ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.203.1
यदा निवृत्ता राजानो धनुषः सज्यकर्मणः ।
अथोदतिष्ठद्विप्राणां मध्याज्जिष्णुरुदारधीः ॥ १.२०३.१ ॥
ರಾಜರು ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹಗ್ಗ ಹೂಡುವ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಉದಾರಬುದ್ಧಿಯ ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ) ಎದ್ದುನಿಂತನು.
1.203.2
उदक्रोशन्विप्रमुख्या विधुन्वन्तोऽजिनानि च ।
दृष्ट्वा संप्रस्थितं पार्थमिन्द्रकेतुसमप्रभम् ॥ १.२०३.२ ॥
ಇಂದ್ರಧ್ವಜದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪಾರ್ಥನು (ಅರ್ಜುನ) ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ಚರ್ಮಾಂಬರಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.
1.203.3
केचिदासन्विमनसः केचिदासन्मुदान्विताः ।
आहुः परस्परं केचिन्निपुणा बुद्धिजीविनः ॥ १.२०३.३ ॥
ಕೆಲವರು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿದರು, ಕೆಲವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು; ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೇ ಜೀವನಾಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಚತುರರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರು.
1.203.4
यत्कर्णशल्यप्रमुखैः क्षत्रियैर्लोकविश्रुतैः ।
नानतं बलवद्भिर्हि धनुर्वेदपरायणैः ॥ १.२०३.४ ॥
ಕರ್ಣ, ಶಲ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಬಲಶಾಲಿ, ಧನುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದಲೂ ಬಗ್ಗಿಸಲಾಗದ ಬಿಲ್ಲು.
1.203.5
तत्कथं त्वकृतास्त्रेण प्राणतो दुर्बलीयसा ।
वटुमात्रेण शक्यं हि सज्यं कर्तुं धनुर्द्विजाः ॥ १.२०३.५ ॥
ಓ ದ್ವಿಜರೇ! ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆ ಅರಿಯದ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲನಾದ, ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನಿಂದ ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಹಗ್ಗ ಹೂಡುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
1.203.6
अवहास्या भविष्यन्ति ब्राह्मणाः सर्वराजसु ।
कर्मण्यस्मिन्नसंसिद्धे चापलादपरीक्षिते ॥ १.२०३.६ ॥
ಈ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧವಾಗದೆ, ಪರೀಕ್ಷಿಸದೆ, ಚಾಪಲ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ನಡುವೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುವರು.
1.203.7
यद्येष दर्पाद्धर्षाद्वाप्यथ ब्राह्मणचापलात् ।
प्रस्थितो धनुरायन्तुं वार्यतां साधु मा गमत् ॥ १.२०३.७ ॥
ಇವನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದಲೋ, ಹರ್ಷದಿಂದಲೋ, ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಚಪಲದಿಂದಲೋ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಡೆಯಿರಿ; ಅವನು ಮುಂದೆ ಹೋಗದಿರಲಿ.
1.203.8
नावहास्या भविष्यामो न च लाघवमास्थिताः ।
न च विद्विष्टतां लोके गमिष्यामो महीक्षिताम् ॥ १.२०३.८ ॥
ನಾವು ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಲಘುತೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಾಜರ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
1.203.9
केचिदाहुर्युवा श्रीमान्नागराजकरोपमः ।
पीनस्कन्धोरुबाहुश्च धैर्येण हिमवानिव ॥ १.२०३.९ ॥
ಕೆಲವರು ಹೇಳಿದರು — ಅವನು ಯುವಕ, ತೇಜಸ್ವಿ; ಗಜರಾಜನ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಿರುವವನು; ತುಂಬಿದ ಭುಜ, ತೊಡೆ ಮತ್ತು ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವನು; ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಿಮವಂತನಂತೆ ಇರುವವನು.
