ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.217
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.217.1
ततो राज्ञां चैरराप्तैः प्रवृत्तिरुपनीयत ।
पाण्डवैरुपसंपन्ना द्रौपदी पतिभिः शुभा ॥ १.२१७.१ ॥
ಆಗ ರಾಜರ ಗೂಢಚಾರರ ಮೂಲಕ ಸುದ್ದಿ ತರಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಶುಭೆಯಾದ ದ್ರೌಪದಿ ಪಾಂಡವರೊಡನೆ, ತನ್ನ ಪತಿಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿದ್ದಳು.
1.217.2
येन तद्धनुरादाय लक्ष्यं विद्धं महात्मना ।
सोऽर्जुनो जयतां श्रेष्ठो महाबाणधनुर्धरः ॥ १.२१७.२ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗುರಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನೇ — ವಿಜಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನ, ಮಹಾಬಾಣ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು.
1.217.3
यः शल्यं मद्रराजं वै प्रोत्क्षिप्यापातयद्बली ।
त्रासयामास संक्रुद्धो वृक्षेण पुरुषान्रणे ॥ १.२१७.३ ॥
ಮದ್ರರಾಜ ಶಲ್ಯನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆದ ಬಲಶಾಲಿ; ಕೋಪಗೊಂಡು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರದಿಂದ ಜನರನ್ನು ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸಿದವನು.
1.217.4
न चास्य संभ्रमः कश्चिदासीत्तत्र महात्मनः ।
स भीमो भीमसंस्पर्शः शत्रुसेनाङ्गपातनः ॥ १.२१७.४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಗೊಂದಲವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಭೀಮ — ಅವನ ಸ್ಪರ್ಶ ಭಯಂಕರ, ಶತ್ರುಸೈನ್ಯದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಬೀಳಿಸುವವನು.
1.217.5
योऽसावत्यक्रमीद्युध्यन्युद्धे दुर्योधनं तथा ।
स राजा पाण्डवश्रेष्ठः पुण्यभाग्बुद्धिवर्धनः ॥ १.२१७.५ ॥
ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನೂ ಮೀರಿದವನು — ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜ, ಪುಣ್ಯದ ಪಾಲುದಾರ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ವರ್ಧಿಸುವವನು.
1.217.6
दुर्योधनस्यावरजैर्यौ युध्येतां प्रतीपवत् ।
तौ यमौ वृत्तसंपन्नौ संपन्नबलविक्रमौ ॥ १.२१७.६ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರೊಡನೆ ಶತ್ರುಗಳಂತೆ ಹೋರಾಡಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಯಮಳರು — ಸದಾಚಾರ ಸಂಪನ್ನರು, ಬಲ-ಪರಾಕ್ರಮ ಉಳ್ಳವರು.
1.217.7
ब्रह्मरूपधराञ्श्रुत्वा प्रशान्तान्पाण्डुनन्दनान् ।
कौन्तेयान्मनुजेन्द्राणां विस्मयः समजायत ॥ १.२१७.७ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ, ಶಾಂತರಾದ ಪಾಂಡು ಪುತ್ರರ ಕುರಿತು ಕೇಳಿ, ಕುಂತಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜರಿಗೆ ವಿಸ್ಮಯ ಉಂಟಾಯಿತು.
1.217.8
पौरा हि सर्वे राजन्याः समपद्यन्त विस्मिताः ।
सपुत्रा हि पुरा कुन्ती दग्धा जतुगृहे श्रुता ॥ १.२१७.८ ॥
ಎಲ್ಲ ಪೌರರು ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜರು ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು; ಹಿಂದೆ ಕುಂತಿಯು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಅರಗಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದಳೆಂದು ಕೇಳಲಾಗಿತ್ತು.
1.217.9
सर्वभूमिपतीनां च राष्ट्राणां च यशस्विनी ।
पुनर्जातानिव च तांस्तेऽमन्यन्त नराधिपाः ॥ १.२१७.९ ॥
ಎಲ್ಲ ಭೂಪತಿಗಳಿಗೂ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೂ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಕುಂತಿ; ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದವರಂತೆ ರಾಜರು ಭಾವಿಸಿದರು.
1.217.10
धिगकुर्वंस्तदा भीष्मं धृतराष्ट्रं च कौरवम् ।
कर्मणाऽतिनृशंसेन पुरोचनकृतेन वै ॥ १.२१७.१० ॥
ಆಗ ಅವರು ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಕೌರವ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದರು; ಪುರೋಚನನು ಮಾಡಿದ ಅತಿ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ.
1.217.11
धार्मिकान्वृत्तसंपन्नान्मातुः प्रियहिते रतान् ।
यदा तानीदृशान्पार्थानुत्सादयितुमिच्छति ॥ १.२१७.११ ॥
ಧಾರ್ಮಿಕರು, ಸತ್ಚರಿತ್ರರು, ತಾಯಿಯ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಆ ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅವನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬಯಸಿದಾಗ.
1.217.12
ततः स्वयंवरे वृत्ते धार्तराष्ट्राश्च भारत ।
मन्त्रयन्ति ततः सर्वे कर्णसौबलदूषिताः ॥ १.२१७.१२ ॥
ಆ ನಂತರ ಸ್ವಯಂವರ ನಡೆದ ಬಳಿಕ, ಓ ಭಾರತ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಶಕುನಿಯಿಂದ ದೂಷಿತರಾಗಿ ಮಸಲತ್ತು ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
1.217.13
कश्चिच्छत्रुः कर्शनीयः पीडनीयस्तथाऽपरः ।
उत्सादनीयाः कौन्तेयाः सर्वक्षत्रस्य मे मताः ॥ १.२१७.१३ ॥
ಒಬ್ಬ ಶತ್ರುವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಪೀಡಿಸಬೇಕು. ಕುಂತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ನಾಶಮಾಡಬೇಕಾದವರೆಂದು ಭಾವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
1.217.14
एवं पराजिताः सर्वे यदि यूयं गमिष्यथ ।
अकृत्वा संविदं कांचिन्मनस्तप्स्यत्यसंशयम् ॥ १.२१७.१४ ॥
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ ಸೋತವರಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಹೊರಟರೆ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಕಟಪಡುವುದು.
1.217.15
अयं देशश्च कालश्च पाण्डवाहरणाय नः ।
न चेदेवं करिष्यध्वं लोके हास्या भविष्यथ ॥ १.२१७.१५ ॥
ಈ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಈ ಕಾಲ ನಮಗೆ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಸೂಕ್ತವಾಗಿವೆ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುವಿರಿ.
1.217.16
यमेते संश्रिता वस्तुं कामयन्ते च भूमिपम् ।
सोऽल्पवीर्यबलो राजा द्रुपदो वै मतो मम ॥ १.२१७.१६ ॥
ಇವರು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ವಾಸಿಸಲು ಬಯಸುವ ಆ ರಾಜ, ಕಡಿಮೆ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಬಲವುಳ್ಳ ದ್ರುಪದನೇ ಎಂದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
1.217.17
यावदेतान्न जानन्ति जीवतो वृष्णिपुङ्गवाः ।
चैद्यश्च पुरुषव्याघ्रः शिशुपालः प्रतापवान् ॥ १.२१७.१७ ॥
ವೃಷ್ಣಿ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯಂತಿರುವ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಚೈದ್ಯ ಶಿಶುಪಾಲ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಇವರನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿಯದಿರುವವರೆಗೆ.
1.217.18
एकीभावं गतो राज्ञा द्रुपदेन महात्मना ।
दुराधर्षतरा राजन्भविष्यन्ति न संशयः ॥ १.२१७.१८ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ದ್ರುಪದ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಜೇಯರಾಗುವರು.
1.217.19
यावच्चञ्चलतां सर्वे प्राप्नुवन्ति नराधिपाः ।
तावदेव व्यवस्यामः पाण्डवानां वधं प्रति ॥ १.२१७.१९ ॥
ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಅಸ್ಥಿರರಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಪಾಂಡವರ ವಧೆಗೆ ನಾವು ನಿಶ್ಚಯಿಸೋಣ.
1.217.20
मुक्ता जतुगृहाद्भीमादाशीविषमुखादिव ।
पुनस्ते यदि मुच्यन्ते महन्नो भयमागतम् ॥ १.२१७.२० ॥
ಲಾಕ್ಷಾಗೃಹದಿಂದ ಹಾವಿನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಎಂಬಂತೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದರೆ ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಯ ಬಂದಿದೆ.
1.217.21
तेषामिहोपयातानामेषां तु चिरवासिनाम् ।
अन्तरे दुष्करं स्थातुं गजयोर्महतोरिव ॥ १.२१७.२१ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ, ಬಹುಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಅವರ ನಡುವೆ ನಿಲ್ಲುವುದು ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಆನೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತಂತೆ ಕಷ್ಟ.
1.217.22
हनध्वं प्रगृहीतानि बलानि बलिनां वराः ।
यावन्नः कुरुसेनायां पतन्ति पतगा इव ॥ १.२१७.२२ ॥
ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಸೆರೆಹಿಡಿದ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿರಿ, ಅವು ನಮ್ಮ ಕುರುಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಪತಂಗಗಳಂತೆ ಬೀಳುವ ಮೊದಲು.
1.217.23
तावत्सर्वाभिसारेण पुरमेतद्विहन्यताम् ।
एतन्मम मतं चैव प्राप्तकालं नरर्षभ ॥ १.२१७.२३ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಈ ನಗರವನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಲಿ. ಇದೇ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ; ಇದೇ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
1.217.24
शकुनेर्वचनं श्रुत्वा भाषमाणस्य दुर्मतेः ।
सोमदत्तिरिदं वाक्यं जगाद परमं ततः ॥ १.२१७.२४ ॥
ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಶಕುನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ಸೋಮದತ್ತನ ಮಗನು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.217.25
प्रकृतीः सप्त वै ज्ञात्वा आत्मनश्च परस्य च ।
तथा देशं च कालं च षड्विधान्स नयोद्गुणान् ॥ १.२१७.२५ ॥
ಏಳು ಪ್ರಕೃತಿಗಳನ್ನು—ತನ್ನವು ಮತ್ತು ಶತ್ರುವಿನವು—ತಿಳಿದು, ದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಆರು ವಿಧದ ನೀತಿಗುಣಗಳನ್ನು (ಅವನು ತಿಳಿದನು).
1.217.26
स्थानं वृद्धिं क्षयं चैव भूमिं मित्राणि विक्रमम् ।
प्रसमीक्ष्याभियुञ्जीत परं व्यसनपीडितम् ॥ १.२१७.२६ ॥
ಸ್ಥಾನ, ವೃದ್ಧಿ, ಕ್ಷಯ, ಭೂಮಿ, ಮಿತ್ರರು, ಪರಾಕ್ರಮ—ಇವುಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಬೇಕು.
1.217.27
ततोऽहं पाण्डवान्मन्ये मित्रकोशसमन्वितान् ।
बलस्थान्विक्रमस्थांश्च स्वकृतैः प्रकृतिप्रियान् ॥ १.२१७.२७ ॥
ಆಗ ನಾನು ಪಾಂಡವರನ್ನು—ಮಿತ್ರರು ಮತ್ತು ಕೋಶ ಹೊಂದಿದವರು, ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವರು, ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರು—ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.217.28
वपुषा हि तु भूतानां नेत्राणि हृदयानि च ।
श्रोत्रं मधुरया वाचा रमयत्यर्जुनो नृणाम् ॥ १.२१७.२८ ॥
ತನ್ನ ರೂಪದಿಂದಲೇ ಅರ್ಜುನನು ಮನುಷ್ಯರ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಹೃದಯಗಳನ್ನು ರಂಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮಧುರ ಮಾತಿನಿಂದ ಅವರ ಕಿವಿಗಳನ್ನೂ ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.217.29
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन भेजिरे ।
यद्बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत् ॥ १.२१७.२९ ॥
ಆದರೆ ಪ್ರಜೆಗಳು ಕೇವಲ ದೈವದಿಂದಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಭಾವದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು; ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಅವನು ಕರ್ಮದಿಂದ ಸಾಧಿಸಿದನು.
1.217.30
न ह्ययुक्तं न चासक्तं नानृतं न च विप्रियम् ।
भाषितं चारुभाषस्य जज्ञे पार्थस्य भारती ॥ १.२१७.३० ॥
ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಪಾರ್ಥನ ಮಾತಿನಿಂದ ಅನುಚಿತವಾದುದು, ಆಸಕ್ತಿಯದು, ಸುಳ್ಳಾದುದು, ಅಪ್ರಿಯವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ.
1.217.31
तानेवंगुणसंपन्नान्संपन्नान्राजलक्षणैः ।
न तान्पश्यामि ये शक्ताः समुच्छेत्तुं यथा बलात् ॥ १.२१७.३१ ॥
ಇಂಥ ಗುಣಗಳೂ ರಾಜಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಉಳ್ಳ ಅವರನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತೊಗೆಯಬಲ್ಲವರು ಯಾರನ್ನೂ ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
1.217.32
प्रभावशक्तिर्विपुला मन्त्रशक्तिश्च पुष्कला ।
तथैवोत्साहशक्तिश्च पार्थेष्वप्यधितिष्ठति ॥ १.२१७.३२ ॥
ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ವಿಪುಲವಾದ ಪ್ರಭಾವಶಕ್ತಿ, ಸಮೃದ್ಧ ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಉತ್ಸಾಹಶಕ್ತಿಯೂ ನೆಲೆಸಿವೆ.
1.217.33
मौलमित्रबलानां च कालज्ञो वै युधिष्टिरः ।
साम्ना दानेन भेदेन दण्डेनेति युधिष्ठिरः ॥ १.२१७.३३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕಾಲಜ್ಞನು; ಮೌಲ, ಮಿತ್ರ, ಬಲ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸಾಮ, ದಾನ, ಭೇದ, ದಂಡಗಳಿಂದ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ.
1.217.34
अमित्रांश्च ततो जेतुनं न रोषेणेति मे मतिः ।
परिक्रीय धनैः शत्रुं मित्राणि च बलानि च ॥ १.२१७.३४ ॥
ನಂತರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೋಪದಿಂದಲ್ಲ, ಗೆಲ್ಲಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಧನದಿಂದ ಶತ್ರುವನ್ನು, ಮಿತ್ರರನ್ನು ಮತ್ತು ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಕೊಂಡು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು.
1.217.35
मूलं च सुकृतं कृत्वा भुङ्क्ते भूमिं च पाण्डवः ।
अशक्यान्पाण्डवान्मन्ये देवैरपि सवासवैः ॥ १.२१७.३५ ॥
ಮೂಲ ಸತ್ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ ಪಾಂಡವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.217.36
येषामर्थे सदा युक्तौ कृष्णसंकर्षणावुभौ ।
श्रेयश्च यदि मन्यद्वं मन्मतं यदि वा मतम् ॥ १.२१७.३६ ॥
ಯಾರಿಗಾಗಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಸಂಕರ್ಷಣ ಇಬ್ಬರೂ ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೋ—ನೀವು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ನಿಮಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಿದ್ದರೆ—
1.217.37
संविदं पाण्डवैः सर्वैः कृत्वा याम यथागतम् ।
गोपुराट्टालकैरुच्चैरुपतल्पशतैरपि ॥ १.२१७.३७ ॥
ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಾವು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂತಿರುಗೋಣ; ಎತ್ತರದ ಗೋಪುರಗಳು, ಅಟ್ಟಾಲಕಗಳು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಹಾಸಿಗೆಗಳಿರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ.
1.217.38
गुप्तं पुरवरश्रेष्ठमेतदद्भिश्च संवृतम् ।
तृणधान्येन्धरसैस्तथा यन्त्रायुधौषधैः ॥ १.२१७.३८ ॥
ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವು ನೀರಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ; ಹುಲ್ಲು, ಧಾನ್ಯ, ಇಂಧನ, ರಸಗಳು, ಯಂತ್ರ, ಆಯುಧ ಮತ್ತು ಔಷಧಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
1.217.39
युक्तं बहुकवाटैश्च द्रव्यागारसुवेदिकैः ।
भीमोच्छ्रितमहाचक्रं बृहदट्टालसंवृतम् ॥ १.२१७.३९ ॥
ಇದು ಅನೇಕ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಸಾಮಗ್ರಿ ಕೊಠಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸುಂದರ ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಎತ್ತರದ ದೊಡ್ಡ ಚಕ್ರಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಅಟ್ಟಾಲಕಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ.
1.217.40
दृढप्राकारनिर्यूहं शतघ्नीशतसंकुलम् ।
ऐष्टको दारवो वप्रो मानुषश्चेति यः स्मृतः ॥ १.२१७.४० ॥
ಬಲವಾದ ಪ್ರಾಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಚಿದ ಮುಂಭಾಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ನೂರಾರು ಶತಘ್ನೀ ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಇಟ್ಟಿಗೆ, ಮರ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಪ್ರಾಕಾರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾದದ್ದು.
1.217.41
प्राकारकर्तृभिर्वीरैर्नृगर्भस्तत्र पूजितः ।
तदेतन्नरगर्भेण पाण्डरेण विराजते ॥ १.२१७.४१ ॥
ಪ್ರಾಕಾರ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ವೀರರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ನೃಗರ್ಭ ಪ್ರಾಕಾರವು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮನುಷ್ಯ ನಿರ್ಮಿತ ಒಳಭಾಗದ ಬಿಳಿಯ ಪ್ರಾಕಾರದಿಂದ ಇದು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
1.217.42
सालेनानेकतालेन सर्वतः संवृतं पुरम् ।
अनुरक्ताः प्रकृतयो द्रुपदस्य महात्मनः ॥ १.२१७.४२ ॥
ಸಾಲ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ತಾಳೆ ಮರಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತುವರಿದ ನಗರ ಇದು; ಮಹಾತ್ಮ ದ್ರುಪದನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅವನಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
1.217.43
दानमानार्जिताः सर्वे बाह्याभ्यन्तरगाश्च ये ।
प्रतिरुद्धानिमाञ्ज्ञात्वा राजभिर्भीमविक्रमैः ॥ १.२१७.४३ ॥
ದಾನ ಮಾನಗಳಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಎಲ್ಲರೂ, ನಗರದ ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಇದ್ದವರೂ, ಇವರು ಭೀಮ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಜರಿಂದ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು.
1.217.44
उपयास्यन्ति दाशार्हाः समुदग्रोच्छ्रितायुधाः ।
तस्मात्संन्धिं वयं कृत्वा धार्तराष्ट्रस्य पाण्डवैः ॥ १.२१७.४४ ॥
ದಾಶಾರ್ಹರು ಎತ್ತಿದ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸಂಧಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ.
1.217.45
स्वराष्ट्रमेव गच्छामो यद्याप्तं वचनं मम ।
एतन्मम मतं सर्वैः क्रियतां यदि रोचते।
एतद्धि सुकृतं मन्ये क्षेमं चापि महीभिताम् ॥ १.२१७.४५ ॥
ನನ್ನ ಮಾತು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೇ ಹೋಗೋಣ. ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದರೆ ಇದನ್ನೇ ಮಾಡಲಿ. ಇದು ಉತ್ತಮವೆಂದು ಮತ್ತು ರಾಜರಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.