ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.212
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.212.1
मा भूद्राजंस्तव तापो मनस्थः ।
पञ्चानां भार्या दुहिता ममेति।
मातुरेषा प्रार्थिता स्यात्तदानीं ।
पञ्चानां भार्या दुहिता ममेति ॥ १.२१२.१ ॥
ರಾಜನೇ, 'ಐವರ ಪತ್ನಿ ನನ್ನ ಮಗಳು' ಎಂಬ ದುಃಖ ನಿನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು. ಆಗ ತಾಯಿಯಿಂದ ಇದು ಬೇಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು: 'ಐವರ ಪತ್ನಿ ನನ್ನ ಮಗಳು' ಎಂದು.
1.212.2
याजोपयाजौ धर्मरतौ तपोभ्यां ।
तौ चक्रतुः पञ्चपतित्वमस्याः।
तत्पञ्चभिः पाण्डुसुतैरवाप्ता ।
भार्या कृष्णा मोदतां वै कुलं ते ॥ १.२१२.२ ॥
ಧರ್ಮನಿರತರಾದ ಯಾಜ-ಉಪಯಾಜರು ತಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಇವಳಿಗೆ ಐವರು ಪತಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು. ಪಾಂಡುವಿನ ಐವರು ಪುತ್ರರು ಅದನ್ನು ಪಡೆದು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿದರು. ನಿನ್ನ ಕುಲ ನಿಜವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಲಿ.
1.212.3
लोके नान्यो विद्यते त्वद्विशिष्टः ।
सर्वारीणामप्रधृष्योऽसि राजन्।
भूयस्त्विदं शृणु मे त्वं विशोको ।
यथाऽऽगतं पञ्चपत्नीत्वमस्याः ॥ १.२१२.३ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವನು. ಮತ್ತೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳು; ದುಃಖರಹಿತನಾಗಲು, ಇವಳಿಗೆ ಐವರು ಪತ್ನಿಯರ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ಬಂದಿತು ಎಂಬುದನ್ನು.
1.212.4
एषा नालायनी पूर्वं मौद्गल्यं स्थविरं पतिम् ।
आराधयामास तदा कुष्ठिनं तमनिन्दिता ॥ १.२१२.४ ॥
ಈ ನಾಲಾಯನಿ ಹಿಂದೆ ವೃದ್ಧ ಮೌದ್ಗಲ್ಯನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ ಸೇವಿಸಿದಳು; ಅವನು ಕುಷ್ಠರೋಗಿ. ಆಗ ಆ ನಿರ್ದೋಷಿ ಅವನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.
1.212.5
त्वगस्थिभूतं कटुकं लोलमीर्ष्युं सुकोपनम् ।
सुगन्धेतरगन्धाढ्यं वलीपलितमूर्धजम् ॥ १.२१२.५ ॥
ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಮೂಳೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದ, ಕಟು ಮಾತಿನವನು, ಚಂಚಲನು, ಅಸೂಯೆಯುಳ್ಳವನು, ಬೇಗ ಕೋಪಿಸುವವನು; ಸುಗಂಧಕ್ಕೆ ಬದಲು ದುರ್ಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಸುಕ್ಕು ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯ ಕೂದಲಿನವನು.
1.212.6
स्थविरं विकृताकारं शीर्यमाणनखत्वचम् ।
उच्छिष्टमुपभुञ्जाना पर्युपास्ते महामुनिम् ॥ १.२१२.६ ॥
ವೃದ್ಧನೂ, ವಿಕೃತ ಆಕಾರದವನೂ, ಉಗುರು ಮತ್ತು ಚರ್ಮ ಉದುರುತ್ತಿದ್ದವನೂ ಆದ ಆ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ಅವಳು ಎಂಜಲು ಉಣ್ಣುತ್ತಾ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
1.212.7
ततः कदाचिदङ्गुष्ठो भुञ्जानस्य व्यशीर्यत ।
अन्नादुद्धृत्य तच्चान्नमुपभुङ्क्तेऽविशङ्किता ॥ १.२१२.७ ॥
ಆಮೇಲೆ ಒಮ್ಮೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಉದುರಿತು. ಅದನ್ನು ಅನ್ನದಿಂದ ತೆಗೆದು, ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅವಳು ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಂಡಳು.
1.212.8
तेन तस्याः प्रसन्नेन कामव्याहारिणा तदा ।
वरं वृणीष्वेत्यसकृदुक्ता वव्रे वरं तदा ॥ १.२१२.८ ॥
ಆಗ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮಾತನಾಡುವವನಾದ ಅವನು 'ವರ ಕೇಳು' ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಲು, ಆಗ ಅವಳು ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.
1.212.9
नाहं वृद्धो न कटुको नेर्व्यावान्नैव कोपनः ।
न च दुर्गन्धवदनो न कृशो न च लोलुपः ॥ १.२१२.९ ॥
ನಾನು ವೃದ್ಧನಲ್ಲ, ಕಟುವಾದವನಲ್ಲ, ಈರ್ಷ್ಯೆಯುಳ್ಳವನಲ್ಲ, ಕೋಪಿಷ್ಠನೂ ಅಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬಾಯಿ ದುರ್ಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿಲ್ಲ, ನಾನು ಕೃಶನಲ್ಲ, ಲೋಭಿಯೂ ಅಲ್ಲ.
1.212.10
कथं त्वां रमयामीह कथं त्वां वासयाम्यहम् ।
वद कल्याणि भद्रं ते यथा त्वं मनसेच्छसि ॥ १.२१२.१० ॥
ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಲಿ, ಹೇಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ವಾಸಮಾಡಿಸಲಿ? ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಬಯಸುವಂತೆ ಹೇಳು.
1.212.11
सा तमक्लिष्टकर्माणं वरदं सर्वकामदम् ।
भर्तारमनवद्याङ्गी प्रसन्नं प्रत्युवाच ह ॥ १.२१२.११ ॥
ದೋಷರಹಿತ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ ಆ ಸ್ತ್ರೀ, ಅವಿರತ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನೂ, ವರ ನೀಡುವವನೂ, ಸರ್ವ ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವವನೂ ಆದ ಆ ಪ್ರಸನ್ನ ಪತಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
1.212.12
पञ्चधा प्रविभक्तात्मा भगवांल्लोकविश्रुतः ।
रमय त्वमचिन्त्यात्मन्पुनश्चैकत्वमागतः ॥ १.२१२.१२ ॥
ಐದು ರೂಪಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಗೊಂಡ ಆತ್ಮವುಳ್ಳ, ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧ ಭಗವಂತನೇ, ಅಚಿಂತ್ಯ ಆತ್ಮನೇ, ಮತ್ತೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿ ನನ್ನನ್ನು ರಮಿಸು.
1.212.13
तां तथेत्यब्रवीद्धीमान्महर्षिर्वै महातपाः ।
स पञ्चधा तु भूत्वा तां रमयामास सर्वतः ॥ १.२१२.१३ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಅವಳಿಗೆ 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದನು. ಅವನು ಐದು ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ರಮಿಸಿದನು.
1.212.14
नालायनीं सुकेशान्तां मौद्गल्यश्चारुहासिनीम् ।
आश्रमेष्वधिकं चापि पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ १.२१२.१४ ॥
ಸುಂದರ ಕೇಶಗಳ, ಮಧುರ ನಗೆಯ ನಾಲಾಯನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು, ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಪೂಜಿತನಾಗಿ.
1.212.15
स चचार यथाकामं कामरूपवपुः पुनः ।
यदा ययौ दिवं चापि तत्र देवर्षिभिः सह ॥ १.२१२.१५ ॥
ಅವನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು, ಇಚ್ಛಾನುರೂಪ ದೇಹವುಳ್ಳವನಾಗಿ. ಮತ್ತೆ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ದೇವರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋದನು.
1.212.16
चचार सोऽमृताहारः सुरलोके चचार ह ।
पूज्यमानस्तथा शच्या शक्रस्य भवनेष्वपि ॥ १.२१२.१६ ॥
ಅಮೃತಾಹಾರಿಯಾದ ಅವನು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು. ಶಚಿಯಿಂದಲೂ ಇಂದ್ರನ ಭವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಪೂಜಿತನಾದನು.
1.212.17
महेन्द्रसेनया सार्धं पर्यधावद्रिरंसया ।
सूर्यस्य च रथं दिव्यमारुह्य भगवान्प्रभुः ॥ १.२१२.१७ ॥
ಮಹೇಂದ್ರಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವನು ಓಡಾಡಿದನು. ಸೂರ್ಯನ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನೇರಿದ ಆ ಪ್ರಭು ಭಗವಂತ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
1.212.18
पर्युपेत्य पुनर्मेरु मेरौ वासमरोचयत् ।
आकाशगङ्गामाप्लुत्य तया सह तपोधनः ॥ १.२१२.१८ ॥
ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮೇರುವಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ಮೇರುವಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರು. ಆಕಾಶಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತಪಸ್ಸೇ ಸಂಪತ್ತಾದ ಆ ಋಷಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರು.
1.212.19
रश्मिजालेषु चन्द्रस्य उवाच च यथाऽनिलः ।
गिरिरूपधरो योगी स महर्षिस्तदा पुनः ॥ १.२१२.१९ ॥
ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಜಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಪರ್ವತರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಆ ಯೋಗಿ ಮಹರ್ಷಿ ಆಗ ಮತ್ತೆ ಸಂಚರಿಸಿದರು.
1.212.20
तत्प्रभावेन सा तस्य मध्ये जज्ञे महानदी ।
यदा पुष्पाकुलः सालः संजज्ञे भगवानृषिः ॥ १.२१२.२० ॥
ಆತನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಮಹಾನದಿ ಹುಟ್ಟಿತು; ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಾಲ ವೃಕ್ಷ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿಯಾದಾಗ.
1.212.21
लतात्वमनुसंपेदे तमेवाभ्यनुवेष्टती ।
पुपोष च वपुर्यस्य तस्य तस्यानुगं पुनः ॥ १.२१२.२१ ॥
ಬಳ್ಳಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಆತನನ್ನೇ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಆತನ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದಳು; ಮತ್ತೆ ಆತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದಳು.
1.212.22
सा पुपोष समं भर्त्रा स्कन्धेनापि चचार ह ।
ततस्तस्य च तस्याश्च तुल्या प्रीतिरवर्धत ॥ १.२१२.२२ ॥
ಆಕೆ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆದಳು, ಭುಜದ ಮೇಲೂ ಸಂಚರಿಸಿದಳು. ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿತು.
1.212.23
तथा सा भगवांस्तस्याः प्रसादादृषिसत्तमः ।
विरराम च सा चैव दैवयोगेन भामिनी ॥ १.२१२.२३ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಭಗವಾನ್, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಆಕೆಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ (ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು); ಆ ಭಾಮಿನಿಯೂ ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ವಿರಮಿಸಿದಳು.
1.212.24
स च तां तपसा देवीं रमयामास योगतः ।
एकपत्नी तथा भूत्वा सदैवाग्रे यशस्विनी ॥ १.२१२.२४ ॥
ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು; ಏಕಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸದಾ ಮುಂದಿದ್ದು ಆಕೆ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದಳು.
1.212.25
अरुन्धतीव सीतेव बभूवातिपतिव्रता ।
दमयन्त्याश्च मातुः स विशेषमधिकं ययौ ॥ १.२१२.२५ ॥
ಅವಳು ಅರುಂಧತಿ ಮತ್ತು ಸೀತೆಯಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಪತಿವ್ರತೆಯಾದಳು; ಅವನು ದಮಯಂತಿಯ ತಾಯಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
1.212.26
एतत्तथ्यं महाराज मा ते भूद्बुद्धिरन्यथा ।
सा वै नालायनी जज्ञे दैवयोगेन केनचित् ॥ १.२१२.२६ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇದು ಸತ್ಯ; ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗದಿರಲಿ. ಅವಳು ನಾಲಾಯನಿ; ಯಾವುದೋ ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಜನಿಸಿದಳು.
1.212.27
राजंस्तवात्मजा कृष्णा वेद्यां तेजस्विनी शुभा ।
तस्मिंस्तस्या मनः सक्तं न चचाल कदाचन ॥ १.२१२.२७ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಕೃಷ್ಣೆ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಮತ್ತು ಶುಭಕರಿ; ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಅವನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು; ಎಂದೂ ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.212.28
तथा प्रणिहितो ह्यात्मा तस्यास्तस्मिन्द्विजोत्तमे ॥ १.२१२.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಅವಳ ಆತ್ಮ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು.