മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.203.1
यदा निवृत्ता राजानो धनुषः सज्यकर्मणः ।
अथोदतिष्ठद्विप्राणां मध्याज्जिष्णुरुदारधीः ॥ १.२०३.१ ॥
രാജാക്കന്മാർ വില്ലിൽ ഞാൺ കെട്ടുന്ന ദൗത്യത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണരുടെ മധ്യത്തിൽ നിന്ന് ഉദാരബുദ്ധിയായ ജിഷ്ണു (അർജുനൻ) എഴുന്നേറ്റു.
1.203.2
उदक्रोशन्विप्रमुख्या विधुन्वन्तोऽजिनानि च ।
दृष्ट्वा संप्रस्थितं पार्थमिन्द्रकेतुसमप्रभम् ॥ १.२०३.२ ॥
ഇന്ദ്രധ്വജത്തിനു സമാനമായ പ്രഭയോടെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്ന പാർത്ഥനെ (അർജുനനെ) കണ്ടപ്പോൾ, മുഖ്യ ബ്രാഹ്മണർ തങ്ങളുടെ മാൻതോലുകൾ വീശിക്കൊണ്ട് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
1.203.3
केचिदासन्विमनसः केचिदासन्मुदान्विताः ।
आहुः परस्परं केचिन्निपुणा बुद्धिजीविनः ॥ १.२०३.३ ॥
ചിലർ മനംമടുത്തു, ചിലർ സന്തോഷം നിറഞ്ഞവരായി; ബുദ്ധികൊണ്ട് ജീവിക്കുന്ന നിപുണരായ ചിലർ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
1.203.4
यत्कर्णशल्यप्रमुखैः क्षत्रियैर्लोकविश्रुतैः ।
नानतं बलवद्भिर्हि धनुर्वेदपरायणैः ॥ १.२०३.४ ॥
കർണ്ണൻ, ശല്യൻ തുടങ്ങിയ ലോകപ്രസിദ്ധരും ബലവാന്മാരും ധനുർവേദത്തിൽ നിഷ്ഠരുമായ ക്ഷത്രിയരാൽ പോലും വളയ്ക്കാനാകാത്ത വില്ല്.
1.203.5
तत्कथं त्वकृतास्त्रेण प्राणतो दुर्बलीयसा ।
वटुमात्रेण शक्यं हि सज्यं कर्तुं धनुर्द्विजाः ॥ १.२०३.५ ॥
ഹേ ദ്വിജന്മാരേ! ആയുധവിദ്യ അറിയാത്ത, ദുർബലനായ, കേവലം ഒരു ബാലനാൽ വില്ലിൽ ഞാൺ കെട്ടുന്നത് എങ്ങനെ സാധ്യമാകും?
1.203.6
अवहास्या भविष्यन्ति ब्राह्मणाः सर्वराजसु ।
कर्मण्यस्मिन्नसंसिद्धे चापलादपरीक्षिते ॥ १.२०३.६ ॥
ഈ പ്രവൃത്തി സിദ്ധിക്കാതെയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടാതെയും ചാപല്യത്താൽ ചെയ്താൽ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും മുന്നിൽ ബ്രാഹ്മണർ പരിഹാസപാത്രമാകും.
1.203.7
यद्येष दर्पाद्धर्षाद्वाप्यथ ब्राह्मणचापलात् ।
प्रस्थितो धनुरायन्तुं वार्यतां साधु मा गमत् ॥ १.२०३.७ ॥
ഇവൻ അഹങ്കാരത്താലോ ആനന്ദത്താലോ അല്ലെങ്കിൽ ബ്രാഹ്മണന്റെ ചാപല്യത്താലോ വില്ല് കുലയ്ക്കാൻ പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവനെ നന്നായി തടയുക; അവൻ മുന്നോട്ട് പോകരുത്.
1.203.8
नावहास्या भविष्यामो न च लाघवमास्थिताः ।
न च विद्विष्टतां लोके गमिष्यामो महीक्षिताम् ॥ १.२०३.८ ॥
ഞങ്ങൾ പരിഹാസ്യരാകില്ല, ലാഘവത്തെ സ്വീകരിക്കില്ല, ലോകത്തിൽ രാജാക്കന്മാരുടെ വിദ്വേഷത്തിന് പാത്രമാകുകയുമില്ല.
1.203.9
केचिदाहुर्युवा श्रीमान्नागराजकरोपमः ।
पीनस्कन्धोरुबाहुश्च धैर्येण हिमवानिव ॥ १.२०३.९ ॥
ചിലർ പറഞ്ഞു — അവൻ യുവാവും തേജസ്വിയുമാണ്; ഗജരാജന്റെ തുമ്പിക്കൈ പോലെയുള്ളവൻ; പുഷ്ടമായ തോളും തുടയും കൈകളുമുള്ളവൻ; ധൈര്യത്തിൽ ഹിമവാനെപ്പോലെ.
1.203.10
सिंहखेलगतिः श्रीमान्मत्तनागेन्द्रविक्रमः ।
संभाव्यमस्मिन्कर्मेदमुत्साहाच्चानुमीयते ॥ १.२०३.१० ॥
സിംഹത്തിന്റെ കളിനടത്തമുള്ളവൻ, തേജസ്വി, മദിച്ച ഗജരാജന്റെ വിക്രമമുള്ളവൻ; ഇവനിൽ ഈ കർമ്മം സാധ്യമാണ്; ഉത്സാഹത്താലും അത് ഊഹിക്കപ്പെടുന്നു.
1.203.11
शक्तिरस्य महोत्साहा न ह्यशक्तः स्वयं व्रजेत् ।
न च तद्विद्यते किंचित्कर्म लोकेषु यद्भवेत् ॥ १.२०३.११ ॥
ഇവനിൽ മഹത്തായ ഉത്സാഹത്തോടൊപ്പം ശക്തിയുമുണ്ട്; അശക്തൻ സ്വയം മുന്നോട്ട് പോവുകയില്ല. ലോകങ്ങളിൽ സംഭവ്യമാകാവുന്ന കർമ്മത്തിനപ്പുറം മറ്റൊന്നുമില്ല.
1.203.12
ब्राह्मणानामसाध्यं च नृषु संस्थानचारिषु ।
अब्भक्षा वायुभक्षाश्च फलाहारा दृढव्रताः ॥ १.२०३.१२ ॥
മനുഷ്യരിൽ തങ്ങളുടെ മര്യാദയിൽ ജീവിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണർക്ക് അസാധ്യമായതൊന്നുമില്ല — വെള്ളം കുടിക്കുന്നവർ, കാറ്റ് ഭക്ഷിക്കുന്നവർ, ഫലം ആഹരിക്കുന്നവർ, ദൃഢവ്രതർ.
1.203.13
दुर्बला अपि विप्रा हि बलीयांसः स्वेतजसा ।
ब्राह्मणो नावमन्तव्यः सदसद्वा समाचरन् ॥ १.२०३.१३ ॥
ബ്രാഹ്മണർ ദുർബലരായി കാണപ്പെട്ടാലും തങ്ങളുടെ തേജസ്സിനാൽ അവർ അത്യന്തം ശക്തരാണ്. നല്ലതോ ചീത്തയോ ചെയ്താലും ബ്രാഹ്മണനെ അവമതിക്കരുത്.
1.203.14
सुखं दुःखं महद्ध्रस्वं कर्म यत्समुपागतम् ।
जामदग्न्येन रामेण निर्जिताः क्षत्रिया युधि ॥ १.२०३.१४ ॥
സുഖവും ദുഃഖവും, വലുതും ചെറുതും, വന്നുചേർന്ന കർമ്മഫലത്താൽ ജാമദഗ്ന്യ രാമൻ യുദ്ധത്തിൽ ക്ഷത്രിയരെ ജയിച്ചു.
