மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.208
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.208.1
ततस्तथोक्तः परिहृष्टरूपः ।
पित्रे शशंसाथ स राजपुत्रः।
धृष्टद्युम्नः सोमकानां प्रबर्हो ।
वृत्तं यथा येन हृता च कृष्णा ॥ १.२०८.१ ॥
அவ்வாறு கூறப்பட்டதும், மகிழ்ந்த தோற்றம் கொண்ட அந்த இளவரசனும் சோமகர்களில் சிறந்தவனுமான திருஷ்டத்யும்னன் தன் தந்தையிடம், திரௌபதி எவ்வாறு, யாரால் கவரப்பட்டாள் என்ற நிகழ்ச்சியைக் கூறினான்.
1.208.2
योऽसौ युवा व्यायतलोहिताक्षः ।
कृष्णाजिनी देवसमानरूपः।
यः कार्मुकाग्र्यं कृतवानधिज्यं ।
लक्षं च यः पातितवान्पृथिव्याम् ॥ १.२०८.२ ॥
நீண்ட சிவந்த கண்களும், கருப்பு மான்தோல் அணிந்தவனும், தேவர்களுக்கு நிகரான தோற்றம் கொண்டவனுமான அந்த இளைஞன், சிறந்த வில்லில் நாண் ஏற்றி இலக்கை நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
1.208.3
असज्जमानश्च ततस्तरस्वी ।
वृतो द्विजाग्र्यैरभिपूज्यमानः।
चक्राम वज्रीव दितेः सुतेषु ।
सर्वैश्च देवैर्ऋषिभिश्च जुष्टः ॥ १.२०८.३ ॥
பின்னர், பற்றற்றவனும் விரைந்தவனுமான அந்த இளைஞன், சிறந்த அந்தணர்களால் சூழப்பட்டு வணங்கப்பட்டவனாக, திதியின் மைந்தர்களிடையே வஜ்ரதாரியான இந்திரனைப் போல நடந்தான்; எல்லா தேவர்களாலும் முனிவர்களாலும் சேவிக்கப்பட்டவனாக.
1.208.4
कृष्मा प्रगृह्याजिनमन्वयात्तं ।
नागं यथा नागवधूः प्रहृष्टा।
श्यामो युवा वारणमत्तगामी ।
कृत्वा महत्कर्म सुदुष्करं तत् ॥ १.२०८.४ ॥
கிருஷ்ணை மான்தோலைப் பற்றிக்கொண்டு அவனைப் பின்தொடர்ந்தாள்; மகிழ்ந்த பெண் யானை ஆண் யானையைப் பின்தொடர்வது போல. கருநிறமும், மதயானையின் நடையுமுடைய அந்த இளைஞன் மிகக் கடினமான அந்த பெரிய செயலைச் செய்து (சென்றான்).
1.208.5
यः सूतपुत्रेण चकार युद्धं ।
शङ्केऽर्जुनं तं त्रिदशेशवीर्यम्।
अमृष्यमाणेषु नराधिपेषु ।
क्रुद्धेषु वै तत्र समापतत्सु ॥ १.२०८.५ ॥
சூதன் மகனுடன் போரிட்டவன் — அவன் அர்ஜுனனாக இருக்கலாம் என்று நான் எண்ணுகிறேன்; தேவேந்திரனின் வீரியம் கொண்டவன். அரசர்கள் பொறுக்கமுடியாமல் கோபத்துடன் அங்கு ஒன்றுகூடி பாய்ந்தபோது.
1.208.6
ततोऽपरः पार्थिवसङ्घमध्ये ।
प्रवृद्धमारुज्य महीप्ररोहम्।
प्राकालयत्तेन स पार्थिवौघान् ।
भीमोऽन्तकः प्राणभृतो यथैव ॥ १.२०८.६ ॥
பின்னர் வேறொருவன் அரசர் கூட்டத்தின் நடுவே வளர்ந்த ஒரு மரத்தில் ஏறி, அதைக் கொண்டு அரசர் திரளைத் துரத்தினான்; உயிருள்ளவற்றை அழிக்கும் பயங்கர யமனைப் போல.
1.208.7
बाह्यां पुराद्भार्गवकर्मशालाम् ॥ १.२०८.७ ॥
நகரத்திற்கு வெளியே, பார்கவரின் (பரசுராமரின்) பணிமனைக்கு.
1.208.8
तत्रोपविष्टार्चिरिवानलस्य ।
तेषां जनित्रीति मम प्रतर्कः।
तथाविधैरेव नरप्रवीरै-
रुपोपविष्टैस्त्रिबिरग्निकल्पैः ॥ १.२०८.८ ॥
அங்கே அமர்ந்திருந்த நெருப்புச் சுடர் போன்றவர்கள்; அவர்களின் தாய் என்பது என் ஊகம்; அப்படிப்பட்ட நரவீரர்களுடன், நெருப்புக்கு ஒத்த மூவருடன் அருகில் அமர்ந்திருக்க.
1.208.9
तस्यास्ततस्तावभिवाद्य पादा-
वुक्त्वा च कृष्णामभिवादयेति।
स्थितौ च तत्रैव निवेद्य कृष्णां ।
भिक्षाप्रचाराय गता नराग्र्याः ॥ १.२०८.९ ॥
பின்னர் அவளது பாதங்களில் வணங்கி, 'கிருஷ்ணையை வணங்குங்கள்' என்று சொல்லி, அவ்விருவரும் அங்கேயே நின்றனர்; கிருஷ்ணையை அங்கேயே ஒப்படைத்து, நரர்களில் சிறந்தவர்கள் பிச்சைக்காக சென்றனர்.
1.208.10
तेषां तु भैक्षं प्रतिगृह्य कृष्णा ।
दत्वा बलिं ब्राह्मणसाच्च कृत्वा।
तां चैव वृद्धां परिवेष्य तांश्च ।
नरप्रवीरान्स्वयमप्यभुङ्क्त ॥ १.२०८.१० ॥
பின்னர் கிருஷ்ணை அவர்களின் பிச்சையைப் பெற்று, பிராமணர்களுக்குப் பலியைக் கொடுத்து, அந்த முதியவளுக்கு உணவு பரிமாறி, அந்த நரவீரர்களுக்கும் பரிமாறி, தானும் உண்டாள்.
1.208.11
सुप्तास्तु ते पार्थिव सर्व एव ।
कृष्णा च तेषां चरणोपधाने।
आसीत्पृथिव्यां शयनं च तेषां ।
दर्भाजिनाग्रास्तरणोपपन्नम् ॥ १.२०८.११ ॥
அரசே, அவர்கள் அனைவரும் உறங்கினர்; கிருஷ்ணையும் அவர்களின் பாதங்களுக்குத் தலையணையாக இருந்தாள். அவர்களின் படுக்கை தரையில் இருந்தது, தர்ப்பைப் புல்லும் மான்தோல்களும் விரிக்கப்பட்டிருந்தன.
1.208.12
ते नर्दमाना इव कालमेघाः ।
कथा विचित्राः कथयांबभूवुः।
न वैश्यशूद्रौपयिकीः कथास्ता ।
न च द्विजानां कथयन्ति वीराः ॥ १.२०८.१२ ॥
அவர்கள் கார்மேகங்கள் முழங்குவது போல் வியப்பான கதைகளைச் சொல்லத் தொடங்கினர். அவை வைசியர், சூத்திரர்களுக்குரிய கதைகள் அல்ல; அந்த வீரர்கள் அந்தணர்களின் கதைகளையும் சொல்லவில்லை.
1.208.13
निःसंशयं क्षत्रियपुंगवास्ते ।
यथा हि युद्धं कथयन्ति राजन्।
आशा हि नो व्यक्तमियं समृद्धा ।
मुक्तान्हि पार्थाञ्शृणुमोऽग्निदाहात् ॥ १.२०८.१३ ॥
ஐயமின்றி இவர்கள் க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தோர்; அரசே, இவர்கள் போரைப் பற்றியே பேசுகின்றனர். பிருதையின் மகன்கள் தீயிலிருந்து தப்பினர் என்று கேட்டோம்; எங்கள் நம்பிக்கை தெளிவாகவே நிறைவேறுகிறது.
1.208.14
यथा हि लक्ष्यं निहतं धनुश्च ।
सज्यं कृतं तेन तथा प्रसह्य।
यथा हि भाषन्ति परस्परं ते ।
छन्ना ध्रुवं ते प्रचरन्ति पार्थाः ॥ १.२०८.१४ ॥
இலக்கு அடிக்கப்பட்டதும், வில்லில் நாண் பலமாக ஏற்றப்பட்டதும் போல், அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொள்கின்றனர். நிச்சயமாக பிருதையின் மகன்கள் மறைந்து திரிகின்றனர்.
1.208.15
ततः स राजा द्रुपदः प्रहृष्टः ।
पुरोहितं प्रेषायामास तेषाम्।
विद्याम युष्मानिति भाषमाणो ।
महात्मानः पाण्डुसुताः स्थ कच्चित् ॥ १.२०८.१५ ॥
பின்னர் அந்த அரசன் துருபதன் மகிழ்ச்சியடைந்து, அவர்களிடம் தம் புரோகிதரை அனுப்பினான்; 'நீங்கள் பாண்டுவின் பெருந்தன்மை கொண்ட மகன்களோ என்று அறிய விரும்புகிறோம்' என்று கூறி.
