Mahābhārata · Adhyāya 1.208
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.208.1
ततस्तथोक्तः परिहृष्टरूपः ।
पित्रे शशंसाथ स राजपुत्रः।
धृष्टद्युम्नः सोमकानां प्रबर्हो ।
वृत्तं यथा येन हृता च कृष्णा ॥ १.२०८.१ ॥
Assim interpelado, o filho do rei, Dhṛṣṭadyumna, o mais destacado dos Somakas, de semblante alegre, contou ao pai como e por quem Kṛṣṇā fora arrebatada.
1.208.2
योऽसौ युवा व्यायतलोहिताक्षः ।
कृष्णाजिनी देवसमानरूपः।
यः कार्मुकाग्र्यं कृतवानधिज्यं ।
लक्षं च यः पातितवान्पृथिव्याम् ॥ १.२०८.२ ॥
Aquele jovem de olhos longos e avermelhados, vestido com pele de antílope negro, de forma igual à de um deus, que armou o melhor arco e derrubou o alvo ao chão.
1.208.3
असज्जमानश्च ततस्तरस्वी ।
वृतो द्विजाग्र्यैरभिपूज्यमानः।
चक्राम वज्रीव दितेः सुतेषु ।
सर्वैश्च देवैर्ऋषिभिश्च जुष्टः ॥ १.२०८.३ ॥
Então aquele jovem desprendido e veloz, cercado e honrado pelos mais excelentes brâmanes, caminhou como Indra, portador do raio, entre os filhos de Diti, servido por todos os deuses e sábios.
1.208.4
कृष्मा प्रगृह्याजिनमन्वयात्तं ।
नागं यथा नागवधूः प्रहृष्टा।
श्यामो युवा वारणमत्तगामी ।
कृत्वा महत्कर्म सुदुष्करं तत् ॥ १.२०८.४ ॥
Kṛṣṇā, tomando a pele de antílope, seguiu-o, como uma elefanta deliciada segue o elefante macho. Aquele jovem de pele escura, com o andar de elefante no cio, tendo realizado aquela grande e dificílima façanha, prosseguiu.
1.208.5
यः सूतपुत्रेण चकार युद्धं ।
शङ्केऽर्जुनं तं त्रिदशेशवीर्यम्।
अमृष्यमाणेषु नराधिपेषु ।
क्रुद्धेषु वै तत्र समापतत्सु ॥ १.२०८.५ ॥
Aquele que combateu com o filho do cocheiro — suponho que seja Arjuna, cujo valor iguala o do senhor dos deuses — quando os reis, incapazes de suportar, irados, se precipitaram juntos ali.
1.208.6
ततोऽपरः पार्थिवसङ्घमध्ये ।
प्रवृद्धमारुज्य महीप्ररोहम्।
प्राकालयत्तेन स पार्थिवौघान् ।
भीमोऽन्तकः प्राणभृतो यथैव ॥ १.२०८.६ ॥
Então outro, subindo numa grande árvore que crescera no meio do grupo de reis, com ela afastou as multidões de reis, como o terrível Antaka afasta os seres vivos.
1.208.7
बाह्यां पुराद्भार्गवकर्मशालाम् ॥ १.२०८.७ ॥
Fora da cidade, para a oficina do Bhārgava (Paraśurāma).
1.208.8
तत्रोपविष्टार्चिरिवानलस्य ।
तेषां जनित्रीति मम प्रतर्कः।
तथाविधैरेव नरप्रवीरै-
रुपोपविष्टैस्त्रिबिरग्निकल्पैः ॥ १.२०८.८ ॥
Sentados ali como chamas de fogo — conjecturo que a mãe deles está lá —, junto a tais heróis entre os homens, com três semelhantes ao fogo.
1.208.9
तस्यास्ततस्तावभिवाद्य पादा-
वुक्त्वा च कृष्णामभिवादयेति।
स्थितौ च तत्रैव निवेद्य कृष्णां ।
भिक्षाप्रचाराय गता नराग्र्याः ॥ १.२०८.९ ॥
Então, tendo reverenciado seus pés e dito: «Saúda Kṛṣṇā», os dois ficaram ali mesmo; e confiando Kṛṣṇā àquele lugar, os melhores dos homens saíram a mendigar.
1.208.10
तेषां तु भैक्षं प्रतिगृह्य कृष्णा ।
दत्वा बलिं ब्राह्मणसाच्च कृत्वा।
तां चैव वृद्धां परिवेष्य तांश्च ।
नरप्रवीरान्स्वयमप्यभुङ्क्त ॥ १.२०८.१० ॥
Então Kṛṣṇā recebeu a esmola deles, deu uma oferenda aos brâmanes, serviu aquela anciã, serviu aqueles heróis entre os homens, e ela mesma também comeu.
