Mahābhārata · Adhyāya 1.204

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

1.204.1

तस्मै दित्सति कन्यां तु ब्राह्मणाय तदा नृपे ।
कोप आसीन्महीपानामालोक्यान्योन्यमन्तिकात् ॥ १.२०४.१ ॥

Cuando el rey pensaba entregar la doncella a aquel brahmán, surgió la ira entre los reyes presentes, que se miraron unos a otros desde cerca.

1.204.2

ऊचुः सर्वे समागम्य परस्परहितैषिणः ।
वयं सर्वे समाहूता द्रुपदेन दुरात्मना।
संहत्य चाभ्यगच्छाम स्वयंवरदिदृक्षया ॥ १.२०४.२ ॥

Todos reunidos, deseando el bien mutuo, dijeron: «Todos nosotros hemos sido invitados por el malvado Drupada; por el deseo de presenciar el svayamvara hemos venido juntos».

1.204.3

अस्मानयमतिक्रम्य तृणीकृत्य च संगतान् ।
दातुमिच्छति विप्राय द्रौपदीं योषितां वराम् ॥ १.२०४.३ ॥

Despreciándonos y tratándonos como paja a los aquí reunidos, pretende dar a Draupadī, la mejor de las mujeres, a un brahmán.

1.204.4

अवरोप्येह वृक्षस्तु फलकाले निपात्यते ।
निहन्मैनं दुरात्मानं योयमस्मान्न मन्यते ॥ १.२०४.४ ॥

Así como un árbol se derriba en la época de los frutos, yo mataré a este malvado que no nos tiene en cuenta.

1.204.5

न ह्यर्हत्येष संमानं नापि वृद्धक्रमं गुणैः ।
हन्मैनं सह पुत्रेण दुराचारं नृपद्विषम् ॥ १.२०४.५ ॥

Por sus cualidades no merece honor ni el orden debido a los mayores; mataré a este de conducta perversa, enemigo de los reyes, junto con su hijo.

1.204.6

अयं हि सर्वानाहूय सत्कृत्य च नराधिपान् ।
गुणवद्भोजयित्वान्नं ततः पश्चान्न मन्यते ॥ १.२०४.६ ॥

Habiendo invitado a todos los reyes, honrado y alimentado con buena comida, después no los tiene en cuenta.

1.204.7

अस्मिन्राजसमवाये देवानामिव सन्नये ।
किमयं सदृशं कंचिन्नृपतिं नैव दृष्टवान् ॥ १.२०४.७ ॥

En esta asamblea de reyes, como una reunión de dioses, ¿acaso no ha visto a ningún rey igual a él?

1.204.8

न च विप्रेष्वधीकारो विद्यते वरणं प्रति ।
स्वयंवरः क्षत्रियाणामितीयं प्रथिता श्रुतिः ॥ १.२०४.८ ॥

Los brahmanes no tienen autoridad en la elección del esposo; el svayaṃvara es para los kṣatriyas, y así es la tradición famosa.

1.204.9

अथवा यदि कन्येयं न च कंचिद्बुभूषति ।
अग्नावेनां परिक्षिप्य याम राष्ट्राणि पार्थिवाः ॥ १.२०४.९ ॥

O si esta doncella no desea a nadie, oh reyes, arrojémosla al fuego y volvamos a nuestros reinos.

1.204.10

ब्राह्मणो यदि चापल्याल्लोभाद्वा कृतवानिदम् ।
विप्रियं पार्थिवेन्द्राणां नैष वध्यः कथंचन ॥ १.२०४.१० ॥

Aunque un brahmán haya hecho esto por ligereza o por codicia, de ningún modo debe ser muerto por esta ofensa contra los señores de los reyes.

1.204.11

ब्राह्मणार्थं हि नो राज्यं जीवितं हि वसूनि च ।
पुत्रपौत्रं च यच्चान्यदस्माकं विद्यते धनम् ॥ १.२०४.११ ॥

Nuestro reino, nuestras mismas vidas, nuestra riqueza, nuestros hijos y nietos, y cualquier otra posesión que tengamos, todo es para el bien de los brahmanes.

