مهابهاراتا · أدهيايا 1.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.203.1
यदा निवृत्ता राजानो धनुषः सज्यकर्मणः ।
अथोदतिष्ठद्विप्राणां मध्याज्जिष्णुरुदारधीः ॥ १.२०३.१ ॥
عندما انسحب الملوك من مهمة شدّ وتر القوس، نهض من وسط البراهمة جيشنو (أرجونا) ذو الفكر النبيل.
1.203.2
उदक्रोशन्विप्रमुख्या विधुन्वन्तोऽजिनानि च ।
दृष्ट्वा संप्रस्थितं पार्थमिन्द्रकेतुसमप्रभम् ॥ १.२०३.२ ॥
لما رأوا بارثا (أرجونا) يتقدّم، متألقاً كراية إندرا، صرخ كبار البراهمة بصوت عالٍ مُلوّحين بجلود الغزلان.
1.203.3
केचिदासन्विमनसः केचिदासन्मुदान्विताः ।
आहुः परस्परं केचिन्निपुणा बुद्धिजीविनः ॥ १.२०३.३ ॥
فصار بعضهم مكتئبي النفس، وامتلأ آخرون بالفرح؛ وأخذ بعض الحكماء العاملين بعقولهم يتحدثون فيما بينهم.
1.203.4
यत्कर्णशल्यप्रमुखैः क्षत्रियैर्लोकविश्रुतैः ।
नानतं बलवद्भिर्हि धनुर्वेदपरायणैः ॥ १.२०३.४ ॥
ذلك القوس الذي لم يستطع ثنيه حتى الكشاترية المشهورون في العالم، بقيادة كارنا وشاليا، الأقوياء المكرّسون لعلم الرماية.
1.203.5
तत्कथं त्वकृतास्त्रेण प्राणतो दुर्बलीयसा ।
वटुमात्रेण शक्यं हि सज्यं कर्तुं धनुर्द्विजाः ॥ १.२०३.५ ॥
فكيف يمكن لفتى لا يحسن السلاح وضعيف البنية أن يشدّ وتر القوس وحده، أيها المولودون مرتين؟
1.203.6
अवहास्या भविष्यन्ति ब्राह्मणाः सर्वराजसु ।
कर्मण्यस्मिन्नसंसिद्धे चापलादपरीक्षिते ॥ १.२०३.६ ॥
إن لم يتحقق هذا العمل، وقد أُقدم عليه بطيشٍ دون اختبار، فسيصبح البراهمة موضع سخرية بين جميع الملوك.
1.203.7
यद्येष दर्पाद्धर्षाद्वाप्यथ ब्राह्मणचापलात् ।
प्रस्थितो धनुरायन्तुं वार्यतां साधु मा गमत् ॥ १.२०३.७ ॥
إن كان قد انطلق لشدّ القوس من الكبرياء أو من الفرح أو من طيش البراهمي، فليُمنع منعًا حسنًا؛ ولا يتقدّم.
1.203.8
नावहास्या भविष्यामो न च लाघवमास्थिताः ।
न च विद्विष्टतां लोके गमिष्यामो महीक्षिताम् ॥ १.२०३.८ ॥
لن نصير موضع سخرية، ولن نلجأ إلى الخفة، ولن نقع في عداوة الملوك في الدنيا.
1.203.9
केचिदाहुर्युवा श्रीमान्नागराजकरोपमः ।
पीनस्कन्धोरुबाहुश्च धैर्येण हिमवानिव ॥ १.२०३.९ ॥
قال بعضهم: إنه شابّ مهيب، كجذع ملك الفيلة، ممتلئ الأكتاف والفخذين والذراعين، وفي الثبات كجبل الهيمالايا.
1.203.10
सिंहखेलगतिः श्रीमान्मत्तनागेन्द्रविक्रमः ।
संभाव्यमस्मिन्कर्मेदमुत्साहाच्चानुमीयते ॥ १.२०३.१० ॥
بمشية الأسد اللاعب، مهيب، بشجاعة ملك الفيلة الهائج؛ إن هذا العمل ممكن فيه، ويُستدل عليه من حماسته.
1.203.11
शक्तिरस्य महोत्साहा न ह्यशक्तः स्वयं व्रजेत् ।
न च तद्विद्यते किंचित्कर्म लोकेषु यद्भवेत् ॥ १.२०३.११ ॥
فيه حماسة عظيمة وقوة أيضًا؛ فالعاجز لا يمضي من تلقاء نفسه. وليس في العوالم عمل لا يمكن أن يكون.
1.203.12
ब्राह्मणानामसाध्यं च नृषु संस्थानचारिषु ।
अब्भक्षा वायुभक्षाश्च फलाहारा दृढव्रताः ॥ १.२०३.१२ ॥
ليس شيء عسيرًا على البراهمة الذين يسيرون في مقامهم بين الناس: شاربو الماء، وآكلو الهواء، وآكلو الثمار، الثابتون على نذورهم.
