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು; ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಅದಕ್ಕೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಆ ರಾಜರು, ಆ ದೃಢ ಮತ್ತು ಕಂಪಿಸುವ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಇತ್ತ ಅತ್ತ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು.
1.202.19
विचेष्टमाना धरणीतलस्था ।
यथाबलं शैक्ष्यगुणक्रमाश्च।
गतौजसः स्नस्तकिरीटहारा ।
विनिःश्वसन्तः शमयांबभूवुः ॥ १.२०२.१९ ॥
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ನರಳುತ್ತ, ತಮ್ಮ ಬಲ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯ ಗುಣಗಳ ಕ್ರಮದಂತೆ, ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದು, ಕಿರೀಟ ಹಾರಗಳು ಜಾರಿ, ಆಳವಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ ಅವರು ಶಾಂತರಾದರು.
1.202.20
हहाकृतं तद्धनुषा दृढेन ।
विस्रस्तहाराङ्गदचक्रवालम्।
कृष्णानिमित्तं विनिवृत्तकामं ।
राज्ञां तदा मण्डलमार्तमासीत् ॥ १.२०२.२० ॥
ಆ ದೃಢವಾದ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಆಗ ಸಭೆ 'ಅಯ್ಯೋ' ಎಂದು ಕೂಗಿತು. ರಾಜರ ಹಾರಗಳು, ತೋಳ್ಬಂದಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಕಣಗಳು ಸಡಿಲಗೊಂಡು ಬಿದ್ದವು; ಕೃಷ್ಣನ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರ ಆಸೆ ಹಿಂದಿರುಗಿತು; ರಾಜರ ಸಮೂಹ ದುಃಖಿತವಾಯಿತು.
1.202.21
एवं तेषु निवृत्तेषु क्षत्रियेषु समन्ततः ।
चेदीनामधिपो वीरो बलवानन्तकोपमः ॥ १.२०२.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಚೇದಿಗಳ ವೀರನೂ ಬಲವಂತನೂ ಯಮನಂತಿರುವವನೂ ಆದ ಅಧಿಪತಿ ಮುಂದೆ ಬಂದನು.
1.202.22
दमघोषात्मजो धीमाञ्शिशुपालो महाद्युतिः ।
धनुषोऽभ्याशमागम्य तस्थौ राज्ञां समक्षतः ॥ १.२०२.२२ ॥
ದಮಘೋಷನ ಮಗನೂ ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಶಿಶುಪಾಲನು ಬಿಲ್ಲಿನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು ರಾಜರ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.
1.202.23
तदप्यारोप्यमाणं तु माषमात्रेऽभ्यताडयत् ।
धनुषा पीड्यमानस्तु जानुभ्यामगमन्महीम् ॥ १.२०२.२३ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಏರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಒಂದು ಮಾಷ ಅಳತೆಯ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಅದು ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆಯಿತು; ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅವನು ಮಂಡಿಗಳ ಮೇಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
1.202.24
तत उत्थाय राजा स स्वराष्ट्राण्यभिजग्मिवान् ।
ततो राजा जरासन्धो महावीर्यो महाबलः ॥ १.२०२.२४ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜನು ಎದ್ದು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೊರಟನು. ನಂತರ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಮಹಾಬಲಿಯೂ ಆದ ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನು ಮುಂದೆ ಬಂದನು.
1.202.25
कम्बुग्रीवः पृथुव्यंसो मत्तवारणविक्रमः ।
मत्तवारणताम्राक्षो मत्तवारणवेगवान् ॥ १.२०२.२५ ॥
ಶಂಖದಂತೆ ಕತ್ತಿನವನು, ವಿಶಾಲ ಭುಜದವನು, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತೆ ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಕಣ್ಣಿನವನು, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯ ವೇಗವುಳ್ಳವನು.
1.202.26
धनुषोऽभ्याशमागत्य तस्थौ गिरिरिवाचलः ।
धनुरारोप्यमाणं तु सर्षमात्रेऽभ्यताडयत् ॥ १.२०२.२६ ॥
ಬಿಲ್ಲಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ಅವನು ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು. ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳಿನ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.
1.202.27
ततः शल्यो महावीर्यो मद्रराजो महाबलः ।
धनुरारोप्यमाणं तु मुद्गमात्रेऽभ्यताडयत् ॥ १.२०२.२७ ॥
ಆಗ ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಮದ್ರರಾಜ ಶಲ್ಯನು ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹೆಸರುಕಾಳಿನ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು.
1.202.28
तदैवागात्स्वयं राज्यं पश्चादनवलोकयन् ।
इदं धनुर्वरं कोऽद्य सज्यं कुर्वीत पार्थिवः ॥ १.२०२.२८ ॥
ಆಗ ರಾಜರ ಗುಂಪು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡದೆ ಮುಂದೆ ಬಂದು, "ಇಂದು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಯಾವ ರಾಜ ಹೆದೆ ಏರಿಸಬಲ್ಲನು?" ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿತು.
