ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.208
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.208.1
ततस्तथोक्तः परिहृष्टरूपः ।
पित्रे शशंसाथ स राजपुत्रः।
धृष्टद्युम्नः सोमकानां प्रबर्हो ।
वृत्तं यथा येन हृता च कृष्णा ॥ १.२०८.१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ, ಹರ್ಷಭರಿತ ರೂಪದ ಆ ರಾಜಕುಮಾರ, ಸೋಮಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಯಾರು ಹೇಗೆ ಅಪಹರಿಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ತಂದೆಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
1.208.2
योऽसौ युवा व्यायतलोहिताक्षः ।
कृष्णाजिनी देवसमानरूपः।
यः कार्मुकाग्र्यं कृतवानधिज्यं ।
लक्षं च यः पातितवान्पृथिव्याम् ॥ १.२०८.२ ॥
ಉದ್ದ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳ, ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಧರಿಸಿದ, ದೇವಸಮಾನ ರೂಪದ ಆ ಯುವಕನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
1.208.3
असज्जमानश्च ततस्तरस्वी ।
वृतो द्विजाग्र्यैरभिपूज्यमानः।
चक्राम वज्रीव दितेः सुतेषु ।
सर्वैश्च देवैर्ऋषिभिश्च जुष्टः ॥ १.२०८.३ ॥
ಆಗ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದ, ವೇಗವಂತನಾದ ಆ ಯುವಕನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತ, ದಿತಿಯ ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆ ವಜ್ರಧರ ಇಂದ್ರನಂತೆ ನಡೆದನು; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತ.
1.208.4
कृष्मा प्रगृह्याजिनमन्वयात्तं ।
नागं यथा नागवधूः प्रहृष्टा।
श्यामो युवा वारणमत्तगामी ।
कृत्वा महत्कर्म सुदुष्करं तत् ॥ १.२०८.४ ॥
ಕೃಷ್ಣೆ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದಳು; ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಆನೆಹೆಣ್ಣು ಆನೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ. ಶ್ಯಾಮವರ್ಣದ, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವ ಆ ಯುವಕನು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಮಹಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ (ಹೋದನು).
1.208.5
यः सूतपुत्रेण चकार युद्धं ।
शङ्केऽर्जुनं तं त्रिदशेशवीर्यम्।
अमृष्यमाणेषु नराधिपेषु ।
क्रुद्धेषु वै तत्र समापतत्सु ॥ १.२०८.५ ॥
ಸೂತಪುತ್ರನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದವನು — ಅವನು ಅರ್ಜುನನೇ ಇರಬಹುದೆಂದು ನನ್ನ ಊಹೆ; ಇಂದ್ರನ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಮನಾದವನು. ರಾಜರು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಕೋಪದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಮುಗಿಬಿದ್ದಾಗ.
1.208.6
ततोऽपरः पार्थिवसङ्घमध्ये ।
प्रवृद्धमारुज्य महीप्ररोहम्।
प्राकालयत्तेन स पार्थिवौघान् ।
भीमोऽन्तकः प्राणभृतो यथैव ॥ १.२०८.६ ॥
ನಂತರ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ರಾಜರ ಗುಂಪಿನ ನಡುವೆ ಬೆಳೆದ ಒಂದು ಮರವನ್ನು ಏರಿ, ಅದರಿಂದ ರಾಜರ ಸಮೂಹವನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು; ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಭಯಂಕರ ಯಮನಂತೆ.
1.208.7
बाह्यां पुराद्भार्गवकर्मशालाम् ॥ १.२०८.७ ॥
ನಗರದ ಹೊರಗೆ, ಭಾರ್ಗವನ (ಪರಶುರಾಮನ) ಕಾರ್ಯಶಾಲೆಯ ಕಡೆಗೆ.
1.208.8
तत्रोपविष्टार्चिरिवानलस्य ।
तेषां जनित्रीति मम प्रतर्कः।
तथाविधैरेव नरप्रवीरै-
रुपोपविष्टैस्त्रिबिरग्निकल्पैः ॥ १.२०८.८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಜ್ವಾಲೆಯಂತಹವರು; ಅವರ ತಾಯಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಊಹೆ; ಅಂತಹ ನರವೀರರೊಂದಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಸಮಾನರಾದ ಮೂವರೊಡನೆ ಕುಳಿತವರು.
