മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.204
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.204.1
तस्मै दित्सति कन्यां तु ब्राह्मणाय तदा नृपे ।
कोप आसीन्महीपानामालोक्यान्योन्यमन्तिकात् ॥ १.२०४.१ ॥
ആ രാജാവ് ആ ബ്രാഹ്മണന് കന്യകയെ നൽകാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ, അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന രാജാക്കന്മാരിൽ കോപം ഉയർന്നു; അവർ പരസ്പരം നോക്കി.
1.204.2
ऊचुः सर्वे समागम्य परस्परहितैषिणः ।
वयं सर्वे समाहूता द्रुपदेन दुरात्मना।
संहत्य चाभ्यगच्छाम स्वयंवरदिदृक्षया ॥ १.२०४.२ ॥
എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചുകൂടി, പരസ്പരം ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ദുരാത്മാവായ ദ്രുപദൻ നമ്മെയെല്ലാം ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു; സ്വയംവരം കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ നാം ഒന്നിച്ചു വന്നു.'
1.204.3
अस्मानयमतिक्रम्य तृणीकृत्य च संगतान् ।
दातुमिच्छति विप्राय द्रौपदीं योषितां वराम् ॥ १.२०४.३ ॥
ഇവൻ നമ്മെ അവഗണിച്ച്, ഒന്നിച്ചുകൂടിയ നമ്മെ പുല്ലുപോലെ കണക്കാക്കി, സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ ദ്രൗപദിയെ ഒരു ബ്രാഹ്മണന് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.204.4
अवरोप्येह वृक्षस्तु फलकाले निपात्यते ।
निहन्मैनं दुरात्मानं योयमस्मान्न मन्यते ॥ १.२०४.४ ॥
ഫലകാലത്ത് വൃക്ഷം വെട്ടിവീഴ്ത്തപ്പെടുന്നതുപോലെ, നമ്മെ മാനിക്കാത്ത ഈ ദുരാത്മാവിനെ ഞാൻ വധിക്കും.
1.204.5
न ह्यर्हत्येष संमानं नापि वृद्धक्रमं गुणैः ।
हन्मैनं सह पुत्रेण दुराचारं नृपद्विषम् ॥ १.२०४.५ ॥
ഗുണങ്ങളാൽ ഇവൻ ബഹുമാനത്തിനോ മുതിർന്നവരുടെ ക്രമത്തിനോ അർഹനല്ല; ഈ ദുരാചാരിയായ രാജദ്വേഷിയെ മകനോടൊപ്പം ഞാൻ വധിക്കും.
1.204.6
अयं हि सर्वानाहूय सत्कृत्य च नराधिपान् ।
गुणवद्भोजयित्वान्नं ततः पश्चान्न मन्यते ॥ १.२०४.६ ॥
ഇവൻ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും വിളിച്ച്, സത്കരിച്ച്, നല്ല അന്നം നൽകിയശേഷം, പിന്നീട് അവരെ മാനിക്കുന്നില്ല.
1.204.7
अस्मिन्राजसमवाये देवानामिव सन्नये ।
किमयं सदृशं कंचिन्नृपतिं नैव दृष्टवान् ॥ १.२०४.७ ॥
ദേവന്മാരുടെ സഭപോലെയുള്ള ഈ രാജസമാജത്തിൽ, ഇവനു തുല്യനായ ഒരു രാജാവിനെയും ഇവൻ കണ്ടിട്ടില്ലേ?
1.204.8
न च विप्रेष्वधीकारो विद्यते वरणं प्रति ।
स्वयंवरः क्षत्रियाणामितीयं प्रथिता श्रुतिः ॥ १.२०४.८ ॥
വരണത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്ക് അധികാരമില്ല; ക്ഷത്രിയർക്കാണ് സ്വയംവരം എന്നത് ഈ പ്രസിദ്ധമായ ശ്രുതി.
1.204.9
अथवा यदि कन्येयं न च कंचिद्बुभूषति ।
अग्नावेनां परिक्षिप्य याम राष्ट्राणि पार्थिवाः ॥ १.२०४.९ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഈ കന്യക ആരെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, രാജാക്കന്മാരേ, ഇവളെ അഗ്നിയിലെറിഞ്ഞ് നമുക്ക് നമ്മുടെ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് പോകാം.
1.204.10
ब्राह्मणो यदि चापल्याल्लोभाद्वा कृतवानिदम् ।
विप्रियं पार्थिवेन्द्राणां नैष वध्यः कथंचन ॥ १.२०४.१० ॥
ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ചാപല്യത്താലോ ലോഭത്താലോ ഇത് ചെയ്തിരുന്നാലും, രാജാധിപന്മാരോട് ചെയ്ത ഈ അപരാധത്തിന് അവൻ ഒരു വിധത്തിലും വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനല്ല.
1.204.11
ब्राह्मणार्थं हि नो राज्यं जीवितं हि वसूनि च ।
पुत्रपौत्रं च यच्चान्यदस्माकं विद्यते धनम् ॥ १.२०४.११ ॥
ബ്രാഹ്മണർക്കുവേണ്ടിയാണ് ഞങ്ങളുടെ രാജ്യവും ജീവനും സമ്പത്തും പുത്രപൗത്രന്മാരും ഞങ്ങൾക്കുള്ള മറ്റെല്ലാ ധനവും.
1.204.12
अवमानभयाच्चैव स्वधर्मस्य च रक्षणात् ।
स्वयंवराणामन्येषां मा भूदेवंविधा गतिः ॥ १.२०४.१२ ॥
അപമാനഭയത്താലും സ്വധർമ്മസംരക്ഷണത്താലും, മറ്റു സ്വയംവരങ്ങൾക്കും ഇങ്ങനെയൊരു ഗതി ഉണ്ടാകരുത്.
1.204.13
इत्युक्त्वा राजशार्दूला रुष्टाः परिघबाहवः ।
द्रुपदं तु जिघांसन्तः सायुधाः समुपाद्रवन् ॥ १.२०४.१३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, ഇരുമ്പുദണ്ഡ് പോലുള്ള ഭുജങ്ങളുള്ള, കോപിച്ച രാജശാർദൂലന്മാർ ദ്രുപദനെ കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച് ആയുധങ്ങളോടെ അവനുനേരെ ചാടിവീണു.
1.204.14
तान्गृहीतशरावापान्क्रुद्धानापततो बहून् ।
द्रुपदो वीक्ष्य संग्रासाद्ब्राह्मणाञ्छरणं गतः ॥ १.२०४.१४ ॥
വില്ലും അമ്പുമേന്തി കോപത്തോടെ തന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന അനേകരെ കണ്ട ദ്രുപദൻ ആ ആക്രമണത്തിൽനിന്ന് രക്ഷ നേടാൻ ബ്രാഹ്മണരെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
1.204.15
न भयान्नापि कार्पण्यान्न प्राणपरिरक्षणात् ।
जगाम द्रुपदो विप्राञ्शमार्थी प्रत्यपद्यत ॥ १.२०४.१५ ॥
ഭയം കൊണ്ടല്ല, ദീനത കൊണ്ടല്ല, പ്രാണരക്ഷയ്ക്കായുമല്ല; സമാധാനം തേടി ദ്രുപദൻ ബ്രാഹ്മണരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവരെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
1.204.16
वेगेनापततस्तांस्तु प्रभिन्नानिव वारणान् ।
पाण्डुपुत्रौ महेष्वासौ प्रतियातावरिन्दमौ ॥ १.२०४.१६ ॥
വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന അവരെ, മദം പൊട്ടിയ ആനകളെപ്പോലെ, പാണ്ഡുവിന്റെ മഹാധനുർധരരും ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവരുമായ ഇരുപുത്രന്മാർ എതിരിട്ടു മുന്നേറി.
1.204.17
ततः समुत्पेतुरुदायुधास्ते ।
महीक्षितो बद्धगोधाङ्गुलित्राः।
जिघांसमानाः कुरुराजपुत्रा-
वमर्षयन्तोऽर्जुनभीमसेनौ ॥ १.२०४.१७ ॥
അപ്പോൾ ഗോധാത്തോൽ വിരലുറകൾ കെട്ടി, ആയുധങ്ങളുയർത്തി രാജാക്കന്മാർ കുതിച്ചുചാടി; കുരുരാജപുത്രരായ അർജുനനെയും ഭീമസേനനെയും കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ച്, അസൂയയോടെ.
1.204.18
ततस्तु भीमोऽद्भुतभीमकर्मा ।
महाबलो वज्रसमानसारः।
उत्पाट्य दोर्भ्यां द्रुममेकवीरो ।
निष्पत्रयामास यथा गजेन्द्रः ॥ १.२०४.१८ ॥
അപ്പോൾ അദ്ഭുതഭയങ്കര കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന, മഹാബലനായ, വജ്രസമാനമായ സാരമുള്ള, ഏകവീരനായ ഭീമൻ ഇരുകൈകളാലും ഒരു മരം പിഴുതെടുത്ത്, ഗജേന്ദ്രനെപ്പോലെ അതിന്റെ ഇലകൾ കൊഴിച്ചു.
1.204.19
तं वृक्षमादाय रिपुप्रमाथी ।
दण्डीव दण्डं पितृराज उग्रम्।
तस्थौ समीपे पुरुषर्षभस्य ।
पार्थस्य पार्थः पृथुदीर्घबाहुः ॥ १.२०४.१९ ॥
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ആ ഭീമൻ ആ വൃക്ഷത്തെ എടുത്ത്, ദണ്ഡധാരിയായ യമന്റെ ഉഗ്രദണ്ഡം പോലെ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ പാർത്ഥന്റെ (അർജുനന്റെ) സമീപം നിന്നു. വിശാലവും ദീർഘവുമായ ബാഹുക്കളുള്ള പാർത്ഥൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു.
