Mahābhārata · Adhyāya 1.218
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.218.1
सौमदत्तेर्वचः श्रुत्वा कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
उवाच वचनं काले कालज्ञः सर्वकर्मणाम् ॥ १.२१८.१ ॥
Habiendo oído las palabras del hijo de Somadatta, Karṇa, hijo de Vikartana, el toro, que conocía el tiempo de todas las acciones, habló estas palabras en el momento oportuno.
1.218.2
नीतिपूर्वमिदं सर्वमुक्तं वचनमर्थवत् ।
वचनं नाभ्यसूयामि श्रूयतां यद्वचस्त्विति ॥ १.२१८.२ ॥
Todo esto se ha dicho con buena política y tiene sentido. No critico las palabras; escuchad cuáles son mis palabras.
1.218.3
द्वैधीभावो न गन्तव्यः सर्वकर्मसु मानवैः ।
द्विधाभूतेन मनसा अन्यत्कर्म न सिध्यति ॥ १.२१८.३ ॥
Los hombres no deben caer en la vacilación en ninguna acción; con una mente dividida en dos, ninguna otra acción se realiza.
1.218.4
संप्रयाणासनाभ्यां तु कर्शनेन तथैव च ।
नैतच्छक्यं पुरं हर्तुमाक्रन्दश्चाप्यशोभनः ॥ १.२१८.४ ॥
Esta ciudad no puede tomarse solo con marchas, con asedio, o igualmente agotando al enemigo; y un clamor fuerte también es impropio.
1.218.5
अवमर्दनकालोऽत्र मतश्चिन्तयतो मम ।
यावन्नो वृष्णयः पार्ष्णिं न गृह्णन्तिरणप्रियाः ॥ १.२१८.५ ॥
A mi juicio, este es el momento de aplastarlos, antes de que los Vṛṣṇis, amantes de la guerra, nos ataquen por la retaguardia.
1.218.6
भवन्तश्च तथा हृष्टाः स्वबाहुबलशालिनः ।
प्राकारमवमृद्रन्तु परिघाः पूरयन्त्वपि ॥ १.२१८.६ ॥
Y vosotros también, alegres y orgullosos del poder de vuestros brazos, derribad la muralla y llenad también los fosos.
1.218.7
प्रस्रावयन्तु सलिलं क्रियतां विषमं समम् ।
तृणकाष्ठेन महता खातमस्य प्रपूर्यताम् ॥ १.२१८.७ ॥
Que se drene el agua, que lo desigual se iguale, y que el gran foso de esta ciudad se llene de hierba y leña.
1.218.8
घुष्यतां राजमार्गेषु परेषां यो हनिष्यति ।
नागमश्वं पदातिं वा दानमानं स लप्स्यति ॥ १.२१८.८ ॥
Que se proclame en las calles reales: quien mate un elefante, un caballo o un soldado de infantería del enemigo recibirá dones y honores.
1.218.9
नागे दशसहस्राणि पञ्च चाश्वपदातिषु ।
रथे वै द्विगुणं नागाद्वसु दास्यन्ति पार्थिवाः ॥ १.२१८.९ ॥
Por un elefante los reyes darán diez mil; por un caballo o un soldado de infantería, cinco mil; por un carro, el doble de la riqueza dada por un elefante.
1.218.10
यश्च कामसुखे सक्तो बालश्च स्थविरश्च यः ।
अयुद्धमनसो ये च ते तु तिष्ठन्तु भीरवः ॥ १.२१८.१० ॥
Que se queden aquí los cobardes: los apegados a los placeres del deseo, los niños y los ancianos, y quienes no tienen ánimo para la batalla.
1.218.11
प्रदरश्च न दातव्यो न गन्तव्यमचोदितैः ।
यशो रक्षत भद्रं वो जेष्यामो वै रिपून्वयम् ॥ १.२१८.११ ॥
No se debe conceder botín, y nadie debe marchar sin orden. Guardad vuestra gloria, que os vaya bien; nosotros venceremos a los enemigos.
1.218.12
अनुलोमाश्च नो वाताः सततं मृगपक्षिणः ।
अग्नयश्च विराजन्ते शस्त्राणि कवचानि च ॥ १.२१८.१२ ॥
Para nosotros los vientos son siempre favorables, y también lo son las bestias y las aves; los fuegos resplandecen, y las armas y las armaduras brillan.
1.218.13
ततः कर्णवचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रप्रियैषिणः ।
निर्ययुः पृथिवीपालाश्चालयन्तः परान्रणे ॥ १.२१८.१३ ॥
Entonces, al oír las palabras de Karṇa, los protectores de la tierra, deseosos de agradar al hijo de Dhṛtarāṣṭra, salieron a la batalla haciendo temblar a los enemigos.
1.218.14
न हि तेषां मनःसक्तिरिन्द्रियार्थेषु सर्वशः ।
यथा परिरपुघ्नानां प्रसभं युद्ध एव च ॥ १.२१८.१४ ॥
Pues su mente no estaba del todo apegada a los objetos de los sentidos; como quienes abaten a sus enemigos, estaban absortos por la fuerza en la batalla.
1.218.15
वैकर्तनपुरोव्रातः सैन्धवोर्मिमहास्वनः ।
दुःशासनमहामत्स्यो दुर्योधनमहाग्रहः ॥ १.२१८.१५ ॥
La hueste encabezada por Karṇa, con el gran estruendo de las olas de Saindhava, con Duḥśāsana como su gran pez y Duryodhana como su gran cocodrilo.
1.218.16
स राजसागरो भीमो भीमघोषप्रदर्शनः ।
अभिदुद्राव वेगेन पुरं तदपसव्यतः ॥ १.२१८.१६ ॥
Aquel océano de reyes, terrible, mostrando un rugido espantoso, se lanzó con velocidad contra aquella ciudad, dejándola a su derecha.
1.218.17
तदनीकमनाधृष्यं शस्त्राग्निव्यालदीपितम् ।
समुत्कम्पितमाज्ञाय चुक्रुशुर्द्रुपदात्मजाः ॥ १.२१८.१७ ॥
Al percibir que aquella hueste invencible, ardiente con armas, fuego y serpientes, temblaba intensamente, los hijos de Drupada gritaron.
1.218.18
ते मेघसमनिर्घोषैर्बलिनः स्यन्दनोत्तमैः ।
निर्ययुर्नगरद्वारात्त्रासयन्तः परान्र ॥ १.२१८.१८ ॥
Aquellos poderosos, en excelentes carros con estruendos como nubes, salieron por la puerta de la ciudad, aterrorizando a los enemigos.
1.218.19
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सुमित्रः प्रियदर्शनः ।
चित्रकेतुः सुकेतुश्च ध्वजकेतुश्च वीर्यवान् ॥ १.२१८.१९ ॥
Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin, Sumitra, Priyadarśana de aspecto agradable, Citraketu, Suketu y el valiente Dhvajaketu.
1.218.20
पुत्रा द्रुपदराजस्य बलवन्तो जयैषिणः ।
द्रुपदस्य महावीर्यः पाण्डरोष्णीषकेतनः ॥ १.२१८.२० ॥
Los poderosos hijos del rey Drupada, deseosos de victoria; y Drupada de gran valor, cuyo estandarte llevaba un turbante blanco.
1.218.21
पाण्डरव्यजनच्छत्रः पाण्डरध्वजवाहनः ।
स पुत्रगणमध्यस्थः शुशुभे राजसत्तमः ॥ १.२१८.२१ ॥
Aquel mejor de los reyes, con abanico y sombrilla blancos, transportado en un carro con estandarte blanco, resplandecía en medio de su hueste de hijos.
1.218.22
चन्द्रमा ज्योतिषां मध्ये पौर्णमास्यामिवोदितः ।
अथोद्धूतपताकाग्रमजिह्मगतिमव्ययम् ॥ १.२१८.२२ ॥
Como la luna se alza entre las estrellas en la noche de luna llena, así avanzaba aquel ejército, con las puntas de sus banderas ondeando, moviéndose recto e inmutable.
