Mahābhārata · Adhyāya 1.217
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.217.1
ततो राज्ञां चैरराप्तैः प्रवृत्तिरुपनीयत ।
पाण्डवैरुपसंपन्ना द्रौपदी पतिभिः शुभा ॥ १.२१७.१ ॥
Então chegou a notícia, trazida pelos espiões dos reis, de que a auspiciosa Draupadī se unira aos Pāṇḍavas, seus maridos.
1.217.2
येन तद्धनुरादाय लक्ष्यं विद्धं महात्मना ।
सोऽर्जुनो जयतां श्रेष्ठो महाबाणधनुर्धरः ॥ १.२१७.२ ॥
Foi o magnânimo Arjuna, o melhor dos vencedores, portador do grande arco e das grandes flechas, quem tomou aquele arco e atingiu o alvo.
1.217.3
यः शल्यं मद्रराजं वै प्रोत्क्षिप्यापातयद्बली ।
त्रासयामास संक्रुद्धो वृक्षेण पुरुषान्रणे ॥ १.२१७.३ ॥
Foi o poderoso que ergueu Śalya, rei dos Madra, e o lançou ao chão, e que, enfurecido na batalha, aterrorizou os homens com uma árvore.
1.217.4
न चास्य संभ्रमः कश्चिदासीत्तत्र महात्मनः ।
स भीमो भीमसंस्पर्शः शत्रुसेनाङ्गपातनः ॥ १.२१७.४ ॥
Não houve nenhuma perturbação naquele magnânimo. Era Bhīma, cujo toque era terrível, que derrubava os membros do exército inimigo.
1.217.5
योऽसावत्यक्रमीद्युध्यन्युद्धे दुर्योधनं तथा ।
स राजा पाण्डवश्रेष्ठः पुण्यभाग्बुद्धिवर्धनः ॥ १.२१७.५ ॥
Aquele que, combatendo naquela batalha, superou até Duryodhana — aquele rei, o melhor dos Pāṇḍava, partícipe do mérito, aumentador da sabedoria.
1.217.6
दुर्योधनस्यावरजैर्यौ युध्येतां प्रतीपवत् ।
तौ यमौ वृत्तसंपन्नौ संपन्नबलविक्रमौ ॥ १.२१७.६ ॥
Aqueles dois gêmeos, de conduta perfeita, dotados de força e valor, que lutaram como inimigos contra os irmãos mais novos de Duryodhana.
1.217.7
ब्रह्मरूपधराञ्श्रुत्वा प्रशान्तान्पाण्डुनन्दनान् ।
कौन्तेयान्मनुजेन्द्राणां विस्मयः समजायत ॥ १.२१७.७ ॥
Ao ouvir que os filhos de Pāṇḍu, os filhos de Kuntī, que tomavam a forma de brâmanes, estavam serenos, os reis foram tomados de espanto.
1.217.8
पौरा हि सर्वे राजन्याः समपद्यन्त विस्मिताः ।
सपुत्रा हि पुरा कुन्ती दग्धा जतुगृहे श्रुता ॥ १.२१७.८ ॥
Todos os cidadãos e reis ficaram espantados, pois se ouvira que Kuntī, com seus filhos, havia sido queimada na casa de laca.
1.217.9
सर्वभूमिपतीनां च राष्ट्राणां च यशस्विनी ।
पुनर्जातानिव च तांस्तेऽमन्यन्त नराधिपाः ॥ १.२१७.९ ॥
Kuntī, gloriosa para todos os senhores da terra e seus reinos; e os reis os tiveram como renascidos.
1.217.10
धिगकुर्वंस्तदा भीष्मं धृतराष्ट्रं च कौरवम् ।
कर्मणाऽतिनृशंसेन पुरोचनकृतेन वै ॥ १.२१७.१० ॥
Então reprovaram Bhīṣma e o kaurava Dhṛtarāṣṭra, por causa do ato extremamente cruel cometido por Purocana.
1.217.11
धार्मिकान्वृत्तसंपन्नान्मातुः प्रियहिते रतान् ।
यदा तानीदृशान्पार्थानुत्सादयितुमिच्छति ॥ १.२१७.११ ॥
Quando quis destruir aqueles filhos de Pṛthā, justos, dotados de bom comportamento e devotados ao prazer e ao bem de sua mãe.
1.217.12
ततः स्वयंवरे वृत्ते धार्तराष्ट्राश्च भारत ।
मन्त्रयन्ति ततः सर्वे कर्णसौबलदूषिताः ॥ १.२१७.१२ ॥
Então, realizado o svayaṃvara, ó Bhārata, todos os filhos de Dhṛtarāṣṭra, corrompidos por Karṇa e Saubala, puseram-se a deliberar.
1.217.13
कश्चिच्छत्रुः कर्शनीयः पीडनीयस्तथाऽपरः ।
उत्सादनीयाः कौन्तेयाः सर्वक्षत्रस्य मे मताः ॥ १.२१७.१३ ॥
Um inimigo deve ser enfraquecido, e outro deve ser atormentado. Os filhos de Kuntī, na opinião de todos os kṣatriyas, devem ser destruídos por mim.
1.217.14
एवं पराजिताः सर्वे यदि यूयं गमिष्यथ ।
अकृत्वा संविदं कांचिन्मनस्तप्स्यत्यसंशयम् ॥ १.२१७.१४ ॥
Se todos partirdes assim derrotados, sem fazer nenhum acordo, sem dúvida a vossa mente se afligirá.
1.217.15
अयं देशश्च कालश्च पाण्डवाहरणाय नः ।
न चेदेवं करिष्यध्वं लोके हास्या भविष्यथ ॥ १.२१७.१५ ॥
Este lugar e este tempo são propícios para nós capturarmos os Pāṇḍavas. Se não o fizerdes, tornar-vos-eis objeto de zombaria no mundo.
1.217.16
यमेते संश्रिता वस्तुं कामयन्ते च भूमिपम् ।
सोऽल्पवीर्यबलो राजा द्रुपदो वै मतो मम ॥ १.२१७.१६ ॥
O rei sob cuja proteção desejam morar é Drupada, que, em meu juízo, é um homem de pouco valor e força.
1.217.17
यावदेतान्न जानन्ति जीवतो वृष्णिपुङ्गवाः ।
चैद्यश्च पुरुषव्याघ्रः शिशुपालः प्रतापवान् ॥ १.२१७.१७ ॥
Enquanto os melhores dos Vṛṣṇi e Śiśupāla, o Caidya, tigre entre os homens e poderoso, estiverem vivos e não os conhecerem.
1.217.18
एकीभावं गतो राज्ञा द्रुपदेन महात्मना ।
दुराधर्षतरा राजन्भविष्यन्ति न संशयः ॥ १.२१७.१८ ॥
Unidos ao magnânimo rei Drupada, ó rei, sem dúvida tornar-se-ão ainda mais difíceis de atacar.
1.217.19
यावच्चञ्चलतां सर्वे प्राप्नुवन्ति नराधिपाः ।
तावदेव व्यवस्यामः पाण्डवानां वधं प्रति ॥ १.२१७.१९ ॥
Enquanto todos os reis estiverem vacilantes, decidamos a destruição dos Pāṇḍavas.
1.217.20
मुक्ता जतुगृहाद्भीमादाशीविषमुखादिव ।
पुनस्ते यदि मुच्यन्ते महन्नो भयमागतम् ॥ १.२१७.२० ॥
Se eles, libertados da casa de laca como da boca de uma serpente, forem novamente libertados, um grande perigo nos chegou.
1.217.21
तेषामिहोपयातानामेषां तु चिरवासिनाम् ।
अन्तरे दुष्करं स्थातुं गजयोर्महतोरिव ॥ १.२१७.२१ ॥
Permanecer entre eles, que aqui chegaram e há muito habitam, é tão difícil quanto estar entre dois grandes elefantes.
1.217.22
हनध्वं प्रगृहीतानि बलानि बलिनां वराः ।
यावन्नः कुरुसेनायां पतन्ति पतगा इव ॥ १.२१७.२२ ॥
Abatei as forças capturadas, ó melhores dos fortes, antes que caiam sobre o nosso exército kuru como mariposas.
1.217.23
तावत्सर्वाभिसारेण पुरमेतद्विहन्यताम् ।
एतन्मम मतं चैव प्राप्तकालं नरर्षभ ॥ १.२१७.२३ ॥
Então esta cidade seja destruída por um assalto total de todos os lados. Esta é a minha opinião, e este é o momento oportuno, ó melhor dos homens.