1.203.15
पीतः समुद्रोऽगस्त्येन अगाधो ब्रह्मतेजसा ।
तस्माद्ब्रुवन्तु सर्वेऽत्र वटुरेष धनुर्महान् ॥ १.२०३.१५ ॥
അഗാധമായ സമുദ്രത്തെ അഗസ്ത്യൻ ബ്രഹ്മതേജസ്സിനാൽ കുടിച്ചു. അതിനാൽ ഇവിടെയുള്ളവരെല്ലാം പറയട്ടെ, ഈ യുവാവ് ഈ മഹാധനുസ്സിനെ (വലിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ്).
1.203.16
आरोपयतु शीघ्रं वै तथेत्यूचुर्द्विजर्षभाः ।
एवं तेषां विलपतां विप्राणां विविधा गिरः ॥ १.२०३.१६ ॥
'ഇവൻ വേഗം വില്ല് കുലയ്ക്കട്ടെ' എന്ന് ശ്രേഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ബ്രാഹ്മണരുടെ പല വാക്കുകൾ (കേട്ടു).
1.203.17
अर्जुनो धनुषोऽभ्याशे तस्थौ गिरिरिवाचलः ।
अर्जुनः पाण्डवश्रेष्ठो धृष्टद्युम्नमथाब्रवीत् ॥ १.२०३.१७ ॥
അർജ്ജുനൻ വില്ലിനടുത്ത് മലപോലെ ഇളകാതെ നിന്നു. അപ്പോൾ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠനായ അർജ്ജുനൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനോട് പറഞ്ഞു.
1.203.18
एतद्धनुर्ब्राह्मणानां सज्यं कर्तुमलं तु किम् ।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा धृष्टद्युम्नोऽब्रवीद्वचः ॥ १.२०३.१८ ॥
'ഈ വില്ല് ബ്രാഹ്മണർക്കായി കുലയ്ക്കാൻ കഴിയുമോ?' അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.203.19
ब्राह्मणो वाथ राजन्यो वैश्यो वा शूद्र एव वा ।
एतेषां यो धनुःश्रेष्ठं सज्यं कुर्याद्द्विजोत्तम ॥ १.२०३.१९ ॥
ബ്രാഹ്മണനോ, ക്ഷത്രിയനോ, വൈശ്യനോ, അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രനോ ആകട്ടെ — ഇവരിൽ ആരാണോ ശ്രേഷ്ഠമായ ധനുസ്സിൽ ഞാൺ കെട്ടുന്നത്, ഓ ദ്വിജോത്തമാ.
1.203.20
तस्मै प्रदेया भगिनी सत्यमुक्तं मया वचः ॥ १.२०३.२० ॥
അവനു തന്നെ സഹോദരിയെ നൽകണം — ഇത് ഞാൻ സത്യമായി പറഞ്ഞ വാക്ക്.
1.203.21
ततः पश्चान्महातेजाः पाण्डवो रणदुर्जयः ।
स तद्धनुः परिक्रम्य प्रदक्षिणमथाकरोत् ॥ १.२०३.२१ ॥
പിന്നീട്, മഹാതേജസ്വിയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാവാത്തവനുമായ പാണ്ഡവൻ ആ ധനുസ്സിനെ പ്രദക്ഷിണം വെച്ചു.
1.203.22
प्रणम्य शिरसा देवमीनं वरदं प्रभुम् ।
कृष्णं च मनसा कृत्वा जगृहे चार्जुनो धनुः ॥ १.२०३.२२ ॥
ശിരസ്സു നമിച്ച്, വരദായകനായ ദേവനെയും മീനധ്വജനായ പ്രഭുവിനെയും വന്ദിച്ച്, മനസ്സിൽ കൃഷ്ണനെ വെച്ച് അർജുനൻ ആ ധനുസ്സ് എടുത്തു.