1.204.12

अवमानभयाच्चैव स्वधर्मस्य च रक्षणात् ।
स्वयंवराणामन्येषां मा भूदेवंविधा गतिः ॥ १.२०४.१२ ॥

Por temor a la deshonra y para proteger nuestro dharma, que los demás svayaṃvara no lleguen a semejante fin.

1.204.13

इत्युक्त्वा राजशार्दूला रुष्टाः परिघबाहवः ।
द्रुपदं तु जिघांसन्तः सायुधाः समुपाद्रवन् ॥ १.२०४.१३ ॥

Habiendo dicho esto, los tigres entre reyes, airados, con brazos como barras de hierro, deseando matar a Drupada, se lanzaron contra él con sus armas.

1.204.14

तान्गृहीतशरावापान्क्रुद्धानापततो बहून् ।
द्रुपदो वीक्ष्य संग्रासाद्ब्राह्मणाञ्छरणं गतः ॥ १.२०४.१४ ॥

Al ver a los muchos airados que se abalanzaban sobre él con arcos y flechas en mano, Drupada, para escapar de aquel asalto, buscó refugio entre los brahmanes.

1.204.15

न भयान्नापि कार्पण्यान्न प्राणपरिरक्षणात् ।
जगाम द्रुपदो विप्राञ्शमार्थी प्रत्यपद्यत ॥ १.२०४.१५ ॥

No por miedo, ni por cobardía, ni por proteger su vida, sino buscando la paz, Drupada fue hacia los brahmanes y se acogió a ellos.

1.204.16

वेगेनापततस्तांस्तु प्रभिन्नानिव वारणान् ।
पाण्डुपुत्रौ महेष्वासौ प्रतियातावरिन्दमौ ॥ १.२०४.१६ ॥

Contra ellos, que se lanzaban con velocidad, como elefantes enloquecidos, los dos grandes arqueros, hijos de Pāṇḍu, domadores de enemigos, avanzaron a enfrentarlos.

1.204.17

ततः समुत्पेतुरुदायुधास्ते ।
महीक्षितो बद्धगोधाङ्गुलित्राः।
जिघांसमानाः कुरुराजपुत्रा-
वमर्षयन्तोऽर्जुनभीमसेनौ ॥ १.२०४.१७ ॥

Entonces los reyes se alzaron de un salto, con protectores de cuero de godhā atados a los dedos y las armas en alto, deseando matar a los hijos del rey de los Kuru, Arjuna y Bhīmasena, indignados contra ellos.

1.204.18

ततस्तु भीमोऽद्भुतभीमकर्मा ।
महाबलो वज्रसमानसारः।
उत्पाट्य दोर्भ्यां द्रुममेकवीरो ।
निष्पत्रयामास यथा गजेन्द्रः ॥ १.२०४.१८ ॥

Entonces Bhīma, de hazañas maravillosas y terribles, de gran fuerza, de médula como el rayo, el héroe único, arrancó un árbol con ambos brazos y lo despojó de sus hojas, como un elefante señorial.

1.204.19

तं वृक्षमादाय रिपुप्रमाथी ।
दण्डीव दण्डं पितृराज उग्रम्।
तस्थौ समीपे पुरुषर्षभस्य ।
पार्थस्य पार्थः पृथुदीर्घबाहुः ॥ १.२०४.१९ ॥

Bhīma, destructor de enemigos, levantó aquel árbol y se puso junto a Pārtha, el toro entre los hombres, como Yama con su terrible vara. Pārtha, de brazos anchos y largos, lo hizo así.

1.204.20

तत्प्रेक्ष्य कर्मातिमनुष्यबुद्धि-
र्जिष्णुः स हि भ्रातुरचिन्त्यकर्मा।
विसिष्मिये चापि भयं विहाय ।
तस्थौ धनुर्गृह्य महेन्द्रकर्मा ॥ १.२०४.२० ॥

Al ver aquella hazaña de su hermano, cuya inteligencia y acción superan las de los hombres, Jiṣṇu (Arjuna) quedó asombrado, pues era la acción inconcebible de su hermano. Desechando el temor, quien actúa como el gran Indra se mantuvo en pie, tomando su arco.