Mahābhārata · Adhyāya 1.204
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.204.1
तस्मै दित्सति कन्यां तु ब्राह्मणाय तदा नृपे ।
कोप आसीन्महीपानामालोक्यान्योन्यमन्तिकात् ॥ १.२०४.१ ॥
Quando o rei pretendia dar a donzela àquele brâmane, surgiu a ira entre os reis presentes, que se olharam de perto uns aos outros.
1.204.2
ऊचुः सर्वे समागम्य परस्परहितैषिणः ।
वयं सर्वे समाहूता द्रुपदेन दुरात्मना।
संहत्य चाभ्यगच्छाम स्वयंवरदिदृक्षया ॥ १.२०४.२ ॥
Reunidos todos, desejando o bem uns aos outros, disseram: «Todos nós fomos convidados pelo perverso Drupada; por desejo de ver o svayamvara, viemos juntos.»
1.204.3
अस्मानयमतिक्रम्य तृणीकृत्य च संगतान् ।
दातुमिच्छति विप्राय द्रौपदीं योषितां वराम् ॥ १.२०४.३ ॥
Desprezando-nos e tratando-nos, os reunidos, como palha, ele deseja dar Draupadī, a melhor das mulheres, a um brâmane.
1.204.4
अवरोप्येह वृक्षस्तु फलकाले निपात्यते ।
निहन्मैनं दुरात्मानं योयमस्मान्न मन्यते ॥ १.२०४.४ ॥
Assim como uma árvore é derrubada na época dos frutos, matarei este perverso que não nos respeita.
1.204.5
न ह्यर्हत्येष संमानं नापि वृद्धक्रमं गुणैः ।
हन्मैनं सह पुत्रेण दुराचारं नृपद्विषम् ॥ १.२०४.५ ॥
Por suas qualidades não merece honra nem a precedência devida aos anciãos; matarei este de conduta perversa, inimigo dos reis, junto com seu filho.
1.204.6
अयं हि सर्वानाहूय सत्कृत्य च नराधिपान् ।
गुणवद्भोजयित्वान्नं ततः पश्चान्न मन्यते ॥ १.२०४.६ ॥
Tendo convidado todos os reis, honrado-os e alimentado-os com boa comida, depois não os considera.
1.204.7
अस्मिन्राजसमवाये देवानामिव सन्नये ।
किमयं सदृशं कंचिन्नृपतिं नैव दृष्टवान् ॥ १.२०४.७ ॥
Nesta assembleia de reis, como a reunião dos deuses, será que ela não viu nenhum rei igual a ele?
1.204.8
न च विप्रेष्वधीकारो विद्यते वरणं प्रति ।
स्वयंवरः क्षत्रियाणामितीयं प्रथिता श्रुतिः ॥ १.२०४.८ ॥
Os brâmanes não têm autoridade sobre a escolha do marido; o svayaṃvara é para os kṣatriyas, esta é a tradição famosa.
1.204.9
अथवा यदि कन्येयं न च कंचिद्बुभूषति ।
अग्नावेनां परिक्षिप्य याम राष्ट्राणि पार्थिवाः ॥ १.२०४.९ ॥
Ou, se esta donzela não deseja ninguém, ó reis, lancemo-la ao fogo e voltemos aos nossos reinos.
1.204.10
ब्राह्मणो यदि चापल्याल्लोभाद्वा कृतवानिदम् ।
विप्रियं पार्थिवेन्द्राणां नैष वध्यः कथंचन ॥ १.२०४.१० ॥
Mesmo que um brâmane tenha feito isto por leviandade ou cobiça, de modo algum deve ser morto por esta ofensa aos senhores dos reis.
1.204.11
ब्राह्मणार्थं हि नो राज्यं जीवितं हि वसूनि च ।
पुत्रपौत्रं च यच्चान्यदस्माकं विद्यते धनम् ॥ १.२०४.११ ॥
Nosso reino, nossas próprias vidas, nossa riqueza, nossos filhos e netos, e quaisquer outras posses que tenhamos, tudo é para os brâmanes.
1.204.12
अवमानभयाच्चैव स्वधर्मस्य च रक्षणात् ।
स्वयंवराणामन्येषां मा भूदेवंविधा गतिः ॥ १.२०४.१२ ॥
Por medo da desonra e para proteger o nosso dharma, que outros svayaṃvaras não tenham tal destino.
1.204.13
इत्युक्त्वा राजशार्दूला रुष्टाः परिघबाहवः ।
द्रुपदं तु जिघांसन्तः सायुधाः समुपाद्रवन् ॥ १.२०४.१३ ॥
Tendo dito isso, os tigres entre reis, irados, de braços como barras de ferro, desejando matar Drupada, lançaram-se sobre ele armados.
1.204.14
तान्गृहीतशरावापान्क्रुद्धानापततो बहून् ।
द्रुपदो वीक्ष्य संग्रासाद्ब्राह्मणाञ्छरणं गतः ॥ १.२०४.१४ ॥
Vendo os muitos irados que se lançavam sobre ele com arcos e flechas nas mãos, Drupada, para escapar àquele assalto, refugiou-se junto aos brâmanes.
1.204.15
न भयान्नापि कार्पण्यान्न प्राणपरिरक्षणात् ।
जगाम द्रुपदो विप्राञ्शमार्थी प्रत्यपद्यत ॥ १.२०४.१५ ॥
Não por medo, nem por covardia, nem para proteger a vida, mas buscando a paz, Drupada foi aos brâmanes e se refugiou com eles.
1.204.16
वेगेनापततस्तांस्तु प्रभिन्नानिव वारणान् ।
पाण्डुपुत्रौ महेष्वासौ प्रतियातावरिन्दमौ ॥ १.२०४.१६ ॥
Contra eles, que avançavam com velocidade como elefantes enfurecidos, os dois grandes arqueiros, filhos de Pāṇḍu, subjugadores de inimigos, avançaram para enfrentá-los.
1.204.17
ततः समुत्पेतुरुदायुधास्ते ।
महीक्षितो बद्धगोधाङ्गुलित्राः।
जिघांसमानाः कुरुराजपुत्रा-
वमर्षयन्तोऽर्जुनभीमसेनौ ॥ १.२०४.१७ ॥
Então os reis saltaram, com protetores de couro de gōdhā amarrados aos dedos e armas erguidas, desejando matar os filhos do rei kuru, Arjuna e Bhīmasena, indignados contra eles.
1.204.18
ततस्तु भीमोऽद्भुतभीमकर्मा ।
महाबलो वज्रसमानसारः।
उत्पाट्य दोर्भ्यां द्रुममेकवीरो ।
निष्पत्रयामास यथा गजेन्द्रः ॥ १.२०४.१८ ॥
Então Bhīma, de feitos maravilhosos e terríveis, de grande força, de essência como o raio, o herói único, arrancou uma árvore com os dois braços e despojou-a das folhas, como um elefante majestoso.
1.204.19
तं वृक्षमादाय रिपुप्रमाथी ।
दण्डीव दण्डं पितृराज उग्रम्।
तस्थौ समीपे पुरुषर्षभस्य ।
पार्थस्य पार्थः पृथुदीर्घबाहुः ॥ १.२०४.१९ ॥
Bhīma, destruidor de inimigos, ergueu aquela árvore e postou-se junto a Pārtha, o touro entre os homens, como Yama com seu cajado feroz. Pārtha, de braços largos e longos, assim o fez.
1.204.20
तत्प्रेक्ष्य कर्मातिमनुष्यबुद्धि-
र्जिष्णुः स हि भ्रातुरचिन्त्यकर्मा।
विसिष्मिये चापि भयं विहाय ।
तस्थौ धनुर्गृह्य महेन्द्रकर्मा ॥ १.२०४.२० ॥
Ao ver aquele feito de seu irmão, cuja inteligência e ação superam as dos homens, Jiṣṇu (Arjuna) ficou admirado, pois era o ato inconcebível de seu irmão. Abandonando o medo, aquele que age como o grande Indra permaneceu de pé, tomando seu arco.
1.204.21
तत्प्रेक्ष्य कर्मातिमनुष्यबुद्धि-
र्जिष्णोः सहभ्रातुरचिन्त्यकर्मा।
दामोदरो भ्रातरमुग्रवीर्यं ।
हलायुधं वाक्यमिदं बभाषे ॥ १.२०४.२१ ॥
Ao ver o feito de Arjuna e de seu irmão, cuja inteligência e ação superam as dos homens e cujo ato era inconcebível, Dāmodara (Kṛṣṇa) dirigiu estas palavras a seu irmão Halāyudha (Balarāma), de valor feroz.
1.204.22
य एष सिंहर्षभखेलगामी ।
मदद्धनुः कर्षति तालमात्रम्।
एषोऽर्जुनो नात्र विचार्यमस्ति ।
यद्यस्मि संकर्षण वासुदेवः ॥ १.२०४.२२ ॥
Este que avança com a passada de um leão e de um touro puxa seu arco na altura de uma palmeira; este é Arjuna, não há dúvida. Ó Saṃkarṣaṇa, se eu sou de fato Vāsudeva, assim é.
1.204.23
यस्त्वेष वृक्षं तरसाऽवभज्य ।
राज्ञां निकारे सहसा प्रवृत्तः।
वृकोदरान्नान्य इहैतदद्य ।
कर्तुं समर्थः समरे पृथिव्याम् ॥ १.२०४.२३ ॥
Além de Vṛkodara (Bhīma), que partiu aquela árvore com força e subitamente se lançou ao morticínio dos reis, não há hoje outro nesta terra capaz de fazer isto em batalha.
1.204.24
योऽसौ पुरस्तात्कमलायताक्षो ।
महातनुः सिंहगतिर्विनीतः।
गौरः प्रलम्बोज्ज्वलचारुघोणो ।
विनिःसृतः सोऽप्युत धर्मपुत्रः ॥ १.२०४.२४ ॥
Aquele que antes tinha olhos de lótus, grande corpo, andar de leão, modéstia, pele clara e um nariz longo, luminoso e belo — também saiu o filho de Dharma.
1.204.25
यौ तौ कुमाराविव कार्तिकेयौ ।
द्वावाश्विनेयाविति मे वितर्कः।
मुक्ता हि तस्माज्जतुवेश्मदाहा-
न्मया श्रुताः पाण्डुसुताः पृथा च ॥ १.२०४.२५ ॥
Aqueles dois príncipes, como os filhos de Kārttikeya, e aqueles dois, como os filhos dos Aśvin — tal é a minha conjectura. Ouvi que foram libertados do incêndio da casa de laca: os filhos de Pāṇḍu e Pṛthā.
1.204.26
तमब्रवीन्निर्जलतोयदाभो ।
हलायुधोऽनन्तरजं प्रतीतः।
प्रीतोऽस्मि दृष्ट्वा हि पितृष्वसारं ।
पृथां विमुक्तां सह कौरवाग्र्यैः ॥ १.२०४.२६ ॥
Àquele, que tinha o brilho de uma nuvem sem água, falou o portador do arado, seu irmão mais novo: «Estou feliz, pois vi minha tia paterna Pṛthā libertada, junto com os principais dos Kaurava.»