1.203.13
दुर्बला अपि विप्रा हि बलीयांसः स्वेतजसा ।
ब्राह्मणो नावमन्तव्यः सदसद्वा समाचरन् ॥ १.२०३.१३ ॥
وإن بدا البراهمة ضعفاء، فإنهم أقوى بنورهم الذاتي. لا ينبغي احتقار البراهمي، سواء أحسن التصرف أم أساء.
1.203.14
सुखं दुःखं महद्ध्रस्वं कर्म यत्समुपागतम् ।
जामदग्न्येन रामेण निर्जिताः क्षत्रिया युधि ॥ १.२०३.१४ ॥
اللذة والألم، الكبير والصغير، أي فعل حلّ: بسببه غلب راما ابن جامدغنيا الكشاتريا في الحرب.
1.203.15
पीतः समुद्रोऽगस्त्येन अगाधो ब्रह्मतेजसा ।
तस्माद्ब्रुवन्तु सर्वेऽत्र वटुरेष धनुर्महान् ॥ १.२०३.१५ ॥
شرب أغاستيا المحيط العميق بقوة البراهمة. فليقل الجميع هنا: إن هذا الفتى يستطيع أن يشدّ هذه القوس العظيمة.
1.203.16
आरोपयतु शीघ्रं वै तथेत्यूचुर्द्विजर्षभाः ।
एवं तेषां विलपतां विप्राणां विविधा गिरः ॥ १.२०३.१६ ॥
«فليشدّها بسرعة»، قال أفضل البراهمة. وهكذا سُمعت كلمات البراهمة المتنوعة وهم يندبون.
1.203.17
अर्जुनो धनुषोऽभ्याशे तस्थौ गिरिरिवाचलः ।
अर्जुनः पाण्डवश्रेष्ठो धृष्टद्युम्नमथाब्रवीत् ॥ १.२०३.१७ ॥
وقف أرجونا قرب القوس، ثابتاً كالجبل. ثم قال أرجونا، أفضل البانداڤا، لدهريشتاديومنا.
1.203.18
एतद्धनुर्ब्राह्मणानां सज्यं कर्तुमलं तु किम् ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा धृष्टद्युम्नोऽब्रवीद्वचः ॥ १.२०३.१८ ॥
«هل يمكن أصلاً أن تُشدّ هذه القوس للبراهمة؟» فلما سمع دهريشتاديومنا كلامه قال هذا القول.
1.203.19
ब्राह्मणो वाथ राजन्यो वैश्यो वा शूद्र एव वा ।
एतेषां यो धनुःश्रेष्ठं सज्यं कुर्याद्द्विजोत्तम ॥ १.२०३.१९ ॥
سواء كان براهمانيًا أو كشاتريًا أو فايشيًا أو حتى شودرا، فمن منهم يشدّ الوتر على القوس الأفضل، يا أفضل المولودين مرتين.
1.203.20
तस्मै प्रदेया भगिनी सत्यमुक्तं मया वचः ॥ १.२०३.२० ॥
يُعطى له الأخت؛ وهذا القول قلته بالحق.
1.203.21
ततः पश्चान्महातेजाः पाण्डवो रणदुर्जयः ।
स तद्धनुः परिक्रम्य प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ १.२०३.२१ ॥
ثم طاف الباندافي، عظيم البهاء الذي لا يُقهر في القتال، حول ذلك القوس طوافًا يمينيًا.
1.203.22
प्रणम्य शिरसा देवमीनं वरदं प्रभुम् ।
कृष्णं च मनसा कृत्वा जगृहे चार्जुनो धनुः ॥ १.२०३.२२ ॥
انحنى برأسه أمام الإله واهب الأماني، سيد راية السمكة، وحمل كريشنا في قلبه، ثم أخذ أرجونا القوس.
1.203.23
यत्पार्थिवै रुक्मसुनीथवक्रै ।
राधेयदुर्योधनशल्यसाल्वैः।
तदा धनुर्वेदपरैर्नृसिंहैः ।
कृतं न सज्यं महतोऽपि यत्नात् ॥ १.२०३.२३ ॥
ذلك القوس الذي لم يُشدّ وترُه، رغم الجهد الكبير الذي بذله ملوك مثل روكمين وسونيثا وفاكرا وراذيا (كارنا) ودريودهانا وشالياا وسالفا، ورجال كالأسود متمرسون في علم القوس.
1.203.24
तदर्जुनो वीर्यवतां सदर्प-
स्तदैन्द्रिरिन्द्रावरजप्रभावः।
सज्यं च चक्रे निमिषान्तरेण ।
शरांश्च जग्राह दशार्दसङ्ख्यान् ॥ १.२०३.२४ ॥
فشدّ أرجونا، المعتزّ بين الأقوياء، ابن إندرا الذي قوته كقوة أخي إندرا الأصغر (فيشنو)، ذلك القوس في لحظة، وأخذ خمسة أسهم.
