Mahābhārata · Adhyāya 1.217
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.217.1
ततो राज्ञां चैरराप्तैः प्रवृत्तिरुपनीयत ।
पाण्डवैरुपसंपन्ना द्रौपदी पतिभिः शुभा ॥ १.२१७.१ ॥
Entonces llegó la noticia, traída por los espías de los reyes, de que la auspiciosa Draupadī se había unido a los Pāṇḍavas, sus esposos.
1.217.2
येन तद्धनुरादाय लक्ष्यं विद्धं महात्मना ।
सोऽर्जुनो जयतां श्रेष्ठो महाबाणधनुर्धरः ॥ १.२१७.२ ॥
Fue el de alma grande, Arjuna, el mejor de los vencedores, portador del gran arco y de las grandes flechas, quien tomó aquel arco y atravesó el blanco.
1.217.3
यः शल्यं मद्रराजं वै प्रोत्क्षिप्यापातयद्बली ।
त्रासयामास संक्रुद्धो वृक्षेण पुरुषान्रणे ॥ १.२१७.३ ॥
Fue el poderoso quien levantó a Śalya, rey de los Madra, y lo arrojó al suelo, y quien, enfurecido en la batalla, aterrorizó a los hombres con un árbol.
1.217.4
न चास्य संभ्रमः कश्चिदासीत्तत्र महात्मनः ।
स भीमो भीमसंस्पर्शः शत्रुसेनाङ्गपातनः ॥ १.२१७.४ ॥
En aquel de alma grande no hubo en absoluto turbación alguna. Era Bhīma, cuyo contacto era terrible, el que derribaba los miembros del ejército enemigo.
1.217.5
योऽसावत्यक्रमीद्युध्यन्युद्धे दुर्योधनं तथा ।
स राजा पाण्डवश्रेष्ठः पुण्यभाग्बुद्धिवर्धनः ॥ १.२१७.५ ॥
Quien, combatiendo en aquella batalla, superó incluso a Duryodhana — aquel rey, el mejor de los Pāṇḍava, partícipe del mérito, acrecentador de la sabiduría.
1.217.6
दुर्योधनस्यावरजैर्यौ युध्येतां प्रतीपवत् ।
तौ यमौ वृत्तसंपन्नौ संपन्नबलविक्रमौ ॥ १.२१७.६ ॥
Aquellos dos gemelos, de conducta perfecta, dotados de fuerza y valor, que lucharon como enemigos contra los hermanos menores de Duryodhana.
1.217.7
ब्रह्मरूपधराञ्श्रुत्वा प्रशान्तान्पाण्डुनन्दनान् ।
कौन्तेयान्मनुजेन्द्राणां विस्मयः समजायत ॥ १.२१७.७ ॥
Al oír que los hijos de Pāṇḍu, los hijos de Kuntī, que portaban forma de brahmanes, estaban serenos, los reyes se llenaron de asombro.
1.217.8
पौरा हि सर्वे राजन्याः समपद्यन्त विस्मिताः ।
सपुत्रा हि पुरा कुन्ती दग्धा जतुगृहे श्रुता ॥ १.२१७.८ ॥
Todos los ciudadanos y los reyes quedaron asombrados, pues se había oído que Kuntī, con sus hijos, había perecido quemada en la casa de laca.
1.217.9
सर्वभूमिपतीनां च राष्ट्राणां च यशस्विनी ।
पुनर्जातानिव च तांस्तेऽमन्यन्त नराधिपाः ॥ १.२१७.९ ॥
Kuntī, gloriosa para todos los señores de la tierra y sus reinos; y los reyes los tuvieron por renacidos.
1.217.10
धिगकुर्वंस्तदा भीष्मं धृतराष्ट्रं च कौरवम् ।
कर्मणाऽतिनृशंसेन पुरोचनकृतेन वै ॥ १.२१७.१० ॥
Entonces reprocharon a Bhīṣma y al kaurava Dhṛtarāṣṭra, por la acción sumamente cruel cometida por Purocana.
1.217.11
धार्मिकान्वृत्तसंपन्नान्मातुः प्रियहिते रतान् ।
यदा तानीदृशान्पार्थानुत्सादयितुमिच्छति ॥ १.२१७.११ ॥
Cuando quiso destruir a esos hijos de Pṛthā, justos, dotados de buena conducta y dedicados al bien y al agrado de su madre.
1.217.12
ततः स्वयंवरे वृत्ते धार्तराष्ट्राश्च भारत ।
मन्त्रयन्ति ततः सर्वे कर्णसौबलदूषिताः ॥ १.२१७.१२ ॥
Entonces, cuando se celebró el svayaṃvara, oh Bhārata, todos los hijos de Dhṛtarāṣṭra, corrompidos por Karṇa y Saubala, comenzaron a deliberar.
1.217.13
कश्चिच्छत्रुः कर्शनीयः पीडनीयस्तथाऽपरः ।
उत्सादनीयाः कौन्तेयाः सर्वक्षत्रस्य मे मताः ॥ १.२१७.१३ ॥
Un enemigo debe ser debilitado, y otro debe ser hostigado. Los hijos de Kuntī, según la opinión de todos los kṣatriyas, deben ser destruidos por mí.
1.217.14
एवं पराजिताः सर्वे यदि यूयं गमिष्यथ ।
अकृत्वा संविदं कांचिन्मनस्तप्स्यत्यसंशयम् ॥ १.२१७.१४ ॥
Si todos os marcháis así derrotados, sin hacer ningún acuerdo, sin duda vuestra mente se afligirá.
1.217.15
अयं देशश्च कालश्च पाण्डवाहरणाय नः ।
न चेदेवं करिष्यध्वं लोके हास्या भविष्यथ ॥ १.२१७.१५ ॥
Este lugar y este momento son propicios para que nosotros apresemos a los Pāṇḍavas. Si no lo hacéis así, seréis objeto de burla en el mundo.
1.217.16
यमेते संश्रिता वस्तुं कामयन्ते च भूमिपम् ।
सोऽल्पवीर्यबलो राजा द्रुपदो वै मतो मम ॥ १.२१७.१६ ॥
El rey bajo cuya protección desean vivir es Drupada, quien, a mi juicio, es un hombre de poco valor y fuerza.
1.217.17
यावदेतान्न जानन्ति जीवतो वृष्णिपुङ्गवाः ।
चैद्यश्च पुरुषव्याघ्रः शिशुपालः प्रतापवान् ॥ १.२१७.१७ ॥
Mientras los mejores de los Vṛṣṇi y Śiśupāla, el Caidya, tigre entre los hombres y poderoso, estén vivos y no los conozcan.
1.217.18
एकीभावं गतो राज्ञा द्रुपदेन महात्मना ।
दुराधर्षतरा राजन्भविष्यन्ति न संशयः ॥ १.२१७.१८ ॥
Habiéndose unido con el magnánimo rey Drupada, oh rey, sin duda se volverán aún más difíciles de atacar.
1.217.19
यावच्चञ्चलतां सर्वे प्राप्नुवन्ति नराधिपाः ।
तावदेव व्यवस्यामः पाण्डवानां वधं प्रति ॥ १.२१७.१९ ॥
Mientras todos los reyes estén vacilantes, resolvamos la destrucción de los Pāṇḍavas.
1.217.20
मुक्ता जतुगृहाद्भीमादाशीविषमुखादिव ।
पुनस्ते यदि मुच्यन्ते महन्नो भयमागतम् ॥ १.२१७.२० ॥
Si, liberados de la casa de laca como de la boca de una serpiente, vuelven a ser libres, un gran peligro nos ha llegado.
1.217.21
तेषामिहोपयातानामेषां तु चिरवासिनाम् ।
अन्तरे दुष्करं स्थातुं गजयोर्महतोरिव ॥ १.२१७.२१ ॥
Mantenerse en medio de ellos, que han llegado aquí y llevan mucho tiempo juntos, es tan difícil como estar entre dos grandes elefantes.
1.217.22
हनध्वं प्रगृहीतानि बलानि बलिनां वराः ।
यावन्नः कुरुसेनायां पतन्ति पतगा इव ॥ १.२१७.२२ ॥
Abatid las fuerzas capturadas, oh mejores de los fuertes, antes de que caigan sobre nuestro ejército kuru como polillas.
1.217.23
तावत्सर्वाभिसारेण पुरमेतद्विहन्यताम् ।
एतन्मम मतं चैव प्राप्तकालं नरर्षभ ॥ १.२१७.२३ ॥
Entonces esta ciudad sea destruida con un asalto total por todos los lados. Este es mi parecer, y este es el momento oportuno, oh mejor de los hombres.
1.217.24
शकुनेर्वचनं श्रुत्वा भाषमाणस्य दुर्मतेः ।
सोमदत्तिरिदं वाक्यं जगाद परमं ततः ॥ १.२१७.२४ ॥
Habiendo oído las palabras de Śakuni, el de mala mente, entonces el hijo de Somadatta pronunció estas palabras supremas.
1.217.25
प्रकृतीः सप्त वै ज्ञात्वा आत्मनश्च परस्य च ।
तथा देशं च कालं च षड्विधान्स नयोद्गुणान् ॥ १.२१७.२५ ॥
Conociendo las siete prakṛtis, las propias y las del enemigo, y asimismo el lugar y el tiempo, y las seis cualidades de la política,
1.217.26
स्थानं वृद्धिं क्षयं चैव भूमिं मित्राणि विक्रमम् ।
प्रसमीक्ष्याभियुञ्जीत परं व्यसनपीडितम् ॥ १.२१७.२६ ॥
Tras examinar con cuidado la posición, el crecimiento, el declive, el territorio, los aliados y el valor, uno debe atacar al enemigo afligido por la desgracia.
1.217.27
ततोऽहं पाण्डवान्मन्ये मित्रकोशसमन्वितान् ।
बलस्थान्विक्रमस्थांश्च स्वकृतैः प्रकृतिप्रियान् ॥ १.२१७.२७ ॥
Entonces considero a los Pāṇḍavas dotados de aliados y tesoro, firmes en fuerza y valor, y queridos por los súbditos por sus propias obras.
1.217.28
वपुषा हि तु भूतानां नेत्राणि हृदयानि च ।
श्रोत्रं मधुरया वाचा रमयत्यर्जुनो नृणाम् ॥ १.२१७.२८ ॥
Por su apariencia misma Arjuna deleita los ojos y los corazones de los seres, y por su palabra dulce deleita los oídos de los hombres.
1.217.29
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन भेजिरे ।
यद्बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत् ॥ १.२१७.२९ ॥
Sin embargo, el pueblo no se acercó a él solo por el destino, sino por su propia disposición; lo que era querido para la mente, él lo cumplió con su obra.
1.217.30
न ह्ययुक्तं न चासक्तं नानृतं न च विप्रियम् ।
भाषितं चारुभाषस्य जज्ञे पार्थस्य भारती ॥ १.२१७.३० ॥
De la palabra de Pārtha, de habla agradable, no salió nada inapropiado, ni apegado, ni falso, ni desagradable.
1.217.31
तानेवंगुणसंपन्नान्संपन्नान्राजलक्षणैः ।
न तान्पश्यामि ये शक्ताः समुच्छेत्तुं यथा बलात् ॥ १.२१७.३१ ॥
No veo a nadie capaz de arrancar por la fuerza a quienes poseen tales cualidades y llevan las marcas de la realeza.
1.217.32
प्रभावशक्तिर्विपुला मन्त्रशक्तिश्च पुष्कला ।
तथैवोत्साहशक्तिश्च पार्थेष्वप्यधितिष्ठति ॥ १.२१७.३२ ॥
Entre los Pārthas moran un gran poder de influencia, un abundante poder de consejo y, asimismo, el poder del entusiasmo.
1.217.33
मौलमित्रबलानां च कालज्ञो वै युधिष्टिरः ।
साम्ना दानेन भेदेन दण्डेनेति युधिष्ठिरः ॥ १.२१७.३३ ॥
Yudhiṣṭhira conoce el momento oportuno; emplea las fuerzas hereditarias, aliadas y militares mediante la conciliación, los dones, la división y el castigo.
1.217.34
अमित्रांश्च ततो जेतुनं न रोषेणेति मे मतिः ।
परिक्रीय धनैः शत्रुं मित्राणि च बलानि च ॥ १.२१७.३४ ॥
Luego, en mi opinión, los enemigos deben ser vencidos no con ira, sino comprando con riquezas al enemigo, a los amigos y a las tropas.
1.217.35
मूलं च सुकृतं कृत्वा भुङ्क्ते भूमिं च पाण्डवः ।
अशक्यान्पाण्डवान्मन्ये देवैरपि सवासवैः ॥ १.२१७.३५ ॥
Habiendo realizado la raíz de las buenas acciones, el Pāṇḍava disfruta de la tierra; creo que los Pāṇḍavas son invencibles incluso para los dioses junto con Vāsava.
1.217.36
येषामर्थे सदा युक्तौ कृष्णसंकर्षणावुभौ ।
श्रेयश्च यदि मन्यद्वं मन्मतं यदि वा मतम् ॥ १.२१७.३६ ॥
Por cuyo bien Kṛṣṇa y Saṃkarṣaṇa están siempre dedicados: si lo consideráis vuestro bien, si esta mi opinión os parece acertada, o si tenéis otra opinión.
1.217.37
संविदं पाण्डवैः सर्वैः कृत्वा याम यथागतम् ।
गोपुराट्टालकैरुच्चैरुपतल्पशतैरपि ॥ १.२१७.३७ ॥
Habiendo hecho un pacto con todos los Pāṇḍavas, volvamos por donde vinimos, al lugar de altas puertas, atalayas y cientos de lechos.
1.217.38
गुप्तं पुरवरश्रेष्ठमेतदद्भिश्च संवृतम् ।
तृणधान्येन्धरसैस्तथा यन्त्रायुधौषधैः ॥ १.२१७.३८ ॥
Esta excelente ciudad está protegida y rodeada de agua, y provista de hierba, grano, combustible y víveres, máquinas, armas y medicinas.
1.217.39
युक्तं बहुकवाटैश्च द्रव्यागारसुवेदिकैः ।
भीमोच्छ्रितमहाचक्रं बृहदट्टालसंवृतम् ॥ १.२१७.३९ ॥
Está provista de muchas puertas, almacenes y bellas plataformas, con grandes ruedas alzadas, y rodeada de grandes atalayas.
1.217.40
दृढप्राकारनिर्यूहं शतघ्नीशतसंकुलम् ।
ऐष्टको दारवो वप्रो मानुषश्चेति यः स्मृतः ॥ १.२१७.४० ॥
Tiene recias murallas y parapetos salientes, abarrotada de cientos de máquinas de guerra; el muro que se recuerda como de ladrillo, de madera o levantado por hombres.
1.217.41
प्राकारकर्तृभिर्वीरैर्नृगर्भस्तत्र पूजितः ।
तदेतन्नरगर्भेण पाण्डरेण विराजते ॥ १.२१७.४१ ॥
Allí la muralla llamada nṛgarbha fue honrada por los héroes que construyeron las murallas. Esta resplandece con su núcleo blanco construido por el hombre.
1.217.42
सालेनानेकतालेन सर्वतः संवृतं पुरम् ।
अनुरक्ताः प्रकृतयो द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.२१७.४२ ॥
La ciudad está rodeada por todos lados de árboles sāla y muchas palmeras; los súbditos del magnánimo Drupada le son leales.
1.217.43
दानमानार्जिताः सर्वे बाह्याभ्यन्तरगाश्च ये ।
प्रतिरुद्धानिमाञ्ज्ञात्वा राजभिर्भीमविक्रमैः ॥ १.२१७.४३ ॥
Sabiendo que todos los que fueron ganados con dones y honores, los de fuera y los de dentro, están sitiados por reyes de terrible valor,
1.217.44
उपयास्यन्ति दाशार्हाः समुदग्रोच्छ्रितायुधाः ।
तस्मात्संन्धिं वयं कृत्वा धार्तराष्ट्रस्य पाण्डवैः ॥ १.२१७.४४ ॥
Los Dāśārhas vendrán con las armas en alto. Por tanto, hagamos la paz con el hijo de Dhṛtarāṣṭra y con los Pāṇḍavas.
1.217.45
स्वराष्ट्रमेव गच्छामो यद्याप्तं वचनं मम ।
एतन्मम मतं सर्वैः क्रियतां यदि रोचते।
एतद्धि सुकृतं मन्ये क्षेमं चापि महीभिताम् ॥ १.२१७.४५ ॥
Si mi palabra es digna de confianza, volvamos a nuestro propio reino. Esta es mi opinión; si a todos agrada, que se haga. Creo que esto es lo acertado y también seguro para los reyes.