மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.218
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.218.1
सौमदत्तेर्वचः श्रुत्वा कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
उवाच वचनं काले कालज्ञः सर्वकर्मणाम् ॥ १.२१८.१ ॥
சோமதத்தனின் மகன் சொன்னதைக் கேட்ட, விகர்தனனின் மகன் கர்ணன், வ்ருஷன், அனைத்துச் செயல்களின் காலத்தை அறிந்தவன், தகுந்த நேரத்தில் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
1.218.2
नीतिपूर्वमिदं सर्वमुक्तं वचनमर्थवत् ।
वचनं नाभ्यसूयामि श्रूयतां यद्वचस्त्विति ॥ १.२१८.२ ॥
நீதியின் அடிப்படையில் சொல்லப்பட்ட இந்த வார்த்தைகள் அனைத்தும் பொருள் நிறைந்தவை. நான் இந்த வார்த்தையைக் குறை சொல்லவில்லை; என் வார்த்தையைக் கேளுங்கள்.
1.218.3
द्वैधीभावो न गन्तव्यः सर्वकर्मसु मानवैः ।
द्विधाभूतेन मनसा अन्यत्कर्म न सिध्यति ॥ १.२१८.३ ॥
எல்லாச் செயல்களிலும் மனிதர்கள் இரு மனநிலையில் ஊசலாடக் கூடாது; இரண்டாகப் பிளந்த மனத்தால் எந்தச் செயலும் நிறைவேறாது.
1.218.4
संप्रयाणासनाभ्यां तु कर्शनेन तथैव च ।
नैतच्छक्यं पुरं हर्तुमाक्रन्दश्चाप्यशोभनः ॥ १.२१८.४ ॥
அணிவகுத்துச் செல்வதாலும் முற்றுகையிடுவதாலும், அவ்வாறே வருத்துவதாலும் இந்நகரத்தைக் கைப்பற்ற முடியாது; கூச்சலிடுவதும் தகாததாகும்.
1.218.5
अवमर्दनकालोऽत्र मतश्चिन्तयतो मम ।
यावन्नो वृष्णयः पार्ष्णिं न गृह्णन्तिरणप्रियाः ॥ १.२१८.५ ॥
போரை விரும்பும் விருஷ்ணிகள் நம் பின்புறத்தைப் பிடிக்கும் வரை, நசுக்குவதற்கான காலம் இதுவே என்று என் சிந்தனையில் படுகிறது.
1.218.6
भवन्तश्च तथा हृष्टाः स्वबाहुबलशालिनः ।
प्राकारमवमृद्रन्तु परिघाः पूरयन्त्वपि ॥ १.२१८.६ ॥
நீங்களும் மகிழ்ச்சியுடனும் உங்கள் தோள்வலிமையில் பெருமையுடனும் கோட்டைச் சுவரை இடித்துத் தள்ளுங்கள்; அகழிகளையும் நிரப்புங்கள்.
1.218.7
प्रस्रावयन्तु सलिलं क्रियतां विषमं समम् ।
तृणकाष्ठेन महता खातमस्य प्रपूर्यताम् ॥ १.२१८.७ ॥
நீரை வடிய விடுங்கள்; சமமற்றதை சமப்படுத்துங்கள். இதன் பெரிய அகழியை புல்லாலும் மரக்கட்டைகளாலும் நிரப்புங்கள்.
1.218.8
घुष्यतां राजमार्गेषु परेषां यो हनिष्यति ।
नागमश्वं पदातिं वा दानमानं स लप्स्यति ॥ १.२१८.८ ॥
அரச வீதிகளில் அறிவிக்கப்படட்டும்: எதிரிகளின் யானை, குதிரை அல்லது காலாட்படை வீரனைக் கொல்பவன் கொடையும் மரியாதையும் பெறுவான்.
1.218.9
नागे दशसहस्राणि पञ्च चाश्वपदातिषु ।
रथे वै द्विगुणं नागाद्वसु दास्यन्ति पार्थिवाः ॥ १.२१८.९ ॥
யானைக்கு பத்தாயிரமும், குதிரை அல்லது காலாளுக்கு ஐயாயிரமும்; தேருக்கு யானையின் இரட்டிப்பு செல்வத்தை அரசர்கள் கொடுப்பார்கள்.
1.218.10
यश्च कामसुखे सक्तो बालश्च स्थविरश्च यः ।
अयुद्धमनसो ये च ते तु तिष्ठन्तु भीरवः ॥ १.२१८.१० ॥
காம இன்பத்தில் பற்றுள்ளவனும், சிறுவனும், முதியவனும், போரில் மனம் இல்லாதவர்களும் — அந்த அச்சமுள்ளோர் இங்கேயே நிற்கட்டும்.
1.218.11
प्रदरश्च न दातव्यो न गन्तव्यमचोदितैः ।
यशो रक्षत भद्रं वो जेष्यामो वै रिपून्वयम् ॥ १.२१८.११ ॥
கொள்ளையடிக்க அனுமதிக்கப்படக்கூடாது; ஆணையின்றி யாரும் செல்லக்கூடாது. உங்கள் புகழைக் காருங்கள், உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்; நாம் எதிரிகளை வெல்வோம்.
1.218.12
अनुलोमाश्च नो वाताः सततं मृगपक्षिणः ।
अग्नयश्च विराजन्ते शस्त्राणि कवचानि च ॥ १.२१८.१२ ॥
நமக்கு காற்றுகள் எப்போதும் சாதகமாக உள்ளன; மிருகங்களும் பறவைகளும் சாதகமாக உள்ளன; நெருப்புகள் ஒளிர்கின்றன, ஆயுதங்களும் கவசங்களும் ஒளிர்கின்றன.
1.218.13
ततः कर्णवचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रप्रियैषिणः ।
निर्ययुः पृथिवीपालाश्चालयन्तः परान्रणे ॥ १.२१८.१३ ॥
அப்பொழுது கர்ணனின் சொற்களைக் கேட்டு, திருதராஷ்டிரனின் மகனுக்கு இன்பம் விரும்பிய மன்னர்கள் போரில் எதிரிகளை நடுங்கச் செய்தபடி புறப்பட்டனர்.
1.218.14
न हि तेषां मनःसक्तिरिन्द्रियार्थेषु सर्वशः ।
यथा परिरपुघ्नानां प्रसभं युद्ध एव च ॥ १.२१८.१४ ॥
அவர்களின் மனம் புலன் பொருட்களில் முற்றிலும் பற்றுக்கொள்ளவில்லை; எதிரிகளைக் கொல்லும் வீரர்கள் போரில் வலுவாக ஈடுபடுவது போல் அது போரிலேயே நிலைத்திருந்தது.
1.218.15
वैकर्तनपुरोव्रातः सैन्धवोर्मिमहास्वनः ।
दुःशासनमहामत्स्यो दुर्योधनमहाग्रहः ॥ १.२१८.१५ ॥
கர்ணனை முன்னணியாகக் கொண்ட படை, சிந்துவின் அலைகள் போன்ற பெரும் ஒலியுடையது; துச்சாசனன் அதன் பெரும் மீனும், துரியோதனன் அதன் பெரும் முதலையும் ஆவர்.
1.218.16
स राजसागरो भीमो भीमघोषप्रदर्शनः ।
अभिदुद्राव वेगेन पुरं तदपसव्यतः ॥ १.२१८.१६ ॥
அந்த மன்னர் சமுத்திரம் கொடியதாய், பயங்கர முழக்கத்தைக் காட்டியபடி; வேகத்துடன் அந்நகரை வலப்பக்கமாக வைத்து விரைந்து பாய்ந்தது.
1.218.17
तदनीकमनाधृष्यं शस्त्राग्निव्यालदीपितम् ।
समुत्कम्पितमाज्ञाय चुक्रुशुर्द्रुपदात्मजाः ॥ १.२१८.१७ ॥
ஆயுதங்கள், நெருப்பு, பாம்புகளால் ஒளிர்ந்த அந்த வெல்ல முடியாத படை நடுங்குவதைக் கண்ட துருபதனின் மகன்கள் கூச்சலிட்டனர்.
1.218.18
ते मेघसमनिर्घोषैर्बलिनः स्यन्दनोत्तमैः ।
निर्ययुर्नगरद्वारात्त्रासयन्तः परान्र ॥ १.२१८.१८ ॥
அந்த வலிமையான வீரர்கள் மேக முழக்கம் போன்ற ஒலியுடைய சிறந்த தேர்களில் நகர வாயிலிலிருந்து புறப்பட்டு எதிரிகளை அச்சுறுத்தினர்.
1.218.19
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सुमित्रः प्रियदर्शनः ।
चित्रकेतुः सुकेतुश्च ध्वजकेतुश्च वीर्यवान् ॥ १.२१८.१९ ॥
திருஷ்டத்யும்னன், சிகண்டி, சுமித்திரன், பிரியதர்சனன், சித்ரகேது, சுகேது, வீரியவானான த்வஜகேது ஆகியோர்.