1.204.20
तत्प्रेक्ष्य कर्मातिमनुष्यबुद्धि-
र्जिष्णुः स हि भ्रातुरचिन्त्यकर्मा।
विसिष्मिये चापि भयं विहाय ।
तस्थौ धनुर्गृह्य महेन्द्रकर्मा ॥ १.२०४.२० ॥
ആ പ്രവൃത്തി കണ്ട്, മനുഷ്യാതീതമായ ബുദ്ധിയും പ്രവൃത്തിയുമുള്ള ജിഷ്ണു (അർജുനൻ) അത്ഭുതപ്പെട്ടു; സഹോദരന്റെ അചിന്ത്യമായ പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു അത്. ഭയം വിട്ട് മഹേന്ദ്രനു തുല്യമായ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നവൻ വില്ലെടുത്ത് നിന്നു.
1.204.21
तत्प्रेक्ष्य कर्मातिमनुष्यबुद्धि-
र्जिष्णोः सहभ्रातुरचिन्त्यकर्मा।
दामोदरो भ्रातरमुग्रवीर्यं ।
हलायुधं वाक्यमिदं बभाषे ॥ १.२०४.२१ ॥
അർജുനനും സഹോദരനും ചെയ്ത, മനുഷ്യാതീതമായ ബുദ്ധിയും അചിന്ത്യമായ പ്രവൃത്തിയുമുള്ള ആ കർമ്മം കണ്ട്, ദാമോദരൻ (കൃഷ്ണൻ) ഉഗ്രവീര്യനായ സഹോദരൻ ഹലായുധനോട് (ബലരാമനോട്) ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.204.22
य एष सिंहर्षभखेलगामी ।
मदद्धनुः कर्षति तालमात्रम्।
एषोऽर्जुनो नात्र विचार्यमस्ति ।
यद्यस्मि संकर्षण वासुदेवः ॥ १.२०४.२२ ॥
സിംഹത്തിന്റെയും കാളയുടെയും നടപ്പോടെ നടക്കുന്ന ഇവൻ തന്റെ വില്ല് താളമരത്തോളം വലിക്കുന്നു; ഇവൻ അർജുനനാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഹേ സങ്കർഷണാ! ഞാൻ വാസുദേവനാണെങ്കിൽ ഇത് സത്യമാണ്.
1.204.23
यस्त्वेष वृक्षं तरसाऽवभज्य ।
राज्ञां निकारे सहसा प्रवृत्तः।
वृकोदरान्नान्य इहैतदद्य ।
कर्तुं समर्थः समरे पृथिव्याम् ॥ १.२०४.२३ ॥
മരം ബലമായി ഒടിച്ച്, രാജാക്കന്മാരുടെ നാശത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ഏർപ്പെട്ടവനാണിവൻ; വൃകോദരനല്ലാതെ (ഭീമനല്ലാതെ) ഈ ഭൂമിയിൽ യുദ്ധത്തിൽ ഇതു ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ള മറ്റൊരാളില്ല.
1.204.24
योऽसौ पुरस्तात्कमलायताक्षो ।
महातनुः सिंहगतिर्विनीतः।
गौरः प्रलम्बोज्ज्वलचारुघोणो ।
विनिःसृतः सोऽप्युत धर्मपुत्रः ॥ १.२०४.२४ ॥
മുമ്പ് താമരക്കണ്ണുകളും വലിയ ശരീരവും സിംഹഗതിയും വിനയവും വെളുത്ത നിറവും നീണ്ടതും തിളങ്ങുന്നതും മനോഹരവുമായ മൂക്കുമുള്ള ധർമപുത്രനും പുറത്തുവന്നു.
1.204.25
यौ तौ कुमाराविव कार्तिकेयौ ।
द्वावाश्विनेयाविति मे वितर्कः।
मुक्ता हि तस्माज्जतुवेश्मदाहा-
न्मया श्रुताः पाण्डुसुताः पृथा च ॥ १.२०४.२५ ॥
കാർത്തികേയരെപ്പോലെയുള്ള ആ രണ്ടു കുമാരന്മാരും അശ്വിനീപുത്രന്മാരെപ്പോലെയുള്ള ആ രണ്ടുപേരും — ഇതാണ് എന്റെ ഊഹം. അരക്കുഭവനത്തിലെ ദഹനത്തിൽനിന്ന് അവർ രക്ഷപ്പെട്ടു എന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട് — പാണ്ഡുപുത്രന്മാരും പൃഥയും.
1.204.26
तमब्रवीन्निर्जलतोयदाभो ।
हलायुधोऽनन्तरजं प्रतीतः।
प्रीतोऽस्मि दृष्ट्वा हि पितृष्वसारं ।
पृथां विमुक्तां सह कौरवाग्र्यैः ॥ १.२०४.२६ ॥
ജലമില്ലാത്ത മേഘത്തിന്റെ പ്രഭയുള്ള, കലപ്പ ആയുധമാക്കിയ (ബലരാമൻ) അനുജനോട് പറഞ്ഞു — എന്റെ അമ്മായി പൃഥ കൗരവശ്രേഷ്ഠന്മാരോടൊപ്പം മോചിതയായിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്.