മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.208
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.208.1
ततस्तथोक्तः परिहृष्टरूपः ।
पित्रे शशंसाथ स राजपुत्रः।
धृष्टद्युम्नः सोमकानां प्रबर्हो ।
वृत्तं यथा येन हृता च कृष्णा ॥ १.२०८.१ ॥
അങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, സന്തോഷിച്ച മുഖഭാവമുള്ള ആ രാജകുമാരൻ, സോമകരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, കൃഷ്ണയെ ആരാണ് എങ്ങനെ കൊണ്ടുപോയത് എന്ന് പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു.
1.208.2
योऽसौ युवा व्यायतलोहिताक्षः ।
कृष्णाजिनी देवसमानरूपः।
यः कार्मुकाग्र्यं कृतवानधिज्यं ।
लक्षं च यः पातितवान्पृथिव्याम् ॥ १.२०८.२ ॥
നീണ്ട ചുവന്ന കണ്ണുകളും കറുത്ത മാന്തോൽ ധരിച്ചവനും ദേവസമാനമായ രൂപവുമുള്ള ആ യുവാവ്, ശ്രേഷ്ഠമായ വില്ലിൽ ഞാൺ കെട്ടി ലക്ഷ്യത്തെ ഭൂമിയിൽ വീഴ്ത്തി.
1.208.3
असज्जमानश्च ततस्तरस्वी ।
वृतो द्विजाग्र्यैरभिपूज्यमानः।
चक्राम वज्रीव दितेः सुतेषु ।
सर्वैश्च देवैर्ऋषिभिश्च जुष्टः ॥ १.२०८.३ ॥
അപ്പോൾ നിസ്സംഗനും വേഗവാനുമായ ആ യുവാവ്, ശ്രേഷ്ഠരായ ബ്രാഹ്മണരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ആദരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ദിതിപുത്രന്മാരുടെ നടുവിൽ വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ നടന്നു; എല്ലാ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും സേവിക്കുന്നവനായി.
1.208.4
कृष्मा प्रगृह्याजिनमन्वयात्तं ।
नागं यथा नागवधूः प्रहृष्टा।
श्यामो युवा वारणमत्तगामी ।
कृत्वा महत्कर्म सुदुष्करं तत् ॥ १.२०८.४ ॥
കൃഷ്ണ മാന്തോൽ പിടിച്ച് അവനെ പിന്തുടർന്നു; സന്തോഷിച്ച പിടിയാന കൊമ്പനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ. ശ്യാമവർണ്ണനും മദയാനയുടെ നടയുള്ളവനുമായ ആ യുവാവ്, അതിദുഷ്കരമായ ആ മഹത്കർമ്മം ചെയ്തു (പോയി).
1.208.5
यः सूतपुत्रेण चकार युद्धं ।
शङ्केऽर्जुनं तं त्रिदशेशवीर्यम्।
अमृष्यमाणेषु नराधिपेषु ।
क्रुद्धेषु वै तत्र समापतत्सु ॥ १.२०८.५ ॥
സൂതപുത്രനോട് യുദ്ധം ചെയ്തവൻ — അത് അർജ്ജുനനാകുമെന്ന് ഞാൻ സംശയിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ വീര്യമുള്ളവൻ. രാജാക്കന്മാർ സഹിക്കാനാകാതെ കോപത്തോടെ അവിടെ ഒന്നിച്ച് ചാടിവീണപ്പോൾ.
1.208.6
ततोऽपरः पार्थिवसङ्घमध्ये ।
प्रवृद्धमारुज्य महीप्ररोहम्।
प्राकालयत्तेन स पार्थिवौघान् ।
भीमोऽन्तकः प्राणभृतो यथैव ॥ १.२०८.६ ॥
പിന്നെ മറ്റൊരുവൻ രാജസംഘത്തിന് നടുവിൽ വളർന്നുനിന്ന ഒരു മരത്തിൽ കയറി, അതുകൊണ്ട് രാജാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടത്തെ ഓടിച്ചു; ജീവികളെ സംഹരിക്കുന്ന ഭീമനായ യമനെപ്പോലെ.
1.208.7
बाह्यां पुराद्भार्गवकर्मशालाम् ॥ १.२०८.७ ॥
നഗരത്തിന് പുറത്ത്, ഭാർഗവന്റെ (പരശുരാമന്റെ) കർമ്മശാലയിലേക്ക്.
1.208.8
तत्रोपविष्टार्चिरिवानलस्य ।
तेषां जनित्रीति मम प्रतर्कः।
तथाविधैरेव नरप्रवीरै-
रुपोपविष्टैस्त्रिबिरग्निकल्पैः ॥ १.२०८.८ ॥
അവിടെ ഇരുന്നിരുന്ന അഗ്നിജ്വാല പോലെയുള്ളവർ; അവരുടെ മാതാവാണെന്ന് എന്റെ ഊഹം; അങ്ങനെയുള്ള നരവീരന്മാരോടൊപ്പം, അഗ്നിതുല്യരായ മൂന്നുപേരോടൊപ്പം ഇരുന്നവർ.
1.208.9
तस्यास्ततस्तावभिवाद्य पादा-
वुक्त्वा च कृष्णामभिवादयेति।
स्थितौ च तत्रैव निवेद्य कृष्णां ।
भिक्षाप्रचाराय गता नराग्र्याः ॥ १.२०८.९ ॥
പിന്നെ അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി, 'കൃഷ്ണയെ വണങ്ങുക' എന്നു പറഞ്ഞ് ആ ഇരുവരും അവിടെത്തന്നെ നിന്നു; കൃഷ്ണയെ അവിടെ ഏല്പിച്ച് നരശ്രേഷ്ഠന്മാർ ഭിക്ഷയ്ക്ക് പോയി.
1.208.10
तेषां तु भैक्षं प्रतिगृह्य कृष्णा ।
दत्वा बलिं ब्राह्मणसाच्च कृत्वा।
तां चैव वृद्धां परिवेष्य तांश्च ।
नरप्रवीरान्स्वयमप्यभुङ्क्त ॥ १.२०८.१० ॥
പിന്നെ കൃഷ്ണ അവരുടെ ഭിക്ഷ സ്വീകരിച്ച്, ബ്രാഹ്മണർക്ക് ബലി നൽകി, ആ വൃദ്ധയെ വിളമ്പി, ആ നരവീരന്മാരെയും വിളമ്പി, തനിക്കും ഭക്ഷിച്ചു.
1.208.11
सुप्तास्तु ते पार्थिव सर्व एव ।
कृष्णा च तेषां चरणोपधाने।
आसीत्पृथिव्यां शयनं च तेषां ।
दर्भाजिनाग्रास्तरणोपपन्नम् ॥ १.२०८.११ ॥
രാജാവേ, അവരെല്ലാം ഉറങ്ങി; കൃഷ്ണ അവരുടെ പാദങ്ങൾക്ക് തലയണയായി. അവരുടെ കിടക്ക നിലത്തായിരുന്നു, ദർഭപ്പുല്ലും മാൻതോലുകളും വിരിച്ചതായിരുന്നു.
1.208.12
ते नर्दमाना इव कालमेघाः ।
कथा विचित्राः कथयांबभूवुः।
न वैश्यशूद्रौपयिकीः कथास्ता ।
न च द्विजानां कथयन्ति वीराः ॥ १.२०८.१२ ॥
ഇടിമുഴക്കുന്ന കാർമേഘങ്ങൾ പോലെ അവർ വിചിത്രമായ കഥകൾ പറഞ്ഞു. അവ വൈശ്യർക്കും ശൂദ്രർക്കും ഉചിതമായ കഥകളായിരുന്നില്ല; ആ വീരന്മാർ ദ്വിജന്മാരുടെ കഥകളും പറഞ്ഞില്ല.
1.208.13
निःसंशयं क्षत्रियपुंगवास्ते ।
यथा हि युद्धं कथयन्ति राजन्।
आशा हि नो व्यक्तमियं समृद्धा ।
मुक्तान्हि पार्थाञ्शृणुमोऽग्निदाहात् ॥ १.२०८.१३ ॥
സംശയമില്ല, ഇവർ ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠന്മാരാണ്; രാജാവേ, അവർ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചു തന്നെയാണല്ലോ പറയുന്നത്. പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർ അഗ്നിദാഹത്തിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷ വ്യക്തമായി ഫലിക്കുന്നു.
1.208.14
यथा हि लक्ष्यं निहतं धनुश्च ।
सज्यं कृतं तेन तथा प्रसह्य।
यथा हि भाषन्ति परस्परं ते ।
छन्ना ध्रुवं ते प्रचरन्ति पार्थाः ॥ १.२०८.१४ ॥
ലക്ഷ്യം തറയ്ക്കപ്പെട്ടതുപോലെയും വില്ലിൽ ബലമായി ഞാൺ വലിച്ചുകെട്ടിയതുപോലെയും അവർ പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർ ഒളിഞ്ഞു സഞ്ചരിക്കുന്നു.
1.208.15
ततः स राजा द्रुपदः प्रहृष्टः ।
पुरोहितं प्रेषायामास तेषाम्।
विद्याम युष्मानिति भाषमाणो ।
महात्मानः पाण्डुसुताः स्थ कच्चित् ॥ १.२०८.१५ ॥
അപ്പോൾ ആ രാജാവായ ദ്രുപദൻ സന്തോഷിച്ച്, അവരുടെ അടുത്തേക്ക് തന്റെ പുരോഹിതനെ അയച്ചു; 'നിങ്ങൾ പാണ്ഡുവിന്റെ മഹാത്മാക്കളായ പുത്രന്മാരാണോ എന്നറിയാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.
1.208.16
गृहीतवाक्यो नृपतेः पुरोधा ।
गत्वा प्रशंसामभिधाय तेषाम्।
वाक्यं समग्रं नृपतेर्यथाव-
दुवाच चानुक्रमविक्रमेण ॥ १.२०८.१६ ॥
രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ സ്വീകരിച്ച പുരോഹിതൻ അവരുടെ അടുത്തുചെന്ന് പ്രശംസിച്ച് രാജസന്ദേശം മുഴുവൻ ക്രമപ്രകാരവും ധീരതയോടെയും പറഞ്ഞു.
1.208.17
विज्ञातुमिच्छत्यवनीश्वरो वः ।
पाञ्चालराजो वरदो वरार्हाः।
लक्ष्यस्य वेद्धारमिमं हि दृष्ट्वा ।
हर्षस्य नान्तं प्रतिपद्यते सः ॥ १.२०८.१७ ॥
വരം നൽകുന്നവനായ പാഞ്ചാലരാജാവ് വരത്തിന് അർഹരായ നിങ്ങൾ ആരെന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഈ ലക്ഷ്യഭേദകനെ കണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ല.
1.208.18
आख्यात च ज्ञातिकुलानुपूर्वी ।
पदं शिरःसु द्विषतां कुरुध्वम्।
प्रह्लादयध्वं हृदयं ममेदं ।
पाञ्चालराजस्य च सानुगस्य ॥ १.२०८.१८ ॥
നിങ്ങളുടെ കുലവും വംശപരമ്പരയും ക്രമത്തിൽ പറയൂ; ശത്രുക്കളുടെ തലയിൽ ചവിട്ടൂ; എന്റെ ഹൃദയത്തെയും അനുചരന്മാരോടുകൂടിയ പാഞ്ചാല രാജാവിന്റെ ഹൃദയത്തെയും സന്തോഷിപ്പിക്കൂ.
1.208.19
पाण्डुर्हि राजा द्रुपदस्य राज्ञः ।
प्रियः सखा चात्मसमो बभूव।
तस्यैष कामो दुहिता ममेयं ।
स्नुषा यदि स्यादिह कौरवस्य ॥ १.२०८.१९ ॥
പാണ്ഡുരാജാവ് ദ്രുപദരാജാവിന്റെ പ്രിയസുഹൃത്തും തനിക്കു തുല്യനും ആയിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹം ഇതാണ്: എന്റെ ഈ മകൾ കൗരവന്റെ മരുമകളാകണം.
1.208.20
अयं हि कामो द्रुपदस्य राज्ञो ।
हृदि स्थितो नित्यमनिन्दिताङ्गाः।
यदर्जुनो वै पृथुदीर्घबाहु-
र्धर्मेण विन्देत सुतां ममैताम् ॥ १.२०८.२० ॥
കുറ്റമറ്റ അവയവങ്ങളുള്ളവരേ, ദ്രുപദരാജാവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എപ്പോഴും ഉള്ള ആഗ്രഹം ഇതാണ്: വിശാലവും നീണ്ടതുമായ ബാഹുക്കളുള്ള അർജുനൻ ധർമ്മപ്രകാരം എന്റെ ഈ മകളെ നേടട്ടെ.
1.208.21
कृतं हि तत्स्यात्सुकृतं ममेदं ।
यशश्च पुण्यं च हितं तदेतत्।
अथोक्तवाक्यं हि पुरोहितं स्थितं ।
ततो विनीतं समुदीक्ष्य राजा ॥ १.२०८.२१ ॥
ഇത് എന്നാൽ ചെയ്യപ്പെട്ട നല്ല കർമ്മമാകും; ഇത് കീർത്തിയും പുണ്യവും ഹിതവും ആണ്. സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്ന പുരോഹിതനെ വിനീതമായി നോക്കി രാജാവ്.
1.208.22
समीपतो भीममिदं शशास ।
प्रदीयतां पाद्यमर्ध्यं तथाऽस्मै।
मान्यः पुरोधा द्रुपदस्य राज्ञ-
स्तस्मै प्रयोज्याऽभ्यधिका हि पूजा ॥ १.२०८.२२ ॥
അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന ഭീമനോട് ഇങ്ങനെ കല്പിച്ചു: "ഇവർക്ക് പാദ്യവും അർഘ്യവും നൽകട്ടെ. ദ്രുപദരാജാവിന്റെ മാന്യനായ പുരോഹിതനാണ് ഇവൻ; ഇവർക്ക് വിശിഷ്ടമായ പൂജ ചെയ്യണം."
1.208.23
भीमस्ततस्तत्कृतवान्नरेन्द्र ।
तां चैव पूजां प्रतिगृह्य हर्षात्।
सुखोपविष्टं तु पुरोहितं तदा ।
युधिष्ठिरो ब्राह्मणमित्युवाच ॥ १.२०८.२३ ॥
ഓ നരേന്ദ്രാ! അപ്പോൾ ഭീമൻ അത് ചെയ്തു. ആ പൂജ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ച് പുരോഹിതൻ സുഖമായി ഇരുന്നു. അപ്പോൾ യുധിഷ്ഠിരൻ ആ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു.
1.208.24
पाञ्चालराजेन सुता निसृष्टा ।
स्वधर्मदृष्टेन यथा न कामात्।
प्रदिष्टशुंल्का द्रुपदेन राज्ञा ।
सा तेन वीरेण तथाऽनुवृत्ता ॥ १.२०८.२४ ॥
പാഞ്ചാല രാജാവ് തന്റെ മകളെ തന്റെ ധർമ്മമായി കണ്ട് നൽകി, കാമത്താലല്ല. ദ്രുപദരാജാവ് നിശ്ചയിച്ച പണം നേടിയ ആ വീരനാൽ അവൾ ഇങ്ങനെ നേടപ്പെട്ടു.
1.208.25
न तत्र वर्णेषु कृता विवक्षा ।
न चापि शीले न कुले न गोत्रे।
कृतेन सज्येन हि कार्मुकेण ।
विद्धेन लक्ष्येण हि सा विसृष्टा ॥ १.२०८.२५ ॥
അവിടെ വർണ്ണഭേദം പരിഗണിച്ചില്ല; ശീലമോ കുലമോ ഗോത്രമോ പരിഗണിച്ചില്ല. ചരടു മുറുക്കിയ വില്ലുകൊണ്ട് ലക്ഷ്യം തുളച്ചവനു മാത്രമാണ് അവളെ നൽകിയത്.
1.208.26
सेयं तथाऽनेन महात्मनेह ।
कृष्णा जिता पार्थिवसङ्घमध्ये।
नैवं गते सौमकिरद्य राजा ।
सन्तापमर्हत्यसुखाय कर्तुम् ॥ १.२०८.२६ ॥
രാജാക്കന്മാരുടെ സമൂഹത്തിനു നടുവിൽ ഈ മഹാത്മാവ് കൃഷ്ണയെ ഇങ്ങനെ നേടി. ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ച ശേഷവും ഇന്ന് സോമകരാജാവ് ദുഃഖത്തിനും അസുഖത്തിനും അർഹനല്ല.
1.208.27
कामश्च योऽसौ द्रुपदस्य राज्ञः ।
स चापि संपत्स्यति पार्थिवस्य।
संप्राप्यरूपां हि नरेन्द्रकन्या-
मिमामहं ब्राह्मण साधु मन्ये ॥ १.२०८.२७ ॥
ദ്രുപദരാജാവിന്റെ ആ ആഗ്രഹവും രാജാവിനാൽ സാധിക്കും. ഓ ബ്രാഹ്മണാ, സുന്ദരരൂപമുള്ള ഈ രാജകന്യകയെ നേടുന്നത് നല്ലതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
1.208.28
न तद्धनुर्मन्दबलेन शक्यं ।
मौर्व्या समायोजयितुं तथाहि।
न चाकृतास्त्रेण न हीनजेन ।
लक्ष्यं तथा पातयितुं हि शक्यम् ॥ १.२०८.२८ ॥
ആ വില്ല് ദുർബലനായ ഒരാൾക്ക് ഞാൺ വലിച്ചുകെട്ടാൻ കഴിയില്ല. അസ്ത്രവിദ്യയിൽ അഭ്യാസമില്ലാത്തവനോ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരനോ ആ ലക്ഷ്യം വീഴ്ത്താനും കഴിയില്ല.
1.208.29
तस्मान्न तापं दुहितुर्निमित्तं ।
पाञ्चालराजोऽर्हति कर्तुमद्य।
न चापि तत्पातनमन्यथेह ।
कर्तुं हि शक्यं भुवि मानवेन ॥ १.२०८.२९ ॥
അതിനാൽ പാഞ്ചാലരാജാവ് മകളുടെ പേരിൽ ഇന്ന് ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല. ഈ ഭൂമിയിൽ ഒരു മനുഷ്യന് ആ ലക്ഷ്യം മറ്റൊരു വിധത്തിൽ വീഴ്ത്താനും കഴിയില്ല.
1.208.30
एवं ब्रुवत्येव युधिष्ठिरे तु ।
पाञ्चालराजस्य समीपतोऽन्यः।
तत्राजगामाशु नरो द्वितीयो ।
निवेदयिष्यन्निह सिद्धमन्नम् ॥ १.२०८.३० ॥
യുധിഷ്ഠിരൻ ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ തന്നെ പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെ സമീപത്തേക്ക് മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ വേഗത്തിൽ അവിടെയെത്തി. ഇവിടെ ഭക്ഷണം തയ്യാറായിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയിക്കാനിരുന്നവനായിരുന്നു അവൻ.