ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.204
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.204.1
तस्मै दित्सति कन्यां तु ब्राह्मणाय तदा नृपे ।
कोप आसीन्महीपानामालोक्यान्योन्यमन्तिकात् ॥ १.२०४.१ ॥
ಆ ರಾಜನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಮೀಪದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.
1.204.2
ऊचुः सर्वे समागम्य परस्परहितैषिणः ।
वयं सर्वे समाहूता द्रुपदेन दुरात्मना।
संहत्य चाभ्यगच्छाम स्वयंवरदिदृक्षया ॥ १.२०४.२ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ, ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು: 'ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ದುರಾತ್ಮ ದ್ರುಪದನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಸ್ವಯಂವರವನ್ನು ನೋಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಾವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದೆವು.'
1.204.3
अस्मानयमतिक्रम्य तृणीकृत्य च संगतान् ।
दातुमिच्छति विप्राय द्रौपदीं योषितां वराम् ॥ १.२०४.३ ॥
ಇವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹುಲ್ಲುಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ಕಂಡು, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
1.204.4
अवरोप्येह वृक्षस्तु फलकाले निपात्यते ।
निहन्मैनं दुरात्मानं योयमस्मान्न मन्यते ॥ १.२०४.४ ॥
ಹಣ್ಣಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರವನ್ನು ಕಡಿದು ಬೀಳಿಸುವಂತೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸದ ಈ ದುರಾತ್ಮನನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
1.204.5
न ह्यर्हत्येष संमानं नापि वृद्धक्रमं गुणैः ।
हन्मैनं सह पुत्रेण दुराचारं नृपद्विषम् ॥ १.२०४.५ ॥
ಇವನು ಗುಣಗಳಿಂದ ಗೌರವಕ್ಕೂ, ಹಿರಿಯರ ಕ್ರಮಕ್ಕೂ ಅರ್ಹನಲ್ಲ; ಈ ದುರಾಚಾರಿ, ರಾಜರ ವೈರಿಯನ್ನು ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
1.204.6
अयं हि सर्वानाहूय सत्कृत्य च नराधिपान् ।
गुणवद्भोजयित्वान्नं ततः पश्चान्न मन्यते ॥ १.२०४.६ ॥
ಇವನು ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನೂ ಕರೆದು, ಸತ್ಕರಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ಅನ್ನದಿಂದ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.204.7
अस्मिन्राजसमवाये देवानामिव सन्नये ।
किमयं सदृशं कंचिन्नृपतिं नैव दृष्टवान् ॥ १.२०४.७ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಂತಿರುವ ಈ ರಾಜರ ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ, ಇವನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಯಾವ ರಾಜನನ್ನೂ ಇವನು ಕಂಡಿಲ್ಲವೇ?
1.204.8
न च विप्रेष्वधीकारो विद्यते वरणं प्रति ।
स्वयंवरः क्षत्रियाणामितीयं प्रथिता श्रुतिः ॥ १.२०४.८ ॥
ವರಣದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ; ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಸ್ವಯಂವರವಿದೆ ಎಂಬುದು ಈ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶ್ರುತಿ.
1.204.9
अथवा यदि कन्येयं न च कंचिद्बुभूषति ।
अग्नावेनां परिक्षिप्य याम राष्ट्राणि पार्थिवाः ॥ १.२०४.९ ॥
ಅಥವಾ ಈ ಕನ್ಯೆ ಯಾರನ್ನೂ ಬಯಸದಿದ್ದರೆ, ಓ ರಾಜರೇ, ಇವಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದು ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ.
1.204.10
ब्राह्मणो यदि चापल्याल्लोभाद्वा कृतवानिदम् ।
विप्रियं पार्थिवेन्द्राणां नैष वध्यः कथंचन ॥ १.२०४.१० ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಲೋಭದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ರಾಜಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಈ ಅಪರಾಧಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ವಧೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ.
1.204.11
ब्राह्मणार्थं हि नो राज्यं जीवितं हि वसूनि च ।
पुत्रपौत्रं च यच्चान्यदस्माकं विद्यते धनम् ॥ १.२०४.११ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ, ನಮ್ಮ ಜೀವ, ನಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತು, ಮಕ್ಕಳು-ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ನಮಗಿರುವ ಇತರ ಯಾವುದೇ ಧನ ಇವೆ.
1.204.12
अवमानभयाच्चैव स्वधर्मस्य च रक्षणात् ।
स्वयंवराणामन्येषां मा भूदेवंविधा गतिः ॥ १.२०४.१२ ॥
ಅವಮಾನದ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು, ಇತರ ಸ್ವಯಂವರಗಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಗತಿ ಬರದಿರಲಿ.
1.204.13
इत्युक्त्वा राजशार्दूला रुष्टाः परिघबाहवः ।
द्रुपदं तु जिघांसन्तः सायुधाः समुपाद्रवन् ॥ १.२०४.१३ ॥
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡದಂತಹ ತೋಳುಗಳ, ಕೋಪಗೊಂಡ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲರು ದ್ರುಪದನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
1.204.14
तान्गृहीतशरावापान्क्रुद्धानापततो बहून् ।
द्रुपदो वीक्ष्य संग्रासाद्ब्राह्मणाञ्छरणं गतः ॥ १.२०४.१४ ॥
ಬಿಲ್ಲು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಎರಗುತ್ತಿದ್ದ ಅನೇಕರನ್ನು ನೋಡಿ, ದ್ರುಪದ ಆ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕನು.
1.204.15
न भयान्नापि कार्पण्यान्न प्राणपरिरक्षणात् ।
जगाम द्रुपदो विप्राञ्शमार्थी प्रत्यपद्यत ॥ १.२०४.१५ ॥
ಭಯದಿಂದಲ್ಲ, ದೀನತೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಪ್ರಾಣ ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ; ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ದ್ರುಪದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕನು.
1.204.16
वेगेनापततस्तांस्तु प्रभिन्नानिव वारणान् ।
पाण्डुपुत्रौ महेष्वासौ प्रतियातावरिन्दमौ ॥ १.२०४.१६ ॥
ವೇಗವಾಗಿ ಎರಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಗಳಂತೆ, ಪಾಂಡುವಿನ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರಾದ, ಶತ್ರುನಾಶಕರಾದ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಎದುರಿಸಲು ಮುಂದೆ ಬಂದರು.
1.204.17
ततः समुत्पेतुरुदायुधास्ते ।
महीक्षितो बद्धगोधाङ्गुलित्राः।
जिघांसमानाः कुरुराजपुत्रा-
वमर्षयन्तोऽर्जुनभीमसेनौ ॥ १.२०४.१७ ॥
ಆಗ ಗೋಧಾ ಚರ್ಮದ ಬೆರಳುಕವಚ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಆಯುಧ ಎತ್ತಿದ ರಾಜರು ಮೇಲೆದ್ದರು; ಕುರುರಾಜನ ಪುತ್ರರಾದ ಅರ್ಜುನ ಭೀಮಸೇನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ, ಅಸಹನೆಯಿಂದ.
1.204.18
ततस्तु भीमोऽद्भुतभीमकर्मा ।
महाबलो वज्रसमानसारः।
उत्पाट्य दोर्भ्यां द्रुममेकवीरो ।
निष्पत्रयामास यथा गजेन्द्रः ॥ १.२०४.१८ ॥
ಆಗ ಅದ್ಭುತ ಭಯಂಕರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ, ಮಹಾಬಲಿ, ವಜ್ರಸಮಾನ ದಾರ್ಢ್ಯವುಳ್ಳ ಏಕವೀರ ಭೀಮ ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಮರವನ್ನು ಕಿತ್ತು, ಗಜರಾಜನಂತೆ ಅದರ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸಿದನು.
1.204.19
तं वृक्षमादाय रिपुप्रमाथी ।
दण्डीव दण्डं पितृराज उग्रम्।
तस्थौ समीपे पुरुषर्षभस्य ।
पार्थस्य पार्थः पृथुदीर्घबाहुः ॥ १.२०४.१९ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಆ ಭೀಮನು ಆ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ದಂಡಧಾರಿ ಯಮನ ಉಗ್ರ ದಂಡದಂತೆ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾರ್ಥನ (ಅರ್ಜುನನ) ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು. ವಿಶಾಲ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳ ಪಾರ್ಥನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು.
1.204.20
तत्प्रेक्ष्य कर्मातिमनुष्यबुद्धि-
र्जिष्णुः स हि भ्रातुरचिन्त्यकर्मा।
विसिष्मिये चापि भयं विहाय ।
तस्थौ धनुर्गृह्य महेन्द्रकर्मा ॥ १.२०४.२० ॥
ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಾನವಾತೀತ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವುಳ್ಳ ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ) ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು; ಅದು ಸಹೋದರನ ಅಚಿಂತ್ಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತನು.
