ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.21.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभातेऽभ्युदिते रवौ ।
कद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन ॥ १.२१.१ ॥
ಆಗ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು, ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಲು, ಕದ್ರು ಮತ್ತು ವಿನತೆ ಎಂಬ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರಿಯರು, ಓ ತಪೋಧನನೇ!
1.21.2
अमर्षिते सुसंरब्धे दास्ये कृतपणे तदा ।
स्मगरस्य परं पारं वेलावनविभूषितम्।
जग्मतुस्तुरगं द्रष्टुमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ॥ १.२१.२ ॥
ಕೋಪ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಆತಂಕದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಪಣವಾಗಿಟ್ಟವರು, ತೀರದ ವನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಸಮುದ್ರದ ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ, ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸ್ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಹೊರಟರು.
1.21.3
ददृशातेऽथ ते तत्र समुद्रं निधिमम्भसाम् ।
महान्तमुदकागाधं क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ॥ १.२१.३ ॥
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರು ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ನಿಧಿಯಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಅಗಾಧ ಜಲದ, ಕಲಕಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ, ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಂಡರು.
1.21.4
तिमिंगिलझषाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ।
सत्वैश्च बहुसाहस्रैर्नानारूपैः समावृतम् ॥ १.२१.४ ॥
ತಿಮಿಂಗಿಲ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮಕರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ಹಲವು ರೂಪದ ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
1.21.5
भीषणैर्विकृतैरन्यैर्घोरैर्जलचरैस्तथा ।
उग्रैर्नित्यमनाधृष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम् ॥ १.२१.५ ॥
ಭೀಕರವಾದ, ವಿಕೃತವಾದ, ಇತರ ಘೋರ ಜಲಚರಗಳಿಂದ, ಉಗ್ರವಾದ, ಸದಾ ಅಜೇಯವಾದ, ಆಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಸಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ (ಸಮುದ್ರ).
1.21.6
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं रम्यमुत्तमं सरितां पतिम् ॥ १.२१.६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳ ಗಣಿ, ವರುಣನ ನಿವಾಸ, ನಾಗರ ರಮಣೀಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ವಾಸಸ್ಥಾನ, ನದಿಗಳ ಒಡೆಯ.
1.21.7
पातालज्वलनावासमसुराणां च बान्धवम् ।
भयंकरं च सत्त्वानां पयसां निधिमर्णवम् ॥ १.२१.७ ॥
ಪಾತಾಳದ ಬೆಂಕಿಯ ವಾಸಸ್ಥಾನ, ಅಸುರರ ಬಂಧು, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರ, ಜಲನಿಧಿ, ಸಮುದ್ರ.
1.21.8
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम् ॥ १.२१.८ ॥
ಶುಭ, ದಿವ್ಯ, ಅಮರರ ಅಮೃತದ ಪರಮ ಮೂಲ, ಅಪ್ರಮೇಯ, ಅಚಿಂತ್ಯ, ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ಜಲವುಳ್ಳ, ಅದ್ಭುತ.
1.21.9
घोरं जलचरारावरौद्रं भैरवनिःस्वनम् ।
गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम् ॥ १.२१.९ ॥
ಘೋರ, ಜಲಚರಗಳ ಆರ್ಭಟದಿಂದ ರೌದ್ರ, ಭೈರವ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ, ಆಳವಾದ ಸುಳಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಭಯಂಕರ.
1.21.10
वेलादोलानिलचलं क्षोभोद्वेगसमुच्छ्रितम् ।
वीचीहस्तैः प्रचलितैर्नृत्यन्तमिव सर्वतः ॥ १.२१.१० ॥
ದಡವನ್ನು ತೂಗುವ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಚಲಿಸುತ್ತ, ಕ್ಷೋಭೆ ಉದ್ವೇಗದಿಂದ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದ, ಚಲಿಸುವ ಅಲೆಗಳ ಕೈಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನರ್ತಿಸುವಂತೆ.
1.21.11
चन्द्रवृद्धिक्षयवशादुद्वृत्तोर्मिसमाकुलम् ।
पाञ्चजन्यस्य जननं रत्नाकरमनुत्तमम् ॥ १.२१.११ ॥
ಚಂದ್ರನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕ್ಷಯದ ವಶದಿಂದ, ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕಲಕಲಾದ, ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖದ ಜನ್ಮಸ್ಥಳ, ರತ್ನಗಳ ಗಣಿ, ಅನುತ್ತಮ.
1.21.12
गां विन्दता भगवता गोविन्देनामितौजसा ।
वराहरूपिणा चान्तर्विक्षोभितजलाविलम् ॥ १.२१.१२ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ಭಗವಾನ್ ಗೋವಿಂದನು ವರಾಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಒಳಗಿನ ನೀರನ್ನು ಕಲಕಿ ಮಲಿನಗೊಳಿಸಿದಾಗ.
1.21.13
ब्रह्मर्षिणा व्रतवता वर्षाणां शतमत्रिणा ।
अनासादितगाधं च पातालतलमव्ययम् ॥ १.२१.१३ ॥
ವ್ರತನಿಷ್ಠ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಅತ್ರಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆ ಅವ್ಯಯ ಸಮುದ್ರದ ಆಳವನ್ನು, ಪಾತಾಳತಳವನ್ನು ತಲುಪಲಾರದೆ ಹೋದನು.
1.21.14
अध्यात्मयोगनिद्रां च पद्मनाभस्य सेवतः ।
युगादिकालशयनं विष्णोरमिततेजसः ॥ १.२१.१४ ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ವಿಷ್ಣು, ಪದ್ಮನಾಭ, ಯುಗಾದಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.21.15
वज्रपातनसंत्रस्तमैनाकस्याभयप्रदम् ।
डिम्बाहवार्दितानां च असुराणां परायणम् ॥ १.२१.१५ ॥
ವಜ್ರಪಾತದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ಮೈನಾಕನಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡಿದ್ದು; ಡಿಂಬ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪೀಡಿತರಾದ ಅಸುರರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾದದ್ದು.
1.21.16
बडवामुखदीप्ताग्नेस्तोयहव्यप्रदं शिवम् ।
अगाधपारं विस्तीर्णमप्रमेयं सरित्पतिम् ॥ १.२१.१६ ॥
ಬಡವಾಮುಖದ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ನೀರನ್ನೇ ಹವಿಸ್ಸಾಗಿ ನೀಡುವವನು, ಶುಭಕರನು, ಅಗಾಧ ಮತ್ತು ಅಪಾರ, ವಿಸ್ತೀರ್ಣ, ಅಪ್ರಮೇಯ ನದಿಗಳ ಒಡೆಯ.
1.21.17
महानदीभिर्बह्वीभिः स्पर्धयेव सहस्रशः ।
अभिसार्यमाणमनिशं ददृशाते महार्णवम्।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यमानमिवोर्मिभिः ॥ १.२१.१७ ॥
ಸ್ಪರ್ಧೆಯಂತೆ ಸಾವಿರಾರು ದೊಡ್ಡ ನದಿಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆ ಮಹಾಸಾಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು; ಅದು ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ತುಂಬಿ ಅಲೆಗಳಿಂದ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇಬ್ಬರೂ ನೋಡಿದರು.
1.21.18
गम्भीरं तिमिमकरोग्रसंकुलं तं ।
गर्जन्तं जलचररावरौद्रनादैः।
विस्तीर्णं ददृशतुरम्बरप्रकाशं ।
तेऽगाधं निधिमुरुमम्भसामनन्तम् ॥ १.२१.१८ ॥
ಆಳವಾದ, ತಿಮಿ ಮತ್ತು ಮಕರಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ತುಂಬಿದ, ಜಲಚರಗಳ ರೌದ್ರ ನಾದದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುವ, ವಿಸ್ತಾರವಾದ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ — ಆ ನೀರಿನ ಅಗಾಧ, ವಿಶಾಲ, ಅನಂತ ನಿಧಿಯನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ನೋಡಿದರು.