1.203.10
सिंहखेलगतिः श्रीमान्मत्तनागेन्द्रविक्रमः ।
संभाव्यमस्मिन्कर्मेदमुत्साहाच्चानुमीयते ॥ १.२०३.१० ॥
ಸಿಂಹದ ಆಟದ ನಡಿಗೆಯುಳ್ಳವನು, ತೇಜಸ್ವಿ, ಮದಿಸಿದ ಗಜರಾಜನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು; ಇವನಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧ್ಯ; ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಲೂ ಅದು ಊಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
1.203.11
शक्तिरस्य महोत्साहा न ह्यशक्तः स्वयं व्रजेत् ।
न च तद्विद्यते किंचित्कर्म लोकेषु यद्भवेत् ॥ १.२०३.११ ॥
ಇವನಿಗೆ ಮಹಾ ಉತ್ಸಾಹದ ಜೊತೆಗೆ ಶಕ್ತಿಯೂ ಇದೆ; ಅಶಕ್ತನು ತಾನಾಗಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗನು. ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂಥ ಕಾರ್ಯವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
1.203.12
ब्राह्मणानामसाध्यं च नृषु संस्थानचारिषु ।
अब्भक्षा वायुभक्षाश्च फलाहारा दृढव्रताः ॥ १.२०३.१२ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮರ್ಯಾದೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ — ನೀರನ್ನೇ ಸೇವಿಸುವವರು, ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಸೇವಿಸುವವರು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು, ದೃಢವ್ರತರು.
1.203.13
दुर्बला अपि विप्रा हि बलीयांसः स्वेतजसा ।
ब्राह्मणो नावमन्तव्यः सदसद्वा समाचरन् ॥ १.२०३.१३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದುರ್ಬಲರಂತೆ ಕಂಡರೂ ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠರು. ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೋ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೋ ಮಾಡಿದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು.
1.203.14
सुखं दुःखं महद्ध्रस्वं कर्म यत्समुपागतम् ।
जामदग्न्येन रामेण निर्जिताः क्षत्रिया युधि ॥ १.२०३.१४ ॥
ಸುಖ-ದುಃಖ, ದೊಡ್ಡದು-ಚಿಕ್ಕದು, ಬಂದೊದಗಿದ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ ರಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಗೆದ್ದನು.
1.203.15
पीतः समुद्रोऽगस्त्येन अगाधो ब्रह्मतेजसा ।
तस्माद्ब्रुवन्तु सर्वेऽत्र वटुरेष धनुर्महान् ॥ १.२०३.१५ ॥
ಅಗಾಧ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕುಡಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳಲಿ, ಈ ಯುವಕನು ಈ ಮಹಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನು (ಎತ್ತಬಲ್ಲನು).
1.203.16
आरोपयतु शीघ्रं वै तथेत्यूचुर्द्विजर्षभाः ।
एवं तेषां विलपतां विप्राणां विविधा गिरः ॥ १.२०३.१६ ॥
'ಇವನು ಬೇಗನೆ ಹೆದೆಯೇರಿಸಲಿ' ಎಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಹೇಳಿದರು. ಹೀಗೆ ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಮಾತುಗಳು (ಕೇಳಿಬಂದವು).
1.203.17
अर्जुनो धनुषोऽभ्याशे तस्थौ गिरिरिवाचलः ।
अर्जुनः पाण्डवश्रेष्ठो धृष्टद्युम्नमथाब्रवीत् ॥ १.२०३.१७ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಧನುಸ್ಸಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲನಾಗಿ ನಿಂತನು. ಆಗ ಪಾಂಡವಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.203.18
एतद्धनुर्ब्राह्मणानां सज्यं कर्तुमलं तु किम् ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा धृष्टद्युम्नोऽब्रवीद्वचः ॥ १.२०३.१८ ॥
'ಈ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿ ಹೆದೆಯೇರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?' ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.203.19
ब्राह्मणो वाथ राजन्यो वैश्यो वा शूद्र एव वा ।
एतेषां यो धनुःश्रेष्ठं सज्यं कुर्याद्द्विजोत्तम ॥ १.२०३.१९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಲಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಲಿ, ವೈಶ್ಯನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನೇ ಆಗಲಿ — ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಹೆದೆಯನ್ನು ಏರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ.
1.203.20
तस्मै प्रदेया भगिनी सत्यमुक्तं मया वचः ॥ १.२०३.२० ॥
ಅವನಿಗೇ ತಂಗಿಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು — ಇದು ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತು.
1.203.21
ततः पश्चान्महातेजाः पाण्डवो रणदुर्जयः ।
स तद्धनुः परिक्रम्य प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ १.२०३.२१ ॥
ನಂತರ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ರಣದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯನೂ ಆದ ಪಾಂಡವನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದನು.
1.203.22
प्रणम्य शिरसा देवमीनं वरदं प्रभुम् ।
कृष्णं च मनसा कृत्वा जगृहे चार्जुनो धनुः ॥ १.२०३.२२ ॥
ತಲೆಬಾಗಿ ವರದನಾದ ದೇವ, ಮೀನಧ್ವಜನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಅರ್ಜುನನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
1.203.23
यत्पार्थिवै रुक्मसुनीथवक्रै ।
राधेयदुर्योधनशल्यसाल्वैः।
तदा धनुर्वेदपरैर्नृसिंहैः ।
कृतं न सज्यं महतोऽपि यत्नात् ॥ १.२०३.२३ ॥
ರುಕ್ಮಿ, ಸುನೀಥ, ವಕ್ರ, ರಾಧೇಯ (ಕರ್ಣ), ದುರ್ಯೋಧನ, ಶಲ್ಯ, ಸಾಲ್ವ ಮುಂತಾದ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಧನುರ್ವೇದ ನಿಪುಣ ನರಸಿಂಹರು ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ಹೆದೆ ಏರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.203.24
तदर्जुनो वीर्यवतां सदर्प-
स्तदैन्द्रिरिन्द्रावरजप्रभावः।
सज्यं च चक्रे निमिषान्तरेण ।
शरांश्च जग्राह दशार्दसङ्ख्यान् ॥ १.२०३.२४ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು, ವೀರರಲ್ಲಿ ಗರ್ವದಿಂದ, ಇಂದ್ರನ ಮಗನು, ಇಂದ್ರನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನ (ವಿಷ್ಣುವಿನ) ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳವನು, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಿ, ಐದು ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
1.203.25
विव्याध लक्ष्यं निपपात तच्च ।
छिद्रेण भूमौ सहसातिविद्धम्।
ततोऽन्तरिक्षे च बभूव नादः ।
समाजमध्ये च महान्निनादः ॥ १.२०३.२५ ॥
ಅವನು ಗುರಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು; ಅದು ಬಿತ್ತು. ರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಅದು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು. ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಬ್ದ ಎದ್ದಿತು, ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗರ್ಜನೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
1.203.26
पुष्पाणि दिव्यानि ववर्ष देवः ।
पार्थस्य मूर्ध्नि द्विषतां निहन्तुः ॥ १.२०३.२६ ॥
ದೇವನು ಪಾರ್ಥನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನ ಮೇಲೆ, ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
1.203.27
चेलानि विव्यधुस्तत्र ब्राह्मणाश्च सहस्रशः ।
विलक्षितास्ततश्चक्रुर्हाहाकारांश्च सर्वशः।
न्यपतंश्चात्र नभसः समन्तात्पुष्पवृष्टयः ॥ १.२०३.२७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬೀಸಿದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗಿ ಅವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ಇಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಗಳು ಬಿದ್ದವು.
1.203.28
शताङ्गानि च तूर्याणि वादकाः समवादयन् ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तत्र सुस्वराः ॥ १.२०३.२८ ॥
ನೂರು ಅಂಗಗಳ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ವಾದಕರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನುಡಿಸಿದರು; ಸೂತರು ಮತ್ತು ಮಾಗಧರ ಗುಂಪುಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಇಂಪಾದ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
1.203.29
तं दृष्ट्वा द्रुपदः प्रीतो बभूव रिपुसूदनः ।
सह सैन्यैश्च पार्थस्य साहाय्यार्थमियेष सः ॥ १.२०३.२९ ॥
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಶತ್ರುಸೂದನನಾದ ದ್ರುಪದನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ತನ್ನ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾರ್ಥನ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಯಸಿದನು.
1.203.30
तस्मिंस्तु शब्दे महति प्रवृद्धे ।
युधिष्ठिरो धर्मभृतां वरिष्ठः।
आवासमेवोपजगाम शीघ्रं ।
सार्धं यमाभ्यां पुरुषोत्तमाभ्याम् ॥ १.२०३.३० ॥
ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತಕ್ಷಣ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು, ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಯಮಳರೊಂದಿಗೆ.
1.203.31
विद्धं तु लक्ष्यं प्रसमीक्ष्य कृष्णा ।
पार्थं च शक्रप्रतिमं निरीक्ष्य।
स्वभ्यस्तरूपापि नवेव नित्यं ।
विनापि हासं हसतीव कन्या ॥ १.२०३.३१ ॥
ಗುರಿ ಭೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೃಷ್ಣೆ, ಇಂದ್ರನಂತಿರುವ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದಳು. ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದಂತೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಚಿತ ರೂಪದ ಆ ಕನ್ಯೆ, ನಗೆಯಿಲ್ಲದೆಯೂ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿದಳು.
1.203.32
मदादृतेऽपि स्खलतीव भावै-
र्वाचा विना व्याहरतीव दृष्ट्या।
आदाय शुक्लं वरमाल्यदाम ।
जगाम कुन्तीसुतमुत्स्मयन्ती ॥ १.२०३.३२ ॥
ಮದವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಭಾವಗಳಿಂದ ತೊದಲುವಂತೆ, ಮಾತಿಲ್ಲದೆಯೂ ನೋಟದಿಂದ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ, ಬಿಳಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೂಮಾಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಗುತ್ತಾ ಕುಂತೀಪುತ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.
1.203.33
गत्वा च पश्चात्प्रसमीक्ष्य कृष्णा ।
पार्थस्य वक्षस्यविशङ्कमाना।
क्षिप्त्वा स्रजं पार्थिववीरमध्ये ।
वराय वव्रे द्विजसङ्घमध्ये ॥ १.२०३.३३ ॥
ಹೋಗಿ, ನಂತರ ಕೃಷ್ಣೆ ಪಾರ್ಥನ ಎದೆಯನ್ನು ಅಂಜಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ನೋಡಿದಳು. ರಾಜವೀರರ ನಡುವೆ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಎಸೆದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯೆ ವರನಾಗಿ ಅವನನ್ನೇ ಆರಿಸಿದಳು.
1.203.34
शचीव देवेन्द्रमथाग्निदेवं ।
स्वाहेव लक्ष्मीश्च यथा मुकुन्दम्।
उषेव सूर्यं मदनं रतीव ।
महेश्वरं पर्वतराजपुत्री ॥ १.२०३.३४ ॥
ಶಚಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು, ಅಗ್ನಿದೇವನಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮುಕುಂದನನ್ನು, ಉಷೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ರತಿ ಮದನನನ್ನು, ಪರ್ವತರಾಜನ ಪುತ್ರಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು (ಆರಿಸಿದಂತೆ).
1.203.35
स तामुपादाय विजित्य रङ्गे ।
द्विजातिभिस्तैरभिपूज्यमानः।
रङ्गान्निरक्रामदचिन्त्यकर्मा ।
पत्न्या तया चाप्यनुगम्यमानः ॥ १.२०३.३५ ॥
ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ರಂಗದಲ್ಲಿ ಜಯಗಳಿಸಿ, ಆ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಅಚಿಂತ್ಯ ಕರ್ಮಿಯಾದವನು ರಂಗದಿಂದ ಹೊರಟನು; ಪತ್ನಿಯೂ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದಳು.