മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.214
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.214.1
पुरा वै नैमिशारण्ये देवाः सत्रमुपासते ।
तत्र वैवस्वतो राजञ्शामित्रमकरोत्तदा ॥ १.२१४.१ ॥
പണ്ട് നൈമിശാരണ്യത്തിൽ ദേവന്മാർ സത്രയാഗം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രാജാവേ, അന്ന് അവിടെ വൈവസ്വതൻ (യമൻ) ശാമിത്ര കർമ്മം ചെയ്തു.
1.214.2
ततो यमो दीक्षितस्तत्र राज-
न्नामारयत्कंचिदपि प्रजानाम्।
ततः प्रजास्ता बहुला बभूवुः ।
कालातिपातान्मरणप्रहीणाः ॥ १.२१४.२ ॥
അപ്പോൾ ദീക്ഷിതനായ യമൻ, രാജാവേ, പ്രജകളിൽ ആരെയും കൊന്നില്ല. അതിനാൽ ആ പ്രജകൾ വർദ്ധിച്ചു; കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ അവർ മരണരഹിതരായി.
1.214.3
सोमश्च शक्रो वरुणः कुबेरः ।
साध्या रुद्रा वसवोऽथाश्विनौ च।
प्रजापतिर्भुवनस्य प्रणेता ।
समाजग्मुस्तत्र देवास्तथाऽन्ये ॥ १.२१४.३ ॥
സോമനും ശക്രനും (ഇന്ദ്രൻ) വരുണനും കുബേരനും സാധ്യന്മാരും രുദ്രന്മാരും വസുക്കളും രണ്ട് അശ്വിനിമാരും ലോകങ്ങളുടെ നായകനായ പ്രജാപതിയും മറ്റ് ദേവന്മാരും അവിടെ ഒത്തുകൂടി.
1.214.4
ततोऽब्रुवँल्लोकगुरुं समेता ।
भयात्तीव्रान्मानुषाणां विवृद्ध्या।
तस्माद्भयादुद्विजन्तः सुखेप्सवः ।
प्रयाम सर्वे शरणं भवन्तम् ॥ १.२१४.४ ॥
അപ്പോൾ ഒത്തുകൂടിയ ദേവന്മാർ ലോകഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞു: മനുഷ്യരുടെ വർദ്ധനവിൽനിന്നുണ്ടായ കഠിനഭയത്താൽ, ആ ഭയത്താൽ വിഷമിച്ച്, സുഖം ആഗ്രഹിച്ച്, ഞങ്ങളെല്ലാം അങ്ങയുടെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
1.214.5
किं वो भयं मानुषेभ्यो यूयं सर्वे यदाऽमराः ।
मा वो मर्त्यसकाशाद्वै भयं भवितुमर्हति ॥ १.२१४.५ ॥
നിങ്ങളെല്ലാം അമരന്മാരായിരിക്കെ മനുഷ്യരിൽനിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് ഭയം? മർത്യരുടെ സമീപത്തുനിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഭയം ഉണ്ടാകുന്നത് ഉചിതമല്ല.
1.214.6
मर्त्या अमर्त्याः संवृत्ता न विशेषोऽस्ति कश्चन ।
अविशेषादुद्विजन्तो विशेषार्थमिहागताः ॥ १.२१४.६ ॥
മർത്യരും അമർത്യരും ഇപ്പോൾ ഒന്നുപോലെയായിരിക്കുന്നു; ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ല. ഈ വ്യത്യാസമില്ലായ്മയാൽ വിഷമിച്ച്, വ്യത്യാസത്തിനായി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു.
1.214.7
वैवस्वतो व्यापृतः सत्रहेतो-
स्तेन त्विमे न म्रियन्ते मनुष्याः।
तस्मिन्नेकाग्रे कृतसर्वकार्ये ।
तत एषां भवितैवान्तकालः ॥ १.२१४.७ ॥
സത്രയാഗത്തിനായി വൈവസ്വതൻ വ്യാപൃതനായതിനാൽ ഈ മനുഷ്യർ മരിക്കുന്നില്ല. അവൻ ഏകാഗ്രനായി എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ ഇവർക്ക് മരണകാലം തീർച്ചയായും വരും.
1.214.8
वैवस्वतस्यैव तनुर्विभक्ता ।
वीर्येण युष्माकमुत प्रवृद्धा।
सैषामन्तो भविता ह्यन्तकाले ।
न तत्र वीर्यं भविता नरेषु ॥ १.२१४.८ ॥
വൈവസ്വതന്റെ ശരീരം തന്നെയാണ് വിഭജിക്കപ്പെട്ടത്; നിങ്ങളുടെ വീര്യത്താൽ അത് വളർന്നു. മരണകാലത്ത് അതുതന്നെ ഇവർക്ക് അന്തമാകും; ആ സമയം മനുഷ്യരിൽ വീര്യം ഉണ്ടാകില്ല.
1.214.9
ततस्तु ते पूर्वजदेववाक्यं ।
श्रुत्वा जग्मुर्यत्र देवा यजन्ते।
समासीनास्ते समेता महाबला ।
भागीरथ्यां ददृशुः पुण्डरीकम् ॥ १.२१४.९ ॥
അപ്പോൾ അവർ പൂർവ്വദേവന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട് ദേവന്മാർ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നിടത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ ഒന്നിച്ചിരുന്ന ആ മഹാബലന്മാർ ഭാഗീരഥിയിൽ ഒരു വെള്ളത്താമര കണ്ടു.
1.214.10
दृष्ट्वा च तद्विस्मितास्ते बभूवु-
स्तेषामिन्द्रस्तत्र शूरो जगाम।
सोऽपश्यद्योषामथ पावकप्रभां ।
यत्र देवी गङ्गा सततं प्रसूता ॥ १.२१४.१० ॥
അത് കണ്ട് അവർ വിസ്മയിച്ചു. അവരിൽ ശൂരനായ ഇന്ദ്രൻ അവിടേക്ക് പോയി; അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ കണ്ടു — ദേവി ഗംഗ നിരന്തരം പ്രസവിച്ചിരുന്നിടത്ത്.
1.214.11
सा तत्र योषा रुदती जलार्थिनी ।
गङ्गां देवीं व्यवगाह्य व्यतिष्ठत्।
तस्याश्रुबिन्दुः पतितो जले य-
स्तत्पद्ममासीदथ तत्र काञ्चनम् ॥ १.२१४.११ ॥
അവൾ അവിടെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, വെള്ളം തേടി ദേവി ഗംഗയിൽ ഇറങ്ങി നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണീർത്തുള്ളി വെള്ളത്തിൽ വീണു; അത് അവിടെ ഒരു സ്വർണ്ണത്താമരയായി.
1.214.12
तदद्भुतं प्रेक्ष्य वज्री तदानी-
मपृच्छत्तां योषितमन्तिकाद्वै।
का त्वं भद्रे रोदिषि कस्य हेतो-
र्वाक्यं तथ्यं कामयेऽहं ब्रवीहि ॥ १.२१४.१२ ॥
ആ അദ്ഭുതം കണ്ട വജ്രധാരി (ഇന്ദ്രൻ) അപ്പോൾ അടുത്തുനിന്ന് ആ സ്ത്രീയോട് ചോദിച്ചു: ഭദ്രേ, നീ ആരാണ്, എന്തിനാണ് കരയുന്നത്? സത്യമായ വാക്ക് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പറയൂ.
1.214.13
त्वं वेत्स्यसे मामिह याऽस्मि शक्र ।
यदर्थं चाहं रोदिमि मन्दभाग्या।
आगच्छ राजन्पुरतो गमिष्ये ।
द्रष्टाऽसि तद्रोदिमि यत्कृतेऽहम् ॥ १.२१४.१३ ॥
ഞാൻ ആരാണെന്ന് നീ ഇവിടെ അറിയും, ശക്രാ. ഭാഗ്യഹീനയായ ഞാൻ എന്തിനു കരയുന്നുവോ, വരൂ രാജാവേ, ഞാൻ മുന്നിൽ പോകാം. ഞാൻ ആർക്കുവേണ്ടി കരയുന്നുവോ അത് നീ കാണും.
1.214.14
तां गच्छन्तीमन्वगच्छत्तदानीं ।
सोऽपश्यदारात्तरुणं दर्शनीयम्।
सिद्धासनस्थं युवतीसहायं ।
क्रीडन्तमक्षैर्गिरिराजमूर्ध्नि ॥ १.२१४.१४ ॥
പോകുന്ന അവളെ അവൻ അപ്പോൾ പിന്തുടർന്നു. ദൂരെ നിന്ന് അവൻ ഒരു സുന്ദരനായ യുവാവിനെ കണ്ടു. സിദ്ധാസനത്തിലിരുന്ന്, ഒരു യുവതിയോടൊപ്പം, പർവതരാജന്റെ ശിഖരത്തിൽ ചൂതുകളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
1.214.15
तमब्रवीद्देवराजो ममेदं ।
त्वं विद्धि विद्वन्भुवनं वशे स्थितम्।
ईशोऽहस्मीति समन्युरब्रवी-
द्दृष्ट्वा तमक्षैः सुभृशं प्रमत्तम् ॥ १.२१४.१५ ॥
ദേവരാജൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: പണ്ഡിതനേ, ഈ ലോകം എന്റെ അധീനതയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് നീ അറിയുക. ഞാൻ ഈശ്വരനാണ്. ചൂതുകളിയിൽ അത്യന്തം അശ്രദ്ധനായ അവനെ കണ്ട് കോപത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.
1.214.16
क्रुद्धं च शक्रं प्रसमीक्ष्य देवो ।
जहाय शक्रं च शैरुदैक्षत।
संस्तम्भितोऽभूदथ देवराज-
स्तेनेक्षितः स्थाणुरिवावतस्थे ॥ १.२१४.१६ ॥
കോപിച്ച ഇന്ദ്രനെ സൂക്ഷ്മമായി നോക്കിയ ദേവൻ ഇന്ദ്രനെ വിട്ടു സ്വയം നോക്കി. അപ്പോൾ ദേവരാജൻ സ്തംഭിച്ചുപോയി; അവനാൽ നോക്കപ്പെട്ട് അവൻ ഒരു തൂണുപോലെ നിന്നു.
1.214.17
यदा तु पर्याप्तमिहास्य क्रीडया ।
तदा देवीं रुदतीं तामुवाच।
आनीयतामेष यतोऽहमारा-
न्नैनं दर्पः पुनरप्याविशेत ॥ १.२१४.१७ ॥
ഇവിടെ അവന്റെ കളി മതിയായപ്പോൾ, കരയുന്ന ദേവിയോട് അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇവനെ കൊണ്ടുവരൂ; ദൂരെ നിന്ന് ഞാനുണ്ട്, ഇവനിൽ വീണ്ടും അഹങ്കാരം കടക്കാതിരിക്കാൻ.'
1.214.18
ततः शक्रः स्पृष्टमात्रस्तया तु ।
स्रस्तैरङ्गैः पतितोऽभूद्धरण्याम्।
तमब्रवीद्भगवानुग्रतेजा ।
मैवं पुनः शक्र कृथाः कथंचित् ॥ १.२१४.१८ ॥
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ സ്പർശമാത്രയിൽ തന്നെ അവയവങ്ങൾ തളർന്ന് ഭൂമിയിൽ വീണു. അപ്പോൾ ഉഗ്രതേജസ്സുള്ള ഭഗവാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇന്ദ്രാ, ഇനി ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ഒരു വിധത്തിലും ചെയ്യരുത്.'
1.214.19
निवर्तयैनं च महाद्रिराजं ।
बलं च वीर्यं च तवाप्रमेयम्।
छिद्रस्य चैवाविश मध्यमस्य ।
यत्रासते त्वद्विधाः सूर्यभासः ॥ १.२१४.१९ ॥
ഇവനെയും മഹാപർവതരാജനെയും തിരിച്ചയക്കൂ; നിന്റെ അപരിമിതമായ ബലവും വീര്യവും തിരിച്ചെടുക്കൂ. നടുവിലുള്ള പിളർപ്പിൽ പ്രവേശിക്കൂ, അവിടെ നിന്നെപ്പോലെ സൂര്യപ്രഭയുള്ളവർ ഇരിക്കുന്നു.
1.214.20
स तद्विवृत्य विवरं महागिरे-
स्तुल्यद्युतींश्चतुरोऽन्यान्ददर्श।
स तानभिप्रेक्ष्य बभूव दुःखितः ।
कच्चिन्नाहं भविता वै यथेमे ॥ १.२१४.२० ॥
അവൻ ആ മഹാപർവതത്തിന്റെ പിളർപ്പ് തുറന്ന് അവിടെ തുല്യ പ്രഭയുള്ള മറ്റ് നാലുപേരെ കണ്ടു. അവരെ കണ്ട് അവൻ ദുഃഖിതനായി; ഞാനും ഇവരെപ്പോലെ ആകുമോ എന്ന്.
1.214.21
ततो देवो गिरिशो वज्रपाणिं ।
विवृत्य नेत्रे कुपितोऽभ्युवाच।
दरीमेतां प्रविश त्वं शतक्रतो ।
यन्मां बाल्यादवमंस्थाः पुरस्तात् ॥ १.२१४.२१ ॥
അപ്പോൾ ദേവനായ ഗിരീശൻ വജ്രപാണിയോടു കോപത്തോടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു: ഹേ ശതക്രതോ, നീ ഈ ഗുഹയിൽ പ്രവേശിക്കുക; മുൻപ് ബാല്യത്താൽ നീ എന്നെ അവമതിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.
1.214.22
उक्तस्त्वेवं विभुना देवराजः ।
प्रावेपताऽऽर्तो भृशमेवाभिषङ्गात्।
स्रस्तैरङ्गैरनिलेनेव नुन्न-
मश्वत्थपत्रं गिरिराजमूर्ध्नि ॥ १.२१४.२२ ॥
ആ വിഭു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ദേവരാജൻ അത്യന്തം ഭയന്നു വിറച്ചു; അവന്റെ അവയവങ്ങൾ തളർന്നു, ഗിരിരാജന്റെ ശിഖരത്തിൽ കാറ്റിനാൽ ഇളകുന്ന അരയാൽ ഇലപോലെ.
1.214.23
स प्राञ्जलिर्वै वृषवाहनेन ।
प्रवेपमानः सहसैवमुक्तः।
उवाच देवं बहुरूपमुग्र-
मद्याशेषस्य भुवनस्य त्वं भवाद्यः ॥ १.२१४.२३ ॥
വൃഷവാഹനൻ പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ കൈകൂപ്പി വിറച്ചുകൊണ്ട് ബഹുരൂപനും ഉഗ്രനുമായ ദേവനോടു പറഞ്ഞു: ഇന്ന് സമസ്ത ലോകങ്ങൾക്കും ഭവൻ മുതലായവൻ നീയാണ്.
1.214.24
तमब्रवीदुग्रवर्चाः प्रहस्य ।
नैवंशीलाः शेषमिहाप्नुवन्ति।
एतेऽप्येवं भवितारः पुरस्ता-
त्तस्मादेतां दरीमाविश्य शेष्य ॥ १.२१४.२४ ॥
ഉഗ്രതേജസ്വി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനോടു പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെയുള്ള സ്വഭാവക്കാർ ഇവിടെ ശേഷം നേടുന്നില്ല; ഇവരും മുൻപ് ഇങ്ങനെ തന്നെ ആകും. അതിനാൽ ഈ ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ച് നീ ശേഷിക്കുക.
1.214.25
एषा भार्या भविता वो न संशयो ।
योनिं सर्वे मानुषीमाविशध्वम्।
तत्र यूयं कर्म कृत्वाऽविषह्यं ।
बहूनन्यान्निधनं प्रापयित्वा ॥ १.२१४.२५ ॥
ഇവൾ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയാകും, സംശയമില്ല. നിങ്ങളെല്ലാവരും മാനുഷയോനിയിൽ പ്രവേശിക്കുക. അവിടെ സഹിക്കാനാവാത്ത കർമങ്ങൾ ചെയ്ത്, പലരെയും മരണത്തിലേക്ക് അയച്ച്.
1.214.26
कर्तव्यमन्यद्विविधार्थयुक्तम् ॥ १.२१४.२६ ॥
വിവിധ ലക്ഷ്യങ്ങളോടു കൂടിയ മറ്റൊരു കർത്തവ്യമുണ്ട്.
1.214.27
गमिष्यामो मानुषं देवलोका-
द्दुराधरो विहितो यत्र मोक्षः।
देवास्त्वस्मानादधीरञ्जनन्यां ।
धर्मो वायुर्मघवानश्विनौ च ॥ १.२१४.२७ ॥
ദേവലോകത്തുനിന്ന് മനുഷ്യലോകത്തേക്ക് പോകാം; ദുഷ്കരമെങ്കിലും അവിടെ മോക്ഷം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ അമ്മമാരുടെ ഗർഭങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കട്ടെ — ധർമ്മൻ, വായു, മഘവാൻ (ഇന്ദ്രൻ), രണ്ട് അശ്വിനികുമാരന്മാർ.
1.214.28
एतच्छ्रुत्वा वज्रपाणिर्वचस्तु ।
देवश्रेष्ठं पुनरेवेदमाह।
वीर्येणाहं पुरुषं कार्यहेतो-
र्दद्यामेषां पञ्चमं मत्प्रसूतम् ॥ १.२१४.२८ ॥
ഇത് കേട്ട വജ്രപാണി (ഇന്ദ്രൻ) ദേവശ്രേഷ്ഠനോട് വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു — "എന്റെ വീര്യത്താൽ, ഒരു കാര്യത്തിനായി, ഇവരിൽ അഞ്ചാമനായി എന്നിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഒരു പുരുഷനെ ഞാൻ നൽകും."
1.214.29
विश्वभुग्भूतधामा च शिबिरिन्द्रः प्रतापवान् ।
शान्तिश्चतुर्थस्तेषां वै तेजस्वी पञ्चमः स्मृतः ॥ १.२१४.२९ ॥
വിശ്വഭുക്, ഭൂതധാമാവ്, പ്രതാപവാനായ ഇന്ദ്രൻ ശിബി — അവരിൽ നാലാമൻ ശാന്തി; തേജസ്വിയായ അഞ്ചാമൻ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
1.214.30
तेषां कामं भगवानुग्रधन्वा ।
प्रादादिष्टं सन्निसर्गाद्यथोक्तम्।
तां चाप्येषां योषितं लोककान्तां ।
श्रियं भार्यां व्यदधान्मानुषेषु ॥ १.२१४.३० ॥
ഭഗവാൻ ഉഗ്രധന്വാവ് (ശിവൻ) അവരുടെ ആഗ്രഹം സാധിപ്പിച്ചു — പറഞ്ഞതുപോലെ സ്വാഭാവികമായി. ഇവരുടെ ആ സ്ത്രീയെ — ലോകപ്രിയയായ ശ്രീയെ — മനുഷ്യരിൽ ഭാര്യയായി നിയമിച്ചു.
1.214.31
तैरेव सार्धं तु ततः स देवो ।
जगाम नारायणमप्रमेयम्।
अनन्तमव्यक्तमजं पुराणं ।
सनातनं विश्वमनन्तरूपम् ॥ १.२१४.३१ ॥
പിന്നെ അവരോടൊപ്പം ആ ദേവൻ അപ്രമേയനായ നാരായണന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി — അനന്തനും അവ്യക്തനും അജനും പുരാതനനും സനാതനനും വിശ്വരൂപനും അനന്തരൂപനുമായവൻ.
1.214.32
शुक्लमेकमपरं चापि कृष्णम् ॥ १.२१४.३२ ॥
ഒന്ന് വെളുപ്പും മറ്റൊന്ന് കറുപ്പുമാണ്.
1.214.33
केशो योऽसौ वर्णतः कृष्ण उक्तः ॥ १.२१४.३३ ॥
കേശൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ, വർണ്ണത്താൽ കൃഷ്ണൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
1.214.34
ये ते पूर्वं शक्ररूपा निबद्धा-
स्तस्यां दर्यां पर्वतस्योत्तरस्य।
इहैव ते पाण्डवा वीर्यवन्तः ।
शक्रस्यांशः पाण्डवः सव्यसाची ॥ १.२१४.३४ ॥
മുൻപ് ഇന്ദ്രരൂപരായി വടക്കൻ പർവതത്തിലെ ആ ഗുഹയിൽ ബന്ധിതരായിരുന്നവർ, ആ വീര്യവാന്മാരായ പാണ്ഡവർ ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട്. ഇന്ദ്രന്റെ അംശമാണ് പാണ്ഡവനായ സവ്യസാചി (അർജ്ജുനൻ).
1.214.35
एवमेते पाण्डवाः संबभूवु-
र्ये ते राजन्पूर्वमिन्द्रा बभूवुः।
लक्ष्मीश्चैषां पूर्वमेवोपदिष्टा ।
भार्या यैषा द्रौपदी दिव्यरूपा ॥ १.२१४.३५ ॥
ഇങ്ങനെ ഈ പാണ്ഡവർ ഉണ്ടായി, രാജാവേ; മുൻപ് ഇന്ദ്രന്മാരായിരുന്നവർ. അവരുടെ ലക്ഷ്മിയും മുൻപേ പറയപ്പെട്ടിരുന്നു; ദിവ്യരൂപിണിയായ ഈ ദ്രൗപദിയാണ് അവരുടെ ഭാര്യ.
1.214.36
कथं हि स्त्री कर्मणा ते महीतला-
त्समुत्तिष्ठेदन्यतो दैवयोगात्।
यस्या रूपं सोमसूर्यप्रकाशं ।
गन्धश्चास्याः कोशमात्रात्प्रवाति ॥ १.२१४.३६ ॥
നിന്റെ കർമ്മത്താൽ ഭൂതലത്തിൽ നിന്നോ, ദൈവയോഗത്താൽ മറ്റെവിടെനിന്നോ ഈ സ്ത്രീ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? ചന്ദ്രസൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന രൂപമുള്ളവൾ; താമരക്കോശത്തിൽ നിന്നുതന്നെ സുഗന്ധം പരക്കുന്നു.
1.214.37
इदं चान्यत्प्रीतिपूर्वं नरेन्द्र ।
ददानि ते वरमत्यद्भुतं च।
दिव्यं चक्षुः पश्य कुन्तीसुतांस्त्वं ।
पुण्यैर्दिव्यैः पूर्वदेहैरुपेतान् ॥ १.२१४.३७ ॥
ഇതാ മറ്റൊരു വരവും സ്നേഹപൂർവ്വം നിനക്ക് നൽകുന്നു, ഓ നരേന്ദ്രാ, അത്യദ്ഭുതമായത്. ദിവ്യദൃഷ്ടികൊണ്ട് കുന്തീപുത്രന്മാരെ കാണുക; പുണ്യമുള്ള ദിവ്യ പൂർവദേഹങ്ങളോടു കൂടിയവരാണവർ.
1.214.38
ततो व्यासः परमोदारकर्मा ।
शुचिर्विप्रस्तपसा तस्य राज्ञः।
चक्षुर्दिव्यं प्रददौ तांश्च सर्वान् ।
राजाऽपश्यत्पूर्वदेहैर्यथावत् ॥ १.२१४.३८ ॥
അനന്തരം അത്യുദാരകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത പവിത്രനായ ബ്രാഹ്മണൻ വ്യാസൻ ആ രാജാവിന്റെ തപസ്സിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന് ദിവ്യദൃഷ്ടി നൽകി. രാജാവ് അവരെല്ലാവരെയും അവരുടെ പൂർവദേഹങ്ങളിൽ യഥാവത് കണ്ടു.
1.214.39
ततो दिव्यान्हेमकिरीटमालिनः ।
शक्रप्रख्यान्पावकादित्यवर्णान्।
बद्धापीडांश्चारुरूपांश्च यूनो ।
व्यूढोरस्कांस्तालमात्रान्ददर्श ॥ १.२१४.३९ ॥
അനന്തരം സ്വർണ്ണകിരീടവും മാലകളും ധരിച്ച, ഇന്ദ്രനു തുല്യരായ, അഗ്നിയുടെയും സൂര്യന്റെയും വർണ്ണമുള്ള, കെട്ടിയ തലപ്പാവ് ധരിച്ച, സുന്ദര രൂപമുള്ള, വിശാല മാറുള്ള, താലവൃക്ഷത്തോളം ഉയരമുള്ള ദിവ്യയുവാക്കളെ അവൻ കണ്ടു.
1.214.40
दिव्यैर्वस्त्रैरजोभिः सुगन्धै-
र्माल्यैश्चाग्र्यैः शोभमानानतीव।
साक्षात्त्र्यक्षान्वा वसूंश्चापि रुद्रा-
नादित्यान्वा सर्वगुणोपपन्नान् ॥ १.२१४.४० ॥
ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളാലും വാടാത്ത സുഗന്ധമാലകളാലും അത്യധികം ശോഭിക്കുന്നവർ; സാക്ഷാൽ ത്ര്യംബകന്മാരെപ്പോലെയോ, വസുക്കളെപ്പോലെയോ, രുദ്രന്മാരെപ്പോലെയോ, ആദിത്യന്മാരെപ്പോലെയോ, സർവഗുണസമ്പന്നരായവർ.
1.214.41
तान्पूर्वेन्द्रानभिवीक्ष्याभिरूपा-
त्र्शक्रात्मजं चेन्द्ररूपं निशम्य।
प्रीतो राजा द्रुपदो विस्मितश्च ।
दिव्यां मायां तामवेक्ष्याप्रमेयाम् ॥ १.२१४.४१ ॥
ആ പൂർവ ഇന്ദ്രന്മാരെയും, സുന്ദരനായ ഇന്ദ്രപുത്രനെയും, ഇന്ദ്രരൂപത്തെയും കണ്ട് രാജാവായ ദ്രുപദൻ സന്തുഷ്ടനായി; ആ അപ്രമേയമായ ദിവ്യമായയെ കണ്ട് വിസ്മിതനുമായി.
1.214.42
तां चैवाग्र्यां स्त्रियमतिरूपयुक्तां ।
दिव्यां साक्षात्सोमवह्निप्रकाशाम्।
योग्यां तेषां रूपतेजोयशोभिः ।
पत्नी मत्वा हृष्टवान्पार्थिवेन्द्रः ॥ १.२१४.४२ ॥
ആ ശ്രേഷ്ഠയും അതിസുന്ദരിയും ദിവ്യയും സാക്ഷാൽ സോമനെയും അഗ്നിയെയും പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവളുമായ സ്ത്രീയെ, രൂപം, തേജസ്സ്, യശസ്സ് എന്നിവയിൽ അവർക്ക് യോഗ്യയെന്ന് കരുതി രാജാധിരാജൻ സന്തോഷിച്ചു.
1.214.43
स तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यरूपं ।
जग्राह पादौ सत्यवत्याः सुतस्य।
नैतच्चित्रं परमर्षे त्वयीति ।
प्रसन्नचेताः स उवाच चैनम् ॥ १.२१४.४३ ॥
ആ മഹത്തായ അദ്ഭുതരൂപം കണ്ട് അദ്ദേഹം സത്യവതിയുടെ പുത്രന്റെ പാദങ്ങളിൽ പിടിച്ചു; 'പരമർഷേ, അങ്ങയിൽ ഇതൊന്നും അദ്ഭുതമല്ല' എന്ന് പ്രസന്നചിത്തനായി അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.
1.214.44
इदं चापि पुरावृत्तं तन्निबोध च भूमिम ।
कीर्त्यमानं नृपर्षीणां पूर्वेषां दारकर्मणि ॥ १.२१४.४४ ॥
ഭൂപതേ, പൂർവകാലത്തെ രാജർഷിമാരുടെ വിവാഹകാര്യത്തിൽ പറയപ്പെടുന്ന ഈ പുരാതനവൃത്താന്തവും കേൾക്കുക.
1.214.45
नितन्तुर्नाम राजर्षिर्बभूव भुवि विश्रुतः ।
तस्य पुत्रा महेष्वासा बभूवुः पञ्च भूमिताः ॥ १.२१४.४५ ॥
നിതന്തു എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു രാജർഷി ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് അഞ്ച് മഹാധനുർധരരായ പുത്രന്മാരുണ്ടായി.
1.214.46
साल्वेयः शूरसेनश्च श्रुतसेनश्च वीर्यवान् ।
तिन्दुसारोऽतिसारश्च क्षत्रियाः क्रतुयाजिनः ॥ १.२१४.४६ ॥
സാൽവേയൻ, ശൂരസേനൻ, വീര്യവാനായ ശ്രുതസേനൻ, തിന്ദുസാരൻ, അതിസാരൻ — ഇവർ ക്ഷത്രിയരും യാഗം ചെയ്യുന്നവരുമായിരുന്നു.
1.214.47
नातिचक्रमुरन्योन्यमन्योन्यस्य प्रियंवदाः ।
अनीर्ष्यवो धर्मविदः सौम्याश्चैव प्रियकराः ॥ १.२१४.४७ ॥
അവർ പരസ്പരം അതിക്രമിച്ചില്ല; അന്യോന്യം പ്രിയമായി സംസാരിച്ചു; അസൂയയില്ലാത്തവരും ധർമജ്ഞരും ശാന്തരും പ്രിയം ചെയ്യുന്നവരുമായിരുന്നു.
1.214.48
एतान्नैतन्तवान्पञ्च शिबिपुत्री स्वयंवरे ।
अवाप स्वपतीन्वीरान्भौमाश्वी मनुजाधिपान् ॥ १.२१४.४८ ॥
ശിബിയുടെ പുത്രി സ്വയംവരത്തിൽ ഈ അഞ്ചു നൈതന്തവ വീരന്മാരെ, മനുഷ്യാധിപന്മാരെ, തന്റെ ഭർത്താക്കന്മാരായി നേടി.
1.214.49
वीणेव मधुरारावा गान्धर्वस्वरमूर्च्छिता ।
उत्तमा सर्वनारीणां भौमाश्वी ह्यभवत्तदा ॥ १.२१४.४९ ॥
വീണപോലെ മധുരസ്വരമുള്ളവളും ഗാന്ധർവ സ്വരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞവളുമായ അവൾ അന്ന് എല്ലാ സ്ത്രീകളിലും ഉത്തമയായി — ഭൗമാശ്വി.
1.214.50
यस्या नैतन्तवाः पञ्च पतयः क्षत्रियर्षभाः ।
बभूवुः पृथिवीपालाः सर्वैः समुदिता गुणैः ॥ १.२१४.५० ॥
അവൾക്ക് അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാരുണ്ടായിരുന്നു — നൈതന്തവർ, ക്ഷത്രിയരിൽ ഋഷഭന്മാർ, ഭൂമിപാലകർ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഒത്തുചേർന്നവർ.
1.214.51
तेषामेकाभवद्भार्या राज्ञामौशीनरी शुभा ।
भौमाश्वी नाम भद्रं ते तथारूपगुणान्विता ॥ १.२१४.५१ ॥
ആ രാജാക്കന്മാർക്ക് ഒരു ഭാര്യയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ — ഉശീനരവംശത്തിലെ ശുഭയായ പുത്രി, ഭൗമാശ്വി എന്ന പേരുള്ളവൾ; നിനക്ക് മംഗളം, ഇത്തരം ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവൾ.
1.214.52
पञ्चभ्यः पञ्चधा पञ्च दायादान्सा व्यजायत ।
तेभ्यो नैतन्तवेभ्यस्तु राजशार्दूल वै तदा ॥ १.२१४.५२ ॥
അവൾ ആ അഞ്ചുപേരിൽനിന്നും അഞ്ചു വിധത്തിൽ അഞ്ചു അവകാശികളെ പ്രസവിച്ചു — രാജശാർദൂലാ, ആ നൈതന്തവർക്ക്, അന്ന്.
1.214.53
पृथगाख्याऽभवत्तेषां भ्रातॄणां पञ्चधा भुवि ।
यथावत्कीर्त्यमानांस्ताञ्छृणु मे राजसत्तम ॥ १.२१४.५३ ॥
ആ സഹോദരന്മാർക്ക് ഭൂമിയിൽ അഞ്ചു വിധത്തിൽ വ്യത്യസ്ത നാമങ്ങളുണ്ടായി — അവരെ യഥാവിധി കീർത്തിക്കുമ്പോൾ എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുക, രാജസത്തമാ.
1.214.54
साल्वेयाः शूरसेनाश्च श्रुतसेनाश्च पार्थिवाः ।
तिन्दुसारातिसाराश्च वंशा एषां नृपोत्तम ॥ १.२१४.५४ ॥
ശാല്വേയരും ശൂരസേനരും ശ്രുതസേനരും പാർത്ഥിവന്മാരും തിന്ദുസാരരും അതിസാരരും — ഹേ നൃപോത്തമാ, ഇവരാണ് അവരുടെ വംശങ്ങൾ.
1.214.55
एवमेकाऽभवद्भार्या भौमाश्वी भुवि विश्रुता ।
तथैव द्रुपदैषा ते सुता वै देवरूपिणी।
पञ्चानां विहिता पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता ॥ १.२१४.५५ ॥
ഇങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധയായ ഭൗമാശ്വി ഒരേ ഭാര്യയായി. അതുപോലെ ദ്രുപദന്റെ ഈ ദേവരൂപിണിയായ പുത്രി, നിന്റെ മകൾ — അഞ്ചുപേർക്കും ഭാര്യയായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട കൃഷ്ണ, പാർഷതി, കുറ്റമറ്റവൾ.
1.214.56
आसीत्तपोवंने काचिदृषेः कन्या महात्मनः ।
नाध्यगच्छत्पतिं सा तु कन्या रूपवती सती ॥ १.२१४.५६ ॥
തപോവനത്തിൽ ഒരു മഹാത്മാവായ ഋഷിയുടെ ഒരു മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. രൂപവതിയും സതിയുമായ ആ കന്യയ്ക്ക് ഭർത്താവിനെ ലഭിച്ചില്ല.
1.214.57
तोषयामास तपसा सा किलोग्रेण शङ्करम् ।
तामुवाचेश्वरः प्रीतो वृणु काममिति स्वयम् ॥ १.२१४.५७ ॥
അവൾ കഠിനതപസ്സാൽ ശങ്കരനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു. പ്രീതനായ ഈശ്വരൻ അവളോടു തന്നെ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ആഗ്രഹം വരമായി ചോദിക്കുക.'
1.214.58
सैवमुक्ताऽब्रवीत्कन्या देवं वरदमीश्वरम् ।
पतिं सर्वगुणोपेतमिच्छामीति पुनःपुनः ॥ १.२१४.५८ ॥
അങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ആ കന്യ വരദായകനായ ദേവേശ്വരനോട് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'സർവഗുണങ്ങളും ചേർന്ന ഭർത്താവിനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
1.214.59
ददौ तस्यै स देवेशस्तं वरं प्रीतमानसः ।
पञ्च ते पतयो भद्रे भविष्यन्तीति शङ्करः ॥ १.२१४.५९ ॥
പ്രസന്നമനസ്കനായ ദേവേശൻ ശങ്കരൻ അവൾക്ക് ആ വരം നൽകി: 'ഹേ ഭദ്രേ, നിനക്ക് അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാരുണ്ടാകും.'
1.214.60
सा प्रसादयती देवमिदं भूयोऽभ्यभाषत ।
एकं पतिं गुणोपेतं त्वत्तोऽर्हामीति शङ्कर ॥ १.२१४.६० ॥
അവൾ ദേവനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഹേ ശങ്കരാ, ഗുണസമ്പന്നനായ ഒരു ഭർത്താവിനെ അങ്ങയിൽ നിന്ന് ഞാൻ അർഹയാണ്.
1.214.61
तां देवदेवः प्रीतात्मा पुनः प्राह शुभं वचः ।
पञ्चकृत्वस्त्वयोक्तोऽहं पतिं देहीति वै पुनः ॥ १.२१४.६१ ॥
ദേവദേവൻ പ്രസന്നമനസ്സോടെ അവളോട് വീണ്ടും ശുഭവചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു: നീ എന്നോട് അഞ്ചുതവണ 'ഭർത്താവിനെ തരൂ' എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
1.214.62
तत्तथा भविता भद्रे वचस्तद्भद्रमस्तु ते ।
देहमन्यं गतायास्ते सर्वमेतद्भविष्यति ॥ १.२१४.६२ ॥
ഹേ ശുഭേ, ആ വചനം അപ്രകാരം തന്നെ സംഭവിക്കും; നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ. നീ മറ്റൊരു ദേഹം സ്വീകരിച്ചശേഷം ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കും.
1.214.63
द्रुपदैषा हि सा जज्ञे सुता वै देवरूपिणी ।
पञ्चानां विहिता पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता ॥ १.२१४.६३ ॥
ദ്രുപദന്റെ ഈ മകൾ ദിവ്യരൂപിണിയായാണ് ജനിച്ചത്. അഞ്ചുപേരുടെ ഭാര്യയായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട കൃഷ്ണ, പാർഷതി, കുറ്റമറ്റവൾ.
1.214.64
सैव नालायनी भूत्वा रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
मौद्गल्यं पतिमास्थाय शिवाद्वरमभीप्सती ॥ १.२१४.६४ ॥
അവൾ തന്നെ നാലായനിയായി, ഭൂമിയിൽ സൗന്ദര്യത്തിൽ തുല്യമില്ലാത്തവളായി, മൗദ്ഗല്യനെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിച്ച് ശിവനിൽ നിന്ന് വരം ആഗ്രഹിച്ചു.
1.214.65
एतद्देवरहस्यं ते श्रावितं राजसत्तम ।
नाख्यातव्यं कस्यचिद्वै देवगुह्यमिदं यतः ॥ १.२१४.६५ ॥
ഹേ രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഈ ദേവരഹസ്യം ഞാൻ നിന്നെ കേൾപ്പിച്ചു. ഇത് ദേവഗുഹ്യമായതിനാൽ ആരോടും പറയരുത്.
1.214.66
स्वर्गश्रीः पाण्डवार्थं तु समुत्पन्ना महामखे ।
सेह तप्त्वा तपो घोरं दुहितृत्वं तवागता ॥ १.२१४.६६ ॥
സ്വർഗ്ഗശ്രീ പാണ്ഡവർക്കായി ആ മഹായാഗത്തിൽ ജനിച്ചു. അവൾ ഇവിടെ ഘോരതപസ്സു ചെയ്ത് നിന്റെ പുത്രിയായി വന്നിരിക്കുന്നു.
1.214.67
सैषा देवी रुचिरा देवजुष्टा ।
पञ्चानामेका स्वकृतेनेह कर्मणा।
सृष्टा स्वयं देवपत्नी स्वयंभुवा ।
श्रुत्वा राजन्द्रुपदेष्टं कुरुष्व ॥ १.२१४.६७ ॥
ദേവന്മാർക്കും പ്രിയപ്പെട്ട ആ സുന്ദരദേവി തന്റെ സ്വകർമ്മത്താൽ ഇവിടെ അഞ്ചുപേരിൽ ഒരുവളായി. സ്വയംഭു അവളെ ദേവപത്നിയായി സൃഷ്ടിച്ചു. രാജാവേ, ദ്രുപദന്റെ ഇഷ്ടം കേട്ട് അങ്ങനെ ചെയ്യുക.