Mahābhārata · Adhyāya 1.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.21.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभातेऽभ्युदिते रवौ ।
कद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन ॥ १.२१.१ ॥
Then, when the night had passed and at daybreak the sun had risen, Kadrū and Vinatā, those two sisters, O ascetic rich in penance!
1.21.2
अमर्षिते सुसंरब्धे दास्ये कृतपणे तदा ।
स्मगरस्य परं पारं वेलावनविभूषितम्।
जग्मतुस्तुरगं द्रष्टुमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ॥ १.२१.२ ॥
Then the two of them, vexed and greatly agitated, having staked their servitude on the wager, went from nearby toward the far shore of the sea, adorned with shore groves, to see the horse Uccaiḥśravas.
1.21.3
ददृशातेऽथ ते तत्र समुद्रं निधिमम्भसाम् ।
महान्तमुदकागाधं क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ॥ १.२१.३ ॥
Then the two of them saw there the ocean, the treasury of waters, vast, unfathomable in its waters, churned, loud with a mighty roar.
1.21.4
तिमिंगिलझषाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ।
सत्वैश्च बहुसाहस्रैर्नानारूपैः समावृतम् ॥ १.२१.४ ॥
Strewn with timiṅgilas and fishes, encircled by makaras, and likewise enveloped by many thousands of creatures of various forms.
1.21.5
भीषणैर्विकृतैरन्यैर्घोरैर्जलचरैस्तथा ।
उग्रैर्नित्यमनाधृष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम् ॥ १.२१.५ ॥
Terrifying, monstrous, and other dreadful water-dwellers, fierce creatures always unassailable, full of tortoises and crocodiles.
1.21.6
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं रम्यमुत्तमं सरितां पतिम् ॥ १.२१.६ ॥
The mine of all jewels, the abode of Varuṇa, the delightful and supreme dwelling of the nāgas, the lord of rivers.
1.21.7
पातालज्वलनावासमसुराणां च बान्धवम् ।
भयंकरं च सत्त्वानां पयसां निधिमर्णवम् ॥ १.२१.७ ॥
The dwelling of the fire of the netherworld, kinsman of the asuras, terrifying to creatures, the treasury of waters, the ocean.
1.21.8
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम् ॥ १.२१.८ ॥
Auspicious, divine, the supreme source of the nectar of the immortals, immeasurable, inconceivable, of very pure water, and wondrous.
1.21.9
घोरं जलचरारावरौद्रं भैरवनिःस्वनम् ।
गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम् ॥ १.२१.९ ॥
Dreadful, fierce with the roar of water-creatures, with a terrible sound, full of deep whirlpools, terrifying to all beings.
1.21.10
वेलादोलानिलचलं क्षोभोद्वेगसमुच्छ्रितम् ।
वीचीहस्तैः प्रचलितैर्नृत्यन्तमिव सर्वतः ॥ १.२१.१० ॥
Tossed by the winds that swing its shores, raised high with turmoil and agitation, as if dancing on all sides with hands of moving waves.
1.21.11
चन्द्रवृद्धिक्षयवशादुद्वृत्तोर्मिसमाकुलम् ।
पाञ्चजन्यस्य जननं रत्नाकरमनुत्तमम् ॥ १.२१.११ ॥
Agitated by the waxing and waning of the moon, surging with waves, the birthplace of the conch Pāñcajanya, the mine of jewels, unsurpassed.
1.21.12
गां विन्दता भगवता गोविन्देनामितौजसा ।
वराहरूपिणा चान्तर्विक्षोभितजलाविलम् ॥ १.२१.१२ ॥
While the blessed Govinda, of immeasurable might, recovering the earth in the form of a boar, stirred and clouded the waters within.
1.21.13
ब्रह्मर्षिणा व्रतवता वर्षाणां शतमत्रिणा ।
अनासादितगाधं च पातालतलमव्ययम् ॥ १.२१.१३ ॥
The brahmarishi Atri, keeping his vows, for a hundred years could not reach the depth of that imperishable ocean, whose floor extends to the netherworld.
1.21.14
अध्यात्मयोगनिद्रां च पद्मनाभस्य सेवतः ।
युगादिकालशयनं विष्णोरमिततेजसः ॥ १.२१.१४ ॥
Viṣṇu of boundless splendour, the lotus-navelled one, sleeps at the beginning of each age in the sleep of inner yoga.
1.21.15
वज्रपातनसंत्रस्तमैनाकस्याभयप्रदम् ।
डिम्बाहवार्दितानां च असुराणां परायणम् ॥ १.२१.१५ ॥
It gave refuge to Mainaka, terrified by the thunderbolt's blow, and was the shelter of the asuras afflicted in the battle with Ḍimba.
1.21.16
बडवामुखदीप्ताग्नेस्तोयहव्यप्रदं शिवम् ।
अगाधपारं विस्तीर्णमप्रमेयं सरित्पतिम् ॥ १.२१.१६ ॥
Giver of water as oblation to the blazing fire of Baḍavāmukha, auspicious, unfathomable and boundless, vast, immeasurable, the lord of rivers.
1.21.17
महानदीभिर्बह्वीभिः स्पर्धयेव सहस्रशः ।
अभिसार्यमाणमनिशं ददृशाते महार्णवम्।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यमानमिवोर्मिभिः ॥ १.२१.१७ ॥
As if in rivalry, thousands of great rivers flowed unceasingly toward that great ocean; the two saw it, brimming over and seeming to dance with its waves.
1.21.18
गम्भीरं तिमिमकरोग्रसंकुलं तं ।
गर्जन्तं जलचररावरौद्रनादैः।
विस्तीर्णं ददृशतुरम्बरप्रकाशं ।
तेऽगाधं निधिमुरुमम्भसामनन्तम् ॥ १.२१.१८ ॥
Deep, crowded with fierce timi and makara fish, roaring with the terrible cries of aquatic creatures, vast and shining like the sky — the two saw that unfathomable, immense, endless treasury of waters.