മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.212
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.212.1
मा भूद्राजंस्तव तापो मनस्थः ।
पञ्चानां भार्या दुहिता ममेति।
मातुरेषा प्रार्थिता स्यात्तदानीं ।
पञ्चानां भार्या दुहिता ममेति ॥ १.२१२.१ ॥
രാജാവേ, 'അഞ്ചുപേരുടെ ഭാര്യ എന്റെ മകൾ' എന്ന ദുഃഖം നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാകരുത്. അന്ന് മാതാവാൽ ഇത് അപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടതാണ്: 'അഞ്ചുപേരുടെ ഭാര്യ എന്റെ മകൾ' എന്ന്.
1.212.2
याजोपयाजौ धर्मरतौ तपोभ्यां ।
तौ चक्रतुः पञ्चपतित्वमस्याः।
तत्पञ्चभिः पाण्डुसुतैरवाप्ता ।
भार्या कृष्णा मोदतां वै कुलं ते ॥ १.२१२.२ ॥
ധർമ്മനിരതരായ യാജനും ഉപയാജനും തപസ്സിനാൽ ഇവൾക്ക് അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാരുടെ അവസ്ഥ ഉണ്ടാക്കി. പാണ്ഡുവിന്റെ അഞ്ചു പുത്രന്മാർ അത് നേടി കൃഷ്ണയെ ഭാര്യയാക്കി. നിന്റെ കുലം സന്തോഷിക്കട്ടെ.
1.212.3
लोके नान्यो विद्यते त्वद्विशिष्टः ।
सर्वारीणामप्रधृष्योऽसि राजन्।
भूयस्त्विदं शृणु मे त्वं विशोको ।
यथाऽऽगतं पञ्चपत्नीत्वमस्याः ॥ १.२१२.३ ॥
ലോകത്തിൽ നിന്നെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ മറ്റൊരാളില്ല. രാജാവേ, നീ എല്ലാ ശത്രുക്കൾക്കും തോൽപ്പിക്കാനാവാത്തവനാണ്. ഇനിയും ഇത് കേൾക്കുക; ദുഃഖരഹിതനാകാൻ, ഇവൾക്ക് അഞ്ചു ഭാര്യമാരുടെ അവസ്ഥ എങ്ങനെ വന്നുവെന്ന്.
1.212.4
एषा नालायनी पूर्वं मौद्गल्यं स्थविरं पतिम् ।
आराधयामास तदा कुष्ठिनं तमनिन्दिता ॥ १.२१२.४ ॥
ഈ നാലായനി പണ്ടേ വൃദ്ധനായ മൗദ്ഗല്യനെ ഭർത്താവായി പ്രസാദിപ്പിച്ച് സേവിച്ചു; അവൻ കുഷ്ഠരോഗിയായിരുന്നു. അപ്പോൾ ആ കുറ്റമറ്റവൾ അവനെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.
1.212.5
त्वगस्थिभूतं कटुकं लोलमीर्ष्युं सुकोपनम् ।
सुगन्धेतरगन्धाढ्यं वलीपलितमूर्धजम् ॥ १.२१२.५ ॥
തൊലിയും എല്ലും മാത്രമായ, കടുത്ത വാക്കുള്ള, ചഞ്ചലനായ, അസൂയയുള്ള, പെട്ടെന്ന് കോപിക്കുന്ന; സുഗന്ധത്തിന് പകരം ദുർഗന്ധം നിറഞ്ഞ, ചുളിവുകളും നരച്ച മുടിയുമുള്ളവൻ.
1.212.6
स्थविरं विकृताकारं शीर्यमाणनखत्वचम् ।
उच्छिष्टमुपभुञ्जाना पर्युपास्ते महामुनिम् ॥ १.२१२.६ ॥
വൃദ്ധനും വികൃതരൂപിയും നഖങ്ങളും ത്വക്കും അടർന്നുവീഴുന്നവനുമായ ആ മഹാമുനിയെ അവൾ ഉച്ഛിഷ്ടം ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ശുശ്രൂഷിച്ചു.
1.212.7
ततः कदाचिदङ्गुष्ठो भुञ्जानस्य व्यशीर्यत ।
अन्नादुद्धृत्य तच्चान्नमुपभुङ्क्तेऽविशङ्किता ॥ १.२१२.७ ॥
പിന്നീടൊരിക്കൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ പെരുവിരൽ അടർന്നുവീണു. അതിനെ ഭക്ഷണത്തിൽനിന്ന് എടുത്തുമാറ്റി, ഒട്ടും സംശയിക്കാതെ അവൾ ആ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
1.212.8
तेन तस्याः प्रसन्नेन कामव्याहारिणा तदा ।
वरं वृणीष्वेत्यसकृदुक्ता वव्रे वरं तदा ॥ १.२१२.८ ॥
അപ്പോൾ അവളോട് പ്രസന്നനായി, ഇഷ്ടാനുസരണം സംസാരിക്കുന്നവനായ അവൻ 'വരം ചോദിക്കൂ' എന്ന് പലവട്ടം പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ അവൾ ഒരു വരം ചോദിച്ചു.
1.212.9
नाहं वृद्धो न कटुको नेर्व्यावान्नैव कोपनः ।
न च दुर्गन्धवदनो न कृशो न च लोलुपः ॥ १.२१२.९ ॥
ഞാൻ വൃദ്ധനല്ല, കടുപ്പക്കാരനല്ല, അസൂയാലുവല്ല, കോപിയുമല്ല. എന്റെ വായിൽ ദുർഗന്ധമില്ല, ഞാൻ മെലിഞ്ഞവനല്ല, അത്യാഗ്രഹിയുമല്ല.
1.212.10
कथं त्वां रमयामीह कथं त्वां वासयाम्यहम् ।
वद कल्याणि भद्रं ते यथा त्वं मनसेच्छसि ॥ १.२१२.१० ॥
ഞാൻ നിന്നെ ഇവിടെ എങ്ങനെ രമിപ്പിക്കും, എങ്ങനെ നിന്നെ പാർപ്പിക്കും? ഓ കല്യാണീ, നിനക്ക് മംഗളം ഉണ്ടാകട്ടെ, മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ പറയുക.
1.212.11
सा तमक्लिष्टकर्माणं वरदं सर्वकामदम् ।
भर्तारमनवद्याङ्गी प्रसन्नं प्रत्युवाच ह ॥ १.२१२.११ ॥
കുറ്റമറ്റ അംഗങ്ങളുള്ള അവൾ, ക്ഷീണമില്ലാത്ത കർമ്മം ചെയ്യുന്നവനും വരം നൽകുന്നവനും സർവ്വകാമങ്ങളും നൽകുന്നവനുമായ, പ്രസന്നനായ ഭർത്താവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.212.12
पञ्चधा प्रविभक्तात्मा भगवांल्लोकविश्रुतः ।
रमय त्वमचिन्त्यात्मन्पुनश्चैकत्वमागतः ॥ १.२१२.१२ ॥
അഞ്ചായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ആത്മാവുള്ളവനേ, ലോകപ്രസിദ്ധനായ ഭഗവാനേ, അചിന്ത്യാത്മാവേ, വീണ്ടും ഏകത്വം പ്രാപിച്ച് എന്നെ രമിപ്പിച്ചാലും.
1.212.13
तां तथेत्यब्रवीद्धीमान्महर्षिर्वै महातपाः ।
स पञ्चधा तु भूत्वा तां रमयामास सर्वतः ॥ १.२१२.१३ ॥
ബുദ്ധിമാനും മഹാതപസ്വിയുമായ ആ മഹർഷി അവളോട് 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അഞ്ചു രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച് എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും അവളെ രമിപ്പിച്ചു.
1.212.14
नालायनीं सुकेशान्तां मौद्गल्यश्चारुहासिनीम् ।
आश्रमेष्वधिकं चापि पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ १.२१२.१४ ॥
സുന്ദരമായ മുടിയും മധുരമായ പുഞ്ചിരിയുമുള്ള നാലായനിയോടൊപ്പം മൗദ്ഗല്യൻ, ആശ്രമങ്ങളിൽ മഹർഷിമാരാൽ ഏറെ പൂജിക്കപ്പെട്ടവനായി.
1.212.15
स चचार यथाकामं कामरूपवपुः पुनः ।
यदा ययौ दिवं चापि तत्र देवर्षिभिः सह ॥ १.२१२.१५ ॥
അദ്ദേഹം ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിച്ചു, ഇച്ഛാനുസരണം രൂപം മാറുന്ന ശരീരത്തോടെ. പിന്നീട് സ്വർഗത്തിൽ പോയപ്പോൾ ദേവർഷിമാരോടൊപ്പം അവിടെയും പോയി.
1.212.16
चचार सोऽमृताहारः सुरलोके चचार ह ।
पूज्यमानस्तथा शच्या शक्रस्य भवनेष्वपि ॥ १.२१२.१६ ॥
അമൃതാഹാരിയായ അദ്ദേഹം ദേവലോകത്ത് സഞ്ചരിച്ചു. ശചീദേവിയാലും ഇന്ദ്രഭവനങ്ങളിലും അദ്ദേഹം പൂജിക്കപ്പെട്ടു.
1.212.17
महेन्द्रसेनया सार्धं पर्यधावद्रिरंसया ।
सूर्यस्य च रथं दिव्यमारुह्य भगवान्प्रभुः ॥ १.२१२.१७ ॥
മഹേന്ദ്രസേനയോടൊപ്പം രമിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് അദ്ദേഹം ഓടി നടന്നു. സൂര്യന്റെ ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറിയ ആ ഭഗവാനായ പ്രഭു അങ്ങനെ ചെയ്തു.
1.212.18
पर्युपेत्य पुनर्मेरु मेरौ वासमरोचयत् ।
आकाशगङ्गामाप्लुत्य तया सह तपोधनः ॥ १.२१२.१८ ॥
അദ്ദേഹം വീണ്ടും മേരുവിൽ എത്തി മേരുവിൽ വസിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ആകാശഗംഗയിൽ മുങ്ങി, തപസ്സു തന്നെ സമ്പത്തായ ആ മുനി അവളോടൊപ്പം കഴിഞ്ഞു.
1.212.19
रश्मिजालेषु चन्द्रस्य उवाच च यथाऽनिलः ।
गिरिरूपधरो योगी स महर्षिस्तदा पुनः ॥ १.२१२.१९ ॥
ചന്ദ്രന്റെ രശ്മിജാലങ്ങളിൽ കാറ്റുപോലെ, പർവതരൂപം ധരിച്ച ആ യോഗിയായ മഹർഷി അപ്പോൾ വീണ്ടും സഞ്ചരിച്ചു.
1.212.20
तत्प्रभावेन सा तस्य मध्ये जज्ञे महानदी ।
यदा पुष्पाकुलः सालः संजज्ञे भगवानृषिः ॥ १.२१२.२० ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ അവർക്കിടയിൽ ഒരു മഹാനദി ഉണ്ടായി; പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ സാലവൃക്ഷം ഭഗവാനായ ഋഷിയായപ്പോൾ.
1.212.21
लतात्वमनुसंपेदे तमेवाभ्यनुवेष्टती ।
पुपोष च वपुर्यस्य तस्य तस्यानुगं पुनः ॥ १.२१२.२१ ॥
ഒരു വള്ളിയുടെ അവസ്ഥ പ്രാപിച്ച്, അദ്ദേഹത്തെത്തന്നെ ചുറ്റിപ്പടർന്ന്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിച്ചു; വീണ്ടും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നു.
1.212.22
सा पुपोष समं भर्त्रा स्कन्धेनापि चचार ह ।
ततस्तस्य च तस्याश्च तुल्या प्रीतिरवर्धत ॥ १.२१२.२२ ॥
അവൾ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം തുല്യമായി വളർന്നു, തോളിന്മേലും സഞ്ചരിച്ചു. പിന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെയും അവളുടെയും സ്നേഹം തുല്യമായി വർധിച്ചു.
1.212.23
तथा सा भगवांस्तस्याः प्रसादादृषिसत्तमः ।
विरराम च सा चैव दैवयोगेन भामिनी ॥ १.२१२.२३ ॥
അതുപോലെ ആ ഭഗവാൻ, ഋഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, അവളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ (തപസ്സിൽ ഉറച്ചു); ആ ഭാമിനിയും ദൈവയോഗത്താൽ അവിടെ വിശ്രമിച്ചു.
1.212.24
स च तां तपसा देवीं रमयामास योगतः ।
एकपत्नी तथा भूत्वा सदैवाग्रे यशस्विनी ॥ १.२१२.२४ ॥
അവൻ തപസ്സിനാലും യോഗത്താലും ആ ദേവിയെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു; ഏകപത്നിയായി എപ്പോഴും മുന്നിൽ നിന്ന് അവൾ യശസ്വിനിയായി.
1.212.25
अरुन्धतीव सीतेव बभूवातिपतिव्रता ।
दमयन्त्याश्च मातुः स विशेषमधिकं ययौ ॥ १.२१२.२५ ॥
അവൾ അരുന്ധതിയെയും സീതയെയും പോലെ അത്യന്തം പതിവ്രതയായി; അവൻ ദമയന്തിയുടെ മാതാവിനെക്കാൾ അധികമായ വിശേഷത്വം നേടി.
1.212.26
एतत्तथ्यं महाराज मा ते भूद्बुद्धिरन्यथा ।
सा वै नालायनी जज्ञे दैवयोगेन केनचित् ॥ १.२१२.२६ ॥
മഹാരാജാവേ, ഇത് സത്യമാണ്; നിന്റെ ബുദ്ധി ഇതിന് വിപരീതമാകരുത്. അവൾ നാലായനി; ഏതോ ദൈവയോഗത്താൽ അവൾ ജനിച്ചു.
1.212.27
राजंस्तवात्मजा कृष्णा वेद्यां तेजस्विनी शुभा ।
तस्मिंस्तस्या मनः सक्तं न चचाल कदाचन ॥ १.२१२.२७ ॥
രാജാവേ, നിന്റെ മകൾ കൃഷ്ണ വേദിയിൽ തേജസ്വിനിയും ശുഭയുമാണ്; അവളുടെ മനസ്സ് അവനിൽ ഉറച്ചു; ഒരിക്കലും ഇളകിയില്ല.
1.212.28
तथा प्रणिहितो ह्यात्मा तस्यास्तस्मिन्द्विजोत्तमे ॥ १.२१२.२८ ॥
ഇങ്ങനെ അവളുടെ ആത്മാവ് ആ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജനിൽ പൂർണമായി ഉറച്ചിരുന്നു.