1.208.11
सुप्तास्तु ते पार्थिव सर्व एव ।
कृष्णा च तेषां चरणोपधाने।
आसीत्पृथिव्यां शयनं च तेषां ।
दर्भाजिनाग्रास्तरणोपपन्नम् ॥ १.२०८.११ ॥
Ó rei, todos eles adormeceram, e Kṛṣṇā serviu de travesseiro para seus pés. Seu leito estava no chão, estendido com capim darbha e peles de veado.
1.208.12
ते नर्दमाना इव कालमेघाः ।
कथा विचित्राः कथयांबभूवुः।
न वैश्यशूद्रौपयिकीः कथास्ता ।
न च द्विजानां कथयन्ति वीराः ॥ १.२०८.१२ ॥
Trovejando como nuvens negras de tempestade, começaram a contar histórias maravilhosas. Não eram histórias próprias para vaiśyas e śūdras, nem esses heróis contavam as histórias dos dvijas.
1.208.13
निःसंशयं क्षत्रियपुंगवास्ते ।
यथा हि युद्धं कथयन्ति राजन्।
आशा हि नो व्यक्तमियं समृद्धा ।
मुक्तान्हि पार्थाञ्शृणुमोऽग्निदाहात् ॥ १.२०८.१३ ॥
Sem dúvida estes são touros entre os kṣatriyas, pois falam de guerra, ó rei. Nossa esperança claramente se realiza, pois ouvimos que os filhos de Pṛthā escaparam do fogo.
1.208.14
यथा हि लक्ष्यं निहतं धनुश्च ।
सज्यं कृतं तेन तथा प्रसह्य।
यथा हि भाषन्ति परस्परं ते ।
छन्ना ध्रुवं ते प्रचरन्ति पार्थाः ॥ १.२०८.१४ ॥
Como se o alvo tivesse sido atingido e o arco tivesse sido tensionado com força por ele, assim falam entre si. Sem dúvida os filhos de Pṛthā andam ocultos.
1.208.15
ततः स राजा द्रुपदः प्रहृष्टः ।
पुरोहितं प्रेषायामास तेषाम्।
विद्याम युष्मानिति भाषमाणो ।
महात्मानः पाण्डुसुताः स्थ कच्चित् ॥ १.२०८.१५ ॥
Então o rei Drupada, transbordando de alegria, enviou-lhes seu sacerdote doméstico, dizendo: «Queremos saber se vocês são os magnânimos filhos de Pāṇḍu.»
1.208.16
गृहीतवाक्यो नृपतेः पुरोधा ।
गत्वा प्रशंसामभिधाय तेषाम्।
वाक्यं समग्रं नृपतेर्यथाव-
दुवाच चानुक्रमविक्रमेण ॥ १.२०८.१६ ॥
Recebidas as palavras do rei, o sacerdote foi até eles, ofereceu louvores e transmitiu toda a mensagem do rei com exatidão, em ordem e com vigor.
1.208.17
विज्ञातुमिच्छत्यवनीश्वरो वः ।
पाञ्चालराजो वरदो वरार्हाः।
लक्ष्यस्य वेद्धारमिमं हि दृष्ट्वा ।
हर्षस्य नान्तं प्रतिपद्यते सः ॥ १.२०८.१७ ॥
O rei dos Pañcālas, doador de dádivas, deseja saber quem sois, dignos de uma dádiva; ao ver este acertador do alvo, sua alegria não tem limites.
1.208.18
आख्यात च ज्ञातिकुलानुपूर्वी ।
पदं शिरःसु द्विषतां कुरुध्वम्।
प्रह्लादयध्वं हृदयं ममेदं ।
पाञ्चालराजस्य च सानुगस्य ॥ १.२०८.१८ ॥
Contai a sucessão de vossa estirpe e linhagem; ponde o pé sobre as cabeças dos inimigos; alegrai meu coração e o do rei dos Pañcālas com seus seguidores.
1.208.19
पाण्डुर्हि राजा द्रुपदस्य राज्ञः ।
प्रियः सखा चात्मसमो बभूव।
तस्यैष कामो दुहिता ममेयं ।
स्नुषा यदि स्यादिह कौरवस्य ॥ १.२०८.१९ ॥
O rei Pāṇḍu foi um querido amigo do rei Drupada, igual a ele; este é o seu desejo: que esta minha filha se torne aqui a nora do Kaurava.
1.208.20
अयं हि कामो द्रुपदस्य राज्ञो ।
हृदि स्थितो नित्यमनिन्दिताङ्गाः।
यदर्जुनो वै पृथुदीर्घबाहु-
र्धर्मेण विन्देत सुतां ममैताम् ॥ १.२०८.२० ॥
Ó vós de membros sem defeito, este desejo sempre habitou o coração do rei Drupada: que Arjuna, de braços largos e longos, obtenha legitimamente a minha filha.
1.208.21
कृतं हि तत्स्यात्सुकृतं ममेदं ।
यशश्च पुण्यं च हितं तदेतत्।
अथोक्तवाक्यं हि पुरोहितं स्थितं ।
ततो विनीतं समुदीक्ष्य राजा ॥ १.२०८.२१ ॥
Este feito, realizado por mim, será bom; traz fama, mérito e benefício. Então, vendo o sacerdote de pé após falar, o rei o olhou com humildade.
1.208.22
समीपतो भीममिदं शशास ।
प्रदीयतां पाद्यमर्ध्यं तथाऽस्मै।
मान्यः पुरोधा द्रुपदस्य राज्ञ-
स्तस्मै प्रयोज्याऽभ्यधिका हि पूजा ॥ १.२०८.२२ ॥
Instruiu Bhīma, que estava perto: "Que lhe seja dada água para os pés e a oferenda de honra. Ele é o sacerdote venerado do rei Drupada; deve receber maior adoração."
1.208.23
भीमस्ततस्तत्कृतवान्नरेन्द्र ।
तां चैव पूजां प्रतिगृह्य हर्षात्।
सुखोपविष्टं तु पुरोहितं तदा ।
युधिष्ठिरो ब्राह्मणमित्युवाच ॥ १.२०८.२३ ॥
Ó senhor dos homens, Bhīma então o fez. Recebendo aquela adoração com alegria, o sacerdote sentou-se confortavelmente. Então Yudhiṣṭhira dirigiu-se ao brâmane.
1.208.24
पाञ्चालराजेन सुता निसृष्टा ।
स्वधर्मदृष्टेन यथा न कामात्।
प्रदिष्टशुंल्का द्रुपदेन राज्ञा ।
सा तेन वीरेण तथाऽनुवृत्ता ॥ १.२०८.२४ ॥
O rei dos Pañcālas deu sua filha, vendo nisso seu dever e não por desejo. Por aquele herói, que venceu o preço nupcial fixado pelo rei Drupada, ela foi assim obtida.
1.208.25
न तत्र वर्णेषु कृता विवक्षा ।
न चापि शीले न कुले न गोत्रे।
कृतेन सज्येन हि कार्मुकेण ।
विद्धेन लक्ष्येण हि सा विसृष्टा ॥ १.२०८.२५ ॥
Ali não se fez distinção entre as castas, nem de conduta, família ou linhagem. Ela foi dada àquele apenas que atravessou o alvo com um arco armado e esticado.
1.208.26
सेयं तथाऽनेन महात्मनेह ।
कृष्णा जिता पार्थिवसङ्घमध्ये।
नैवं गते सौमकिरद्य राजा ।
सन्तापमर्हत्यसुखाय कर्तुम् ॥ १.२०८.२६ ॥
Aqui, no meio da assembleia dos reis, este magnânimo conquistou Kṛṣṇā desta maneira. Assim sendo, o rei dos Somakas hoje não merece causar a si mesmo tristeza ou infelicidade.
1.208.27
कामश्च योऽसौ द्रुपदस्य राज्ञः ।
स चापि संपत्स्यति पार्थिवस्य।
संप्राप्यरूपां हि नरेन्द्रकन्या-
मिमामहं ब्राह्मण साधु मन्ये ॥ १.२०८.२७ ॥
O desejo que o rei Drupada tem também se cumprirá por meio daquele rei. Ó brâmane, tendo obtido esta filha de rei de bela forma, considero isso bom.
1.208.28
न तद्धनुर्मन्दबलेन शक्यं ।
मौर्व्या समायोजयितुं तथाहि।
न चाकृतास्त्रेण न हीनजेन ।
लक्ष्यं तथा पातयितुं हि शक्यम् ॥ १.२०८.२८ ॥
Esse arco não pode ser armado com a corda por alguém de força fraca. Nem o alvo pode ser derrubado dessa maneira por quem é inexperiente nas armas ou de nascimento humilde.
1.208.29
तस्मान्न तापं दुहितुर्निमित्तं ।
पाञ्चालराजोऽर्हति कर्तुमद्य।
न चापि तत्पातनमन्यथेह ।
कर्तुं हि शक्यं भुवि मानवेन ॥ १.२०८.२९ ॥
Portanto, o rei dos Pāñcālas não deve afligir-se hoje por causa de sua filha. E nesta terra nenhum homem é capaz de derrubar aquele alvo de outra maneira.
1.208.30
एवं ब्रुवत्येव युधिष्ठिरे तु ।
पाञ्चालराजस्य समीपतोऽन्यः।
तत्राजगामाशु नरो द्वितीयो ।
निवेदयिष्यन्निह सिद्धमन्नम् ॥ १.२०८.३० ॥
Enquanto Yudhiṣṭhira falava assim, outro homem chegou rapidamente ali, perto do rei dos Pāñcālas, prestes a anunciar que a comida estava preparada aqui.