മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.213
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.213.1
ब्रूहि तत्कारणं येन ब्रह्मन्नालायनी शुभा ।
जाता ममाध्वरे कृष्मा सर्ववेदविदां वर ॥ १.२१३.१ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, സർവവേദജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നാലായനിയായ ശുഭ എന്റെ യാഗത്തിൽ കൃഷ്ണയായി ജനിച്ചതിന്റെ കാരണം പറഞ്ഞാലും.
1.213.2
शृणु राजन्यथा ह्यस्या दत्तो रुद्रेण वै वरः ।
यदर्थं चैव संभूता तव गेहे यशस्विनी ॥ १.२१३.२ ॥
രാജാവേ, കേൾക്കുക. രുദ്രൻ ഇവൾക്ക് നൽകിയ വരവും, അതിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ യശസ്വിനി നിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ജനിച്ചതും.
1.213.3
हन्त त कथयिष्यामि कृष्मायाः पौर्वदेहिकम् ।
इन्द्रसेनेति विख्याता पुरा नालायनी शुभा ॥ १.२१३.३ ॥
ഇനി കൃഷ്ണയുടെ പൂർവജന്മകഥ പറയാം. പണ്ട് ഇന്ദ്രസേന എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായിരുന്ന നാലായനിയായ ശുഭ.
1.213.4
मौद्गल्यस्य पतिमासाद्य चचार विगतज्वरा ।
मौद्गल्यस्य महर्षेश्च रममाणस्य वै तया ॥ १.२१३.४ ॥
മൗദ്ഗല്യനെ ഭർത്താവായി ലഭിച്ച് അവൾ ദുഃഖമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞു. മഹർഷി മൗദ്ഗല്യനും അവളോടൊപ്പം രമിച്ചു.
1.213.5
संवत्सरगणा राजन्व्यतीयुः क्षणवत्तदा ।
ततः कदाचिद्धर्मात्मा तृप्तः कामैर्व्यरज्यत ॥ १.२१३.५ ॥
രാജാവേ, വർഷങ്ങൾ ഒരു നിമിഷംപോലെ കടന്നുപോയി. പിന്നീടൊരിക്കൽ ധർമ്മാത്മാവ് കാമങ്ങളാൽ തൃപ്തനായി വൈരാഗ്യം പ്രാപിച്ചു.
1.213.6
अन्विच्छन्परमं धर्मं ब्रह्मयोगपरोऽभवत् ।
उत्ससर्ज स तां विप्रः सा तदा चापतद्भुवि।
मौद्गल्यो राजशार्दूल तपोभिर्भावितः सदा ॥ १.२१३.६ ॥
പരമധർമ്മം തേടി അവൻ ബ്രഹ്മയോഗത്തിൽ മുഴുകി. ആ വിപ്രൻ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചു; അപ്പോൾ അവൾ നിലത്തു വീണു. രാജശാർദൂലാ, മൗദ്ഗല്യൻ എപ്പോഴും തപസ്സാൽ ശുദ്ധനായിരുന്നു.
1.213.7
प्रसीद भगवन्मह्यं न मामुत्स्रष्टुमर्हसि ।
अवितृप्तास्मि ब्रह्मर्षे कामानां कामसेवनात् ॥ १.२१३.७ ॥
ഭഗവാനേ, എന്നോട് കരുണ കാണിക്കണേ; എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് അങ്ങേയ്ക്ക് യോഗ്യമല്ല. ബ്രഹ്മർഷേ, കാമസേവനം കൊണ്ട് ഞാൻ ഇനിയും തൃപ്തയായിട്ടില്ല.
1.213.8
यस्मात्त्वं मामनिःशङ्का ह्यवक्तव्यं भाषसे ।
आचरन्ती तपोविघ्नं तस्माच्छृणु वचो मम ॥ १.२१३.८ ॥
നീ നിർഭയമായി എന്നോട് പറയരുതാത്ത വാക്കുകൾ പറയുകയും എന്റെ തപസ്സിന് വിഘ്നം വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കൂ.
1.213.9
भविष्यसि नृलोके त्वं राजपुत्री यशस्वि ।
पाञ्चालराजस्य सुता द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.२१३.९ ॥
നീ മനുഷ്യലോകത്തിൽ യശസ്വിനിയായ രാജകുമാരിയാകും — മഹാത്മാവായ ദ്രുപദന്റെയും പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെയും മകളായി.
1.213.10
भवितारस्तत्र तव पतयः पञ्च विप्लुताः ।
तैः सार्धं मधुराकारैश्चिरं रतिमवाप्स्यसि ॥ १.२१३.१० ॥
അവിടെ നിനക്ക് അഞ്ച് ഭർത്താക്കന്മാരുണ്ടാകും; മധുരരൂപികളായ അവരോടൊപ്പം നീ ദീർഘകാലം സുഖം അനുഭവിക്കും.
1.213.11
सैवं शप्ता तु विमना वनं प्रागाद्यशस्विनी ।
भोगैरतृप्ता देवेशं तपसाऽऽराधयत्तदा ॥ १.२१३.११ ॥
ഇങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ട ആ യശസ്വിനി മനം വിഷണ്ണയായി കാട്ടിലേക്ക് പോയി; ഭോഗങ്ങളാൽ തൃപ്തയാകാതെ അവൾ തപസ്സുകൊണ്ട് ദേവേശനെ ആരാധിച്ചു.
1.213.12
निराशीर्मारुताहारा निराहारा तथैव च ।
अनुवर्तमाना त्वादित्यं तथा पञ्चतपाभवत् ॥ १.२१३.१२ ॥
ആശയില്ലാത്തവളായി, കാറ്റു മാത്രം ആഹാരമാക്കി, ആഹാരമില്ലാതെ, സൂര്യനെ അനുസരിച്ച് പഞ്ചാഗ്നിതപസ്സ് ചെയ്യുന്നവളായി.
1.213.13
तीव्रेण तपसा तस्यास्तुष्टः पशुपतिः स्वयम् ।
वचं प्रादात्तदा रुद्रः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ १.२१३.१३ ॥
അവളുടെ കഠിനതപസ്സിൽ സംപ്രീതനായ പശുപതി തന്നെ അപ്പോൾ വരം നൽകി. ആ രുദ്രൻ സർവലോകേശ്വരനും പ്രഭുവുമാണ്.
1.213.14
भविष्यति परं जन्म भविष्यति वराङ्गना ।
भविष्यन्ति परं भद्रे पतयः पञ्च विश्रुताः ॥ १.२१३.१४ ॥
മറ്റൊരു ജന്മമുണ്ടാകും, നീ ശ്രേഷ്ഠയായ സ്ത്രീയാകും. ഭദ്രേ, പ്രസിദ്ധരായ അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാരുണ്ടാകും.
1.213.15
महेन्द्रवपुषः सर्वे महेन्द्रसमविक्रमाः ।
तत्रस्था च महत्कर्म सुराणां त्वं करिष्यसि ॥ १.२१३.१५ ॥
അവരെല്ലാവരും ഇന്ദ്രസമാനരൂപരും ഇന്ദ്രതുല്യവിക്രമരുമാണ്. അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് നീ ദേവന്മാരുടെ മഹത്കർമ്മം നിർവഹിക്കും.
1.213.16
एकः खलु मया भर्ता वृतः पञ्च त्विमे कथम् ।
एको भवति नैकस्या बहवस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १.२१३.१६ ॥
ഞാൻ ഒരു ഭർത്താവിനെയാണ് വരിച്ചത്, ഈ അഞ്ചുപേർ എങ്ങനെ? ഒരുവൾക്ക് ഒന്നല്ലാതെ പലരും എങ്ങനെ? അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ.
1.213.17
पञ्चकृत्वस्त्वया चोक्तः पतिं देहीत्यहं पुनः ।
पञ्चते पतयो भद्रे भविष्यन्ति सुखावहाः ॥ १.२१३.१७ ॥
നീ 'എനിക്ക് ഒരു ഭർത്താവിനെ തരൂ' എന്ന് അഞ്ചുതവണ പറഞ്ഞു. ഭദ്രേ, നിനക്ക് സുഖം നൽകുന്ന അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാരുണ്ടാകും.
1.213.18
धर्म एकः पतिः स्त्रीणां पूर्वमे प्रकल्पितः ।
बहुपत्नीकता पुंसो धर्मश्च बहुभिः कृतः ॥ १.२१३.१८ ॥
സ്ത്രീകൾക്കുള്ള ധർമം ഒരു ഭർത്താവ് മാത്രമാണെന്ന് മുമ്പ് എന്നാൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പുരുഷന് പലഭാര്യമാർ എന്നത് പലരാൽ ധർമമായി ആചരിക്കപ്പെട്ടു.
1.213.19
स्त्रीधर्मः पूर्वमेवायं निर्मितो मुनिभिः सदा ।
सहधर्मचरी भर्तुरेका एकस्य चोच्यते ॥ १.२१३.१९ ॥
ഈ സ്ത്രീധർമ്മം മുൻപേ തന്നെ മുനിമാർ എന്നും സ്ഥാപിച്ചതാണ്. ഭർത്താവിന്റെ സഹധർമ്മചാരിണി ഒരുവൾ മാത്രമാണ്, ഒരുവനു മാത്രം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
1.213.20
एको हि भर्ता नारीणां कौमार इति लौकिकः ।
आपत्सु च नियोगेन भर्तुर्नार्याः परः स्मृतः ॥ १.२१३.२० ॥
സ്ത്രീകൾക്ക് കന്യകാകാലം മുതൽ ഒരേയൊരു ഭർത്താവ് എന്ന് ലോകവ്യവഹാരം. ആപത്തിൽ നിയോഗത്താൽ ഭർത്താവല്ലാത്ത മറ്റൊരുവനെ സ്ത്രീക്ക് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
1.213.21
गच्छेत न तृतीयं तु तस्या निष्कृतिरुच्यते ।
चतुर्थे पतिता नारी पञ्चमे वर्धकी भवेत् ॥ १.२१३.२१ ॥
മൂന്നാമത്തവനെ സമീപിക്കരുത്; അതിന് പ്രായശ്ചിത്തം പറയപ്പെടുന്നു. നാലാമത്തതിൽ സ്ത്രീ പതിതയാകുന്നു; അഞ്ചാമത്തതിൽ അവൾ വർധകി (ദുഷിച്ചവൾ) ആകുന്നു.
1.213.22
एवं गते धर्मपथे न वृणे बहुपुंस्कताम् ।
अलोकाचरितात्त्समात्कथं मुच्येय सङ्करात् ॥ १.२१३.२२ ॥
ഇങ്ങനെ ധർമ്മപാത നിലനിൽക്കേ ഞാൻ ബഹുപുരുഷത്വം വരിക്കില്ല. ലോകാചാരമില്ലാത്തവർ ആചരിക്കുന്ന ആ മാർഗ്ഗത്താൽ സങ്കരത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെ മോചിതയാകും?
1.213.23
अनावृताः पुरा नार्यो ह्यासञ्शुध्यन्ति चार्तवे ।
सकृदुक्तं त्वया नैतन्नाधर्मस्ते भविष्यति ॥ १.२१३.२३ ॥
പണ്ട് സ്ത്രീകൾ അനാവൃതരായിരുന്നു; ആർത്തവകാലത്ത് അവർ ശുദ്ധരാകുമായിരുന്നു. നീ ഇത് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞു; ഇത് നിനക്ക് അധർമ്മമാകില്ല.
1.213.24
यदि मे पतयः पञ्च रतिमिच्छामि तैर्मिथः ।
कौमारं च भवेत्सर्वैः संगमे संगमे च मे ॥ १.२१३.२४ ॥
എന്റെ ഭർത്താക്കന്മാർ അഞ്ചുപേരാണെങ്കിൽ, ഞാൻ അവരുമായി പരസ്പരം രതി ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എല്ലാവരാലും എനിക്ക് കന്യകാത്വം ഉണ്ടാകട്ടെ, ഓരോ സംഗമത്തിലും എന്റെ കന്യകാത്വം നിലനിൽക്കട്ടെ.
1.213.25
पतिशुश्रूषया चैव सिद्धिः प्राप्ता मया पुरा ।
भोगेच्छा च मया प्राप्ता स च भोगश्च मे भवेत् ॥ १.२१३.२५ ॥
ഭർത്താവിനെ ശുശ്രൂഷിച്ചതിലൂടെ ഞാൻ മുൻപ് സിദ്ധി നേടി; ഭോഗേച്ഛയും ഞാൻ നേടി; ആ ഭോഗവും എനിക്കുണ്ടാകട്ടെ.
1.213.26
रतिश्च भद्रे सिद्धिश्च न भजेते परस्परम् ।
भोगानाप्स्यसि सिद्धिं च योगेन च महत्त्वताम् ॥ १.२१३.२६ ॥
ഭദ്രേ, രതിയും സിദ്ധിയും പരസ്പരം ഒന്നിച്ചു നിൽക്കുന്നില്ല; നീ ഭോഗങ്ങൾ നേടും; യോഗത്താൽ മഹത്വത്തോടെ സിദ്ധിയും നേടും.
1.213.27
अन्यदेहान्तरे चैव रूपभाग्यगुणान्विता ।
पञ्चभिः प्राप्य कौमारं महाभागा भविष्यसि ॥ १.२१३.२७ ॥
മറ്റൊരു ദേഹത്തിലും നീ രൂപവും ഭാഗ്യവും ഗുണവും ഉള്ളവളായിരിക്കും; അഞ്ചുപേരിലൂടെ കൗമാരം വീണ്ടും നേടി മഹാഭാഗ്യവതിയാകും.
1.213.28
गच्छ गङ्गाजलस्था च नरं पश्यसि यं शुभे ।
तमानय ममाभ्याशं सुरराजं शुचिस्मिते ॥ १.२१३.२८ ॥
ശുഭേ, പോവുക; ഗംഗാജലത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ഏതു മനുഷ്യനെ നീ കാണുന്നുവോ, ശുചിസ്മിതേ, ആ സുരരാജനെ എന്റെ അരികിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
1.213.29
इत्युक्ता विश्वरूपेण रुद्रं कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
जगाम गङ्गामुद्दिश्य पुण्यां त्रिपथगां नदीम् ॥ १.२१३.२९ ॥
വിശ്വരൂപനാൽ ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടു, അവൾ രുദ്രനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് പുണ്യമായ ത്രിപഥഗ നദിയായ ഗംഗയെ ലക്ഷ്യമാക്കി പോയി.