1.218.20
पुत्रा द्रुपदराजस्य बलवन्तो जयैषिणः ।
द्रुपदस्य महावीर्यः पाण्डरोष्णीषकेतनः ॥ १.२१८.२० ॥
த்ருபத அரசனின் பலமுள்ள புதல்வர்கள், வெற்றியை நாடியவர்கள்; மகாவீரியனான த்ருபதன், வெண்ணிற தலைப்பாகை ஏந்திய கொடியுடையவன்.
1.218.21
पाण्डरव्यजनच्छत्रः पाण्डरध्वजवाहनः ।
स पुत्रगणमध्यस्थः शुशुभे राजसत्तमः ॥ १.२१८.२१ ॥
வெண் விசிறியும் குடையும் கொண்டவனும், வெண்ணிற கொடி ஏந்திய தேரில் வருபவனுமான அந்த சிறந்த அரசன் புதல்வர்களின் நடுவே விளங்கினான்.
1.218.22
चन्द्रमा ज्योतिषां मध्ये पौर्णमास्यामिवोदितः ।
अथोद्धूतपताकाग्रमजिह्मगतिमव्ययम् ॥ १.२१८.२२ ॥
பௌர்ணமி நாளில் நட்சத்திரங்களுக்கு நடுவே சந்திரன் உதிப்பது போல, பறக்கும் கொடிநுனிகளுடன், நேராகவும் அசையாமலும் செல்லும் அந்த சேனை.
1.218.23
द्रुपदानीकमायान्तं कुरुसैन्यमभिद्रवत् ।
तयोरुभयतो जज्ञे तेषां तु तुमुलः स्वनः ॥ १.२१८.२३ ॥
த்ருபதனின் சேனை வருவதைக் கண்டு குரு சேனை அதன் மீது பாய்ந்தது. இருபுறமும் அவர்களிடமிருந்து பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
1.218.24
बलयोः संप्रसरतोः सरितां स्रोतसोरिव ।
प्रकीर्णरथनागाश्वैस्तान्यनीकानि सर्वशः ॥ १.२१८.२४ ॥
இரு சேனைகளும் ஆறுகளின் நீரோட்டங்கள் போல் பாய்ந்து முன்னேறின; தேர்களும் யானைகளும் குதிரைகளும் எங்கும் சிதறிக் கிடந்தன.
1.218.25
ज्योतींषईव प्रकीर्णानि सर्वतः प्रचकाशिरे ।
उत्कृष्टभेरीनिनदे संप्रवृत्ते महारवे ॥ १.२१८.२५ ॥
சிறந்த பேரிகைகளின் முழக்கம் தொடங்கி பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தபோது, எல்லாப் பக்கங்களிலும் சிதறிய ஒளிகளைப் போல அவை ஒளிர்ந்தன.
1.218.26
अमर्षिता महात्मानः पाण्डवा निर्ययुस्ततः ।
रथांश्च मेघनिर्घोषान्युक्तान्परमवाजिभिः ॥ १.२१८.२६ ॥
சினம் கொண்ட மகாத்மாக்களான பாண்டவர்கள் அப்போது மேகத்தின் இடி முழக்கம் போன்ற ஒலியுடைய, சிறந்த குதிரைகளைப் பூட்டிய தேர்களில் புறப்பட்டனர்.
1.218.27
धून्वन्तो ध्वजिनः शुभ्रानास्थाय भरतर्षभाः ।
ततः पाण्डुसुतान्दृष्ट्वा रथस्थानात्तकार्मुकान् ॥ १.२१८.२७ ॥
பரதர்குலச் சிறந்தவர்கள், வெண்மையான கொடிகளை அசைத்தபடி தேர்களில் ஏறி, வில் ஏந்தி தேர்களில் நின்ற பாண்டுவின் மகன்களைக் கண்டனர்.
1.218.28
नृपाणामभवत्कम्पो वेपथुर्हृदयेषु च ।
निर्यातेष्वथ पार्थेषु द्रोपदं तद्बलं रणे ॥ १.२१८.२८ ॥
பிருதையின் மகன்கள் புறப்பட்டபோது அரசர்களின் உள்ளங்களில் நடுக்கமும் பதைப்பும் உண்டானது; போர்க்களத்தில் அந்தத் துரோணர் படையும் அவ்வாறே நடுங்கியது.
1.218.29
आविशत्परमो हर्षः प्रमोदश्च जयं प्रति ।
सुमुहूर्तं व्यतिकरः सैन्यानामभवद्भृशम् ॥ १.२१८.२९ ॥
வெற்றியை நோக்கி மிக்க மகிழ்ச்சியும் களிப்பும் புகுந்தன; சற்றுநேரம் படைகளில் பெரும் குழப்பமும் கலப்பும் உண்டானது.
1.218.30
ततो द्वन्द्वमयुध्यन्त मृत्युं कृत्वा पुरस्कृतम् ।
जघ्नतुः समरे तस्मिन्सुमित्रप्रियदर्शनौ ॥ १.२१८.३० ॥
பின்னர் மரணத்தை முன்னிறுத்தி இருவரும் இரட்டைப் போர் புரிந்தனர்; அந்தப் போரில் சுமித்ரரும் பிரியதர்சனரும் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
1.218.31
जयद्रथश्च कर्णश्च पश्यतः सव्यसाचिनः ।
अर्जुनः प्रेक्ष्य निहतौ सौमित्रप्रियदर्शनौ ॥ १.२१८.३१ ॥
சவ்யசாசியின் பார்வையின் முன்னே ஜயத்ரதனும் கர்ணனும், சுமித்திரையின் அழகிய மைந்தர்களைப் போன்ற அவ்விருவரும் கொல்லப்பட்டதை அர்ஜுனன் கண்டான்.
1.218.32
जयद्रथसुतं तत्र जघान पितुरन्तिके ।
वृषसेनादवरजं सुदामानं धनंजयः ॥ १.२१८.३२ ॥
அங்கே தனஞ்சயன் ஜயத்ரதனின் மகனை அவன் தந்தையின் கண்முன்னே கொன்றான்; விருஷசேனனின் இளைய சகோதரன் சுதாமனையும் கொன்றான்.
1.218.33
कर्णपुत्रं महेष्वासं रथनीडादपातयत् ।
तौ सुतौ निहतौ दृष्ट्वा राजसिंहौ तरस्विनौ ॥ १.२१८.३३ ॥
மகா வில்லாளியான கர்ணனின் மகனை அவன் தேர்த்தட்டிலிருந்து வீழ்த்தினான். அந்த இரு மகன்களும் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட, சிங்கங்களைப் போன்ற விரைந்த அவ்விருவரும்...
1.218.34
नामृष्येतां महाबाहू प्रहारमिव सद्गजौ ।
तौ जग्मतुरसंभ्रान्तौ फल्गुनस्य रथंप्रति ॥ १.२१८.३४ ॥
மகாபாகுக்களான அவ்விருவரும் அந்தத் தாக்குதலைப் பொறுக்க முடியாமல், நல்ல யானைகள் அடியைப் பொறுக்காதது போல, கலங்காமல் பல்குனனின் தேரை நோக்கிச் சென்றார்கள்.
1.218.35
प्रतिमुक्ततलत्राणौ शपमानौ परस्परम् ।
सन्निपातस्तयोरासीदतिघोरो महामृधे ॥ १.२१८.३५ ॥
கைக் கவசங்களையும் கவசத் தோலுறைகளையும் பூட்டி, ஒருவரையொருவர் சபித்தபடி, அவர்கள் இருவருக்கும் பெரும் போரில் மிகக் கொடிய மோதல் நிகழ்ந்தது.
1.218.36
वृत्रशम्बरयोः सङ्क्ये वज्रिणेव महारणे ।
त्रीनश्वाञ्जघ्नतुस्तस्य फल्गुनस्य नर्षभौ ॥ १.२१८.३६ ॥
வஜ்ரதாரி இந்திரன் விருத்திரனுக்கும் சம்பரனுக்கும் இடையிலான போரில் செய்தது போல, அந்தப் பெரும் போரில் அந்த இரு நரசிரேஷ்டர்கள் பல்குனனின் மூன்று குதிரைகளைக் கொன்றனர்.
1.218.37
ततः किलिकिलाशब्दः कुरूणामभवत्तदा ।
तान्हयान्निहतान्दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ॥ १.२१८.३७ ॥
அப்போது கௌரவர்களிடையே ஆரவாரம் எழுந்தது; வலிமைமிக்க பீமசேனன் அந்தக் குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டான்.
1.218.38
निमेषान्तरमात्रेण रथमश्वैरयोजयत् ।
उपयातं रथं दृष्ट्वा दुर्योधनपुरःसरौ ॥ १.२१८.३८ ॥
ஒரு கணப்பொழுதில் அவன் குதிரைகளை இரதத்தில் பூட்டினான்; இரதம் நெருங்கி வருவதைக் கண்டு துரியோதனன் தலைமையில் வந்தவர்கள்.
1.218.39
सौबलः सौमदत्तिश्च समेयातां परन्तपौ ।
तैः पञ्चभिरदीनात्मा भीमसेनो महाबलः ॥ १.२१८.३९ ॥
சௌபலனும் சௌமதத்தியும் எதிரிகளைச் சுடும் இருவரும் ஒன்று கூடினர்; அவர்கள் ஐவரால் அசையாத மனமுடைய மகாபலன் பீமசேனன் எதிர்கொண்டான்.
1.218.40
अयुध्यत तदा वीरैरिन्द्रियार्थैरिवेश्वरः ।
तैर्निरुद्धो न संत्रासं जगाम समितिंजयः ॥ १.२१८.४० ॥
அப்போது அவன் அவ்வீரர்களுடன் போரிட்டான்; புலன்களின் பொருள்களை வென்றவன் போல; அவர்களால் சூழப்பட்டும் போர்வென்றவன் அச்சமடையவில்லை.
1.218.41
पञ्चभिर्द्विरदैर्मत्तैर्निरुद्ध इव केसरी ।
तस्यैते युगपत्पञ्च पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ १.२१८.४१ ॥
ஐந்து மதம்பிடித்த யானைகளால் சூழப்பட்ட சிங்கம் போல அவன் இருந்தான்; அவனுடைய அந்த ஐவரும் ஒரே நேரத்தில் ஐந்து கூரிய அம்புகளால் தாக்கினர்.
1.218.42
सारथिं वाजिनश्चैव निन्युर्वैवस्वतक्षयम् ।
हताश्वात्स्यन्दनश्रेष्ठादवरुह्य महारथः ॥ १.२१८.४२ ॥
அவர்கள் சாரதியையும் குதிரைகளையும் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினர்; குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட சிறந்த இரதத்திலிருந்து மகாரதன் கீழே இறங்கினான்.
1.218.43
चचार विविधान्मार्गानसिमुद्यम्य पाण्डवः ।
अश्वस्कन्धेषु चक्रेषु युगेष्वीषासु चैव हि ॥ १.२१८.४३ ॥
பாண்டவன் வாளை உயர்த்தி பல வழிகளில் சஞ்சரித்தான் — குதிரைகளின் முதுகுகளிலும், சக்கரங்களிலும், நுகத்தடிகளிலும், ஈசைகளிலும்.
1.218.44
व्यचरत्पातयञ्शत्रून्सुपर्ण इव भोगिनः ।
विधनुष्कं विकवचं विरथं च समीक्ष्य तम् ॥ १.२१८.४४ ॥
கருடன் பாம்புகளைத் தாக்குவது போல் அவன் எதிரிகளை வீழ்த்தி சஞ்சரித்தான்; அவர்களை வில்லற்றவர்களாகவும், கவசமற்றவர்களாகவும், தேரற்றவர்களாகவும் கண்டு —
1.218.45
अभिपेतुर्नव्याघ्रा अर्जुनप्रमुखा रथाः ।
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च यमौ च युधि दुर्जयौ ॥ १.२१८.४५ ॥
அர்ஜுனனை முன்னிட்டு புதிய புலிகளைப் போன்ற தேர்வீரர்கள் பாய்ந்தனர் — திருஷ்டத்யும்னன், சிகண்டி, போரில் வெல்ல முடியாத இரட்டையர்களும்.
1.218.46
तस्मिन्महारथे युद्धे प्रवृत्ते शरवृष्टिभिः ।
रथध्वजपताकाश्च सवर्मन्तरधीयत ॥ १.२१८.४६ ॥
அந்த மகாரத போர் தொடங்கியபோது அம்பு மழையால் தேர்க்கொடிகளும் பதாகைகளும் கவசதாரிகளும் மறைந்தனர்.
1.218.47
तत्प्रवृत्तं चिरं कालं युद्धं सममिवाभवत् ।
रथेन तान्महाबाहुरर्जुनो व्यधमत्पुनः ॥ १.२१८.४७ ॥
அந்தப் போர் நீண்ட நேரம் நடந்தது; இரு தரப்பும் சமமாக இருப்பது போலத் தோன்றியது; பின்னர் மஹாபாஹுவாகிய அர்ஜுனன் தன் தேரால் அவர்களை மீண்டும் துரத்தினான்.
1.218.48
तमापतन्तं दृष्ट्वेव महाबाहुर्धनुर्धरः ।
कर्णोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठो वारयामास सायकैः ॥ १.२१८.४८ ॥
அவன் தாக்க வருவதைக் கண்டு, மஹாபாஹுவும் வில்லேந்தியவனுமான கர்ணன், படைக்கலக் கலையில் சிறந்தவன், அம்புகளால் அவனைத் தடுத்தான்.
1.218.49
स तेनाभिहतः पार्थो वासविर्वज्रसन्निभान् ।
त्रीञ्शरान्संदधे क्रुद्धो वधात्क्रुद्धस्य पाण्डवः ॥ १.२१८.४९ ॥
அவனால் தாக்கப்பட்ட வாசவி பார்த்தன், கோபமுற்று இடியைப் போன்ற மூன்று அம்புகளைத் தொடுத்தான்; கோபம் கொண்டவனைக் கொல்ல, அந்தப் பாண்டவன்.
1.218.50
तैः शरैराहतं कर्णं ध्वजयष्टिमुपाश्रितम् ।
अपोवाह रथाच्चाशु सूतः परपुरंजयम् ॥ १.२१८.५० ॥
அந்த அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு கொடிக்கம்பத்தைப் பற்றிக்கொண்டிருந்த கர்ணனை, சாரதி விரைவில் தேரிலிருந்து தூக்கிச் சென்றான் — பகைநகரங்களை வென்றவனை.
1.218.51
ततः पराजिते कर्णे धार्तराष्ट्रान्महाभयम् ।
विवेश समुदग्रांश्च पाण्डवान्प्रसमीक्ष्य तु ॥ १.२१८.५१ ॥
அப்போது கர்ணன் தோற்கடிக்கப்பட்டதும், திருதராட்டிரரின் மக்களுக்குப் பெரும் அச்சம் புகுந்தது; பாண்டவர்கள் மகிழ்ந்திருப்பதைக் கண்டதும்.
1.218.52
तत्प्रकम्पितमत्यर्थं तद्दृष्ट्वा सौबलो बलम् ।
गिरा मधुरया चापि समाश्वासयतासकृत् ॥ १.२१८.५२ ॥
அந்தப் படை மிகவும் நடுங்குவதைக் கண்டு, சுபலனின் மகன் (சகுனி) இனிய சொற்களால் பலமுறை அதற்கு ஆறுதல் கூறினான்.
1.218.53
धार्तराष्ट्रैस्ततः सर्वैर्दुर्योधनपुरःसरैः ।
धृतं तत्पुनरेवासीद्बलं पार्थप्रपीडितम् ॥ १.२१८.५३ ॥
அப்போது துரியோதனனைத் தலைமையாகக் கொண்ட திருதராட்டிரரின் அனைத்து மக்களும் பார்த்தனால் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்தப் படையை மீண்டும் நிலைநிறுத்தினர்.
1.218.54
ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमो भीमपराक्रमः ।
अक्रुध्यत्स महाबाहुरगारं जातुषं स्मरन् ॥ १.२१८.५४ ॥
அப்போது துரியோதனனைக் கண்டு பயங்கரப் பராக்கிரமமுடைய பீமன் கோபமுற்றான்; அந்தப் பெரும்புயவீரன் அரக்கு மாளிகையை நினைவுகூர்ந்தவனாய்.
1.218.55
ततः संग्रामशिरसि ददर्श विपुलद्रुमम् ।
आयामभूतं तिष्ठन्तं स्कन्धपञ्चाशदुन्नतम् ॥ १.२१८.५५ ॥
பின்னர் போர்முனையில் அவர் ஒரு பெரிய மரத்தைக் கண்டார். அது நீண்டு நின்றிருந்தது, ஐம்பது கிளைகளளவு உயரமாக இருந்தது.
1.218.56
महास्कन्धं महोत्सेधं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम् ।
तमुत्पाठ्य च पाणिभ्यामुद्यम्य चरणावपि ॥ १.२१८.५६ ॥
பெரிய அடிமரமும் மிக உயர்ந்ததுமாய், இந்திரனின் கொடி போல உயர்ந்திருந்த அந்த மரத்தை அவர் இரு கைகளாலும் பிடுங்கி, கால்களுடன் சேர்த்து மேலே தூக்கினார்.
