ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.213
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.213.1
ब्रूहि तत्कारणं येन ब्रह्मन्नालायनी शुभा ।
जाता ममाध्वरे कृष्मा सर्ववेदविदां वर ॥ १.२१३.१ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସର୍ବବେଦଜ୍ଞଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନାଳାୟନୀ ଶୁଭା ମୋ ଯଜ୍ଞରେ କୃଷ୍ଣା ଭାବେ କାହିଁକି ଜନ୍ମିଲେ, ସେ କାରଣ କୁହନ୍ତୁ।
1.213.2
शृणु राजन्यथा ह्यस्या दत्तो रुद्रेण वै वरः ।
यदर्थं चैव संभूता तव गेहे यशस्विनी ॥ १.२१३.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଶୁଣନ୍ତୁ। ରୁଦ୍ର ଏହାକୁ ଯାହା ବର ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଯାହା ପାଇଁ ଏହି ଯଶସ୍ୱିନୀ ଆପଣଙ୍କ ଗୃହରେ ଜନ୍ମିଲେ।
1.213.3
हन्त त कथयिष्यामि कृष्मायाः पौर्वदेहिकम् ।
इन्द्रसेनेति विख्याता पुरा नालायनी शुभा ॥ १.२१३.३ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ପୂର୍ବଜନ୍ମର କଥା କହୁଛି। ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ରସେନା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାଳାୟନୀ ଶୁଭା।
1.213.4
मौद्गल्यस्य पतिमासाद्य चचार विगतज्वरा ।
मौद्गल्यस्य महर्षेश्च रममाणस्य वै तया ॥ १.२१३.४ ॥
ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ରୂପେ ପାଇ ସେ ଦୁଃଖରହିତ ହୋଇ ରହିଲେ। ମହର୍ଷି ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହ ରମଣ କରିଥିଲେ।
1.213.5
संवत्सरगणा राजन्व्यतीयुः क्षणवत्तदा ।
ततः कदाचिद्धर्मात्मा तृप्तः कामैर्व्यरज्यत ॥ १.२१३.५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବର୍ଷମାନ ଯେପରି କ୍ଷଣ ପରି ବିତିଗଲା। ତା'ପରେ କୌଣସି ସମୟରେ ଧର୍ମାତ୍ମା କାମନାରେ ତୃପ୍ତ ହୋଇ ବିରକ୍ତ ହେଲେ।
1.213.6
अन्विच्छन्परमं धर्मं ब्रह्मयोगपरोऽभवत् ।
उत्ससर्ज स तां विप्रः सा तदा चापतद्भुवि।
मौद्गल्यो राजशार्दूल तपोभिर्भावितः सदा ॥ १.२१३.६ ॥
ପରମ ଧର୍ମର ଅନ୍ୱେଷଣରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମଯୋଗରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ। ସେହି ବିପ୍ର ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ; ସେତେବେଳେ ସେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ହେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ, ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟ ସର୍ବଦା ତପସ୍ୟାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଥିଲେ।
1.213.7
प्रसीद भगवन्मह्यं न मामुत्स्रष्टुमर्हसि ।
अवितृप्तास्मि ब्रह्मर्षे कामानां कामसेवनात् ॥ १.२१३.७ ॥
ହେ ଭଗବାନ୍, ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ; ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ହେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି, କାମସେବନରେ ମୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହୋଇନାହିଁ।
1.213.8
यस्मात्त्वं मामनिःशङ्का ह्यवक्तव्यं भाषसे ।
आचरन्ती तपोविघ्नं तस्माच्छृणु वचो मम ॥ १.२१३.८ ॥
କାରଣ ତୁମେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ମୋତେ ନ କହିବା ଯୋଗ୍ୟ କଥା କହୁଛ ଓ ମୋ ତପସ୍ୟାରେ ବିଘ୍ନ ଘଟାଉଛ; ତେଣୁ ଏବେ ମୋ କଥା ଶୁଣ।
1.213.9
भविष्यसि नृलोके त्वं राजपुत्री यशस्वि ।
पाञ्चालराजस्य सुता द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.२१३.९ ॥
ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ଯଶସ୍ୱିନୀ ରାଜକୁମାରୀ ହେବ — ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୁପଦ, ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା।
1.213.10
भवितारस्तत्र तव पतयः पञ्च विप्लुताः ।
तैः सार्धं मधुराकारैश्चिरं रतिमवाप्स्यसि ॥ १.२१३.१० ॥
ସେଠାରେ ତୁମର ପାଞ୍ଚ ସ୍ୱାମୀ ହେବେ; ମଧୁର ରୂପର ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ବହୁକାଳ ଆନନ୍ଦ ପାଇବ।
1.213.11
सैवं शप्ता तु विमना वनं प्रागाद्यशस्विनी ।
भोगैरतृप्ता देवेशं तपसाऽऽराधयत्तदा ॥ १.२१३.११ ॥
ଏପରି ଶାପିତା ହୋଇ ସେହି ଯଶସ୍ୱିନୀ ବିଷଣ୍ଣ ମନରେ ବନକୁ ଗଲେ; ଭୋଗରେ ଅତୃପ୍ତ ରହି ସେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବେଶଙ୍କୁ ଆରାଧନା କଲେ।
1.213.12
निराशीर्मारुताहारा निराहारा तथैव च ।
अनुवर्तमाना त्वादित्यं तथा पञ्चतपाभवत् ॥ १.२१३.१२ ॥
ନିରାଶୀ, କେବଳ ପବନ ଆହାର କରୁଥିବା, ନିରାହାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ସେ ପଞ୍ଚାଗ୍ନି ତପ କରୁଥିବା ହେଲେ।
1.213.13
तीव्रेण तपसा तस्यास्तुष्टः पशुपतिः स्वयम् ।
वचं प्रादात्तदा रुद्रः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ १.२१३.१३ ॥
ତାଙ୍କ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସ୍ୱୟଂ ପଶୁପତି ସେତେବେଳେ ବର ଦେଲେ। ସେ ରୁଦ୍ର, ସର୍ବଲୋକେଶ୍ୱର, ପ୍ରଭୁ।
1.213.14
भविष्यति परं जन्म भविष्यति वराङ्गना ।
भविष्यन्ति परं भद्रे पतयः पञ्च विश्रुताः ॥ १.२१३.१४ ॥
ଆଉ ଗୋଟିଏ ଜନ୍ମ ହେବ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ହେବ। ହେ ଭଦ୍ରେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପାଞ୍ଚ ପତି ହେବେ।
1.213.15
महेन्द्रवपुषः सर्वे महेन्द्रसमविक्रमाः ।
तत्रस्था च महत्कर्म सुराणां त्वं करिष्यसि ॥ १.२१३.१५ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ ରୂପ ଓ ପରାକ୍ରମ ବିଶିଷ୍ଟ ହେବେ। ସେଠାରେ ରହି ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହତ୍କର୍ମ କରିବ।
1.213.16
एकः खलु मया भर्ता वृतः पञ्च त्विमे कथम् ।
एको भवति नैकस्या बहवस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १.२१३.१६ ॥
ମୁଁ ତ ଗୋଟିଏ ପତିଙ୍କୁ ବରଣ କରିଥିଲି, ଏହି ପାଞ୍ଚ କିପରି? ଜଣେ ନାରୀର ଏକ ବଦଳରେ ବହୁ କିପରି ହୁଅନ୍ତି? ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
1.213.17
पञ्चकृत्वस्त्वया चोक्तः पतिं देहीत्यहं पुनः ।
पञ्चते पतयो भद्रे भविष्यन्ति सुखावहाः ॥ १.२१३.१७ ॥
ତୁମେ 'ମୋତେ ପତି ଦିଅ' ବୋଲି ପାଞ୍ଚ ଥର କହିଥିଲ। ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମ ପାଇଁ ସୁଖଦାୟୀ ପାଞ୍ଚ ପତି ହେବେ।
1.213.18
धर्म एकः पतिः स्त्रीणां पूर्वमे प्रकल्पितः ।
बहुपत्नीकता पुंसो धर्मश्च बहुभिः कृतः ॥ १.२१३.१८ ॥
ପୂର୍ବରୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପତି ଧର୍ମ ସ୍ଥିର ହୋଇଥିଲା। ପୁରୁଷ ପାଇଁ ବହୁ ପତ୍ନୀ ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ କରାଯାଇଛି।
1.213.19
स्त्रीधर्मः पूर्वमेवायं निर्मितो मुनिभिः सदा ।
सहधर्मचरी भर्तुरेका एकस्य चोच्यते ॥ १.२१३.१९ ॥
ଏହି ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମ ପୂର୍ବରୁ ମୁନିମାନେ ସର୍ବଦା ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ସ୍ୱାମୀର ସହଧର୍ମଚାରିଣୀ ଏକା, ଗୋଟିଏ ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
1.213.20
एको हि भर्ता नारीणां कौमार इति लौकिकः ।
आपत्सु च नियोगेन भर्तुर्नार्याः परः स्मृतः ॥ १.२१३.२० ॥
ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୁମାରୀ ଅବସ୍ଥାରୁ ଏକ ହିଁ ସ୍ୱାମୀ ଏହା ଲୌକିକ ରୀତି। ବିପଦରେ ନିୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାମୀ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ ସ୍ମୃତ ହୁଏ।
1.213.21
गच्छेत न तृतीयं तु तस्या निष्कृतिरुच्यते ।
चतुर्थे पतिता नारी पञ्चमे वर्धकी भवेत् ॥ १.२१३.२१ ॥
ତୃତୀୟ ପୁରୁଷ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତାହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କୁହାଯାଇଛି। ଚତୁର୍ଥରେ ସ୍ତ୍ରୀ ପତିତା ହୁଏ, ଏବଂ ପଞ୍ଚମରେ ସେ ବର୍ଧକୀ (ନିନ୍ଦିତା) ହୁଏ।
1.213.22
एवं गते धर्मपथे न वृणे बहुपुंस्कताम् ।
अलोकाचरितात्त्समात्कथं मुच्येय सङ्करात् ॥ १.२१३.२२ ॥
ଏପରି ଧର୍ମପଥ ଥିବାବେଳେ ମୁଁ ବହୁପୁରୁଷତା ବରଣ କରିବି ନାହିଁ। ଲୋକାଚାରହୀନମାନଙ୍କ ଆଚରିତ ସେହି ପଥରୁ ମୁଁ ସଙ୍କରରୁ କିପରି ମୁକ୍ତ ହେବି?
1.213.23
अनावृताः पुरा नार्यो ह्यासञ्शुध्यन्ति चार्तवे ।
सकृदुक्तं त्वया नैतन्नाधर्मस्ते भविष्यति ॥ १.२१३.२३ ॥
ପୂର୍ବରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅନାବୃତା ଥିଲେ; ଋତୁକାଳରେ ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଥିଲେ। ତୁମେ ଏହା ଥରେ କହିଛ; ଏଥିରେ ତୁମର ଅଧର୍ମ ହେବ ନାହିଁ।
1.213.24
यदि मे पतयः पञ्च रतिमिच्छामि तैर्मिथः ।
कौमारं च भवेत्सर्वैः संगमे संगमे च मे ॥ १.२१३.२४ ॥
ମୋର ପାଞ୍ଚ ସ୍ୱାମୀ ଥିଲେ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ପରସ୍ପର ରତି ଇଚ୍ଛା କରେ; ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋର କୁମାରୀତ୍ୱ ହେଉ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଙ୍ଗମରେ ମୋର କୁମାରୀତ୍ୱ ରହୁ।
1.213.25
पतिशुश्रूषया चैव सिद्धिः प्राप्ता मया पुरा ।
भोगेच्छा च मया प्राप्ता स च भोगश्च मे भवेत् ॥ १.२१३.२५ ॥
ପତିଙ୍କ ସେବାରେ ହିଁ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛି; ଭୋଗର ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ପାଇଛି; ସେହି ଭୋଗ ମୋର ହେଉ।
1.213.26
रतिश्च भद्रे सिद्धिश्च न भजेते परस्परम् ।
भोगानाप्स्यसि सिद्धिं च योगेन च महत्त्वताम् ॥ १.२१३.२६ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ରତି ଓ ସିଦ୍ଧି ପରସ୍ପର ସହିତ ରହନ୍ତି ନାହିଁ; ତୁମେ ଭୋଗ ପାଇବ, ଏବଂ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମହତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ସିଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ପାଇବ।
1.213.27
अन्यदेहान्तरे चैव रूपभाग्यगुणान्विता ।
पञ्चभिः प्राप्य कौमारं महाभागा भविष्यसि ॥ १.२१३.२७ ॥
ଅନ୍ୟ ଦେହରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ରୂପ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହେବ; ପାଞ୍ଚ ଜଣଙ୍କଠାରୁ କୌମାର ପାଇ ତୁମେ ମହାଭାଗା ହେବ।
1.213.28
गच्छ गङ्गाजलस्था च नरं पश्यसि यं शुभे ।
तमानय ममाभ्याशं सुरराजं शुचिस्मिते ॥ १.२१३.२८ ॥
ହେ ଶୁଭେ, ଯାଅ; ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟକୁ ତୁମେ ଦେଖିବ, ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତେ, ସେହି ସୁରରାଜଙ୍କୁ ମୋ ନିକଟକୁ ଆଣ।
1.213.29
इत्युक्ता विश्वरूपेण रुद्रं कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
जगाम गङ्गामुद्दिश्य पुण्यां त्रिपथगां नदीम् ॥ १.२१३.२९ ॥
ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହିପରି କୁହାଗଲେ, ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ପବିତ୍ର ତ୍ରିପଥଗା ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ଆଡ଼କୁ ଗଲା।