1.203.23
यत्पार्थिवै रुक्मसुनीथवक्रै ।
राधेयदुर्योधनशल्यसाल्वैः।
तदा धनुर्वेदपरैर्नृसिंहैः ।
कृतं न सज्यं महतोऽपि यत्नात् ॥ १.२०३.२३ ॥
രുക്മി, സുനീഥൻ, വക്രൻ, രാധേയൻ (കർണ്ണൻ), ദുര്യോധനൻ, ശല്യൻ, സാല്വൻ തുടങ്ങിയ രാജാക്കന്മാരും, ധനുർവേദത്തിൽ നിപുണരായ നരസിംഹങ്ങളും വലിയ പരിശ്രമം ചെയ്തിട്ടും ആ ധനുസ്സിൽ ഞാൺ കെട്ടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
1.203.24
तदर्जुनो वीर्यवतां सदर्प-
स्तदैन्द्रिरिन्द्रावरजप्रभावः।
सज्यं च चक्रे निमिषान्तरेण ।
शरांश्च जग्राह दशार्दसङ्ख्यान् ॥ १.२०३.२४ ॥
അപ്പോൾ വീരന്മാർക്കിടയിൽ അഭിമാനിയായ അർജുനൻ, ഇന്ദ്രപുത്രനും ഇന്ദ്രാനുജന്റെ (വിഷ്ണുവിന്റെ) പ്രഭാവമുള്ളവനുമായി, ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ അതിൽ ഞാൺ കെട്ടി, അഞ്ച് അമ്പുകളും എടുത്തു.
1.203.25
विव्याध लक्ष्यं निपपात तच्च ।
छिद्रेण भूमौ सहसातिविद्धम्।
ततोऽन्तरिक्षे च बभूव नादः ।
समाजमध्ये च महान्निनादः ॥ १.२०३.२५ ॥
അവൻ ലക്ഷ്യത്തെ തുളച്ചു; അത് വീണു. ദ്വാരത്തിലൂടെ അത് പെട്ടെന്ന് നിലത്തുവീണു, പൂർണ്ണമായി തുളയ്ക്കപ്പെട്ടു. പിന്നെ ആകാശത്ത് ഒരു ശബ്ദമുയർന്നു, സദസ്സിന്റെ നടുവിൽ ഒരു മഹാഗർജ്ജനം ഉണ്ടായി.
1.203.26
पुष्पाणि दिव्यानि ववर्ष देवः ।
पार्थस्य मूर्ध्नि द्विषतां निहन्तुः ॥ १.२०३.२६ ॥
ദേവൻ പാർത്ഥന്റെ തലയിൽ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ചവന്റെ മേൽ, ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ വർഷിച്ചു.
1.203.27
चेलानि विव्यधुस्तत्र ब्राह्मणाश्च सहस्रशः ।
विलक्षितास्ततश्चक्रुर्हाहाकारांश्च सर्वशः।
न्यपतंश्चात्र नभसः समन्तात्पुष्पवृष्टयः ॥ १.२०३.२७ ॥
അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണർ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ വീശി. വിസ്മയിച്ച് അവർ എല്ലായിടത്തും ഹാഹാകാരം മുഴക്കി. ഇവിടെ ആകാശത്തുനിന്ന് ചുറ്റിലും പുഷ്പവൃഷ്ടികൾ വീണു.
1.203.28
शताङ्गानि च तूर्याणि वादकाः समवादयन् ।
सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तत्र सुस्वराः ॥ १.२०३.२८ ॥
നൂറ് അംഗങ്ങളുള്ള വാദ്യങ്ങൾ വാദകർ ഒന്നിച്ച് വായിച്ചു; സൂതന്മാരും മാഗധന്മാരുടെ സംഘങ്ങളും അവിടെ മധുരസ്വരത്തിൽ സ്തുതിച്ചു.
1.203.29
तं दृष्ट्वा द्रुपदः प्रीतो बभूव रिपुसूदनः ।
सह सैन्यैश्च पार्थस्य साहाय्यार्थमियेष सः ॥ १.२०३.२९ ॥
അവനെ കണ്ട് ശത്രുസൂദനനായ ദ്രുപദൻ സന്തോഷിച്ചു. സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം പാർത്ഥന്റെ സഹായത്തിന് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു.
1.203.30
तस्मिंस्तु शब्दे महति प्रवृद्धे ।
युधिष्ठिरो धर्मभृतां वरिष्ठः।
आवासमेवोपजगाम शीघ्रं ।
सार्धं यमाभ्यां पुरुषोत्तमाभ्याम् ॥ १.२०३.३० ॥
ആ മഹാശബ്ദം വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ, ധർമ്മധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഉടൻ തന്നെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, പുരുഷോത്തമരായ ഇരട്ടകളോടൊപ്പം.
1.203.31
विद्धं तु लक्ष्यं प्रसमीक्ष्य कृष्णा ।
पार्थं च शक्रप्रतिमं निरीक्ष्य।
स्वभ्यस्तरूपापि नवेव नित्यं ।
विनापि हासं हसतीव कन्या ॥ १.२०३.३१ ॥
ലക്ഷ്യം തുളയ്ക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട് കൃഷ്ണ, ഇന്ദ്രതുല്യനായ പാർത്ഥനെ നോക്കി. എപ്പോഴും പുതിയതുപോലെ, നന്നായി പരിചിതമായ രൂപമുള്ള ആ കന്യക, ചിരിയില്ലാതെയും ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
1.203.32
मदादृतेऽपि स्खलतीव भावै-
र्वाचा विना व्याहरतीव दृष्ट्या।
आदाय शुक्लं वरमाल्यदाम ।
जगाम कुन्तीसुतमुत्स्मयन्ती ॥ १.२०३.३२ ॥
മദമില്ലാതെയും വികാരങ്ങളാൽ ഇടറുന്നതുപോലെ, വാക്കില്ലാതെയും നോട്ടത്താൽ സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ, വെളുത്ത ശ്രേഷ്ഠമായ പൂമാല എടുത്ത്, പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കുന്തീപുത്രന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
1.203.33
गत्वा च पश्चात्प्रसमीक्ष्य कृष्णा ।
पार्थस्य वक्षस्यविशङ्कमाना।
क्षिप्त्वा स्रजं पार्थिववीरमध्ये ।
वराय वव्रे द्विजसङ्घमध्ये ॥ १.२०३.३३ ॥
ചെന്നശേഷം കൃഷ്ണ പാർത്ഥന്റെ മാറിടം ശങ്കയില്ലാതെ നോക്കി. രാജവീരരുടെ നടുവിൽ മാല എറിഞ്ഞ്, ബ്രാഹ്മണസംഘത്തിന് മധ്യേ വരനായി അവനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
1.203.34
शचीव देवेन्द्रमथाग्निदेवं ।
स्वाहेव लक्ष्मीश्च यथा मुकुन्दम्।
उषेव सूर्यं मदनं रतीव ।
महेश्वरं पर्वतराजपुत्री ॥ १.२०३.३४ ॥
ശചി ദേവേന്ദ്രനെയും, അഗ്നിദേവന് സ്വാഹയെയും, ലക്ഷ്മി മുകുന്ദനെയും, ഉഷസ്സ് സൂര്യനെയും, രതി മദനനെയും, പർവതരാജപുത്രി മഹേശ്വരനെയും (തിരഞ്ഞെടുത്തതുപോലെ).
1.203.35
स तामुपादाय विजित्य रङ्गे ।
द्विजातिभिस्तैरभिपूज्यमानः।
रङ्गान्निरक्रामदचिन्त्यकर्मा ।
पत्न्या तया चाप्यनुगम्यमानः ॥ १.२०३.३५ ॥
അവൻ അവളെ കൂട്ടി, രംഗത്ത് ജയിച്ച്, ആ ദ്വിജന്മാരാൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ട്, അചിന്ത്യകർമ്മാവായ അവൻ രംഗം വിട്ടു പുറപ്പെട്ടു; ഭാര്യയും അവനെ അനുഗമിച്ചു.