1.208.9
तस्यास्ततस्तावभिवाद्य पादा-
वुक्त्वा च कृष्णामभिवादयेति।
स्थितौ च तत्रैव निवेद्य कृष्णां ।
भिक्षाप्रचाराय गता नराग्र्याः ॥ १.२०८.९ ॥
ನಂತರ ಅವಳ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು; ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹೋದರು.
1.208.10
तेषां तु भैक्षं प्रतिगृह्य कृष्णा ।
दत्वा बलिं ब्राह्मणसाच्च कृत्वा।
तां चैव वृद्धां परिवेष्य तांश्च ।
नरप्रवीरान्स्वयमप्यभुङ्क्त ॥ १.२०८.१० ॥
ನಂತರ ಕೃಷ್ಣೆ ಅವರ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಆ ವೃದ್ಧೆಗೆ ಬಡಿಸಿ, ನರವೀರರಿಗೂ ಬಡಿಸಿ, ತಾನೂ ಊಟ ಮಾಡಿದಳು.
1.208.11
सुप्तास्तु ते पार्थिव सर्व एव ।
कृष्णा च तेषां चरणोपधाने।
आसीत्पृथिव्यां शयनं च तेषां ।
दर्भाजिनाग्रास्तरणोपपन्नम् ॥ १.२०८.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಿದ್ರಿಸಿದರು; ಕೃಷ್ಣೆ ಅವರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ದಿಂಬಾದಳು. ಅವರ ಹಾಸಿಗೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ, ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮದ ಹಾಸುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
1.208.12
ते नर्दमाना इव कालमेघाः ।
कथा विचित्राः कथयांबभूवुः।
न वैश्यशूद्रौपयिकीः कथास्ता ।
न च द्विजानां कथयन्ति वीराः ॥ १.२०८.१२ ॥
ಅವರು ಗುಡುಗುವ ಕಪ್ಪು ಮೇಘಗಳಂತೆ ವಿಚಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳತೊಡಗಿದರು. ಅವು ವೈಶ್ಯರಿಗೂ ಶೂದ್ರರಿಗೂ ಸೂಕ್ತವಾದ ಕಥೆಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಆ ವೀರರು ದ್ವಿಜರ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
1.208.13
निःसंशयं क्षत्रियपुंगवास्ते ।
यथा हि युद्धं कथयन्ति राजन्।
आशा हि नो व्यक्तमियं समृद्धा ।
मुक्तान्हि पार्थाञ्शृणुमोऽग्निदाहात् ॥ १.२०८.१३ ॥
ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ, ಇವರು ಕ್ಷತ್ರಿಯಶ್ರೇಷ್ಠರು; ಏಕೆಂದರೆ ರಾಜನೇ, ಅವರು ಯುದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪೃಥೆಯ ಪುತ್ರರು ಅಗ್ನಿದಾಹದಿಂದ ಪಾರಾದರೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ನಮ್ಮ ಆಶೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಫಲಿಸುತ್ತಿದೆ.
1.208.14
यथा हि लक्ष्यं निहतं धनुश्च ।
सज्यं कृतं तेन तथा प्रसह्य।
यथा हि भाषन्ति परस्परं ते ।
छन्ना ध्रुवं ते प्रचरन्ति पार्थाः ॥ १.२०८.१४ ॥
ಗುರಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೆದೆ ಏರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪೃಥೆಯ ಪುತ್ರರು ಮರೆಯಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
1.208.15
ततः स राजा द्रुपदः प्रहृष्टः ।
पुरोहितं प्रेषायामास तेषाम्।
विद्याम युष्मानिति भाषमाणो ।
महात्मानः पाण्डुसुताः स्थ कच्चित् ॥ १.२०८.१५ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜ ದ್ರುಪದನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಅವರ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನ ಪುರೋಹಿತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; 'ನೀವು ಪಾಂಡುವಿನ ಮಹಾತ್ಮ ಪುತ್ರರೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ' ಎನ್ನುತ್ತಾ.