1.202.29
इति निश्चित्य मनसा भूय एव स्थितस्तदा ।
ततो दुर्योधनो राजा धार्तराष्ट्रः परन्तपः ॥ १.२०२.२९ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಅವರು ಮತ್ತೆ ನಿಂತರು. ಆಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರ ದುರ್ಯೋಧನ —
1.202.30
मानी दृढास्त्रसंपन्नः सर्वैश्च नृपलक्षणैः ।
उत्थितः सहसा तत्र भ्रातृमध्ये महाबलः ॥ १.२०२.३० ॥
ಅಭಿಮಾನಿ, ದೃಢ ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ರಾಜಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹೊಂದಿದ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರರ ನಡುವಿನಿಂದ ಸಹಸಾ ಎದ್ದುನಿಂತನು.
1.202.31
विलोक्य द्रौपदीं हृष्टो धनुषोऽभ्याशमागमत् ।
स बभौ धनुरादाय शक्रश्चापधरो यथा ॥ १.२०२.३१ ॥
ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಅವನು ಬಿಲ್ಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
1.202.32
धनुरारोपयामास तिलमात्रेऽभ्यताडयत् ।
आरोप्यमाणं तद्राजा धनुषा बलिना तदा ॥ १.२०२.३२ ॥
ಅವನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹೆದೆ ಏರಿಸಿ ಎಳ್ಳಿನ ಕಾಳಿನಷ್ಟು ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಆಗ ರಾಜನು ಬಲಿಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಏರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
1.202.33
उत्तानशय्यमपतदङ्गुल्यन्तरताडितः ।
स ययौ ताडितस्तेन व्रीडन्निव नराधिपः ॥ १.२०२.३३ ॥
ಬೆರಳುಗಳ ನಡುವೆ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು. ಅವನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ರಾಜನು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು.
1.202.34
ततो वैकर्तनः कर्णो वृषा वै सूतनन्दनः ।
धनुरभ्याशमागम्य तोलयामास तद्धनुः ॥ १.२०२.३४ ॥
ಆಗ ವಿಕರ್ತನನ ಮಗನೂ ಸೂತನ ಪುತ್ರನೂ ಆದ ಕರ್ಣನು ಬಿಲ್ಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತೂಗಿ ನೋಡಿದನು.
1.202.35
तं चाप्यारोप्यमाणं तद्रोममात्रेऽभ्यताडयत् ।
त्रैलोक्यविजयी कर्णः सत्वे त्रैलोक्यविश्रुतः ॥ १.२०२.३५ ॥
ಏರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನೂ ಅವನು ಕೂದಲಿನಷ್ಟು ಗುರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಕರ್ಣನು, ಶೌರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.
1.202.36
धनुषा सोऽपि निर्धूत इति सर्वे भयाकुलाः ।
एवं कर्णे विनिर्धूते धनुषा च नृपोत्तमाः ॥ १.२०२.३६ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಅವನೂ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟನೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಭಯದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡರು. ಹೀಗೆ ಕರ್ಣನು ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರು.
1.202.37
चक्षुर्भिरपि नापश्यन्विनम्रमुखपङ्कजाः ।
दृष्ट्वा कर्णं विनिर्धूतं लोके वीरा नृपोत्तमाः ॥ १.२०२.३७ ॥
ಬಾಗಿದ ತಾವರೆ ಮುಖಗಳುಳ್ಳ ಅವರು ಕಣ್ಣಿನಿಂದಲೂ ನೋಡಲಾರದಾದರು. ಕರ್ಣನು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಲೋಕದ ವೀರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರು.
1.202.38
निराशा धनुरुद्धारे द्रौपदीसंगमेऽपि च ॥ १.२०२.३८ ॥
ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ನಿರಾಶೆ (ಉಂಟಾಯಿತು).
1.202.39
तस्मिंस्तु संभ्रान्तजने समाजे ।
निक्षिप्तवादेषु जनाधिपेषु।
कुन्तीसुतो जिष्णुरियेष कर्तुं ।
सज्यं धनुस्तत्सशरं च वीरः ॥ १.२०२.३९ ॥
ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ರಾಜರು ವಾದಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ) ವೀರನಾಗಿ ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹೆದೆ ಮತ್ತು ಬಾಣದೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ಬಯಸಿದನು.
1.202.40
ततो वरिष्ठः सुरदानवाना-
मुदरधीर्वृष्णिकुलप्रवीरः।
जहर्ष रामेण स पीड्य हस्तं ।
हस्तंगतां पाण्डुसुतस्य मत्वा ॥ १.२०२.४० ॥
ಆಗ ದೇವ-ದಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಉದಾರಬುದ್ಧಿಯ, ವೃಷ್ಣಿಕುಲದ ಪ್ರವೀರನು ಬಲರಾಮನೊಡನೆ ಕೈಯನ್ನು ಒತ್ತಿ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರನಿಗೆ ವಿಜಯ ಕೈಗೆಟುಕಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
1.202.41
न जज्ञिरेऽन्ये नृपविप्रमुख्याः ।
संछन्नरूपानथ पाण्डुपुत्रान्।
विना हि लोके च यदुप्रवीरौ ।
धौम्यं हि धर्मं सह सोदरांश्च ॥ १.२०२.४१ ॥
ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವೇಷ ಮರೆಸಿದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ; ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯದು ವೀರರಿಬ್ಬರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ. ಧೌಮ್ಯ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗಿನ ಧರ್ಮವನ್ನೂ (ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ).