Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.213

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

1.213.1

ब्रूहि तत्कारणं येन ब्रह्मन्नालायनी शुभा ।
जाता ममाध्वरे कृष्मा सर्ववेदविदां वर ॥ १.२१३.१ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾಲಾಯನಿ ಶುಭೆ ನನ್ನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣೆಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳು, ಸರ್ವವೇದವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.

1.213.2

शृणु राजन्यथा ह्यस्या दत्तो रुद्रेण वै वरः ।
यदर्थं चैव संभूता तव गेहे यशस्विनी ॥ १.२१३.२ ॥

ರಾಜನೇ, ಕೇಳು. ರುದ್ರನು ಇವಳಿಗೆ ನೀಡಿದ ವರ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಯಶಸ್ವಿನಿ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದಳು.

1.213.3

हन्त त कथयिष्यामि कृष्मायाः पौर्वदेहिकम् ।
इन्द्रसेनेति विख्याता पुरा नालायनी शुभा ॥ १.२१३.३ ॥

ಈಗ ಕೃಷ್ಣೆಯ ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರಸೇನೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದ ನಾಲಾಯನಿ ಶುಭೆ.

1.213.4

मौद्गल्यस्य पतिमासाद्य चचार विगतज्वरा ।
मौद्गल्यस्य महर्षेश्च रममाणस्य वै तया ॥ १.२१३.४ ॥

ಮೌದ್ಗಲ್ಯನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆದು ಅವಳು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಬಾಳಿದಳು. ಮಹರ್ಷಿ ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

1.213.5

संवत्सरगणा राजन्व्यतीयुः क्षणवत्तदा ।
ततः कदाचिद्धर्मात्मा तृप्तः कामैर्व्यरज्यत ॥ १.२१३.५ ॥

ರಾಜನೇ, ವರ್ಷಗಳು ಕ್ಷಣದಂತೆ ಕಳೆದವು. ನಂತರ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಕಾಮಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಹೊಂದಿದನು.

1.213.6

अन्विच्छन्परमं धर्मं ब्रह्मयोगपरोऽभवत् ।
उत्ससर्ज स तां विप्रः सा तदा चापतद्भुवि।
मौद्गल्यो राजशार्दूल तपोभिर्भावितः सदा ॥ १.२१३.६ ॥

ಪರಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಸಿ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು. ಆ ವಿಪ್ರನು ಅವಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು; ಆಗ ಅವಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು. ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಮೌದ್ಗಲ್ಯನು ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಿಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.

1.213.7

प्रसीद भगवन्मह्यं न मामुत्स्रष्टुमर्हसि ।
अवितृप्तास्मि ब्रह्मर्षे कामानां कामसेवनात् ॥ १.२१३.७ ॥

ಭಗವಂತನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿ; ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯೇ, ಕಾಮಸೇವನೆಯಿಂದ ನಾನಿನ್ನೂ ತೃಪ್ತಳಾಗಿಲ್ಲ.

1.213.8

यस्मात्त्वं मामनिःशङ्का ह्यवक्तव्यं भाषसे ।
आचरन्ती तपोविघ्नं तस्माच्छृणु वचो मम ॥ १.२१३.८ ॥

ನೀನು ನಿರ್ಭಯಳಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಬಾರದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ ನನ್ನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿಘ್ನ ತರುತ್ತಿರುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.

1.213.9

भविष्यसि नृलोके त्वं राजपुत्री यशस्वि ।
पाञ्चालराजस्य सुता द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.२१३.९ ॥

ನೀನು ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯಾಗುವೆ — ಮಹಾತ್ಮ ದ್ರುಪದನ, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನ ಮಗಳಾಗಿ.

1.213.10

भवितारस्तत्र तव पतयः पञ्च विप्लुताः ।
तैः सार्धं मधुराकारैश्चिरं रतिमवाप्स्यसि ॥ १.२१३.१० ॥

ಅಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಐವರು ಪತಿಗಳಿರುವರು; ಸುಂದರ ರೂಪದ ಅವರೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಬಹುಕಾಲ ಸುಖ ಪಡೆಯುವೆ.

1.213.11

सैवं शप्ता तु विमना वनं प्रागाद्यशस्विनी ।
भोगैरतृप्ता देवेशं तपसाऽऽराधयत्तदा ॥ १.२१३.११ ॥

ಹೀಗೆ ಶಪಿತಳಾದ ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಖಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಳು; ಭೋಗಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಳಾಗದೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವೇಶನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು.

1.213.12

निराशीर्मारुताहारा निराहारा तथैव च ।
अनुवर्तमाना त्वादित्यं तथा पञ्चतपाभवत् ॥ १.२१३.१२ ॥

ಆಸೆಯಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ, ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿಸಿ, ನಿರಾಹಾರಳಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಪಂಚಾಗ್ನಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವವಳಾದಳು.

1.213.13

तीव्रेण तपसा तस्यास्तुष्टः पशुपतिः स्वयम् ।
वचं प्रादात्तदा रुद्रः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ १.२१३.१३ ॥

ಅವಳ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಪಶುಪತಿಯೇ ತಾನಾಗಿ ಆಗ ವರವನ್ನಿತ್ತನು. ಆ ರುದ್ರನು ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರ, ಪ್ರಭು.

1.213.14

भविष्यति परं जन्म भविष्यति वराङ्गना ।
भविष्यन्ति परं भद्रे पतयः पञ्च विश्रुताः ॥ १.२१३.१४ ॥

ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮವಿರುತ್ತದೆ, ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗುವೆ. ಓ ಭದ್ರೆ, ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಐವರು ಪತಿಗಳಿರುತ್ತಾರೆ.

1.213.15

महेन्द्रवपुषः सर्वे महेन्द्रसमविक्रमाः ।
तत्रस्था च महत्कर्म सुराणां त्वं करिष्यसि ॥ १.२१३.१५ ॥

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಇಂದ್ರನ ರೂಪದವರು, ಇಂದ್ರನ ಸಮಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು. ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೀನು ದೇವತೆಗಳ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವೆ.

1.213.16

एकः खलु मया भर्ता वृतः पञ्च त्विमे कथम् ।
एको भवति नैकस्या बहवस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १.२१३.१६ ॥

ನಾನು ಒಬ್ಬ ಪತಿಯನ್ನೇ ವರಿಸಿದ್ದೆ, ಈ ಐವರು ಹೇಗೆ? ಒಬ್ಬಳಿಗೆ ಒಬ್ಬನಲ್ಲದೆ ಬಹುಮಂದಿ ಹೇಗಾಗುತ್ತಾರೆ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

1.213.17

पञ्चकृत्वस्त्वया चोक्तः पतिं देहीत्यहं पुनः ।
पञ्चते पतयो भद्रे भविष्यन्ति सुखावहाः ॥ १.२१३.१७ ॥

ನೀನು 'ನನಗೆ ಪತಿಯನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದು ಐದು ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಓ ಭದ್ರೆ, ನಿನಗೆ ಸುಖ ತರುವ ಐವರು ಪತಿಗಳಿರುತ್ತಾರೆ.

1.213.18

धर्म एकः पतिः स्त्रीणां पूर्वमे प्रकल्पितः ।
बहुपत्नीकता पुंसो धर्मश्च बहुभिः कृतः ॥ १.२१३.१८ ॥

ಹಿಂದೆ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಧರ್ಮವು ಒಬ್ಬನೇ ಪತಿ ಎಂದು ನನ್ನಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪುರುಷನಿಗೆ ಬಹುಪತ್ನಿತ್ವ ಅನೇಕರಿಂದ ಧರ್ಮವಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

1.213.19

स्त्रीधर्मः पूर्वमेवायं निर्मितो मुनिभिः सदा ।
सहधर्मचरी भर्तुरेका एकस्य चोच्यते ॥ १.२१३.१९ ॥

ಈ ಸ್ತ್ರೀಧರ್ಮವನ್ನು ಹಿಂದೆಯೇ ಋಷಿಗಳು ಸದಾ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಗಂಡನಿಗೆ ಸಹಧರ್ಮಚಾರಿಣಿಯಾದವಳು ಒಬ್ಬಳೇ, ಒಬ್ಬನಿಗೇ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

1.213.20

एको हि भर्ता नारीणां कौमार इति लौकिकः ।
आपत्सु च नियोगेन भर्तुर्नार्याः परः स्मृतः ॥ १.२१३.२० ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಕುಮಾರಿಯ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಒಬ್ಬನೇ ಗಂಡ ಎಂದು ಲೌಕಿಕ ಮರ್ಯಾದೆ. ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಯೋಗದಿಂದ ಗಂಡನಲ್ಲದ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಸ್ಮೃತನೆನಿಸುತ್ತಾನೆ.

1.213.21

गच्छेत न तृतीयं तु तस्या निष्कृतिरुच्यते ।
चतुर्थे पतिता नारी पञ्चमे वर्धकी भवेत् ॥ १.२१३.२१ ॥

ಮೂರನೆಯವನ ಬಳಿ ಹೋಗಬಾರದು; ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಾಲ್ಕನೆಯದರಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಪತಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಐದನೆಯದರಲ್ಲಿ ಅವಳು ವರ್ಧಕಿ (ಭ್ರಷ್ಟೆ) ಆಗುತ್ತಾಳೆ.

1.213.22

एवं गते धर्मपथे न वृणे बहुपुंस्कताम् ।
अलोकाचरितात्त्समात्कथं मुच्येय सङ्करात् ॥ १.२१३.२२ ॥

ಹೀಗೆ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗ ಇರುವಾಗ ನಾನು ಬಹುಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಲೋಕಾಚಾರವಲ್ಲದವರು ನಡೆಸುವ ಆ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ನಾನು ಸಂಕರದಿಂದ ಹೇಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಲಿ?

1.213.23

अनावृताः पुरा नार्यो ह्यासञ्शुध्यन्ति चार्तवे ।
सकृदुक्तं त्वया नैतन्नाधर्मस्ते भविष्यति ॥ १.२१३.२३ ॥

ಹಿಂದೆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅನಾವೃತರಾಗಿದ್ದರು; ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನೀನು ಇದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿರುವೆ; ಇದು ನಿನಗೆ ಅಧರ್ಮವಾಗದು.

1.213.24

यदि मे पतयः पञ्च रतिमिच्छामि तैर्मिथः ।
कौमारं च भवेत्सर्वैः संगमे संगमे च मे ॥ १.२१३.२४ ॥

ನನ್ನ ಗಂಡಂದಿರು ಐವರಾದರೆ, ನಾನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ರತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ನನಗೆ ಕುಮಾರಿತನ ಇರಲಿ, ಪ್ರತಿ ಸಂಗಮದಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಕುಮಾರಿತನ ಉಳಿಯಲಿ.

1.213.25

पतिशुश्रूषया चैव सिद्धिः प्राप्ता मया पुरा ।
भोगेच्छा च मया प्राप्ता स च भोगश्च मे भवेत् ॥ १.२१३.२५ ॥

ಪತಿಯ ಸೇವೆಯಿಂದಲೇ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಭೋಗೇಚ್ಛೆಯನ್ನೂ ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಆ ಭೋಗವೂ ನನಗೆ ಆಗಲಿ.

1.213.26

रतिश्च भद्रे सिद्धिश्च न भजेते परस्परम् ।
भोगानाप्स्यसि सिद्धिं च योगेन च महत्त्वताम् ॥ १.२१३.२६ ॥

ಓ ಭದ್ರೆ, ರತಿ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿ ಪರಸ್ಪರ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನು ಭೋಗಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಯೋಗದಿಂದ ಮಹತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುವೆ.

1.213.27

अन्यदेहान्तरे चैव रूपभाग्यगुणान्विता ।
पञ्चभिः प्राप्य कौमारं महाभागा भविष्यसि ॥ १.२१३.२७ ॥

ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೀನು ರೂಪ, ಭಾಗ್ಯ, ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗುವೆ; ಐವರಿಂದ ಕೌಮಾರವನ್ನು ಪಡೆದು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯಾಗುವೆ.

1.213.28

गच्छ गङ्गाजलस्था च नरं पश्यसि यं शुभे ।
तमानय ममाभ्याशं सुरराजं शुचिस्मिते ॥ १.२१३.२८ ॥

ಶುಭೆ, ಹೋಗು; ಗಂಗಾಜಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆಯೋ, ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಆ ದೇವರಾಜನನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಾ.

1.213.29

इत्युक्ता विश्वरूपेण रुद्रं कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
जगाम गङ्गामुद्दिश्य पुण्यां त्रिपथगां नदीम् ॥ १.२१३.२९ ॥

ವಿಶ್ವರೂಪನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅವಳು ರುದ್ರನಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಪುಣ್ಯದ ತ್ರಿಪಥಗಾ ನದಿ ಗಂಗೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು.