ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.214
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.214.1
पुरा वै नैमिशारण्ये देवाः सत्रमुपासते ।
तत्र वैवस्वतो राजञ्शामित्रमकरोत्तदा ॥ १.२१४.१ ॥
ಹಿಂದೆ ನೈಮಿಶಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸತ್ರಯಾಗವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ವೈವಸ್ವತನು (ಯಮ) ಶಾಮಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
1.214.2
ततो यमो दीक्षितस्तत्र राज-
न्नामारयत्कंचिदपि प्रजानाम्।
ततः प्रजास्ता बहुला बभूवुः ।
कालातिपातान्मरणप्रहीणाः ॥ १.२१४.२ ॥
ಆಗ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದ ಯಮನು, ಓ ರಾಜನೇ, ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಆ ಪ್ರಜೆಗಳು ಬಹಳವಾದರು; ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಮರಣರಹಿತರಾದರು.
1.214.3
सोमश्च शक्रो वरुणः कुबेरः ।
साध्या रुद्रा वसवोऽथाश्विनौ च।
प्रजापतिर्भुवनस्य प्रणेता ।
समाजग्मुस्तत्र देवास्तथाऽन्ये ॥ १.२१४.३ ॥
ಸೋಮ, ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ), ವರುಣ, ಕುಬೇರ, ಸಾಧ್ಯರು, ರುದ್ರರು, ವಸುಗಳು, ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳು, ಲೋಕಗಳ ಪ್ರಣೇತ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು.
1.214.4
ततोऽब्रुवँल्लोकगुरुं समेता ।
भयात्तीव्रान्मानुषाणां विवृद्ध्या।
तस्माद्भयादुद्विजन्तः सुखेप्सवः ।
प्रयाम सर्वे शरणं भवन्तम् ॥ १.२१४.४ ॥
ಆಗ ಸೇರಿದ ದೇವತೆಗಳು ಲೋಕಗುರುವಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಮಾನವರ ಅತಿಯಾದ ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದ ಉಂಟಾದ ತೀವ್ರ ಭಯದಿಂದ, ಆ ಭಯದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸಿ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದೇವೆ.
1.214.5
किं वो भयं मानुषेभ्यो यूयं सर्वे यदाऽमराः ।
मा वो मर्त्यसकाशाद्वै भयं भवितुमर्हति ॥ १.२१४.५ ॥
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಅಮರರಾಗಿರುವಾಗ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಏನು ಭಯ? ಮರ್ತ್ಯರ ಸಮೀಪದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಭಯ ಬರುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
1.214.6
मर्त्या अमर्त्याः संवृत्ता न विशेषोऽस्ति कश्चन ।
अविशेषादुद्विजन्तो विशेषार्थमिहागताः ॥ १.२१४.६ ॥
ಮರ್ತ್ಯರು ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯರು ಈಗ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ಯಾವ ಭೇದವೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಈ ಅಭೇದದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಭೇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.
1.214.7
वैवस्वतो व्यापृतः सत्रहेतो-
स्तेन त्विमे न म्रियन्ते मनुष्याः।
तस्मिन्नेकाग्रे कृतसर्वकार्ये ।
तत एषां भवितैवान्तकालः ॥ १.२१४.७ ॥
ವೈವಸ್ವತನು ಸತ್ರಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಾಪೃತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಮನುಷ್ಯರು ಸಾಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವನು ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದಾಗ ಇವರಿಗೆ ಅಂತ್ಯಕಾಲ ಖಂಡಿತ ಬರುತ್ತದೆ.
1.214.8
वैवस्वतस्यैव तनुर्विभक्ता ।
वीर्येण युष्माकमुत प्रवृद्धा।
सैषामन्तो भविता ह्यन्तकाले ।
न तत्र वीर्यं भविता नरेषु ॥ १.२१४.८ ॥
ವೈವಸ್ವತನ ದೇಹವೇ ವಿಭಾಗವಾಗಿದೆ; ನಿಮ್ಮ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಅದು ಬೆಳೆದಿದೆ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಇವರ ಅಂತ್ಯವಾಗುವುದು; ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶೌರ್ಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
1.214.9
ततस्तु ते पूर्वजदेववाक्यं ।
श्रुत्वा जग्मुर्यत्र देवा यजन्ते।
समासीनास्ते समेता महाबला ।
भागीरथ्यां ददृशुः पुण्डरीकम् ॥ १.२१४.९ ॥
ಆಗ ಅವರು ಪೂರ್ವಜ ದೇವತೆಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತ ಆ ಮಹಾಬಲರು ಭಾಗೀರಥಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಿಳಿ ತಾವರೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.
1.214.10
दृष्ट्वा च तद्विस्मितास्ते बभूवु-
स्तेषामिन्द्रस्तत्र शूरो जगाम।
सोऽपश्यद्योषामथ पावकप्रभां ।
यत्र देवी गङ्गा सततं प्रसूता ॥ १.२१४.१० ॥
ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಶೂರನಾದ ಇಂದ್ರನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು; ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕಂಡನು — ದೇವಿ ಗಂಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಸವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ.
1.214.11
सा तत्र योषा रुदती जलार्थिनी ।
गङ्गां देवीं व्यवगाह्य व्यतिष्ठत्।
तस्याश्रुबिन्दुः पतितो जले य-
स्तत्पद्ममासीदथ तत्र काञ्चनम् ॥ १.२१४.११ ॥
ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ, ನೀರನ್ನು ಬಯಸಿ, ದೇವಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ನಿಂತಳು. ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತು; ಅದೇ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ತಾವರೆಯಾಯಿತು.
1.214.12
तदद्भुतं प्रेक्ष्य वज्री तदानी-
मपृच्छत्तां योषितमन्तिकाद्वै।
का त्वं भद्रे रोदिषि कस्य हेतो-
र्वाक्यं तथ्यं कामयेऽहं ब्रवीहि ॥ १.२१४.१२ ॥
ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ ವಜ್ರಧಾರಿ (ಇಂದ್ರ) ಆಗ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ನೀನು ಯಾರು, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿರುವೆ? ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಹೇಳು.
1.214.13
त्वं वेत्स्यसे मामिह याऽस्मि शक्र ।
यदर्थं चाहं रोदिमि मन्दभाग्या।
आगच्छ राजन्पुरतो गमिष्ये ।
द्रष्टाऽसि तद्रोदिमि यत्कृतेऽहम् ॥ १.२१४.१३ ॥
ನಾನು ಯಾರೆಂಬುದನ್ನು ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯುವೆ, ಶಕ್ರನೇ. ದುರದೃಷ್ಟವಂತೆಯಾದ ನಾನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇನೋ, ಬಾ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವೆನು. ನಾನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇನೋ ಅದನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ.
1.214.14
तां गच्छन्तीमन्वगच्छत्तदानीं ।
सोऽपश्यदारात्तरुणं दर्शनीयम्।
सिद्धासनस्थं युवतीसहायं ।
क्रीडन्तमक्षैर्गिरिराजमूर्ध्नि ॥ १.२१४.१४ ॥
ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ಅವನು ಆಗ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು. ದೂರದಿಂದ ಅವನು ಒಬ್ಬ ಸುಂದರ ಯುವಕನನ್ನು ಕಂಡನು. ಸಿದ್ಧಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಒಬ್ಬ ಯುವತಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ದಾಳಗಳಿಂದ ಆಡುತ್ತಿದ್ದನು.
1.214.15
तमब्रवीद्देवराजो ममेदं ।
त्वं विद्धि विद्वन्भुवनं वशे स्थितम्।
ईशोऽहस्मीति समन्युरब्रवी-
द्दृष्ट्वा तमक्षैः सुभृशं प्रमत्तम् ॥ १.२१४.१५ ॥
ದೇವರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ಈ ಲೋಕವು ನನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ. ನಾನೇ ಈಶ್ವರ. ದಾಳಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಮೈಮರೆತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
1.214.16
क्रुद्धं च शक्रं प्रसमीक्ष्य देवो ।
जहाय शक्रं च शैरुदैक्षत।
संस्तम्भितोऽभूदथ देवराज-
स्तेनेक्षितः स्थाणुरिवावतस्थे ॥ १.२१४.१६ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿದ ದೇವನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದನು. ಆಗ ದೇವರಾಜನು ಸ್ತಂಭಿತನಾದನು; ಅವನಿಂದ ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಕಂಬದಂತೆ ನಿಂತನು.
1.214.17
यदा तु पर्याप्तमिहास्य क्रीडया ।
तदा देवीं रुदतीं तामुवाच।
आनीयतामेष यतोऽहमारा-
न्नैनं दर्पः पुनरप्याविशेत ॥ १.२१४.१७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಅವನ ಆಟ ಸಾಕಾದಾಗ, ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಿಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಇವನನ್ನು ತಾ; ನಾನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಇದ್ದೇನೆ, ಇವನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಹಂಕಾರ ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ.'
