మహాభారతం · అధ్యాయం 1.212
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.212.1
मा भूद्राजंस्तव तापो मनस्थः ।
पञ्चानां भार्या दुहिता ममेति।
मातुरेषा प्रार्थिता स्यात्तदानीं ।
पञ्चानां भार्या दुहिता ममेति ॥ १.२१२.१ ॥
రాజా, 'ఐదుగురి భార్య నా కుమార్తె' అనే దుఃఖం నీ మనసులో ఉండకూడదు. అప్పుడు తల్లి చేత ఇది కోరబడినదే: 'ఐదుగురి భార్య నా కుమార్తె' అని.
1.212.2
याजोपयाजौ धर्मरतौ तपोभ्यां ।
तौ चक्रतुः पञ्चपतित्वमस्याः।
तत्पञ्चभिः पाण्डुसुतैरवाप्ता ।
भार्या कृष्णा मोदतां वै कुलं ते ॥ १.२१२.२ ॥
ధర్మనిరతులైన యాజ-ఉపయాజులు తమ తపస్సుతో ఈమెకు ఐదుగురు భర్తలనే స్థితిని కల్పించారు. పాండు ఐదుగురు కుమారులు దానిని పొంది కృష్ణను భార్యగా పొందారు. నీ కులం నిజంగా సంతోషించుగాక.
1.212.3
लोके नान्यो विद्यते त्वद्विशिष्टः ।
सर्वारीणामप्रधृष्योऽसि राजन्।
भूयस्त्विदं शृणु मे त्वं विशोको ।
यथाऽऽगतं पञ्चपत्नीत्वमस्याः ॥ १.२१२.३ ॥
లోకంలో నీకంటే గొప్పవాడు మరొకడు లేడు. రాజా, నీవు శత్రువులందరికీ అజేయుడవు. ఇంకా ఇది విను; దుఃఖం లేనివాడవై ఉండేలా, ఈమెకు ఐదుగురు భార్యల స్థితి ఎలా వచ్చిందో.
1.212.4
एषा नालायनी पूर्वं मौद्गल्यं स्थविरं पतिम् ।
आराधयामास तदा कुष्ठिनं तमनिन्दिता ॥ १.२१२.४ ॥
ఈ నాలాయనీ పూర్వం వృద్ధుడైన మౌద్గల్యుడిని భర్తగా సంతోషపెట్టి సేవించింది; అతడు కుష్ఠరోగి. అప్పుడు ఆ నిర్దోషురాలు అతనికి సేవ చేసింది.
1.212.5
त्वगस्थिभूतं कटुकं लोलमीर्ष्युं सुकोपनम् ।
सुगन्धेतरगन्धाढ्यं वलीपलितमूर्धजम् ॥ १.२१२.५ ॥
చర్మం మరియు ఎముకలు మాత్రమే మిగిలిన, కఠినంగా మాట్లాడే, చంచలుడైన, అసూయాపరుడైన, త్వరగా కోపించే; సువాసనకు బదులు దుర్వాసనతో నిండిన, ముడతలు పడిన చర్మం మరియు తెల్లని జుట్టు గల వాడు.
1.212.6
स्थविरं विकृताकारं शीर्यमाणनखत्वचम् ।
उच्छिष्टमुपभुञ्जाना पर्युपास्ते महामुनिम् ॥ १.२१२.६ ॥
వృద్ధుడు, వికృత ఆకారం కలవాడు, గోళ్ళు చర్మం ఊడిపోతున్న ఆ మహాముని వద్ద ఆమె ఎంగిలి భుజిస్తూ సేవ చేస్తూ ఉండెను.
1.212.7
ततः कदाचिदङ्गुष्ठो भुञ्जानस्य व्यशीर्यत ।
अन्नादुद्धृत्य तच्चान्नमुपभुङ्क्तेऽविशङ्किता ॥ १.२१२.७ ॥
తర్వాత ఒకప్పుడు భోజనం చేస్తుండగా అతని బొటనవేలు ఊడిపోయింది. ఆమె దానిని అన్నం నుండి తీసివేసి, ఏ సందేహం లేకుండా ఆ అన్నాన్ని తిన్నది.
1.212.8
तेन तस्याः प्रसन्नेन कामव्याहारिणा तदा ।
वरं वृणीष्वेत्यसकृदुक्ता वव्रे वरं तदा ॥ १.२१२.८ ॥
అప్పుడు ఆమె పట్ల ప్రసన్నుడై, కోరిన మాటలు పలికేవాడై ఆయన 'వరం కోరుకో' అని పదే పదే అనగా, అప్పుడు ఆమె ఒక వరం కోరింది.
1.212.9
नाहं वृद्धो न कटुको नेर्व्यावान्नैव कोपनः ।
न च दुर्गन्धवदनो न कृशो न च लोलुपः ॥ १.२१२.९ ॥
నేను వృద్ధుడను కాను, కఠినుడను కాను, ఈర్ష్యాపరుడను కాను, కోపిష్ఠిని కూడా కాను. నా నోరు దుర్గంధంతో ఉండదు, నేను కృశించినవాడను కాను, లోభిని కాను.
1.212.10
कथं त्वां रमयामीह कथं त्वां वासयाम्यहम् ।
वद कल्याणि भद्रं ते यथा त्वं मनसेच्छसि ॥ १.२१२.१० ॥
నేను నిన్ను ఇక్కడ ఎలా సంతోషపెట్టగలను, ఎలా నిన్ను నివసింపజేయగలను? ఓ కల్యాణీ, నీకు శుభం కలుగుగాక, నీ మనసు కోరినట్లు చెప్పు.
1.212.11
सा तमक्लिष्टकर्माणं वरदं सर्वकामदम् ।
भर्तारमनवद्याङ्गी प्रसन्नं प्रत्युवाच ह ॥ १.२१२.११ ॥
నిర్దోషమైన అవయవాలు కలిగిన ఆమె, అలసట లేని కర్మలు చేసేవాడు, వరాలు ఇచ్చేవాడు, సమస్త కోరికలు తీర్చేవాడు అయిన ఆ ప్రసన్న భర్తకు ఇలా బదులిచ్చింది.
1.212.12
पञ्चधा प्रविभक्तात्मा भगवांल्लोकविश्रुतः ।
रमय त्वमचिन्त्यात्मन्पुनश्चैकत्वमागतः ॥ १.२१२.१२ ॥
ఐదు రూపాలుగా విభజించబడిన ఆత్మ కలవాడా, లోకప్రసిద్ధుడైన భగవంతుడా, అచింత్య ఆత్మా, మళ్లీ ఏకత్వాన్ని పొంది నన్ను రమింపజేయుము.
1.212.13
तां तथेत्यब्रवीद्धीमान्महर्षिर्वै महातपाः ।
स पञ्चधा तु भूत्वा तां रमयामास सर्वतः ॥ १.२१२.१३ ॥
జ్ఞాని, మహా తపస్వి అయిన ఆ మహర్షి ఆమెతో 'అలాగే' అన్నాడు. అతడు ఐదు రూపాలు ధరించి అన్ని వైపుల నుండి ఆమెను రమింపజేశాడు.
1.212.14
नालायनीं सुकेशान्तां मौद्गल्यश्चारुहासिनीम् ।
आश्रमेष्वधिकं चापि पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ १.२१२.१४ ॥
అందమైన కేశాలు, మధుర మందహాసం కల నాలాయనితో మౌద్గల్యుడు, ఆశ్రమాలలో మహర్షులచే అధికంగా పూజింపబడుతూ.
1.212.15
स चचार यथाकामं कामरूपवपुः पुनः ।
यदा ययौ दिवं चापि तत्र देवर्षिभिः सह ॥ १.२१२.१५ ॥
అతడు ఇష్టానుసారం సంచరించాడు, కోరిన రూపం ధరించే శరీరంతో. తరువాత అతడు స్వర్గానికి వెళ్లినప్పుడు దేవర్షులతో కలిసి అక్కడికి వెళ్లాడు.
1.212.16
चचार सोऽमृताहारः सुरलोके चचार ह ।
पूज्यमानस्तथा शच्या शक्रस्य भवनेष्वपि ॥ १.२१२.१६ ॥
అమృతాహారుడైన అతడు దేవలోకంలో సంచరించాడు. శచీదేవి చేత, ఇంద్రుని భవనాలలో కూడా అతడు పూజింపబడ్డాడు.
1.212.17
महेन्द्रसेनया सार्धं पर्यधावद्रिरंसया ।
सूर्यस्य च रथं दिव्यमारुह्य भगवान्प्रभुः ॥ १.२१२.१७ ॥
మహేంద్రసేనతో కలిసి రమించాలని కోరి అతడు పరుగిడాడు. సూర్యుని దివ్య రథాన్ని ఎక్కిన ఆ భగవంతుడు ప్రభువు అలా చేశాడు.
1.212.18
पर्युपेत्य पुनर्मेरु मेरौ वासमरोचयत् ।
आकाशगङ्गामाप्लुत्य तया सह तपोधनः ॥ १.२१२.१८ ॥
ఆయన మళ్లీ మేరువును చేరి మేరువులో నివసించడాన్ని ఇష్టపడ్డాడు. ఆకాశగంగలో మునిగి, తపస్సే ధనంగా కలిగిన ఆ మునీశ్వరుడు ఆమెతో కలిసి ఉన్నాడు.
1.212.19
रश्मिजालेषु चन्द्रस्य उवाच च यथाऽनिलः ।
गिरिरूपधरो योगी स महर्षिस्तदा पुनः ॥ १.२१२.१९ ॥
చంద్రుని కిరణజాలాల్లో గాలి వలె, పర్వత రూపం ధరించిన ఆ యోగి, మహర్షి అప్పుడు మళ్లీ సంచరించాడు.
1.212.20
तत्प्रभावेन सा तस्य मध्ये जज्ञे महानदी ।
यदा पुष्पाकुलः सालः संजज्ञे भगवानृषिः ॥ १.२१२.२० ॥
ఆయన ప్రభావం వల్ల వారి మధ్య ఒక గొప్ప నది పుట్టింది; పూలతో నిండిన సాల వృక్షం భగవానుడైన ఋషిగా మారినప్పుడు.
1.212.21
लतात्वमनुसंपेदे तमेवाभ्यनुवेष्टती ।
पुपोष च वपुर्यस्य तस्य तस्यानुगं पुनः ॥ १.२१२.२१ ॥
లత రూపాన్ని పొంది ఆయననే చుట్టుకుని, ఆయన శరీరాన్ని పోషించింది; మళ్లీ ఆయనను అనుసరించింది.
1.212.22
सा पुपोष समं भर्त्रा स्कन्धेनापि चचार ह ।
ततस्तस्य च तस्याश्च तुल्या प्रीतिरवर्धत ॥ १.२१२.२२ ॥
ఆమె భర్తతో సమానంగా పెరిగింది, భుజంపై కూడా సంచరించింది. అప్పుడు ఆయనకూ ఆమెకూ సమానమైన ప్రేమ పెరిగింది.
1.212.23
तथा सा भगवांस्तस्याः प्रसादादृषिसत्तमः ।
विरराम च सा चैव दैवयोगेन भामिनी ॥ १.२१२.२३ ॥
అలాగే ఆ భగవానుడు, ఋషులలో శ్రేష్ఠుడు, ఆమె అనుగ్రహం వల్ల (తపస్సులో నిలిచాడు); ఆ భామినీ దైవయోగం వల్ల అక్కడే విరమించింది.
1.212.24
स च तां तपसा देवीं रमयामास योगतः ।
एकपत्नी तथा भूत्वा सदैवाग्रे यशस्विनी ॥ १.२१२.२४ ॥
అతడు తపస్సుతో, యోగబలంతో ఆ దేవిని సంతోషపెట్టాడు; ఆమె ఏకపత్ని అయి ఎల్లప్పుడూ ముందుండి యశస్విని అయింది.
1.212.25
अरुन्धतीव सीतेव बभूवातिपतिव्रता ।
दमयन्त्याश्च मातुः स विशेषमधिकं ययौ ॥ १.२१२.२५ ॥
ఆమె అరుంధతిలా, సీతలా అత్యంత పతివ్రత అయింది; అతడు దమయంతి తల్లికంటే అధికమైన ప్రత్యేకతను పొందాడు.
1.212.26
एतत्तथ्यं महाराज मा ते भूद्बुद्धिरन्यथा ।
सा वै नालायनी जज्ञे दैवयोगेन केनचित् ॥ १.२१२.२६ ॥
మహారాజా, ఇది నిజం; నీ బుద్ధి దీనికి భిన్నంగా ఉండకూడదు. ఆమె నాలాయని; ఏదో దైవయోగంవల్ల ఆమె జన్మించింది.
1.212.27
राजंस्तवात्मजा कृष्णा वेद्यां तेजस्विनी शुभा ।
तस्मिंस्तस्या मनः सक्तं न चचाल कदाचन ॥ १.२१२.२७ ॥
రాజా, నీ కుమార్తె కృష్ణ వేదికపై తేజస్విని, శుభప్రదురాలు; ఆమె మనస్సు అతనిపై నిలిచింది; ఎప్పుడూ చలించలేదు.
1.212.28
तथा प्रणिहितो ह्यात्मा तस्यास्तस्मिन्द्विजोत्तमे ॥ १.२१२.२८ ॥
ఈ విధంగా ఆమె ఆత్మ ఆ ఉత్తమ బ్రాహ్మణునిపై పూర్తిగా నిలిచింది.