1.218.57
अभिपेदे परान्सङ्ख्ये वज्रपाणिरिवासुरान् ।
भीमसेनभयार्तानि फल्गुनाभिहतानि च ॥ १.२१८.५७ ॥
போரில் அவர் எதிரிகள் மீது பாய்ந்தார், வஜ்ரம் ஏந்திய இந்திரன் அசுரர்கள் மீது பாய்வது போல. பீமசேனனின் அச்சத்தால் வருந்தியவையும், பல்குனனின் (அர்ஜுனனின்) அடிகளால் தாக்கப்பட்டவையுமான (படைகள் மீது).
1.218.58
न शेकुस्तान्यनीकानि धार्तराष्ट्राण्युदीक्षितुम् ।
तानि संभ्रान्तयोधानि श्रान्तवाजिगजानि च ॥ १.२१८.५८ ॥
திருதராட்டிரனின் மகன்களின் அந்தப் படைகளால் நிமிர்ந்து பார்க்கவும் முடியவில்லை. அவை குழம்பிய வீரர்களையும், களைத்த குதிரைகளையும் யானைகளையும் கொண்டிருந்தன.
1.218.59
दिशः प्राकालयद्भीमो दिवीवाभ्राणि मारुतः ।
तान्निवृत्तान्निरानन्दान्नरवारणवाजिनः ॥ १.२१८.५९ ॥
வானில் காற்று மேகங்களை ஓட்டுவது போல பீமன் திசைகளெங்கும் (படைகளை) ஓட்டினான். திரும்பிய, மகிழ்ச்சியற்ற அந்த மனிதர்களையும் யானைகளையும் குதிரைகளையும்.
1.218.60
नानुसस्रुर्न चाजघ्नुर्नोचुः किंचिच्च दारुणम् ।
स्वमेव शिबिरं जग्मुः क्षत्रियाः शरविक्षताः ॥ १.२१८.६० ॥
அவர்கள் பின்தொடரவில்லை, தாக்கவில்லை, கடுஞ்சொல் ஏதும் சொல்லவுமில்லை. அம்புகளால் காயமுற்ற க்ஷத்திரியர்கள் தங்கள் சொந்த பாசறைக்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.
1.218.61
परेऽप्यभिययुर्हृष्टाः पुरं पौरसुखावहाः ।
मुहूर्तमभवद्युद्धं तेषां वै पाण्डवैः सह ॥ १.२१८.६१ ॥
மற்றவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் நகரத்தை நோக்கி முன்னேறினர்; அது குடிமக்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவது. பாண்டவர்களுடன் அவர்களுக்குப் போர் சிறிது நேரம் நடந்தது.
1.218.62
यावत्तद्युद्धमभवन्महद्देवासुरोपमम् ।
तावदेवाभवच्छान्तं निवृत्ता वै महारथाः ॥ १.२१८.६२ ॥
அந்தப் போர் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையிலான போரைப் போல பெரியதாக இருந்தவரை, அமைதி நிலவியது; பெரும் தேர்வீரர்கள் திரும்பிச் சென்றனர்.
1.218.63
सुव्रतं चक्रिरे सर्वे सुवृतामब्रुवन्वधूम् ।
कृतार्थं द्रुपदं चोचुर्धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ॥ १.२१८.६३ ॥
அனைவரும் தங்கள் நல்ல நோன்பைச் செய்தனர்; நல்லொழுக்கமுள்ள மணப்பெண்ணிடம் பேசினர்; துருபதனிடமும் பிருஷதனின் மகன் திருஷ்டத்யுமனிடமும் அவர்களின் நோக்கம் நிறைவேறியதாகக் கூறினர்.
1.218.64
शकुनिः सिन्धुराजश्च कर्णदुर्योधनावपि ।
तेषां तदाभवद्दुःखं हृदि वाचा तु नाब्रुवन् ॥ १.२१८.६४ ॥
சகுனி, சிந்துநாட்டு அரசன், கர்ணன், துரியோதனன் ஆகியோருக்கும் அப்போது மனதில் துக்கம் உண்டானது; ஆனால் அவர்கள் வாயால் எதுவும் சொல்லவில்லை.
1.218.65
ततः प्रयाता राजानः सर्व एव यथागतम् ।
धार्तराष्ट्रा हि ते सर्वे गता नागपुरं तदा ॥ १.२१८.६५ ॥
பின்னர் அரசர்கள் அனைவரும் வந்தவாறே திரும்பிச் சென்றனர்; திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அனைவரும் அப்போது நாகபுரத்திற்குச் சென்றனர்.
1.218.66
प्रागेव पूर्निरोधात्तु पाण्डवैरश्वसादिनः ।
प्रेषिता गच्छतारिष्टानस्मानाख्यात शौरये ॥ १.२१८.६६ ॥
முற்றுகைக்கு முன்னரே பாண்டவர்களால் குதிரைவீரர்கள் அனுப்பப்பட்டனர்; 'போங்கள், அரிஷ்டர்களிடம் செல்லுங்கள்; எங்கள் சார்பாக சௌரியிடம் அறிவியுங்கள்' என்று கூறப்பட்டது.
1.218.67
तेऽचिरेणैव कालेन संप्राप्ता यादवीं पुरीम् ।
ऊचुः संकर्षणोपेन्द्रौ वचनं वचनक्षमौ ॥ १.२१८.६७ ॥
அவர்கள் விரைவிலேயே யாதவர்களின் நகரை அடைந்தனர்; பேச்சில் வல்லவர்களான சங்கர்ஷணரிடமும் உபேந்திரரிடமும் பேசினர்.
1.218.68
कुशलं पाण्डवाः सर्वानाहुः स्मान्धकवृष्णयः ।
आत्मनश्चाहतानाहुर्विमुक्ताञ्जातुषाद्गृहात् ॥ १.२१८.६८ ॥
பாண்டவர்கள் அனைத்து அந்தக-வൃஷ்ணிகளுக்கும் தங்கள் நலத்தைத் தெரிவித்தனர்; அரக்கு மாளிகையிலிருந்து தப்பி விடுவிக்கப்பட்டதையும் கூறினர்.
1.218.69
समाजे द्रौपदीं लब्धामाहू राजीवलोचनाम् ।
आत्मनः सदृशीं सर्वैः शीलवृत्तसमाधिभिः ॥ १.२१८.६९ ॥
சபையில் தாமரைக் கண்ணாள் திரௌபதியை வென்றதாகக் கூறினர்; அவள் நன்னடத்தை, ஒழுக்கம், அமைதி அனைத்திலும் அவர்களுக்குத் தகுந்தவள் என்றனர்.
1.218.70
तच्छ्रुत्वा वचनं कृष्णस्तानुवाचोत्तरं वचः ।
सर्वमेतदहं जाने वधात्तस्य तु रक्षसः ॥ १.२१८.७० ॥
அதைக் கேட்ட கிருஷ்ணர் அவர்களுக்கு மறுமொழியாக, "இவை அனைத்தையும் நான் அறிவேன்; அந்த அரக்கனைக் கொன்றதால்தான்" என்றார்.
1.218.71
तत उद्योजयामास माधवश्चतुरङ्गिणीम् ।
सेनामुपानयत्तूर्णं पाञ्चालनगरीं प्रति ॥ १.२१८.७१ ॥
பின்னர் மாதவர் நால்வகைப் படையைத் தயார் செய்து, விரைவாக பாஞ்சால நகரை நோக்கி அணிவகுக்கச் செய்தார்.
1.218.72
ततः संकर्षणश्चैव केशवश्च महाबलः ।
यादवैः सह सर्वैश्च पाण्डवानभिजग्मतुः ॥ १.२१८.७२ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க சங்கர்ஷணரும் கேசவரும் அனைத்து யாதவர்களுடனும் பாண்டவர்களை நோக்கிச் சென்றனர்.
1.218.73
पितृष्वसारं संपूज्य नत्वा चैव तु यादवीम् ।
द्रौपदीं भूषणैः शुभ्रैर्भूषयित्वा यथाविधि ॥ १.२१८.७३ ॥
அத்தையை மரியாதையுடன் வணங்கி, யாதவ குலப் பெண்ணையும் வணங்கி, திரௌபதியை ஒளிரும் ஆபரணங்களால் முறைப்படி அலங்கரித்து.
1.218.74
पाण्डवान्हर्षयित्वा तु पूजयामासतुश्च तान् ।
न्यायतः पूजितौ राज्ञा द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२१८.७४ ॥
பாண்டவர்களை மகிழ்வித்து, அவர்கள் இருவரும் அவர்களைப் போற்றினர். மகாத்மாவான அரசன் துருபதனால் முறையாகக் கௌரவிக்கப்பட்டு.
1.218.75
यादवाः पूजिताः सर्वे पाण्डवैश्च महात्मभिः ।
रेमिरे पाण्डवैः सार्धं ते पाञ्चालपुरे तदा ॥ १.२१८.७५ ॥
யாதவர்கள் அனைவரும் பாண்டவர்களாலும் மகாத்மாக்களாலும் போற்றப்பட்டு, அப்போது பாஞ்சால நகரில் பாண்டவர்களுடன் மகிழ்ந்திருந்தனர்.