1.218.23
द्रुपदानीकमायान्तं कुरुसैन्यमभिद्रवत् ।
तयोरुभयतो जज्ञे तेषां तु तुमुलः स्वनः ॥ १.२१८.२३ ॥
Al ver avanzar el ejército de Drupada, el ejército de los Kuru cargó contra él, y de ambos lados se alzó un estruendo tumultuoso.
1.218.24
बलयोः संप्रसरतोः सरितां स्रोतसोरिव ।
प्रकीर्णरथनागाश्वैस्तान्यनीकानि सर्वशः ॥ १.२१८.२४ ॥
Mientras los dos ejércitos avanzaban como las corrientes de dos ríos, aquellas huestes estaban esparcidas por todas partes con carros, elefantes y caballos.
1.218.25
ज्योतींषईव प्रकीर्णानि सर्वतः प्रचकाशिरे ।
उत्कृष्टभेरीनिनदे संप्रवृत्ते महारवे ॥ १.२१८.२५ ॥
Cuando comenzó el estruendo de los excelentes tambores y surgió un gran clamor, brillaron por todas partes como luces dispersas.
1.218.26
अमर्षिता महात्मानः पाण्डवा निर्ययुस्ततः ।
रथांश्च मेघनिर्घोषान्युक्तान्परमवाजिभिः ॥ १.२१८.२६ ॥
Entonces los magnánimos Pāṇḍavas, encolerizados, salieron en carros uncidos a excelentes caballos, con un estruendo como el de nubes de tormenta.
1.218.27
धून्वन्तो ध्वजिनः शुभ्रानास्थाय भरतर्षभाः ।
ततः पाण्डुसुतान्दृष्ट्वा रथस्थानात्तकार्मुकान् ॥ १.२१८.२७ ॥
Agitando sus blancos estandartes y subidos a sus carros, los toros de los Bharatas vieron a los hijos de Pāṇḍu de pie en sus carros con los arcos tomados.
1.218.28
नृपाणामभवत्कम्पो वेपथुर्हृदयेषु च ।
निर्यातेष्वथ पार्थेषु द्रोपदं तद्बलं रणे ॥ १.२१८.२८ ॥
Cuando los hijos de Pṛthā salieron, un temblor y estremecimiento surgió en los corazones de los reyes, y aquel ejército de Droṇa en la batalla también se estremeció.
1.218.29
आविशत्परमो हर्षः प्रमोदश्च जयं प्रति ।
सुमुहूर्तं व्यतिकरः सैन्यानामभवद्भृशम् ॥ १.२१८.२९ ॥
Un gozo supremo y júbilo entraron en pos de la victoria, y por un breve momento hubo gran confusión y mezcla entre los ejércitos.
1.218.30
ततो द्वन्द्वमयुध्यन्त मृत्युं कृत्वा पुरस्कृतम् ।
जघ्नतुः समरे तस्मिन्सुमित्रप्रियदर्शनौ ॥ १.२१८.३० ॥
Entonces combatieron en duelo, poniendo la muerte por delante; y en aquella batalla Sumitra y Priyadarśana se golpearon mutuamente.
1.218.31
जयद्रथश्च कर्णश्च पश्यतः सव्यसाचिनः ।
अर्जुनः प्रेक्ष्य निहतौ सौमित्रप्रियदर्शनौ ॥ १.२१८.३१ ॥
Mientras el diestro Arjuna miraba, Jayadratha y Karṇa fueron abatidos; al ver muertos a aquellos dos hermosos como hijos de Sumitrā...
1.218.32
जयद्रथसुतं तत्र जघान पितुरन्तिके ।
वृषसेनादवरजं सुदामानं धनंजयः ॥ १.२१८.३२ ॥
Allí Dhanaṃjaya mató al hijo de Jayadratha ante los ojos de su padre, y a Sudāman, el hermano menor de Vṛṣasena.
1.218.33
कर्णपुत्रं महेष्वासं रथनीडादपातयत् ।
तौ सुतौ निहतौ दृष्ट्वा राजसिंहौ तरस्विनौ ॥ १.२१८.३३ ॥
Derribó del asiento de su carro al hijo de Karṇa, gran arquero. Al ver muertos a aquellos dos hijos suyos, los dos príncipes leoninos y veloces...
1.218.34
नामृष्येतां महाबाहू प्रहारमिव सद्गजौ ।
तौ जग्मतुरसंभ्रान्तौ फल्गुनस्य रथंप्रति ॥ १.२१८.३४ ॥
Los dos de brazos poderosos no pudieron soportar aquel golpe, como dos nobles elefantes no soportan un azote. Sin amedrentarse, marcharon hacia el carro de Phalguna.
1.218.35
प्रतिमुक्ततलत्राणौ शपमानौ परस्परम् ।
सन्निपातस्तयोरासीदतिघोरो महामृधे ॥ १.२१८.३५ ॥
Con protectores de brazo y guantes ajustados, maldiciéndose mutuamente, ambos se enfrentaron en un choque espantoso en aquella gran batalla.
1.218.36
वृत्रशम्बरयोः सङ्क्ये वज्रिणेव महारणे ।
त्रीनश्वाञ्जघ्नतुस्तस्य फल्गुनस्य नर्षभौ ॥ १.२१८.३६ ॥
Como Indra, portador del rayo, en la batalla de Vṛtra y Śambara, aquellos dos toros entre los hombres derribaron tres de los caballos de Phalguna en aquella gran guerra.
1.218.37
ततः किलिकिलाशब्दः कुरूणामभवत्तदा ।
तान्हयान्निहतान्दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ॥ १.२१८.३७ ॥
Entonces se alzó un clamor de júbilo entre los Kurus, al ver Bhīmasena, el poderoso, que aquellos caballos habían caído.
1.218.38
निमेषान्तरमात्रेण रथमश्वैरयोजयत् ।
उपयातं रथं दृष्ट्वा दुर्योधनपुरःसरौ ॥ १.२१८.३८ ॥
En un instante unció caballos a otro carro; al ver acercarse el carro, Duryodhana y los suyos avanzaron al frente.
1.218.39
सौबलः सौमदत्तिश्च समेयातां परन्तपौ ।
तैः पञ्चभिरदीनात्मा भीमसेनो महाबलः ॥ १.२१८.३९ ॥
Saubala y Saumadatti, ambos atormentadores de enemigos, se enfrentaron juntos; y ante aquellos cinco, el magnánimo Bhīmasena, de ánimo firme.
1.218.40
अयुध्यत तदा वीरैरिन्द्रियार्थैरिवेश्वरः ।
तैर्निरुद्धो न संत्रासं जगाम समितिंजयः ॥ १.२१८.४० ॥
Entonces luchó con aquellos héroes como un señor contiende con los objetos de los sentidos; cercado por ellos, el vencedor en batalla no sintió temor.
1.218.41
पञ्चभिर्द्विरदैर्मत्तैर्निरुद्ध इव केसरी ।
तस्यैते युगपत्पञ्च पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ १.२१८.४१ ॥
Era como un león rodeado por cinco elefantes en celo; aquellos cinco le golpearon a la vez con cinco flechas afiladas.
1.218.42
सारथिं वाजिनश्चैव निन्युर्वैवस्वतक्षयम् ।
हताश्वात्स्यन्दनश्रेष्ठादवरुह्य महारथः ॥ १.२१८.४२ ॥
Enviaron al auriga y a los caballos al reino de Vaivasvata; entonces el gran guerrero del carro, con los caballos muertos, descendió del mejor carro.
1.218.43
चचार विविधान्मार्गानसिमुद्यम्य पाण्डवः ।
अश्वस्कन्धेषु चक्रेषु युगेष्वीषासु चैव हि ॥ १.२१८.४३ ॥
El Pāṇḍava se movía por muchos caminos, blandiendo su espada, sobre los lomos de los caballos, las ruedas, los yugos y las varas.
1.218.44
व्यचरत्पातयञ्शत्रून्सुपर्ण इव भोगिनः ।
विधनुष्कं विकवचं विरथं च समीक्ष्य तम् ॥ १.२१८.४४ ॥
Se movía derribando a los enemigos como Garuda cae sobre las serpientes; y al verlos sin arco, sin armadura y sin carro —
1.218.45
अभिपेतुर्नव्याघ्रा अर्जुनप्रमुखा रथाः ।
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च यमौ च युधि दुर्जयौ ॥ १.२१८.४५ ॥
Los guerreros de carro, semejantes a tigres recién llegados y encabezados por Arjuna, se lanzaron sobre él: Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin y los gemelos, invencibles en combate.
1.218.46
तस्मिन्महारथे युद्धे प्रवृत्ते शरवृष्टिभिः ।
रथध्वजपताकाश्च सवर्मन्तरधीयत ॥ १.२१८.४६ ॥
Cuando aquella gran batalla de carros comenzó, bajo la lluvia de flechas los estandartes y gallardetes de los carros, y los guerreros con armadura, quedaron ocultos.
1.218.47
तत्प्रवृत्तं चिरं कालं युद्धं सममिवाभवत् ।
रथेन तान्महाबाहुरर्जुनो व्यधमत्पुनः ॥ १.२१८.४७ ॥
Aquella batalla duró mucho tiempo y pareció igualada; luego el de brazos poderosos, Arjuna, con su carro, los volvió a rechazar.
1.218.48
तमापतन्तं दृष्ट्वेव महाबाहुर्धनुर्धरः ।
कर्णोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठो वारयामास सायकैः ॥ १.२१८.४८ ॥
Al verlo lanzarse contra él, el arquero de brazos poderosos Karṇa, el mejor entre los diestros en armas, lo detuvo con flechas.
1.218.49
स तेनाभिहतः पार्थो वासविर्वज्रसन्निभान् ।
त्रीञ्शरान्संदधे क्रुद्धो वधात्क्रुद्धस्य पाण्डवः ॥ १.२१८.४९ ॥
Herido por él, Arjuna, hijo de Vāsava, encolerizado, colocó tres flechas semejantes a rayos para matar al enfurecido, aquel Pāṇḍava.
1.218.50
तैः शरैराहतं कर्णं ध्वजयष्टिमुपाश्रितम् ।
अपोवाह रथाच्चाशु सूतः परपुरंजयम् ॥ १.२१८.५० ॥
Herido por aquellas flechas, Karṇa, aferrado al mástil del estandarte, fue llevado rápidamente fuera del carro por su auriga, el conquistador de ciudades enemigas.
1.218.51
ततः पराजिते कर्णे धार्तराष्ट्रान्महाभयम् ।
विवेश समुदग्रांश्च पाण्डवान्प्रसमीक्ष्य तु ॥ १.२१८.५१ ॥
Entonces, derrotado Karṇa, un gran temor entró en los hijos de Dhṛtarāṣṭra, al ver a los Pāṇḍavas exultantes.
1.218.52
तत्प्रकम्पितमत्यर्थं तद्दृष्ट्वा सौबलो बलम् ।
गिरा मधुरया चापि समाश्वासयतासकृत् ॥ १.२१८.५२ ॥
Viendo aquel ejército temblar en gran medida, el hijo de Subala (Śakuni) lo tranquilizó repetidamente con palabras dulces.
1.218.53
धार्तराष्ट्रैस्ततः सर्वैर्दुर्योधनपुरःसरैः ।
धृतं तत्पुनरेवासीद्बलं पार्थप्रपीडितम् ॥ १.२१८.५३ ॥
Entonces todos los hijos de Dhṛtarāṣṭra, encabezados por Duryodhana, volvieron a sostener aquel ejército, afligido por Pārtha.
1.218.54
ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमो भीमपराक्रमः ।
अक्रुध्यत्स महाबाहुरगारं जातुषं स्मरन् ॥ १.२१८.५४ ॥
Entonces Bhīma, de terrible valor, al ver a Duryodhana, se enfureció — aquel de poderosos brazos, recordando la casa de laca.
1.218.55
ततः संग्रामशिरसि ददर्श विपुलद्रुमम् ।
आयामभूतं तिष्ठन्तं स्कन्धपञ्चाशदुन्नतम् ॥ १.२१८.५५ ॥
Entonces, en la vanguardia de la batalla, vio un vasto árbol, erguido y extendido, de cincuenta ramas de altura.
1.218.56
महास्कन्धं महोत्सेधं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम् ।
तमुत्पाठ्य च पाणिभ्यामुद्यम्य चरणावपि ॥ १.२१८.५६ ॥
Aquel árbol de gran tronco y muy alto, erguido como el estandarte de Indra, lo arrancó con ambas manos y lo alzó, con raíces y todo.
1.218.57
अभिपेदे परान्सङ्ख्ये वज्रपाणिरिवासुरान् ।
भीमसेनभयार्तानि फल्गुनाभिहतानि च ॥ १.२१८.५७ ॥
En la batalla se lanzó contra los enemigos, como Indra con el rayo contra los asuras, sobre los ejércitos atormentados por el terror de Bhīmasena y heridos por Phalguna.
1.218.58
न शेकुस्तान्यनीकानि धार्तराष्ट्राण्युदीक्षितुम् ।
तानि संभ्रान्तयोधानि श्रान्तवाजिगजानि च ॥ १.२१८.५८ ॥
Los ejércitos de los hijos de Dhṛtarāṣṭra no pudieron ni alzar la vista; tenían guerreros confundidos y caballos y elefantes agotados.
1.218.59
दिशः प्राकालयद्भीमो दिवीवाभ्राणि मारुतः ।
तान्निवृत्तान्निरानन्दान्नरवारणवाजिनः ॥ १.२१८.५९ ॥
Como el viento dispersa las nubes por el cielo, Bhīma los dispersó en todas direcciones: a los hombres, elefantes y caballos, vueltos atrás y sin alegría.
1.218.60
नानुसस्रुर्न चाजघ्नुर्नोचुः किंचिच्च दारुणम् ।
स्वमेव शिबिरं जग्मुः क्षत्रियाः शरविक्षताः ॥ १.२१८.६० ॥
No persiguieron ni golpearon, ni dijeron palabra dura alguna; los kṣatriyas, heridos por flechas, volvieron a su propio campamento.
1.218.61
परेऽप्यभिययुर्हृष्टाः पुरं पौरसुखावहाः ।
मुहूर्तमभवद्युद्धं तेषां वै पाण्डवैः सह ॥ १.२१८.६१ ॥
Los otros, llenos de alegría, avanzaron hacia la ciudad, que traía felicidad a sus habitantes; por un momento hubo batalla entre ellos y los Pāṇḍavas.
1.218.62
यावत्तद्युद्धमभवन्महद्देवासुरोपमम् ।
तावदेवाभवच्छान्तं निवृत्ता वै महारथाः ॥ १.२१८.६२ ॥
Mientras aquella batalla fue grande, semejante a la batalla de dioses y demonios, tanto tiempo hubo paz; y los grandes guerreros de carro se retiraron.
1.218.63
सुव्रतं चक्रिरे सर्वे सुवृतामब्रुवन्वधूम् ।
कृतार्थं द्रुपदं चोचुर्धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ॥ १.२१८.६३ ॥
Todos cumplieron su buen voto; hablaron a la novia de noble conducta y dijeron a Drupada y a Dhṛṣṭadyumna, hijo de Pṛṣata, que su propósito estaba cumplido.
1.218.64
शकुनिः सिन्धुराजश्च कर्णदुर्योधनावपि ।
तेषां तदाभवद्दुःखं हृदि वाचा तु नाब्रुवन् ॥ १.२१८.६४ ॥
Śakuni, el rey de Sindhu, Karṇa y también Duryodhana: entonces hubo dolor en sus corazones, pero no dijeron nada con palabras.
1.218.65
ततः प्रयाता राजानः सर्व एव यथागतम् ।
धार्तराष्ट्रा हि ते सर्वे गता नागपुरं तदा ॥ १.२१८.६५ ॥
Entonces todos los reyes se marcharon tal como habían llegado; y todos los hijos de Dhṛtarāṣṭra fueron entonces a Nāgapura.
1.218.66
प्रागेव पूर्निरोधात्तु पाण्डवैरश्वसादिनः ।
प्रेषिता गच्छतारिष्टानस्मानाख्यात शौरये ॥ १.२१८.६६ ॥
Antes del asedio de la ciudad, los Pāṇḍavas habían enviado jinetes, diciendo: 'Id, anunciad por nosotros a Śauri, a los venturosos.'
1.218.67
तेऽचिरेणैव कालेन संप्राप्ता यादवीं पुरीम् ।
ऊचुः संकर्षणोपेन्द्रौ वचनं वचनक्षमौ ॥ १.२१८.६७ ॥
Pronto llegaron a la ciudad de los Yādavas y hablaron a Saṃkarṣaṇa y Upendra, diestros en la palabra.
1.218.68
कुशलं पाण्डवाः सर्वानाहुः स्मान्धकवृष्णयः ।
आत्मनश्चाहतानाहुर्विमुक्ताञ्जातुषाद्गृहात् ॥ १.२१८.६८ ॥
Los Pāṇḍavas enviaron saludos de bienestar a todos los Andhaka-Vṛṣṇi, diciendo que ellos mismos habían sido heridos pero liberados de la casa de laca.
1.218.69
समाजे द्रौपदीं लब्धामाहू राजीवलोचनाम् ।
आत्मनः सदृशीं सर्वैः शीलवृत्तसमाधिभिः ॥ १.२१८.६९ ॥
Dijeron que en la asamblea habían ganado a Draupadī, de ojos de loto, digna de ellos en virtud, conducta y dominio de sí.
1.218.70
तच्छ्रुत्वा वचनं कृष्णस्तानुवाचोत्तरं वचः ।
सर्वमेतदहं जाने वधात्तस्य तु रक्षसः ॥ १.२१८.७० ॥
Al oír estas palabras, Kṛṣṇa les respondió: "Todo esto lo sé, por la muerte de aquel rākṣasa."
1.218.71
तत उद्योजयामास माधवश्चतुरङ्गिणीम् ।
सेनामुपानयत्तूर्णं पाञ्चालनगरीं प्रति ॥ १.२१८.७१ ॥
Entonces Mādhava hizo preparar su ejército cuatrimembre y lo condujo pronto hacia la ciudad de los Pāñcāla.
1.218.72
ततः संकर्षणश्चैव केशवश्च महाबलः ।
यादवैः सह सर्वैश्च पाण्डवानभिजग्मतुः ॥ १.२१८.७२ ॥
Entonces Saṃkarṣaṇa y el poderoso Keśava, junto con todos los Yādava, fueron a encontrarse con los Pāṇḍava.
1.218.73
पितृष्वसारं संपूज्य नत्वा चैव तु यादवीम् ।
द्रौपदीं भूषणैः शुभ्रैर्भूषयित्वा यथाविधि ॥ १.२१८.७३ ॥
Habiendo honrado a su tía y saludado a la mujer yadava, y adornado a Draupadī con brillantes joyas según el rito.
1.218.74
पाण्डवान्हर्षयित्वा तु पूजयामासतुश्च तान् ।
न्यायतः पूजितौ राज्ञा द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२१८.७४ ॥
Tras alegrar a los Pāṇḍavas, ambos también los honraron; y fueron debidamente honrados por el magnánimo rey Drupada.
1.218.75
यादवाः पूजिताः सर्वे पाण्डवैश्च महात्मभिः ।
रेमिरे पाण्डवैः सार्धं ते पाञ्चालपुरे तदा ॥ १.२१८.७५ ॥
Todos los yādavas, honrados por los Pāṇḍavas y los magnánimos, entonces se regocijaron junto a los Pāṇḍavas en la ciudad de los Pañcālas.