1.208.16
गृहीतवाक्यो नृपतेः पुरोधा ।
गत्वा प्रशंसामभिधाय तेषाम्।
वाक्यं समग्रं नृपतेर्यथाव-
दुवाच चानुक्रमविक्रमेण ॥ १.२०८.१६ ॥
ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಪುರೋಹಿತರು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊಗಳಿ, ರಾಜನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದರು.
1.208.17
विज्ञातुमिच्छत्यवनीश्वरो वः ।
पाञ्चालराजो वरदो वरार्हाः।
लक्ष्यस्य वेद्धारमिमं हि दृष्ट्वा ।
हर्षस्य नान्तं प्रतिपद्यते सः ॥ १.२०८.१७ ॥
ವರ ನೀಡುವ, ವರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾದ ನೀವು ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಈ ಗುರಿಭೇದಕನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ.
1.208.18
आख्यात च ज्ञातिकुलानुपूर्वी ।
पदं शिरःसु द्विषतां कुरुध्वम्।
प्रह्लादयध्वं हृदयं ममेदं ।
पाञ्चालराजस्य च सानुगस्य ॥ १.२०८.१८ ॥
ನಿಮ್ಮ ಕುಲ ಮತ್ತು ವಂಶಾವಳಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳಿ; ವೈರಿಗಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪಾದವಿಡಿ; ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನೂ ಅನುಚರರೊಡನೆ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಹೃದಯವನ್ನೂ ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿ.
1.208.19
पाण्डुर्हि राजा द्रुपदस्य राज्ञः ।
प्रियः सखा चात्मसमो बभूव।
तस्यैष कामो दुहिता ममेयं ।
स्नुषा यदि स्यादिह कौरवस्य ॥ १.२०८.१९ ॥
ಪಾಂಡು ರಾಜ ದ್ರುಪದ ರಾಜನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳೆಯನೂ ತನ್ನಂತೆಯೇ ಸಮನಾದವನೂ ಆಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಆಸೆ ಇದೆ: ನನ್ನ ಈ ಮಗಳು ಕೌರವನ ಸೊಸೆಯಾಗಬೇಕೆಂದು.
1.208.20
अयं हि कामो द्रुपदस्य राज्ञो ।
हृदि स्थितो नित्यमनिन्दिताङ्गाः।
यदर्जुनो वै पृथुदीर्घबाहु-
र्धर्मेण विन्देत सुतां ममैताम् ॥ १.२०८.२० ॥
ನಿರ್ದೋಷ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವರೇ, ದ್ರುಪದ ರಾಜನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುವ ಆಸೆ ಇದು: ವಿಶಾಲ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘ ಬಾಹುಗಳ ಅರ್ಜುನನು ಧರ್ಮದಿಂದ ನನ್ನ ಈ ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು.
1.208.21
कृतं हि तत्स्यात्सुकृतं ममेदं ।
यशश्च पुण्यं च हितं तदेतत्।
अथोक्तवाक्यं हि पुरोहितं स्थितं ।
ततो विनीतं समुदीक्ष्य राजा ॥ १.२०८.२१ ॥
ಇದು ನನ್ನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸತ್ಕಾರ್ಯವಾಗುವುದು; ಇದು ಕೀರ್ತಿ, ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಹಿತಕರ. ಮಾತನಾಡಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಪುರೋಹಿತನನ್ನು ವಿನಯದಿಂದ ನೋಡಿ, ರಾಜನು.
1.208.22
समीपतो भीममिदं शशास ।
प्रदीयतां पाद्यमर्ध्यं तथाऽस्मै।
मान्यः पुरोधा द्रुपदस्य राज्ञ-
स्तस्मै प्रयोज्याऽभ्यधिका हि पूजा ॥ १.२०८.२२ ॥
ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಭೀಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: "ಇವರಿಗೆ ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯ ನೀಡಲಿ. ದ್ರುಪದ ರಾಜನ ಗೌರವಾರ್ಹ ಪುರೋಹಿತರು ಇವರು; ಇವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು."
1.208.23
भीमस्ततस्तत्कृतवान्नरेन्द्र ।
तां चैव पूजां प्रतिगृह्य हर्षात्।
सुखोपविष्टं तु पुरोहितं तदा ।
युधिष्ठिरो ब्राह्मणमित्युवाच ॥ १.२०८.२३ ॥
ಓ ನರೇಂದ್ರನೇ! ಆಗ ಭೀಮನು ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪುರೋಹಿತರು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತರು. ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.208.24
पाञ्चालराजेन सुता निसृष्टा ।
स्वधर्मदृष्टेन यथा न कामात्।
प्रदिष्टशुंल्का द्रुपदेन राज्ञा ।
सा तेन वीरेण तथाऽनुवृत्ता ॥ १.२०८.२४ ॥
ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಧರ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿದು ನೀಡಿದನು, ಕಾಮದಿಂದಲ್ಲ. ದ್ರುಪದ ರಾಜನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಪಣವನ್ನು ಗೆದ್ದ ಆ ವೀರನಿಂದ ಅವಳು ಹೀಗೆ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು.
1.208.25
न तत्र वर्णेषु कृता विवक्षा ।
न चापि शीले न कुले न गोत्रे।
कृतेन सज्येन हि कार्मुकेण ।
विद्धेन लक्ष्येण हि सा विसृष्टा ॥ १.२०८.२५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವರ್ಣಭೇದವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಶೀಲವನ್ನೂ ಕುಲವನ್ನೂ ಗೋತ್ರವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೆದೆ ಏರಿಸಿದ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಗುರಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದವನಿಗೇ ಅವಳನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.
1.208.26
सेयं तथाऽनेन महात्मनेह ।
कृष्णा जिता पार्थिवसङ्घमध्ये।
नैवं गते सौमकिरद्य राजा ।
सन्तापमर्हत्यसुखाय कर्तुम् ॥ १.२०८.२६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ರಾಜರ ಸಮೂಹದ ನಡುವೆ ಈ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಕೃಷ್ಣೆ ಹೀಗೆ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಇದು ನಡೆದ ಬಳಿಕವೂ ಇಂದು ಸೋಮಕನ ರಾಜನು ದುಃಖ ಮತ್ತು ಅಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ.
1.208.27
कामश्च योऽसौ द्रुपदस्य राज्ञः ।
स चापि संपत्स्यति पार्थिवस्य।
संप्राप्यरूपां हि नरेन्द्रकन्या-
मिमामहं ब्राह्मण साधु मन्ये ॥ १.२०८.२७ ॥
ದ್ರುಪದನ ಆ ಬಯಕೆಯೂ ಆ ರಾಜನಿಂದ ಈಡೇರುತ್ತದೆ. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಸುಂದರ ರೂಪದ ಈ ರಾಜಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದರೆ ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.208.28
न तद्धनुर्मन्दबलेन शक्यं ।
मौर्व्या समायोजयितुं तथाहि।
न चाकृतास्त्रेण न हीनजेन ।
लक्ष्यं तथा पातयितुं हि शक्यम् ॥ १.२०८.२८ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ದುರ್ಬಲನು ಹೆದೆಯೇರಿಸಲಾರನು. ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಯದವನೂ, ಹೀನಜಾತಿಯವನೂ ಆ ಗುರಿಯನ್ನು ಉರುಳಿಸಲಾರನು.
1.208.29
तस्मान्न तापं दुहितुर्निमित्तं ।
पाञ्चालराजोऽर्हति कर्तुमद्य।
न चापि तत्पातनमन्यथेह ।
कर्तुं हि शक्यं भुवि मानवेन ॥ १.२०८.२९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಇಂದು ದುಃಖ ಪಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಆ ಗುರಿಯನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉರುಳಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ.
1.208.30
एवं ब्रुवत्येव युधिष्ठिरे तु ।
पाञ्चालराजस्य समीपतोऽन्यः।
तत्राजगामाशु नरो द्वितीयो ।
निवेदयिष्यन्निह सिद्धमन्नम् ॥ १.२०८.३० ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಊಟ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಲು ಬಂದವನಾಗಿದ್ದನು.