1.217.24
शकुनेर्वचनं श्रुत्वा भाषमाणस्य दुर्मतेः ।
सोमदत्तिरिदं वाक्यं जगाद परमं ततः ॥ १.२१७.२४ ॥
Tendo ouvido as palavras de Śakuni, o de mente perversa, então o filho de Somadatta proferiu estas palavras supremas.
1.217.25
प्रकृतीः सप्त वै ज्ञात्वा आत्मनश्च परस्य च ।
तथा देशं च कालं च षड्विधान्स नयोद्गुणान् ॥ १.२१७.२५ ॥
Conhecendo as sete prakṛti, as próprias e as do outro, e igualmente o lugar e o tempo, e as seis qualidades da política,
1.217.26
स्थानं वृद्धिं क्षयं चैव भूमिं मित्राणि विक्रमम् ।
प्रसमीक्ष्याभियुञ्जीत परं व्यसनपीडितम् ॥ १.२१७.२६ ॥
Tendo examinado com cuidado a posição, o crescimento, o declínio, o território, os aliados e o valor, deve-se atacar o inimigo afligido pela desgraça.
1.217.27
ततोऽहं पाण्डवान्मन्ये मित्रकोशसमन्वितान् ।
बलस्थान्विक्रमस्थांश्च स्वकृतैः प्रकृतिप्रियान् ॥ १.२१७.२७ ॥
Então considero os Pāṇḍava dotados de aliados e tesouro, firmes em força e valor, e queridos dos súditos por suas próprias ações.
1.217.28
वपुषा हि तु भूतानां नेत्राणि हृदयानि च ।
श्रोत्रं मधुरया वाचा रमयत्यर्जुनो नृणाम् ॥ १.२१७.२८ ॥
Pela sua própria forma, Arjuna deleita os olhos e os corações dos seres, e pela fala doce deleita os ouvidos dos homens.
1.217.29
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन भेजिरे ।
यद्बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत् ॥ १.२१७.२९ ॥
No entanto, o povo não se voltou para ele apenas pelo destino, mas por sua própria disposição; o que era caro à mente, ele realizou pela ação.
1.217.30
न ह्ययुक्तं न चासक्तं नानृतं न च विप्रियम् ।
भाषितं चारुभाषस्य जज्ञे पार्थस्य भारती ॥ १.२१७.३० ॥
Da fala de Pārtha, de palavra agradável, não saiu nada impróprio, nem apegado, nem falso, nem desagradável.
1.217.31
तानेवंगुणसंपन्नान्संपन्नान्राजलक्षणैः ।
न तान्पश्यामि ये शक्ताः समुच्छेत्तुं यथा बलात् ॥ १.२१७.३१ ॥
Não vejo ninguém capaz de arrancar pela força aqueles que possuem tais qualidades e trazem os sinais da realeza.
1.217.32
प्रभावशक्तिर्विपुला मन्त्रशक्तिश्च पुष्कला ।
तथैवोत्साहशक्तिश्च पार्थेष्वप्यधितिष्ठति ॥ १.२१७.३२ ॥
Entre os Pārthas habitam grande poder de influência, abundante poder de conselho e, igualmente, o poder do ânimo.
1.217.33
मौलमित्रबलानां च कालज्ञो वै युधिष्टिरः ।
साम्ना दानेन भेदेन दण्डेनेति युधिष्ठिरः ॥ १.२१७.३३ ॥
Yudhiṣṭhira conhece o tempo oportuno; emprega as forças hereditárias, aliadas e militares pela conciliação, pelas dádivas, pela divisão e pelo castigo.
1.217.34
अमित्रांश्च ततो जेतुनं न रोषेणेति मे मतिः ।
परिक्रीय धनैः शत्रुं मित्राणि च बलानि च ॥ १.२१७.३४ ॥
Então, na minha opinião, os inimigos devem ser vencidos não pela ira, mas comprando com riquezas o inimigo, os amigos e as tropas.
1.217.35
मूलं च सुकृतं कृत्वा भुङ्क्ते भूमिं च पाण्डवः ।
अशक्यान्पाण्डवान्मन्ये देवैरपि सवासवैः ॥ १.२१७.३५ ॥
Tendo feito a raiz das boas ações, o Pāṇḍava desfruta da terra; penso que os Pāṇḍavas são invencíveis até para os deuses com Vāsava.
1.217.36
येषामर्थे सदा युक्तौ कृष्णसंकर्षणावुभौ ।
श्रेयश्च यदि मन्यद्वं मन्मतं यदि वा मतम् ॥ १.२१७.३६ ॥
Por cujo bem Kṛṣṇa e Saṃkarṣaṇa estão sempre empenhados: se considerais isso vosso bem, se esta minha opinião vos parece justa, ou se tendes outra opinião.
1.217.37
संविदं पाण्डवैः सर्वैः कृत्वा याम यथागतम् ।
गोपुराट्टालकैरुच्चैरुपतल्पशतैरपि ॥ १.२१७.३७ ॥
Tendo feito um acordo com todos os Pāṇḍava, voltemos pelo caminho por onde viemos, ao lugar de portões altos, torres de vigia e centenas de leitos.
1.217.38
गुप्तं पुरवरश्रेष्ठमेतदद्भिश्च संवृतम् ।
तृणधान्येन्धरसैस्तथा यन्त्रायुधौषधैः ॥ १.२१७.३८ ॥
Esta excelente cidade está protegida e cercada de água, e abastecida de capim, grãos, combustível e provisões, máquinas, armas e remédios.
1.217.39
युक्तं बहुकवाटैश्च द्रव्यागारसुवेदिकैः ।
भीमोच्छ्रितमहाचक्रं बृहदट्टालसंवृतम् ॥ १.२१७.३९ ॥
É provida de muitas portas, depósitos e belas plataformas, com grandes rodas erguidas no alto, e cercada por grandes torres de vigia.
1.217.40
दृढप्राकारनिर्यूहं शतघ्नीशतसंकुलम् ।
ऐष्टको दारवो वप्रो मानुषश्चेति यः स्मृतः ॥ १.२१७.४० ॥
Tem fortes muralhas e parapeitos salientes, repleta de centenas de máquinas de guerra; a muralha que é lembrada como de tijolo, de madeira ou de construção humana.
1.217.41
प्राकारकर्तृभिर्वीरैर्नृगर्भस्तत्र पूजितः ।
तदेतन्नरगर्भेण पाण्डरेण विराजते ॥ १.२१७.४१ ॥
Ali a muralha chamada nṛgarbha foi honrada pelos heróis que construíram as muralhas. Esta resplandece com seu núcleo branco construído pelo homem.
1.217.42
सालेनानेकतालेन सर्वतः संवृतं पुरम् ।
अनुरक्ताः प्रकृतयो द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.२१७.४२ ॥
A cidade é cercada por todos os lados por árvores sāla e muitas palmeiras; os súditos do magnânimo Drupada são devotados a ele.
1.217.43
दानमानार्जिताः सर्वे बाह्याभ्यन्तरगाश्च ये ।
प्रतिरुद्धानिमाञ्ज्ञात्वा राजभिर्भीमविक्रमैः ॥ १.२१७.४३ ॥
Sabendo que todos os que foram conquistados por dádivas e honras, os de fora e de dentro, estão sitiados por reis de terrível valor,
1.217.44
उपयास्यन्ति दाशार्हाः समुदग्रोच्छ्रितायुधाः ।
तस्मात्संन्धिं वयं कृत्वा धार्तराष्ट्रस्य पाण्डवैः ॥ १.२१७.४४ ॥
Os Dāśārhas virão com as armas erguidas. Portanto, façamos a paz com o filho de Dhṛtarāṣṭra e com os Pāṇḍavas.
1.217.45
स्वराष्ट्रमेव गच्छामो यद्याप्तं वचनं मम ।
एतन्मम मतं सर्वैः क्रियतां यदि रोचते।
एतद्धि सुकृतं मन्ये क्षेमं चापि महीभिताम् ॥ १.२१७.४५ ॥
Se minha palavra é digna de confiança, voltemos ao nosso próprio reino. Esta é a minha opinião; se agrada a todos, que se faça. Penso que isto é o melhor, e seguro também para os reis.