మహాభారతం · అధ్యాయం 1.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.21.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां प्रभातेऽभ्युदिते रवौ ।
कद्रूश्च विनता चैव भगिन्यौ ते तपोधन ॥ १.२१.१ ॥
అప్పుడు రాత్రి గడిచి, ప్రభాతంలో సూర్యుడు ఉదయించగా, కద్రువ, వినత అనే ఆ ఇద్దరు సోదరీమణులు, ఓ తపోధనా!
1.21.2
अमर्षिते सुसंरब्धे दास्ये कृतपणे तदा ।
स्मगरस्य परं पारं वेलावनविभूषितम्।
जग्मतुस्तुरगं द्रष्टुमुच्चैःश्रवसमन्तिकात् ॥ १.२१.२ ॥
కోపంతో, తీవ్ర ఆందోళనతో ఉన్న ఆ ఇద్దరు, దాసత్వాన్ని పందెంగా పెట్టుకున్నవారు, తీరవనాలతో అలంకరించబడిన సముద్రపు అవతలి తీరానికి, ఉచ్చైఃశ్రవస్ అనే అశ్వాన్ని చూడటానికి దగ్గరి నుండి వెళ్ళారు.
1.21.3
ददृशातेऽथ ते तत्र समुद्रं निधिमम्भसाम् ।
महान्तमुदकागाधं क्षोभ्यमाणं महास्वनम् ॥ १.२१.३ ॥
అప్పుడు వారిద్దరు అక్కడ జలనిధి అయిన, విశాలమైన, అగాధజలాల, చిలకబడుతున్న, మహా ధ్వని చేస్తున్న సముద్రాన్ని చూశారు.
1.21.4
तिमिंगिलझषाकीर्णं मकरैरावृतं तथा ।
सत्वैश्च बहुसाहस्रैर्नानारूपैः समावृतम् ॥ १.२१.४ ॥
తిమింగిలాలు, చేపలతో నిండి, మకరాలతో చుట్టబడి, అనేక రూపాలతో వేలాది జీవులతో కప్పబడి ఉంది.
1.21.5
भीषणैर्विकृतैरन्यैर्घोरैर्जलचरैस्तथा ।
उग्रैर्नित्यमनाधृष्यं कूर्मग्राहसमाकुलम् ॥ १.२१.५ ॥
భయంకరమైన, వికృతమైన, ఇతర ఘోరమైన జలజీవులతో, ఉగ్రమైన, ఎల్లప్పుడూ జయించ శక్యం కాని, తాబేళ్లు మరియు మొసళ్లతో నిండిన (సముద్రం).
1.21.6
आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च ।
नागानामालयं रम्यमुत्तमं सरितां पतिम् ॥ १.२१.६ ॥
సర్వరత్నాల గని, వరుణుని నివాసం, నాగుల రమణీయమైన ఉత్తమ నివాసం, నదుల ప్రభువు.
1.21.7
पातालज्वलनावासमसुराणां च बान्धवम् ।
भयंकरं च सत्त्वानां पयसां निधिमर्णवम् ॥ १.२१.७ ॥
పాతాళాగ్ని నివాసం, అసురులకు బంధువు, ప్రాణులకు భయంకరం, జలనిధి, సముద్రం.
1.21.8
शुभं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम् ।
अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुण्यजलमद्भुतम् ॥ १.२१.८ ॥
శుభకరమైన, దివ్యమైన, అమరుల అమృతానికి పరమ ఆకరం, అప్రమేయమైన, అచింత్యమైన, అత్యంత పవిత్ర జలమున్న, అద్భుతమైన.
1.21.9
घोरं जलचरारावरौद्रं भैरवनिःस्वनम् ।
गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम् ॥ १.२१.९ ॥
భయంకరమైనది, జలచరాల ఆర్భాటంతో రౌద్రమైనది, భైరవ ధ్వనిగలది, లోతైన సుడులతో నిండినది, సర్వ ప్రాణులకు భయంకరమైనది.
1.21.10
वेलादोलानिलचलं क्षोभोद्वेगसमुच्छ्रितम् ।
वीचीहस्तैः प्रचलितैर्नृत्यन्तमिव सर्वतः ॥ १.२१.१० ॥
తీరాన్ని ఊపే గాలులతో చలించి, క్షోభ ఉద్వేగాలతో ఎగసి, కదులుతున్న అలల చేతులతో అన్నివైపులా నాట్యం చేస్తున్నట్లుగా.
1.21.11
चन्द्रवृद्धिक्षयवशादुद्वृत्तोर्मिसमाकुलम् ।
पाञ्चजन्यस्य जननं रत्नाकरमनुत्तमम् ॥ १.२१.११ ॥
చంద్రుని పెరుగుదల, క్షయాల వశంగా, ఎగసిన అలలతో కలతచెందిన, పాంచజన్య శంఖానికి జన్మస్థానమైన, రత్నాకరమైన, అనుత్తమమైన.
1.21.12
गां विन्दता भगवता गोविन्देनामितौजसा ।
वराहरूपिणा चान्तर्विक्षोभितजलाविलम् ॥ १.२१.१२ ॥
భూమిని తిరిగి పొందుతూ, అపరిమిత తేజస్సుగల భగవంతుడైన గోవిందుడు వరాహ రూపంలో, లోపల జలాలను క్షోభింపజేసి మలినం చేయగా.
1.21.13
ब्रह्मर्षिणा व्रतवता वर्षाणां शतमत्रिणा ।
अनासादितगाधं च पातालतलमव्ययम् ॥ १.२१.१३ ॥
వ్రతనిష్ఠుడైన బ్రహ్మర్షి అత్రి వంద సంవత్సరాలు ఆ అక్షయమైన సముద్రపు లోతును, పాతాళతలాన్ని చేరలేకపోయాడు.
1.21.14
अध्यात्मयोगनिद्रां च पद्मनाभस्य सेवतः ।
युगादिकालशयनं विष्णोरमिततेजसः ॥ १.२१.१४ ॥
అమితతేజస్వి అయిన విష్ణువు, పద్మనాభుడు, యుగారంభకాలంలో అధ్యాత్మయోగనిద్రలో శయనిస్తాడు.
1.21.15
वज्रपातनसंत्रस्तमैनाकस्याभयप्रदम् ।
डिम्बाहवार्दितानां च असुराणां परायणम् ॥ १.२१.१५ ॥
వజ్రపాతంతో భయపడిన మైనాకునికి అభయమిచ్చినది; డింబ యుద్ధంలో బాధపడిన అసురులకు ఆశ్రయమైనది.
1.21.16
बडवामुखदीप्ताग्नेस्तोयहव्यप्रदं शिवम् ।
अगाधपारं विस्तीर्णमप्रमेयं सरित्पतिम् ॥ १.२१.१६ ॥
బడవాముఖాగ్నికి జలహవిస్సును ఇచ్చేవాడు, శుభకరుడు, అగాధుడు, అపారుడు, విశాలుడు, అప్రమేయుడు, నదీపతి.
1.21.17
महानदीभिर्बह्वीभिः स्पर्धयेव सहस्रशः ।
अभिसार्यमाणमनिशं ददृशाते महार्णवम्।
आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यमानमिवोर्मिभिः ॥ १.२१.१७ ॥
పోటీపడుతున్నట్లు వేల కొద్దీ పెద్ద నదులు నిరంతరం ఆ మహార్ణవం వైపు సాగుతుండగా, అది అత్యధికంగా నిండి అలలతో నృత్యం చేస్తున్నట్లు వారిద్దరూ చూశారు.
1.21.18
गम्भीरं तिमिमकरोग्रसंकुलं तं ।
गर्जन्तं जलचररावरौद्रनादैः।
विस्तीर्णं ददृशतुरम्बरप्रकाशं ।
तेऽगाधं निधिमुरुमम्भसामनन्तम् ॥ १.२१.१८ ॥
లోతైన, తిమి మకరాల భయంకరంతో నిండిన, జలచరాల భయంకర నాదాలతో గర్జించే, విశాలమైన, ఆకాశంలా ప్రకాశించే — ఆ జలనిధిని, అగాధమైన, విశాలమైన, అనంతమైన నిధిని వారిద్దరూ చూశారు.