Mahābhārata · Adhyāya 1.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.21.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभातेऽभ्युदिते रवौ ।
कद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन ॥ १.२१.१ ॥
Então, quando a noite passou e o sol nasceu ao amanhecer, Kadrū e Vinatā, aquelas duas irmãs, ó asceta rico em penitência!
1.21.2
अमर्षिते सुसंरब्धे दास्ये कृतपणे तदा ।
स्मगरस्य परं पारं वेलावनविभूषितम्।
जग्मतुस्तुरगं द्रष्टुमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ॥ १.२१.२ ॥
Então as duas, irritadas e muito agitadas, tendo apostado sua servidão, foram de perto em direção à margem distante do mar, adornada com bosques costeiros, para ver o cavalo Uccaiḥśravas.
1.21.3
ददृशातेऽथ ते तत्र समुद्रं निधिमम्भसाम् ।
महान्तमुदकागाधं क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ॥ १.२१.३ ॥
Então as duas viram ali o oceano, tesouro das águas, vasto, de águas insondáveis, agitado, de grande estrondo.
1.21.4
तिमिंगिलझषाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ।
सत्वैश्च बहुसाहस्रैर्नानारूपैः समावृतम् ॥ १.२१.४ ॥
Repleto de timiṅgilas e peixes, cercado de makaras, e igualmente envolto por muitos milhares de criaturas de formas diversas.
1.21.5
भीषणैर्विकृतैरन्यैर्घोरैर्जलचरैस्तथा ।
उग्रैर्नित्यमनाधृष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम् ॥ १.२१.५ ॥
Aterrador, monstruoso, e com outros temíveis habitantes das águas, criaturas ferozes sempre inacessíveis, cheio de tartarugas e crocodilos.
1.21.6
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं रम्यमुत्तमं सरितां पतिम् ॥ १.२१.६ ॥
A mina de todas as joias, morada de Varuṇa, a deliciosa e suprema morada dos nāgas, senhor dos rios.
1.21.7
पातालज्वलनावासमसुराणां च बान्धवम् ।
भयंकरं च सत्त्वानां पयसां निधिमर्णवम् ॥ १.२१.७ ॥
Morada do fogo do submundo, parente dos asuras, terrível para os seres, tesouro das águas, o oceano.
1.21.8
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम् ॥ १.२१.८ ॥
Auspicioso, divino, a suprema fonte do néctar dos imortais, imensurável, inconcebível, de águas muito puras e maravilhoso.
1.21.9
घोरं जलचरारावरौद्रं भैरवनिःस्वनम् ।
गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम् ॥ १.२१.९ ॥
Terrível, feroz com o rugido das criaturas aquáticas, de som pavoroso, cheio de profundos redemoinhos, aterrador para todos os seres.
1.21.10
वेलादोलानिलचलं क्षोभोद्वेगसमुच्छ्रितम् ।
वीचीहस्तैः प्रचलितैर्नृत्यन्तमिव सर्वतः ॥ १.२१.१० ॥
Agitado pelos ventos que balançam suas margens, elevado em tumulto e agitação, como se dançasse por todos os lados com mãos de ondas em movimento.
1.21.11
चन्द्रवृद्धिक्षयवशादुद्वृत्तोर्मिसमाकुलम् ।
पाञ्चजन्यस्य जननं रत्नाकरमनुत्तमम् ॥ १.२१.११ ॥
Agitado pelo crescer e minguar da lua, tumultuoso de ondas, berço da concha Pāñcajanya, mina de joias, insuperável.
1.21.12
गां विन्दता भगवता गोविन्देनामितौजसा ।
वराहरूपिणा चान्तर्विक्षोभितजलाविलम् ॥ १.२१.१२ ॥
Quando o bem-aventurado Govinda, de poder imensurável, recuperando a terra na forma de um javali, agitou e turvou as águas interiores.
1.21.13
ब्रह्मर्षिणा व्रतवता वर्षाणां शतमत्रिणा ।
अनासादितगाधं च पातालतलमव्ययम् ॥ १.२१.१३ ॥
O brahmarishi Atri, fiel aos seus votos, não conseguiu alcançar durante cem anos a profundidade daquele oceano imperecível, cujo fundo chega ao submundo.
1.21.14
अध्यात्मयोगनिद्रां च पद्मनाभस्य सेवतः ।
युगादिकालशयनं विष्णोरमिततेजसः ॥ १.२१.१४ ॥
Viṣṇu, de esplendor infinito, o de umbigo de lótus, dorme no início de cada era no sono do yoga interior.
1.21.15
वज्रपातनसंत्रस्तमैनाकस्याभयप्रदम् ।
डिम्बाहवार्दितानां च असुराणां परायणम् ॥ १.२१.१५ ॥
Deu refúgio a Maināka, aterrorizado pelo golpe do raio, e foi o abrigo dos asuras afligidos na batalha com Ḍimba.
1.21.16
बडवामुखदीप्ताग्नेस्तोयहव्यप्रदं शिवम् ।
अगाधपारं विस्तीर्णमप्रमेयं सरित्पतिम् ॥ १.२१.१६ ॥
Oferece água como oblação ao fogo ardente de Baḍavāmukha, auspicioso, insondável e sem limites, vasto, incomensurável, senhor dos rios.
1.21.17
महानदीभिर्बह्वीभिः स्पर्धयेव सहस्रशः ।
अभिसार्यमाणमनिशं ददृशाते महार्णवम्।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यमानमिवोर्मिभिः ॥ १.२१.१७ ॥
Como em rivalidade, milhares de grandes rios fluíam incessantemente para aquele grande oceano; os dois o viram, transbordando e parecendo dançar com suas ondas.
1.21.18
गम्भीरं तिमिमकरोग्रसंकुलं तं ।
गर्जन्तं जलचररावरौद्रनादैः।
विस्तीर्णं ददृशतुरम्बरप्रकाशं ।
तेऽगाधं निधिमुरुमम्भसामनन्तम् ॥ १.२१.१८ ॥
Profundo, cheio de feros timi e makara, rugindo com os terríveis gritos das criaturas aquáticas, vasto e brilhante como o céu: os dois viram aquele tesouro insondável, imenso e infinito das águas.