1.214.18
ततः शक्रः स्पृष्टमात्रस्तया तु ।
स्रस्तैरङ्गैः पतितोऽभूद्धरण्याम्।
तमब्रवीद्भगवानुग्रतेजा ।
मैवं पुनः शक्र कृथाः कथंचित् ॥ १.२१४.१८ ॥
ಆಗ ಇಂದ್ರನು ಅವಳ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಅಂಗಗಳು ಸಡಿಲಗೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು. ಆಗ ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಇಂದ್ರನೇ, ಇನ್ನು ಮತ್ತೆಂದೂ ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಡ.'
1.214.19
निवर्तयैनं च महाद्रिराजं ।
बलं च वीर्यं च तवाप्रमेयम्।
छिद्रस्य चैवाविश मध्यमस्य ।
यत्रासते त्वद्विधाः सूर्यभासः ॥ १.२१४.१९ ॥
ಇವನನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಾಪರ್ವತರಾಜನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸು; ನಿನ್ನ ಅಪ್ರಮೇಯ ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೂ ಹಿಂದಿರುಗಿಸು. ಮಧ್ಯದ ಬಿರುಕಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು, ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂಥ ಸೂರ್ಯಪ್ರಭೆಯವರು ಇರುತ್ತಾರೆ.
1.214.20
स तद्विवृत्य विवरं महागिरे-
स्तुल्यद्युतींश्चतुरोऽन्यान्ददर्श।
स तानभिप्रेक्ष्य बभूव दुःखितः ।
कच्चिन्नाहं भविता वै यथेमे ॥ १.२१४.२० ॥
ಅವನು ಆ ಮಹಾಪರ್ವತದ ಬಿರುಕನ್ನು ತೆರೆದು, ಅಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ವರನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ದುಃಖಿತನಾದನು; ನಾನೂ ಇವರಂತೆ ಆಗುವೆನೇ ಎಂದು.
1.214.21
ततो देवो गिरिशो वज्रपाणिं ।
विवृत्य नेत्रे कुपितोऽभ्युवाच।
दरीमेतां प्रविश त्वं शतक्रतो ।
यन्मां बाल्यादवमंस्थाः पुरस्तात् ॥ १.२१४.२१ ॥
ಆಗ ದೇವ ಗಿರೀಶನು ವಜ್ರಪಾಣಿಯ ಮೇಲೆ ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ಹೇಳಿದನು: ಓ ಶತಕ್ರತು, ನೀನು ಈ ಗುಹೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು, ಏಕೆಂದರೆ ಹಿಂದೆ ಬಾಲಿಶತೆಯಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದೆ.
1.214.22
उक्तस्त्वेवं विभुना देवराजः ।
प्रावेपताऽऽर्तो भृशमेवाभिषङ्गात्।
स्रस्तैरङ्गैरनिलेनेव नुन्न-
मश्वत्थपत्रं गिरिराजमूर्ध्नि ॥ १.२१४.२२ ॥
ಆ ವಿಭುವು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ದೇವರಾಜನು ತೀವ್ರ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದನು; ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಸಡಿಲವಾದವು, ಗಿರಿರಾಜನ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡುವ ಅಶ್ವತ್ಥ ಎಲೆಯಂತೆ.
1.214.23
स प्राञ्जलिर्वै वृषवाहनेन ।
प्रवेपमानः सहसैवमुक्तः।
उवाच देवं बहुरूपमुग्र-
मद्याशेषस्य भुवनस्य त्वं भवाद्यः ॥ १.२१४.२३ ॥
ವೃಷವಾಹನನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಅವನು ಕೈಮುಗಿದು ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಹುರೂಪನೂ ಉಗ್ರನೂ ಆದ ದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಂದು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭವಾದಿ ನೀನೇ ಆಗಿದ್ದೀ.
1.214.24
तमब्रवीदुग्रवर्चाः प्रहस्य ।
नैवंशीलाः शेषमिहाप्नुवन्ति।
एतेऽप्येवं भवितारः पुरस्ता-
त्तस्मादेतां दरीमाविश्य शेष्य ॥ १.२१४.२४ ॥
ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನವನು ನಗುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಇಂತಹ ಸ್ವಭಾವದವರು ಇಲ್ಲಿ ಶೇಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಇವರೂ ಹಿಂದೆ ಹೀಗೆಯೇ ಇರುವರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಗುಹೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಶೇಷನಾಗಿರು.
1.214.25
एषा भार्या भविता वो न संशयो ।
योनिं सर्वे मानुषीमाविशध्वम्।
तत्र यूयं कर्म कृत्वाऽविषह्यं ।
बहूनन्यान्निधनं प्रापयित्वा ॥ १.२१४.२५ ॥
ಇವಳು ನಿಮಗೆ ಪತ್ನಿಯಾಗುವಳು, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಮಾನುಷ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ. ಅಲ್ಲಿ ನೀವು ಸಹಿಸಲಾರದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಹಲವರನ್ನು ಮರಣಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ.
1.214.26
कर्तव्यमन्यद्विविधार्थयुक्तम् ॥ १.२१४.२६ ॥
ವಿವಿಧ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಇನ್ನೊಂದು ಕರ್ತವ್ಯವಿದೆ.
1.214.27
गमिष्यामो मानुषं देवलोका-
द्दुराधरो विहितो यत्र मोक्षः।
देवास्त्वस्मानादधीरञ्जनन्यां ।
धर्मो वायुर्मघवानश्विनौ च ॥ १.२१४.२७ ॥
ದೇವಲೋಕದಿಂದ ಮನುಷ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ; ಕಷ್ಟಕರವಾದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ದೇವತೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ತಾಯಂದಿರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಿ — ಧರ್ಮ, ವಾಯು, ಮಘವಾನ (ಇಂದ್ರ) ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿಯರು.
1.214.28
एतच्छ्रुत्वा वज्रपाणिर्वचस्तु ।
देवश्रेष्ठं पुनरेवेदमाह।
वीर्येणाहं पुरुषं कार्यहेतो-
र्दद्यामेषां पञ्चमं मत्प्रसूतम् ॥ १.२१४.२८ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ವಜ್ರಪಾಣಿ (ಇಂದ್ರ) ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು — "ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ, ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಇವರಲ್ಲಿ ಐದನೆಯವನಾಗಿ ನನ್ನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನನ್ನು ನಾನು ನೀಡುವೆನು."
1.214.29
विश्वभुग्भूतधामा च शिबिरिन्द्रः प्रतापवान् ।
शान्तिश्चतुर्थस्तेषां वै तेजस्वी पञ्चमः स्मृतः ॥ १.२१४.२९ ॥
ವಿಶ್ವಭುಕ್, ಭೂತಧಾಮ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಇಂದ್ರ ಶಿಬಿ — ಅವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೆಯವನು ಶಾಂತಿ; ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಐದನೆಯವನು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
1.214.30
तेषां कामं भगवानुग्रधन्वा ।
प्रादादिष्टं सन्निसर्गाद्यथोक्तम्।
तां चाप्येषां योषितं लोककान्तां ।
श्रियं भार्यां व्यदधान्मानुषेषु ॥ १.२१४.३० ॥
ಭಗವಾನ್ ಉಗ್ರಧನ್ವ (ಶಿವ) ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದನು — ಹೇಳಿದಂತೆ ಸಹಜವಾಗಿ. ಮತ್ತು ಇವರ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು — ಲೋಕಪ್ರಿಯಳಾದ ಶ್ರೀಯನ್ನು — ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು.
1.214.31
तैरेव सार्धं तु ततः स देवो ।
जगाम नारायणमप्रमेयम्।
अनन्तमव्यक्तमजं पुराणं ।
सनातनं विश्वमनन्तरूपम् ॥ १.२१४.३१ ॥
ಆಗ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆ ದೇವನು ಅಪ್ರಮೇಯ ನಾರಾಯಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು — ಅವನು ಅನಂತ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ಅಜ, ಪುರಾತನ, ಸನಾತನ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಅನಂತರೂಪನು.
1.214.32
शुक्लमेकमपरं चापि कृष्णम् ॥ १.२१४.३२ ॥
ಒಂದು ಬಿಳಿಯದು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಪ್ಪು.
1.214.33
केशो योऽसौ वर्णतः कृष्ण उक्तः ॥ १.२१४.३३ ॥
ಕೇಶನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು, ವರ್ಣದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
1.214.34
ये ते पूर्वं शक्ररूपा निबद्धा-
स्तस्यां दर्यां पर्वतस्योत्तरस्य।
इहैव ते पाण्डवा वीर्यवन्तः ।
शक्रस्यांशः पाण्डवः सव्यसाची ॥ १.२१४.३४ ॥
ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರರೂಪರಾಗಿದ್ದು ಉತ್ತರ ಪರ್ವತದ ಆ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದವರು, ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಪಾಂಡವರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಇಂದ್ರನ ಅಂಶ ಪಾಂಡವ ಸವ್ಯಸಾಚಿ (ಅರ್ಜುನ).
1.214.35
एवमेते पाण्डवाः संबभूवु-
र्ये ते राजन्पूर्वमिन्द्रा बभूवुः।
लक्ष्मीश्चैषां पूर्वमेवोपदिष्टा ।
भार्या यैषा द्रौपदी दिव्यरूपा ॥ १.२१४.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಈ ಪಾಂಡವರು ಉದ್ಭವಿಸಿದರು, ಓ ರಾಜನೇ; ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರರಾಗಿದ್ದವರು. ಅವರ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು; ದಿವ್ಯರೂಪಿಣಿಯಾದ ಈ ದ್ರೌಪದಿಯೇ ಅವರ ಪತ್ನಿ.
1.214.36
कथं हि स्त्री कर्मणा ते महीतला-
त्समुत्तिष्ठेदन्यतो दैवयोगात्।
यस्या रूपं सोमसूर्यप्रकाशं ।
गन्धश्चास्याः कोशमात्रात्प्रवाति ॥ १.२१४.३६ ॥
ನಿನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಭೂತಳದಿಂದಲಾಗಲಿ, ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಬೇರೆಡೆಯಿಂದಲಾಗಲಿ ಈ ಸ್ತ್ರೀ ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಬಲ್ಲಳು? ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರಂತೆ ಬೆಳಗುವ ರೂಪವುಳ್ಳವಳು, ಕಮಲಕೋಶದಿಂದಲೇ ಪರಿಮಳ ಹರಡುತ್ತದೆ.
1.214.37
इदं चान्यत्प्रीतिपूर्वं नरेन्द्र ।
ददानि ते वरमत्यद्भुतं च।
दिव्यं चक्षुः पश्य कुन्तीसुतांस्त्वं ।
पुण्यैर्दिव्यैः पूर्वदेहैरुपेतान् ॥ १.२१४.३७ ॥
ಇದೋ ಇನ್ನೊಂದು ವರವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ಓ ನರೇಂದ್ರ, ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾದದ್ದು. ದಿವ್ಯ ನೇತ್ರದಿಂದ ಕುಂತಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ನೋಡು; ಅವರು ಪುಣ್ಯಮಯ ದಿವ್ಯ ಪೂರ್ವದೇಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು.
1.214.38
ततो व्यासः परमोदारकर्मा ।
शुचिर्विप्रस्तपसा तस्य राज्ञः।
चक्षुर्दिव्यं प्रददौ तांश्च सर्वान् ।
राजाऽपश्यत्पूर्वदेहैर्यथावत् ॥ १.२१४.३८ ॥
ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಪವಿತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವ್ಯಾಸರು ಆ ರಾಜನ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ರಾಜನು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಅವರ ಪೂರ್ವ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಕಂಡನು.
1.214.39
ततो दिव्यान्हेमकिरीटमालिनः ।
शक्रप्रख्यान्पावकादित्यवर्णान्।
बद्धापीडांश्चारुरूपांश्च यूनो ।
व्यूढोरस्कांस्तालमात्रान्ददर्श ॥ १.२१४.३९ ॥
ನಂತರ ಚಿನ್ನದ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಇಂದ್ರನಂತಿದ್ದ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ವರ್ಣದ, ಕಟ್ಟಿದ ಮುಂಡಾಸು ಧರಿಸಿದ, ಸುಂದರ ರೂಪದ, ವಿಶಾಲ ಎದೆಯ, ತಾಳೆಮರದಷ್ಟು ಎತ್ತರದ ದಿವ್ಯ ಯುವಕರನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
1.214.40
दिव्यैर्वस्त्रैरजोभिः सुगन्धै-
र्माल्यैश्चाग्र्यैः शोभमानानतीव।
साक्षात्त्र्यक्षान्वा वसूंश्चापि रुद्रा-
नादित्यान्वा सर्वगुणोपपन्नान् ॥ १.२१४.४० ॥
ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ, ಬಾಡದ ಸುಗಂಧ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು; ಸಾಕ್ಷಾತ್ ತ್ರ್ಯಂಬಕರಂತೆ, ವಸುಗಳಂತೆ, ರುದ್ರರಂತೆ, ಅಥವಾ ಆದಿತ್ಯರಂತೆ, ಸರ್ವ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು.
1.214.41
तान्पूर्वेन्द्रानभिवीक्ष्याभिरूपा-
त्र्शक्रात्मजं चेन्द्ररूपं निशम्य।
प्रीतो राजा द्रुपदो विस्मितश्च ।
दिव्यां मायां तामवेक्ष्याप्रमेयाम् ॥ १.२१४.४१ ॥
ಆ ಪೂರ್ವ ಇಂದ್ರರನ್ನು, ಸುಂದರ ಇಂದ್ರಪುತ್ರನನ್ನು, ಇಂದ್ರರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜ ದ್ರುಪದನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಆ ಅಪ್ರಮೇಯ ದಿವ್ಯ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಸ್ಮಿತನಾದನು.
1.214.42
तां चैवाग्र्यां स्त्रियमतिरूपयुक्तां ।
दिव्यां साक्षात्सोमवह्निप्रकाशाम्।
योग्यां तेषां रूपतेजोयशोभिः ।
पत्नी मत्वा हृष्टवान्पार्थिवेन्द्रः ॥ १.२१४.४२ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅತಿ ರೂಪವತಿಯಾದ, ದಿವ್ಯಳಾದ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸೋಮ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು, ರೂಪ, ತೇಜಸ್ಸು, ಯಶಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ರಾಜಾಧಿರಾಜನು ಹರ್ಷಗೊಂಡನು.
1.214.43
स तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यरूपं ।
जग्राह पादौ सत्यवत्याः सुतस्य।
नैतच्चित्रं परमर्षे त्वयीति ।
प्रसन्नचेताः स उवाच चैनम् ॥ १.२१४.४३ ॥
ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ಅವನು ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು; 'ಪರಮರ್ಷಿಯೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇದು ವಿಚಿತ್ರವಲ್ಲ' ಎಂದು ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.214.44
इदं चापि पुरावृत्तं तन्निबोध च भूमिम ।
कीर्त्यमानं नृपर्षीणां पूर्वेषां दारकर्मणि ॥ १.२१४.४४ ॥
ಓ ಭೂಪತಿ, ಹಿಂದಿನ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ವಿವಾಹ ಕಾರ್ಯದ ಕುರಿತು ಹೇಳಲಾಗುವ ಈ ಪುರಾತನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನೂ ಕೇಳು.
1.214.45
नितन्तुर्नाम राजर्षिर्बभूव भुवि विश्रुतः ।
तस्य पुत्रा महेष्वासा बभूवुः पञ्च भूमिताः ॥ १.२१४.४५ ॥
ನಿತಂತು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಜರ್ಷಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಐದು ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.
1.214.46
साल्वेयः शूरसेनश्च श्रुतसेनश्च वीर्यवान् ।
तिन्दुसारोऽतिसारश्च क्षत्रियाः क्रतुयाजिनः ॥ १.२१४.४६ ॥
ಸಾಲ್ವೇಯ, ಶೂರಸೇನ, ವೀರ್ಯವಂತ ಶ್ರುತಸೇನ, ತಿಂದುಸಾರ ಮತ್ತು ಅತಿಸಾರ — ಇವರು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು.
1.214.47
नातिचक्रमुरन्योन्यमन्योन्यस्य प्रियंवदाः ।
अनीर्ष्यवो धर्मविदः सौम्याश्चैव प्रियकराः ॥ १.२१४.४७ ॥
ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೀರಲಿಲ್ಲ; ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು; ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಧರ್ಮಜ್ಞರು, ಸೌಮ್ಯರು, ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡುವವರು.
1.214.48
एतान्नैतन्तवान्पञ्च शिबिपुत्री स्वयंवरे ।
अवाप स्वपतीन्वीरान्भौमाश्वी मनुजाधिपान् ॥ १.२१४.४८ ॥
ಶಿಬಿಯ ಮಗಳು ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಈ ಐದು ನೈತಂತವ ವೀರರನ್ನು, ಮನುಜಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು, ತನ್ನ ಪತಿಗಳಾಗಿ ಪಡೆದಳು.
1.214.49
वीणेव मधुरारावा गान्धर्वस्वरमूर्च्छिता ।
उत्तमा सर्वनारीणां भौमाश्वी ह्यभवत्तदा ॥ १.२१४.४९ ॥
ವೀಣೆಯಂತೆ ಮಧುರ ಸ್ವರವುಳ್ಳವಳೂ, ಗಾಂಧರ್ವ ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳೂ ಆದ ಆಕೆ ಆಗ ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮಳಾದಳು — ಭೌಮಾಶ್ವಿ.
1.214.50
यस्या नैतन्तवाः पञ्च पतयः क्षत्रियर्षभाः ।
बभूवुः पृथिवीपालाः सर्वैः समुदिता गुणैः ॥ १.२१४.५० ॥
ಅವಳ ಐವರು ಪತಿಗಳು — ನೈತಂತವರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಭೂಮಿಯ ರಕ್ಷಕರು, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು.
1.214.51
तेषामेकाभवद्भार्या राज्ञामौशीनरी शुभा ।
भौमाश्वी नाम भद्रं ते तथारूपगुणान्विता ॥ १.२१४.५१ ॥
ಆ ರಾಜರಿಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಪತ್ನಿ ಇದ್ದಳು — ಉಶೀನರ ವಂಶದ ಶುಭೆ, ಭೌಮಾಶ್ವಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳು, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ಇಂಥ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳು.
1.214.52
पञ्चभ्यः पञ्चधा पञ्च दायादान्सा व्यजायत ।
तेभ्यो नैतन्तवेभ्यस्तु राजशार्दूल वै तदा ॥ १.२१४.५२ ॥
ಆಕೆ ಆ ಐವರಿಂದ ಐದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹೆತ್ತಳು — ಓ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನೇ, ಆ ನೈತಂತವರಿಗೆ, ಆಗ.
1.214.53
पृथगाख्याऽभवत्तेषां भ्रातॄणां पञ्चधा भुवि ।
यथावत्कीर्त्यमानांस्ताञ्छृणु मे राजसत्तम ॥ १.२१४.५३ ॥
ಆ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೆಸರುಗಳು ಉಂಟಾದವು — ಅವರನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸುವಂತೆ, ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು, ಓ ರಾಜಸತ್ತಮನೇ.
1.214.54
साल्वेयाः शूरसेनाश्च श्रुतसेनाश्च पार्थिवाः ।
तिन्दुसारातिसाराश्च वंशा एषां नृपोत्तम ॥ १.२१४.५४ ॥
ಶಾಲ್ವೇಯರು, ಶೂರಸೇನರು, ಶ್ರುತಸೇನರು, ಪಾರ್ಥಿವರು, ತಿಂದುಸಾರರು, ಅತಿಸಾರರು — ಓ ನೃಪೋತ್ತಮನೇ, ಇವು ಅವರ ವಂಶಗಳು.
1.214.55
एवमेकाऽभवद्भार्या भौमाश्वी भुवि विश्रुता ।
तथैव द्रुपदैषा ते सुता वै देवरूपिणी।
पञ्चानां विहिता पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता ॥ १.२१४.५५ ॥
ಹೀಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ಭೌಮಾಶ್ವಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಪತ್ನಿಯಾದಳು. ಅದೇ ರೀತಿ ದ್ರುಪದನ ಈ ದೇವರೂಪಿಣಿ ಪುತ್ರಿ, ನಿನ್ನ ಮಗಳು — ಐವರಿಗೂ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ನೇಮಿತಳಾದ ಕೃಷ್ಣೆ, ಪಾರ್ಷತಿ, ನಿರ್ದೋಷಿ.
1.214.56
आसीत्तपोवंने काचिदृषेः कन्या महात्मनः ।
नाध्यगच्छत्पतिं सा तु कन्या रूपवती सती ॥ १.२१४.५६ ॥
ತಪೋವನದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಋಷಿಯ ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ಇದ್ದಳು. ರೂಪವತಿ, ಸತಿಯಾದ ಆ ಕನ್ಯೆ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
1.214.57
तोषयामास तपसा सा किलोग्रेण शङ्करम् ।
तामुवाचेश्वरः प्रीतो वृणु काममिति स्वयम् ॥ १.२१४.५७ ॥
ಆಕೆ ಘೋರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶಂಕರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು. ಪ್ರೀತನಾದ ಈಶ್ವರನು ಅವಳಿಗೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ವರವನ್ನು ಕೇಳು.'
1.214.58
सैवमुक्ताऽब्रवीत्कन्या देवं वरदमीश्वरम् ।
पतिं सर्वगुणोपेतमिच्छामीति पुनःपुनः ॥ १.२१४.५८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕನ್ಯೆ ವರದಾತನಾದ ದೇವ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳಿದಳು: 'ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.'
1.214.59
ददौ तस्यै स देवेशस्तं वरं प्रीतमानसः ।
पञ्च ते पतयो भद्रे भविष्यन्तीति शङ्करः ॥ १.२१४.५९ ॥
ಪ್ರೀತಮನಸ್ಕನಾದ ದೇವೇಶ ಶಂಕರನು ಅವಳಿಗೆ ಆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು: 'ಓ ಭದ್ರೆ, ನಿನಗೆ ಐವರು ಪತಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ.'
1.214.60
सा प्रसादयती देवमिदं भूयोऽभ्यभाषत ।
एकं पतिं गुणोपेतं त्वत्तोऽर्हामीति शङ्कर ॥ १.२१४.६० ॥
ಅವಳು ದೇವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ನುಡಿದಳು: ಓ ಶಂಕರಾ, ನಿನ್ನಿಂದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಒಬ್ಬ ಪತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಾನು ಅರ್ಹಳು.
1.214.61
तां देवदेवः प्रीतात्मा पुनः प्राह शुभं वचः ।
पञ्चकृत्वस्त्वयोक्तोऽहं पतिं देहीति वै पुनः ॥ १.२१४.६१ ॥
ದೇವದೇವನು ಸಂತೋಷಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅವಳೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಶುಭವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಐದು ಬಾರಿ 'ಪತಿಯನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೀಯೆ.
1.214.62
तत्तथा भविता भद्रे वचस्तद्भद्रमस्तु ते ।
देहमन्यं गतायास्ते सर्वमेतद्भविष्यति ॥ १.२१४.६२ ॥
ಓ ಶುಭೆಯೇ, ಆ ವಚನವು ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವುದು; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನೀನು ಬೇರೆ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಡೆಯುವುದು.
1.214.63
द्रुपदैषा हि सा जज्ञे सुता वै देवरूपिणी ।
पञ्चानां विहिता पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता ॥ १.२१४.६३ ॥
ದ್ರುಪದನ ಈ ಮಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು. ಐವರ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ನಿಯಮಿತಳಾದ ಆ ಕೃಷ್ಣೆ, ಪಾರ್ಷತಿ, ನಿಂದಾರಹಿತಳು.
1.214.64
सैव नालायनी भूत्वा रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
मौद्गल्यं पतिमास्थाय शिवाद्वरमभीप्सती ॥ १.२१४.६४ ॥
ಅವಳೇ ನಾಲಾಯನಿಯಾಗಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅನುಪಮಳಾಗಿ, ಮೌದ್ಗಲ್ಯನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆದು ಶಿವನಿಂದ ವರವನ್ನು ಬಯಸಿದಳು.
1.214.65
एतद्देवरहस्यं ते श्रावितं राजसत्तम ।
नाख्यातव्यं कस्यचिद्वै देवगुह्यमिदं यतः ॥ १.२१४.६५ ॥
ಓ ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ದೇವರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೇಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ದೇವಗುಹ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು.
1.214.66
स्वर्गश्रीः पाण्डवार्थं तु समुत्पन्ना महामखे ।
सेह तप्त्वा तपो घोरं दुहितृत्वं तवागता ॥ १.२१४.६६ ॥
ಸ್ವರ್ಗಶ್ರೀಯು ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿಯೇ ಆ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಅವಳು ಇಲ್ಲಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿ ನಿನ್ನ ಮಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ.
1.214.67
सैषा देवी रुचिरा देवजुष्टा ।
पञ्चानामेका स्वकृतेनेह कर्मणा।
सृष्टा स्वयं देवपत्नी स्वयंभुवा ।
श्रुत्वा राजन्द्रुपदेष्टं कुरुष्व ॥ १.२१४.६७ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆ ಸುಂದರ ದೇವಿ ತನ್ನ ಸ್ವಕರ್ಮದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಐವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾದಳು. ಸ್ವಯಂಭುವು ಅವಳನ್ನು ದೇವಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದನು. ರಾಜನೇ, ದ್ರುಪದನ ಇಷ್ಟವನ್ನು ಕೇಳಿ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು.