ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.21.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभातेऽभ्युदिते रवौ ।
कद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन ॥ १.२१.१ ॥
ତା'ପରେ ରାତି ବିତିଗଲା, ପ୍ରଭାତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହେଲେ କଦ୍ରୁ ଓ ବିନତା, ସେହି ଦୁଇ ଭଉଣୀ, ହେ ତପୋଧନ!
1.21.2
अमर्षिते सुसंरब्धे दास्ये कृतपणे तदा ।
स्मगरस्य परं पारं वेलावनविभूषितम्।
जग्मतुस्तुरगं द्रष्टुमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ॥ १.२१.२ ॥
କ୍ରୋଧ ଓ ତୀବ୍ର ଉଦ୍ବେଗରେ ଭରିଯାଇଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଜଣ, ଯେଉଁମାନେ ଦାସୀତ୍ବକୁ ପଣ ରଖିଥିଲେ, ତଟବନରେ ଶୋଭିତ ସମୁଦ୍ରର ଆଉ ପାରିକୁ, ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ଘୋଡ଼ାକୁ ଦେଖିବାକୁ ନିକଟରୁ ଗଲେ।
1.21.3
ददृशातेऽथ ते तत्र समुद्रं निधिमम्भसाम् ।
महान्तमुदकागाधं क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ॥ १.२१.३ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ସେଠାରେ ଜଳର ଭାଣ୍ଡାର, ବିଶାଳ, ଅଗାଧ ଜଳବିଶିଷ୍ଟ, ମନ୍ଥନ ହେଉଥିବା, ମହାଧ୍ବନି କରୁଥିବା ସମୁଦ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ।
1.21.4
तिमिंगिलझषाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ।
सत्वैश्च बहुसाहस्रैर्नानारूपैः समावृतम् ॥ १.२१.४ ॥
ତିମିଙ୍ଗିଳ ଓ ମାଛରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମକରଙ୍କ ଦ୍ବାରା ଘେରା, ଏବଂ ବିବିଧ ରୂପର ହଜାର ହଜାର ପ୍ରାଣୀରେ ଆବୃତ।
1.21.5
भीषणैर्विकृतैरन्यैर्घोरैर्जलचरैस्तथा ।
उग्रैर्नित्यमनाधृष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम् ॥ १.२१.५ ॥
ଭୟଙ୍କର, ବିକୃତ, ଅନ୍ୟ ଘୋର ଜଳଚରରେ, ଏବଂ ଉଗ୍ର ପ୍ରାଣୀରେ, ଯାହା ସର୍ବଦା ଅଜେୟ, କଇଁଛ ଓ କୁମ୍ଭୀରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
1.21.6
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं रम्यमुत्तमं सरितां पतिम् ॥ १.२१.६ ॥
ସମସ୍ତ ରତ୍ନର ଖଣି, ବରୁଣଙ୍କ ନିବାସ, ନାଗମାନଙ୍କର ରମଣୀୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଆବାସ, ନଦୀମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ।
1.21.7
पातालज्वलनावासमसुराणां च बान्धवम् ।
भयंकरं च सत्त्वानां पयसां निधिमर्णवम् ॥ १.२१.७ ॥
ପାତାଳର ଅଗ୍ନିର ବାସସ୍ଥାନ, ଅସୁରମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର, ଜଳର ନିଧି, ସମୁଦ୍ର।
1.21.8
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम् ॥ १.२१.८ ॥
ଶୁଭ, ଦିବ୍ୟ, ଅମରମାନଙ୍କ ଅମୃତର ପରମ ଉତ୍ସ, ଅପ୍ରମେୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅତି ପବିତ୍ର ଜଳବିଶିଷ୍ଟ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ।
1.21.9
घोरं जलचरारावरौद्रं भैरवनिःस्वनम् ।
गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम् ॥ १.२१.९ ॥
ଭୟଙ୍କର, ଜଳଚରଙ୍କ ଗର୍ଜନରେ ରୌଦ୍ର, ଭୈରବ ଧ୍ୱନିଯୁକ୍ତ, ଗଭୀର ଆବର୍ତ୍ତରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର।
1.21.10
वेलादोलानिलचलं क्षोभोद्वेगसमुच्छ्रितम् ।
वीचीहस्तैः प्रचलितैर्नृत्यन्तमिव सर्वतः ॥ १.२१.१० ॥
ଉପକୂଳ ଦୋଳାଉଥିବା ପବନରେ ଚଞ୍ଚଳ, କ୍ଷୋଭ ଓ ଉଦ୍ବେଗରେ ଉଚ୍ଚ ଉଠିଥିବା, ଚଳନ୍ତି ତରଙ୍ଗ-ହସ୍ତରେ ଯେପରି ସର୍ବତ୍ର ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା।
1.21.11
चन्द्रवृद्धिक्षयवशादुद्वृत्तोर्मिसमाकुलम् ।
पाञ्चजन्यस्य जननं रत्नाकरमनुत्तमम् ॥ १.२१.११ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରର ବୃଦ୍ଧି ଓ କ୍ଷୟ ବଶରେ, ଉଚ୍ଛୁସିତ ତରଙ୍ଗରେ ଆକୁଳ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଙ୍ଖର ଜନ୍ମସ୍ଥାନ, ରତ୍ନାକର, ଅନୁତ୍ତମ।
1.21.12
गां विन्दता भगवता गोविन्देनामितौजसा ।
वराहरूपिणा चान्तर्विक्षोभितजलाविलम् ॥ १.२१.१२ ॥
ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି ପାଇବା ସମୟରେ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ଭଗବାନ ଗୋବିନ୍ଦ ବରାହରୂପ ଧରି, ଭିତରର ଜଳକୁ ଆଲୋଡ଼ି ଆବିଳ କଲେ।
1.21.13
ब्रह्मर्षिणा व्रतवता वर्षाणां शतमत्रिणा ।
अनासादितगाधं च पातालतलमव्ययम् ॥ १.२१.१३ ॥
ବ୍ରତଧାରୀ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଅତ୍ରି ଶହେ ବର୍ଷ ଧରି ସେଇ ଅକ୍ଷୟ ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତା, ପାତାଳତଳ, ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
1.21.14
अध्यात्मयोगनिद्रां च पद्मनाभस्य सेवतः ।
युगादिकालशयनं विष्णोरमिततेजसः ॥ १.२१.१४ ॥
ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁ, ପଦ୍ମନାଭ, ଯୁଗାରମ୍ଭରେ ଅଧ୍ୟାତ୍ମଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ଶୟନ କରନ୍ତି।
1.21.15
वज्रपातनसंत्रस्तमैनाकस्याभयप्रदम् ।
डिम्बाहवार्दितानां च असुराणां परायणम् ॥ १.२१.१५ ॥
ବଜ୍ରପାତରେ ଭୀତ ମୈନାକଙ୍କୁ ଅଭୟ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଡିମ୍ବ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୀଡିତ ଅସୁରମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ।
1.21.16
बडवामुखदीप्ताग्नेस्तोयहव्यप्रदं शिवम् ।
अगाधपारं विस्तीर्णमप्रमेयं सरित्पतिम् ॥ १.२१.१६ ॥
ବଡବାମୁଖର ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳହବି ଦେଉଥିବା, ଶୁଭକର, ଅଗାଧ ଓ ଅପାର, ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ, ଅପ୍ରମେୟ ନଦୀପତି।
1.21.17
महानदीभिर्बह्वीभिः स्पर्धयेव सहस्रशः ।
अभिसार्यमाणमनिशं ददृशाते महार्णवम्।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यमानमिवोर्मिभिः ॥ १.२१.१७ ॥
ଯେପରି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତାରେ ହଜାର ହଜାର ବଡ ନଦୀ ନିରନ୍ତର ସେଇ ମହାସାଗର ଆଡକୁ ବହୁଥିଲେ; ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଲହରୀରେ ନାଚୁଥିଲା ପରି — ଦୁଇଜଣ ତାହା ଦେଖିଲେ।
1.21.18
गम्भीरं तिमिमकरोग्रसंकुलं तं ।
गर्जन्तं जलचररावरौद्रनादैः।
विस्तीर्णं ददृशतुरम्बरप्रकाशं ।
तेऽगाधं निधिमुरुमम्भसामनन्तम् ॥ १.२१.१८ ॥
ଗଭୀର, ତିମି ଓ ମକରରେ ଭୟଙ୍କର ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଜଳଚରଙ୍କ ରୌଦ୍ର ନାଦରେ ଗର୍ଜୁଥିବା, ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ, ଆକାଶ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ — ସେମାନେ ଦୁହେଁ ସେଇ ଜଳର ଅଗାଧ, ବିଶାଳ, ଅନନ୍ତ ଭଣ୍ଡାର ଦେଖିଲେ।