1.204.21
तत्प्रेक्ष्य कर्मातिमनुष्यबुद्धि-
र्जिष्णोः सहभ्रातुरचिन्त्यकर्मा।
दामोदरो भ्रातरमुग्रवीर्यं ।
हलायुधं वाक्यमिदं बभाषे ॥ १.२०४.२१ ॥
ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರ ಮಾಡಿದ, ಮಾನವಾತೀತ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅಚಿಂತ್ಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ದಾಮೋದರ (ಕೃಷ್ಣ) ಉಗ್ರ ಪರಾಕ್ರಮದ ಸಹೋದರ ಹಲಾಯುಧ (ಬಲರಾಮ)ನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.204.22
य एष सिंहर्षभखेलगामी ।
मदद्धनुः कर्षति तालमात्रम्।
एषोऽर्जुनो नात्र विचार्यमस्ति ।
यद्यस्मि संकर्षण वासुदेवः ॥ १.२०४.२२ ॥
ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ವೃಷಭದ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಇವನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತಾಳೆ ಮರದಷ್ಟು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಇವನು ಅರ್ಜುನ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಓ ಸಂಕರ್ಷಣ! ನಾನು ವಾಸುದೇವನಾದರೆ ಇದು ಸತ್ಯ.
1.204.23
यस्त्वेष वृक्षं तरसाऽवभज्य ।
राज्ञां निकारे सहसा प्रवृत्तः।
वृकोदरान्नान्य इहैतदद्य ।
कर्तुं समर्थः समरे पृथिव्याम् ॥ १.२०४.२३ ॥
ವೃಕ್ಷವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಮುರಿದು, ರಾಜರ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಸಹಸಾ ತೊಡಗಿದ ಇವನು; ವೃಕೋದರನ (ಭೀಮನ) ಹೊರತು, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥನಾದ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.
1.204.24
योऽसौ पुरस्तात्कमलायताक्षो ।
महातनुः सिंहगतिर्विनीतः।
गौरः प्रलम्बोज्ज्वलचारुघोणो ।
विनिःसृतः सोऽप्युत धर्मपुत्रः ॥ १.२०४.२४ ॥
ಮೊದಲು ಕಮಲದಂತಹ ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರಗಳು, ದೊಡ್ಡ ದೇಹ, ಸಿಂಹದ ನಡಿಗೆ, ವಿನಯ, ಬಿಳಿಯ ವರ್ಣ, ಉದ್ದವಾದ ಹೊಳೆಯುವ ಸುಂದರ ಮೂಗು ಹೊಂದಿದ್ದ ಧರ್ಮಪುತ್ರನೂ ಹೊರಬಂದನು.
1.204.25
यौ तौ कुमाराविव कार्तिकेयौ ।
द्वावाश्विनेयाविति मे वितर्कः।
मुक्ता हि तस्माज्जतुवेश्मदाहा-
न्मया श्रुताः पाण्डुसुताः पृथा च ॥ १.२०४.२५ ॥
ಕಾರ್ತಿಕೇಯರಂತಿರುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ಕುಮಾರರು, ಅಶ್ವಿನೀ ಪುತ್ರರಂತಿರುವ ಆ ಇಬ್ಬರು — ಇದು ನನ್ನ ಊಹೆ. ಅರಗಿನ ಮನೆಯ ದಹನದಿಂದ ಅವರು ಪಾರಾದರೆಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ — ಪಾಂಡುವಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಪೃಥೆ.
1.204.26
तमब्रवीन्निर्जलतोयदाभो ।
हलायुधोऽनन्तरजं प्रतीतः।
प्रीतोऽस्मि दृष्ट्वा हि पितृष्वसारं ।
पृथां विमुक्तां सह कौरवाग्र्यैः ॥ १.२०४.२६ ॥
ನೀರಿಲ್ಲದ ಮೋಡದಂತಹ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ನೇಗಿಲನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹೊಂದಿದ (ಬಲರಾಮ) ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ನನ್ನ ಅತ್ತೆ ಪೃಥೆ ಕೌರವಶ್ರೇಷ್ಠರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಸಂತೋಷಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.