1.203.25
विव्याध लक्ष्यं निपपात तच्च ।
छिद्रेण भूमौ सहसातिविद्धम्।
ततोऽन्तरिक्षे च बभूव नादः ।
समाजमध्ये च महान्निनादः ॥ १.२०३.२५ ॥
أصاب الهدف فسقط. ومن خلال الثقب سقط فجأة إلى الأرض، مخترقاً تماماً. ثم ارتفع صوت في السماء، وفي وسط المجلس كان هناك هدير عظيم.
1.203.26
पुष्पाणि दिव्यानि ववर्ष देवः ।
पार्थस्य मूर्ध्नि द्विषतां निहन्तुः ॥ १.२०३.२६ ॥
أمطر الإله أزهاراً إلهية على رأس بارثا، قاتل أعدائه.
1.203.27
चेलानि विव्यधुस्तत्र ब्राह्मणाश्च सहस्रशः ।
विलक्षितास्ततश्चक्रुर्हाहाकारांश्च सर्वशः।
न्यपतंश्चात्र नभसः समन्तात्पुष्पवृष्टयः ॥ १.२०३.२७ ॥
هناك لوّح آلاف البراهمة بثيابهم. وإذ دهشوا صاحوا صيحات الأسى من كل جانب. وهنا، من السماء ومن كل ناحية، بدأت تهطل أمطار من الأزهار.
1.203.28
शताङ्गानि च तूर्याणि वादकाः समवादयन् ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तत्र सुस्वराः ॥ १.२०३.२८ ॥
عزف العازفون معاً آلات ذات مئة جزء، وأنشدت جماعات السوتا والماغادا أيضاً مدائحه هناك بأصوات عذبة.
1.203.29
तं दृष्ट्वा द्रुपदः प्रीतो बभूव रिपुसूदनः ।
सह सैन्यैश्च पार्थस्य साहाय्यार्थमियेष सः ॥ १.२०३.२९ ॥
فلما رآه دروبادا، مبيد الأعداء، سُرّ، وأراد أن يساعد بارثا بجيوشه.
1.203.30
तस्मिंस्तु शब्दे महति प्रवृद्धे ।
युधिष्ठिरो धर्मभृतां वरिष्ठः।
आवासमेवोपजगाम शीघ्रं ।
सार्धं यमाभ्यां पुरुषोत्तमाभ्याम् ॥ १.२०३.३० ॥
ولما اشتد ذلك الصوت العظيم، مضى يدهشتهرا، أفضل حملة الدهارما، سريعاً إلى المسكن، مع الأخوين التوأمين، أفضل الرجال.
1.203.31
विद्धं तु लक्ष्यं प्रसमीक्ष्य कृष्णा ।
पार्थं च शक्रप्रतिमं निरीक्ष्य।
स्वभ्यस्तरूपापि नवेव नित्यं ।
विनापि हासं हसतीव कन्या ॥ १.२०३.३१ ॥
لما رأت الهدف مُصابًا، نظرت كرشنا إلى بارتا المماثل لإندرا. كانت تلك الفتاة، جديدةً دائمًا رغم أن صورتها مألوفة، تبدو كأنها تضحك دون ضحك.
1.203.32
मदादृतेऽपि स्खलतीव भावै-
र्वाचा विना व्याहरतीव दृष्ट्या।
आदाय शुक्लं वरमाल्यदाम ।
जगाम कुन्तीसुतमुत्स्मयन्ती ॥ १.२०३.३२ ॥
مع أنها لم تكن مخمورة، بدت متعثرة من المشاعر؛ ومع أنها بلا كلام، بدت تتكلم بنظرتها. أخذت الإكليل الأبيض الفاخر وذهبت مبتسمة إلى ابن كونتي.
1.203.33
गत्वा च पश्चात्प्रसमीक्ष्य कृष्णा ।
पार्थस्य वक्षस्यविशङ्कमाना।
क्षिप्त्वा स्रजं पार्थिववीरमध्ये ।
वराय वव्रे द्विजसङ्घमध्ये ॥ १.२०३.३३ ॥
بعد أن تقدمت ثم نظرت دون تردد إلى صدر بارتا، ألقت كرشنا الإكليل بين الملوك المحاربين، واختارته زوجًا لها في وسط جمع البراهمة.
1.203.34
शचीव देवेन्द्रमथाग्निदेवं ।
स्वाहेव लक्ष्मीश्च यथा मुकुन्दम्।
उषेव सूर्यं मदनं रतीव ।
महेश्वरं पर्वतराजपुत्री ॥ १.२०३.३४ ॥
كما اختارت شاتشي ديفيندرا، واختارت سواها الإله أغني، واختارت لاكشمي موكوندا، واختارت أوشا الشمس، واختارت راتي مادانا، وابنة ملك الجبال ماهيشفارا.
1.203.35
स तामुपादाय विजित्य रङ्गे ।
द्विजातिभिस्तैरभिपूज्यमानः।
रङ्गान्निरक्रामदचिन्त्यकर्मा ।
पत्न्या तया चाप्यनुगम्यमानः ॥ १.२०३.३५ ॥
أخذها، وقد انتصر في الساحة، مكرّمًا من أولئك المولودين مرتين، خرج من الساحة ذو الأفعال غير المتصورة، وتبعته زوجته.