1.208.16
गृहीतवाक्यो नृपतेः पुरोधा ।
गत्वा प्रशंसामभिधाय तेषाम्।
वाक्यं समग्रं नृपतेर्यथाव-
दुवाच चानुक्रमविक्रमेण ॥ १.२०८.१६ ॥
அரசனின் சொற்களைப் பெற்ற புரோகிதர் அவர்களிடம் சென்று புகழ்ந்து, அரசனின் முழு செய்தியையும் முறையாகவும் வீரத்துடனும் சொன்னார்.
1.208.17
विज्ञातुमिच्छत्यवनीश्वरो वः ।
पाञ्चालराजो वरदो वरार्हाः।
लक्ष्यस्य वेद्धारमिमं हि दृष्ट्वा ।
हर्षस्य नान्तं प्रतिपद्यते सः ॥ १.२०८.१७ ॥
பாஞ்சால அரசர், வரம் அளிப்பவரும் வரத்திற்குத் தகுதியானவருமான நீங்கள் யார் என்று அறிய விரும்புகிறார்; இந்த இலக்கை வீழ்த்துபவரைக் கண்டு அவரது மகிழ்ச்சி எல்லையற்றதாகிறது.
1.208.18
आख्यात च ज्ञातिकुलानुपूर्वी ।
पदं शिरःसु द्विषतां कुरुध्वम्।
प्रह्लादयध्वं हृदयं ममेदं ।
पाञ्चालराजस्य च सानुगस्य ॥ १.२०८.१८ ॥
உங்கள் குலத்தின் வம்சவரிசையைக் கூறுங்கள்; எதிரிகளின் தலைகளின் மீது கால் வையுங்கள்; என் இதயத்தையும் பரிவாரங்களுடன் கூடிய பாஞ்சால அரசரின் இதயத்தையும் மகிழ்விக்கவும்.
1.208.19
पाण्डुर्हि राजा द्रुपदस्य राज्ञः ।
प्रियः सखा चात्मसमो बभूव।
तस्यैष कामो दुहिता ममेयं ।
स्नुषा यदि स्यादिह कौरवस्य ॥ १.२०८.१९ ॥
பாண்டு அரசர் துருபதனுக்குப் பிரியமான நண்பராகவும் தனக்கு சமமானவராகவும் இருந்தார்; அவரது விருப்பம் இதுவே: என் இந்த மகள் கௌரவரின் மருமகளாக ஆவாளா என்பதே.
1.208.20
अयं हि कामो द्रुपदस्य राज्ञो ।
हृदि स्थितो नित्यमनिन्दिताङ्गाः।
यदर्जुनो वै पृथुदीर्घबाहु-
र्धर्मेण विन्देत सुतां ममैताम् ॥ १.२०८.२० ॥
குறையற்ற உறுப்புகளையுடையவர்களே, துருபத அரசரின் இதயத்தில் எப்போதும் உள்ள விருப்பம் இதுவே: பரந்த நீண்ட புஜங்களையுடைய அர்ஜுனன் தர்மப்படி என் இந்த மகளை அடையட்டும்.
1.208.21
कृतं हि तत्स्यात्सुकृतं ममेदं ।
यशश्च पुण्यं च हितं तदेतत्।
अथोक्तवाक्यं हि पुरोहितं स्थितं ।
ततो विनीतं समुदीक्ष्य राजा ॥ १.२०८.२१ ॥
இது என்னால் செய்யப்பட்ட நல்ல செயலாகும்; இது புகழும் புண்ணியமும் நன்மையும் ஆகும். பேசி முடித்து நின்ற புரோகிதரை, பணிவுடன் நோக்கி, அரசன்.
1.208.22
समीपतो भीममिदं शशास ।
प्रदीयतां पाद्यमर्ध्यं तथाऽस्मै।
मान्यः पुरोधा द्रुपदस्य राज्ञ-
स्तस्मै प्रयोज्याऽभ्यधिका हि पूजा ॥ १.२०८.२२ ॥
அருகில் இருந்த பீமனுக்கு இவ்வாறு கட்டளையிட்டார்: "இவருக்குப் பாத்தியமும் அர்க்கியமும் கொடுக்கப்படட்டும். துருபத அரசரின் மதிப்புக்குரிய புரோகிதர் இவர்; இவருக்குச் சிறந்த பூஜை செய்யப்பட வேண்டும்."
1.208.23
भीमस्ततस्तत्कृतवान्नरेन्द्र ।
तां चैव पूजां प्रतिगृह्य हर्षात्।
सुखोपविष्टं तु पुरोहितं तदा ।
युधिष्ठिरो ब्राह्मणमित्युवाच ॥ १.२०८.२३ ॥
நரேந்திரனே! அப்போது பீமன் அதைச் செய்தான். அந்தப் பூஜையை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்று புரோகிதர் சுகமாக அமர்ந்தார். அப்போது யுதிட்டிரர் அந்தப் பிராமணரிடம் சொன்னார்.
1.208.24
पाञ्चालराजेन सुता निसृष्टा ।
स्वधर्मदृष्टेन यथा न कामात्।
प्रदिष्टशुंल्का द्रुपदेन राज्ञा ।
सा तेन वीरेण तथाऽनुवृत्ता ॥ १.२०८.२४ ॥
பாஞ்சால அரசன் தன் மகளைத் தன் கடமையாகக் கருதியே கொடுத்தான், ஆசையால் அல்ல. துருபத அரசன் நிர்ணயித்த வீரச் சுங்கத்தை வென்ற அந்த வீரனால் அவள் இவ்வாறு பெறப்பட்டாள்.
1.208.25
न तत्र वर्णेषु कृता विवक्षा ।
न चापि शीले न कुले न गोत्रे।
कृतेन सज्येन हि कार्मुकेण ।
विद्धेन लक्ष्येण हि सा विसृष्टा ॥ १.२०८.२५ ॥
அங்கே வர்ணங்களில் வேறுபாடு கருதப்படவில்லை; நடத்தையோ, குலமோ, கோத்திரமோ பார்க்கப்படவில்லை. நாண் ஏற்றிய வில்லால் இலக்கை வீழ்த்தியவனுக்கே அவள் கொடுக்கப்பட்டாள்.
1.208.26
सेयं तथाऽनेन महात्मनेह ।
कृष्णा जिता पार्थिवसङ्घमध्ये।
नैवं गते सौमकिरद्य राजा ।
सन्तापमर्हत्यसुखाय कर्तुम् ॥ १.२०८.२६ ॥
இங்கு அரசர்களின் கூட்டத்தின் நடுவே இந்த மகாத்மாவால் கிருஷ்ணை இவ்வாறு வெல்லப்பட்டாள். இவ்வாறு நடந்த பின்பும், இன்று சோமகனின் அரசன் துன்பத்தையும் அமைதியின்மையையும் அடையத் தகுதியற்றவன்.
1.208.27
कामश्च योऽसौ द्रुपदस्य राज्ञः ।
स चापि संपत्स्यति पार्थिवस्य।
संप्राप्यरूपां हि नरेन्द्रकन्या-
मिमामहं ब्राह्मण साधु मन्ये ॥ १.२०८.२७ ॥
துருபதனின் அந்த விருப்பமும் அரசனால் நிறைவேறும். ஓ பிராமணனே, அழகிய உருவம் கொண்ட இந்த அரசகன்னியை அடைந்தால் அது நல்லது என்று நான் கருதுகிறேன்.
1.208.28
न तद्धनुर्मन्दबलेन शक्यं ।
मौर्व्या समायोजयितुं तथाहि।
न चाकृतास्त्रेण न हीनजेन ।
लक्ष्यं तथा पातयितुं हि शक्यम् ॥ १.२०८.२८ ॥
அந்த வில்லை பலவீனனால் நாணேற்ற முடியாது. அஸ்திரவித்தையில் திறமையற்றவனும், தாழ்ந்த பிறப்பினனும் அந்த இலக்கைச் சாய்க்கவும் முடியாது.
1.208.29
तस्मान्न तापं दुहितुर्निमित्तं ।
पाञ्चालराजोऽर्हति कर्तुमद्य।
न चापि तत्पातनमन्यथेह ।
कर्तुं हि शक्यं भुवि मानवेन ॥ १.२०८.२९ ॥
ஆகவே, பாஞ்சால அரசன் தன் மகளுக்காக இன்று துன்பம் அடைவது தகாது. மேலும், இந்த உலகில் ஒரு மனிதனால் அந்த இலக்கை வேறு வழியில் வீழ்த்துவதும் முடியாது.
1.208.30
एवं ब्रुवत्येव युधिष्ठिरे तु ।
पाञ्चालराजस्य समीपतोऽन्यः।
तत्राजगामाशु नरो द्वितीयो ।
निवेदयिष्यन्निह सिद्धमन्नम् ॥ १.२०८.३० ॥
யுதிஷ்டிரன் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், பாஞ்சால அரசனின் அருகில் இரண்டாவது ஒரு மனிதன் விரைந்து அங்கு வந்தான். அவன் இங்கு உணவு தயாராக உள்ளதைத் தெரிவிக்கப் போகிறவனாக இருந்தான்.