Mahābhārata · Adhyāya 1.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.21.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभातेऽभ्युदिते रवौ ।
कद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन ॥ १.२१.१ ॥
Entonces, cuando la noche había pasado y al amanecer salió el sol, Kadrū y Vinatā, aquellas dos hermanas, ¡oh asceta rico en penitencia!
1.21.2
अमर्षिते सुसंरब्धे दास्ये कृतपणे तदा ।
स्मगरस्य परं पारं वेलावनविभूषितम्।
जग्मतुस्तुरगं द्रष्टुमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ॥ १.२१.२ ॥
Entonces ambas, irritadas y muy agitadas, habiendo apostado su servidumbre, marcharon desde cerca hacia la orilla lejana del mar, adornada con bosques costeros, para ver el caballo Uccaiḥśravas.
1.21.3
ददृशातेऽथ ते तत्र समुद्रं निधिमम्भसाम् ।
महान्तमुदकागाधं क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ॥ १.२१.३ ॥
Entonces ambas vieron allí el océano, tesoro de las aguas, vasto, de aguas insondables, agitado, de gran estruendo.
1.21.4
तिमिंगिलझषाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ।
सत्वैश्च बहुसाहस्रैर्नानारूपैः समावृतम् ॥ १.२१.४ ॥
Colmado de timiṅgilas y peces, rodeado de makaras, y asimismo cubierto por muchos miles de criaturas de diversas formas.
1.21.5
भीषणैर्विकृतैरन्यैर्घोरैर्जलचरैस्तथा ।
उग्रैर्नित्यमनाधृष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम् ॥ १.२१.५ ॥
Aterrador, monstruoso, y con otros temibles habitantes de las aguas, feroces criaturas siempre inexpugnables, lleno de tortugas y cocodrilos.
1.21.6
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं रम्यमुत्तमं सरितां पतिम् ॥ १.२१.६ ॥
La mina de todas las joyas, morada de Varuṇa, la morada deliciosa y suprema de los nāgas, señor de los ríos.
1.21.7
पातालज्वलनावासमसुराणां च बान्धवम् ।
भयंकरं च सत्त्वानां पयसां निधिमर्णवम् ॥ १.२१.७ ॥
Morada del fuego del inframundo, pariente de los asuras, terrible para los seres, tesoro de las aguas, el océano.
1.21.8
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम् ॥ १.२१.८ ॥
Auspicioso, divino, la suprema fuente del néctar de los inmortales, inconmensurable, inconcebible, de aguas muy puras y maravilloso.
1.21.9
घोरं जलचरारावरौद्रं भैरवनिःस्वनम् ।
गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम् ॥ १.२१.९ ॥
Terrible, feroz por el rugido de las criaturas acuáticas, de sonido espantoso, lleno de profundos remolinos, aterrador para todos los seres.
1.21.10
वेलादोलानिलचलं क्षोभोद्वेगसमुच्छ्रितम् ।
वीचीहस्तैः प्रचलितैर्नृत्यन्तमिव सर्वतः ॥ १.२१.१० ॥
Agitado por los vientos que mecen sus orillas, alzado en tumulto y angustia, como si danzara por todas partes con manos de olas en movimiento.
1.21.11
चन्द्रवृद्धिक्षयवशादुद्वृत्तोर्मिसमाकुलम् ।
पाञ्चजन्यस्य जननं रत्नाकरमनुत्तमम् ॥ १.२१.११ ॥
Agitado por el crecer y menguar de la luna, bullente de olas, cuna del caracol Pāñcajanya, mina de joyas, insuperable.
1.21.12
गां विन्दता भगवता गोविन्देनामितौजसा ।
वराहरूपिणा चान्तर्विक्षोभितजलाविलम् ॥ १.२१.१२ ॥
Cuando el bendito Govinda, de poder inconmensurable, recobrando la tierra en forma de jabalí, agitó y enturbió las aguas en su interior.
1.21.13
ब्रह्मर्षिणा व्रतवता वर्षाणां शतमत्रिणा ।
अनासादितगाधं च पातालतलमव्ययम् ॥ १.२१.१३ ॥
El brahmarishi Atri, fiel a sus votos, durante cien años no pudo alcanzar la profundidad de aquel océano imperecedero, cuyo fondo llega hasta el inframundo.
1.21.14
अध्यात्मयोगनिद्रां च पद्मनाभस्य सेवतः ।
युगादिकालशयनं विष्णोरमिततेजसः ॥ १.२१.१४ ॥
Viṣṇu, de esplendor sin límites, el de ombligo de loto, duerme al comienzo de cada edad en el sueño del yoga interior.
1.21.15
वज्रपातनसंत्रस्तमैनाकस्याभयप्रदम् ।
डिम्बाहवार्दितानां च असुराणां परायणम् ॥ १.२१.१५ ॥
Dio refugio a Maināka, aterrado por el golpe del rayo, y fue el amparo de los asuras afligidos en la batalla con Ḍimba.
1.21.16
बडवामुखदीप्ताग्नेस्तोयहव्यप्रदं शिवम् ।
अगाधपारं विस्तीर्णमप्रमेयं सरित्पतिम् ॥ १.२१.१६ ॥
Que ofrece agua como oblación al fuego ardiente de Baḍavāmukha, auspicioso, insondable e ilimitado, vasto, inconmensurable, señor de los ríos.
1.21.17
महानदीभिर्बह्वीभिः स्पर्धयेव सहस्रशः ।
अभिसार्यमाणमनिशं ददृशाते महार्णवम्।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यमानमिवोर्मिभिः ॥ १.२१.१७ ॥
Como en rivalidad, miles de grandes ríos fluían sin cesar hacia aquel gran océano; los dos lo vieron, rebosante y como si danzara con sus olas.
1.21.18
गम्भीरं तिमिमकरोग्रसंकुलं तं ।
गर्जन्तं जलचररावरौद्रनादैः।
विस्तीर्णं ददृशतुरम्बरप्रकाशं ।
तेऽगाधं निधिमुरुमम्भसामनन्तम् ॥ १.२१.१८ ॥
Profundo, lleno de feroces timi y makara, rugiente con los terribles gritos de las criaturas acuáticas, vasto y brillante como el cielo: los dos vieron aquel tesoro insondable, inmenso e infinito de las aguas.