Mahābhārata · Adhyāya 1.218
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.218.1
सौमदत्तेर्वचः श्रुत्वा कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
उवाच वचनं काले कालज्ञः सर्वकर्मणाम् ॥ १.२१८.१ ॥
Als Karṇa, der Sohn des Vikartana, der Stier, der den rechten Zeitpunkt aller Handlungen kannte, die Worte des Sohnes Somadattas vernommen hatte, sprach er zur rechten Zeit diese Worte.
1.218.2
नीतिपूर्वमिदं सर्वमुक्तं वचनमर्थवत् ।
वचनं नाभ्यसूयामि श्रूयतां यद्वचस्त्विति ॥ १.२१८.२ ॥
All dies wurde mit kluger Staatskunst gesagt und hat Sinn. Ich tadle die Worte nicht; hört, was meine Worte sind.
1.218.3
द्वैधीभावो न गन्तव्यः सर्वकर्मसु मानवैः ।
द्विधाभूतेन मनसा अन्यत्कर्म न सिध्यति ॥ १.२१८.३ ॥
Menschen dürfen in keinem Vorhaben zögern; mit einem zweigeteilten Geist gelingt keine andere Handlung.
1.218.4
संप्रयाणासनाभ्यां तु कर्शनेन तथैव च ।
नैतच्छक्यं पुरं हर्तुमाक्रन्दश्चाप्यशोभनः ॥ १.२१८.४ ॥
Diese Stadt kann weder durch Marsch noch durch Lagerbelagerung noch ebenso durch Ermüdung genommen werden; auch lautes Geschrei ist unziemlich.
1.218.5
अवमर्दनकालोऽत्र मतश्चिन्तयतो मम ।
यावन्नो वृष्णयः पार्ष्णिं न गृह्णन्तिरणप्रियाः ॥ १.२१८.५ ॥
Nach meiner Überlegung ist dies die Zeit, sie niederzuwerfen, bevor die kriegsliebenden Vṛṣṇi unsere Flanke packen.
1.218.6
भवन्तश्च तथा हृष्टाः स्वबाहुबलशालिनः ।
प्राकारमवमृद्रन्तु परिघाः पूरयन्त्वपि ॥ १.२१८.६ ॥
Und ihr alle, erfreut und stolz auf die Kraft eurer Arme, sollt den Wall niederwerfen und auch die Gräben auffüllen.
1.218.7
प्रस्रावयन्तु सलिलं क्रियतां विषमं समम् ।
तृणकाष्ठेन महता खातमस्य प्रपूर्यताम् ॥ १.२१८.७ ॥
Das Wasser soll abgeleitet, das Unebene eingeebnet und der große Graben dieser Stadt mit Gras und Holz gefüllt werden.
1.218.8
घुष्यतां राजमार्गेषु परेषां यो हनिष्यति ।
नागमश्वं पदातिं वा दानमानं स लप्स्यति ॥ १.२१८.८ ॥
Auf den Königsstraßen soll verkündet werden: Wer einen Elefanten, ein Pferd oder einen Fußsoldaten der Feinde tötet, erhält Gaben und Ehre.
1.218.9
नागे दशसहस्राणि पञ्च चाश्वपदातिषु ।
रथे वै द्विगुणं नागाद्वसु दास्यन्ति पार्थिवाः ॥ १.२१८.९ ॥
Für einen Elefanten werden die Könige zehntausend geben, für ein Pferd oder einen Fußsoldaten fünftausend; für einen Streitwagen das Doppelte der Gabe für einen Elefanten.
1.218.10
यश्च कामसुखे सक्तो बालश्च स्थविरश्च यः ।
अयुद्धमनसो ये च ते तु तिष्ठन्तु भीरवः ॥ १.२१८.१० ॥
Mögen die Furchtsamen hier bleiben: jene, die an den Freuden der Begierde hängen, die Kinder und die Alten und jene, deren Sinn nicht auf den Kampf gerichtet ist.
1.218.11
प्रदरश्च न दातव्यो न गन्तव्यमचोदितैः ।
यशो रक्षत भद्रं वो जेष्यामो वै रिपून्वयम् ॥ १.२१८.११ ॥
Plünderung darf nicht gewährt werden, und niemand darf ohne Befehl aufbrechen. Bewahrt euren Ruhm, Heil sei euch; wir werden die Feinde gewiss besiegen.
1.218.12
अनुलोमाश्च नो वाताः सततं मृगपक्षिणः ।
अग्नयश्च विराजन्ते शस्त्राणि कवचानि च ॥ १.२१८.१२ ॥
Für uns sind die Winde stets günstig, auch die Tiere und Vögel sind es; die Feuer leuchten hell, und Waffen und Rüstungen glänzen.
1.218.13
ततः कर्णवचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रप्रियैषिणः ।
निर्ययुः पृथिवीपालाश्चालयन्तः परान्रणे ॥ १.२१८.१३ ॥
Als sie Karṇas Worte gehört hatten, zogen die Beschützer der Erde, begierig, dem Sohn Dhṛtarāṣṭras zu gefallen, in die Schlacht hinaus und ließen die Feinde erzittern.
1.218.14
न हि तेषां मनःसक्तिरिन्द्रियार्थेषु सर्वशः ।
यथा परिरपुघ्नानां प्रसभं युद्ध एव च ॥ १.२१८.१४ ॥
Ihr Geist war nicht ganz an die Sinnesobjekte gebunden; wie diejenigen, die ihre Feinde erschlagen, waren sie gewaltsam im Kampf versunken.
1.218.15
वैकर्तनपुरोव्रातः सैन्धवोर्मिमहास्वनः ।
दुःशासनमहामत्स्यो दुर्योधनमहाग्रहः ॥ १.२१८.१५ ॥
Das Heer, an dessen Spitze Karṇa steht, mit dem gewaltigen Tosen der Wogen des Saindhava; Duḥśāsana ist sein großer Fisch, Duryodhana sein großes Krokodil.
1.218.16
स राजसागरो भीमो भीमघोषप्रदर्शनः ।
अभिदुद्राव वेगेन पुरं तदपसव्यतः ॥ १.२१८.१६ ॥
Dieses Ozeanheer der Könige, schrecklich, mit furchtbarem Gebrüll, stürzte sich rasch auf jene Stadt und ließ sie zu seiner Rechten.
1.218.17
तदनीकमनाधृष्यं शस्त्राग्निव्यालदीपितम् ।
समुत्कम्पितमाज्ञाय चुक्रुशुर्द्रुपदात्मजाः ॥ १.२१८.१७ ॥
Als die Söhne Drupadas bemerkten, dass jenes unbezwingbare Heer, flammend von Waffen, Feuer und Schlangen, heftig zitterte, schrien sie auf.
1.218.18
ते मेघसमनिर्घोषैर्बलिनः स्यन्दनोत्तमैः ।
निर्ययुर्नगरद्वारात्त्रासयन्तः परान्र ॥ १.२१८.१८ ॥
Jene Mächtigen fuhren auf vortrefflichen Wagen mit wolkengleichem Dröhnen aus dem Stadttor hinaus und versetzten die Feinde in Schrecken.
1.218.19
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सुमित्रः प्रियदर्शनः ।
चित्रकेतुः सुकेतुश्च ध्वजकेतुश्च वीर्यवान् ॥ १.२१८.१९ ॥
Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin, Sumitra, der angenehm anzusehende Priyadarśana, Citraketu, Suketu und der tapfere Dhvajaketu.
1.218.20
पुत्रा द्रुपदराजस्य बलवन्तो जयैषिणः ।
द्रुपदस्य महावीर्यः पाण्डरोष्णीषकेतनः ॥ १.२१८.२० ॥
Die starken Söhne des Königs Drupada, nach Sieg verlangend; und Drupada von großer Tapferkeit, dessen Banner einen weißen Turban trug.
1.218.21
पाण्डरव्यजनच्छत्रः पाण्डरध्वजवाहनः ।
स पुत्रगणमध्यस्थः शुशुभे राजसत्तमः ॥ १.२१८.२१ ॥
Jener beste der Könige, mit weißem Fächer und Sonnenschirm, auf einem Wagen mit weißer Fahne, strahlte inmitten seiner Schar von Söhnen.
1.218.22
चन्द्रमा ज्योतिषां मध्ये पौर्णमास्यामिवोदितः ।
अथोद्धूतपताकाग्रमजिह्मगतिमव्ययम् ॥ १.२१८.२२ ॥
Wie der Mond unter den Sternen in der Vollmondnacht aufgeht, so rückte jenes Heer vor, die Bannerspitzen flatternd, gerade und unwandelbar.
1.218.23
द्रुपदानीकमायान्तं कुरुसैन्यमभिद्रवत् ।
तयोरुभयतो जज्ञे तेषां तु तुमुलः स्वनः ॥ १.२१८.२३ ॥
Als sie das Heer Drupadas herankommen sahen, stürzte sich das Kuru-Heer darauf; und von beiden Seiten erhob sich ein tosendes Gebrüll.
1.218.24
बलयोः संप्रसरतोः सरितां स्रोतसोरिव ।
प्रकीर्णरथनागाश्वैस्तान्यनीकानि सर्वशः ॥ १.२१८.२४ ॥
Während die beiden Heere wie die Strömungen zweier Flüsse vorwärtsfluteten, lagen jene Scharen überall verstreut, mit Wagen, Elefanten und Pferden.
1.218.25
ज्योतींषईव प्रकीर्णानि सर्वतः प्रचकाशिरे ।
उत्कृष्टभेरीनिनदे संप्रवृत्ते महारवे ॥ १.२१८.२५ ॥
Als das Dröhnen der vorzüglichen Trommeln einsetzte und ein gewaltiger Lärm entstand, leuchteten sie ringsum wie verstreute Lichter.
1.218.26
अमर्षिता महात्मानः पाण्डवा निर्ययुस्ततः ।
रथांश्च मेघनिर्घोषान्युक्तान्परमवाजिभिः ॥ १.२१८.२६ ॥
Da zogen die hochherzigen Pāṇḍavas, voller Zorn, auf Wagen aus, die vortreffliche Pferde zogen und mit donnergleichem Dröhnen rollten.
1.218.27
धून्वन्तो ध्वजिनः शुभ्रानास्थाय भरतर्षभाः ।
ततः पाण्डुसुतान्दृष्ट्वा रथस्थानात्तकार्मुकान् ॥ १.२१८.२७ ॥
Die Stiere der Bharatas schwangen ihre weißen Banner, bestiegen ihre Wagen und erblickten die Söhne Pāṇḍus, auf den Wagen stehend, die Bögen gespannt.
1.218.28
नृपाणामभवत्कम्पो वेपथुर्हृदयेषु च ।
निर्यातेष्वथ पार्थेषु द्रोपदं तद्बलं रणे ॥ १.२१८.२८ ॥
Als die Söhne Pṛthās hervorgekommen waren, entstand Zittern und Beben in den Herzen der Könige; auch jenes Heer Droṇas im Kampf wurde ebenso erschüttert.
1.218.29
आविशत्परमो हर्षः प्रमोदश्च जयं प्रति ।
सुमुहूर्तं व्यतिकरः सैन्यानामभवद्भृशम् ॥ १.२१८.२९ ॥
Höchste Freude und Frohlocken zogen ein im Hinblick auf den Sieg; und für einen kurzen Augenblick herrschte großes Durcheinander und Vermischung unter den Heeren.
1.218.30
ततो द्वन्द्वमयुध्यन्त मृत्युं कृत्वा पुरस्कृतम् ।
जघ्नतुः समरे तस्मिन्सुमित्रप्रियदर्शनौ ॥ १.२१८.३० ॥
Dann kämpften sie im Zweikampf, den Tod vor Augen; und in jener Schlacht schlugen Sumitra und Priyadarśana aufeinander ein.
1.218.31
जयद्रथश्च कर्णश्च पश्यतः सव्यसाचिनः ।
अर्जुनः प्रेक्ष्य निहतौ सौमित्रप्रियदर्शनौ ॥ १.२१८.३१ ॥
Während Arjuna, der Savyasācin, zusah, wurden Jayadratha und Karṇa erschlagen; als er die beiden schönen Söhnen Sumitrās gleichen Erschlagenen sah...
1.218.32
जयद्रथसुतं तत्र जघान पितुरन्तिके ।
वृषसेनादवरजं सुदामानं धनंजयः ॥ १.२१८.३२ ॥
Dort erschlug Dhanaṃjaya den Sohn Jayadrathas vor den Augen seines Vaters und Sudāman, den jüngeren Bruder Vṛṣasenas.
1.218.33
कर्णपुत्रं महेष्वासं रथनीडादपातयत् ।
तौ सुतौ निहतौ दृष्ट्वा राजसिंहौ तरस्विनौ ॥ १.२१८.३३ ॥
Er stürzte den Sohn Karṇas, den großen Bogenschützen, vom Wagensitz. Als die beiden löwengleichen, schnellen Fürsten ihre beiden Söhne erschlagen sahen...
1.218.34
नामृष्येतां महाबाहू प्रहारमिव सद्गजौ ।
तौ जग्मतुरसंभ्रान्तौ फल्गुनस्य रथंप्रति ॥ १.२१८.३४ ॥
Die beiden Starkarmigen konnten diesen Schlag nicht ertragen, wie zwei edle Elefanten keinen Hieb ertragen. Unerschrocken zogen sie zum Wagen Phalgunas.
1.218.35
प्रतिमुक्ततलत्राणौ शपमानौ परस्परम् ।
सन्निपातस्तयोरासीदतिघोरो महामृधे ॥ १.२१८.३५ ॥
Mit festgebundenen Armschienen und Handschuhen, einander verfluchend, trafen sich beide in einem äußerst schrecklichen Zusammenstoß in jener großen Schlacht.
1.218.36
वृत्रशम्बरयोः सङ्क्ये वज्रिणेव महारणे ।
त्रीनश्वाञ्जघ्नतुस्तस्य फल्गुनस्य नर्षभौ ॥ १.२१८.३६ ॥
Wie Indra, der Donnerkeilträger, im Kampf gegen Vṛtra und Śambara, so erschlugen jene beiden Stiere unter den Menschen drei der Pferde Phalgunas in jenem großen Krieg.
1.218.37
ततः किलिकिलाशब्दः कुरूणामभवत्तदा ।
तान्हयान्निहतान्दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ॥ १.२१८.३७ ॥
Da erhob sich unter den Kurus ein Freudengeschrei, als der mächtige Bhīmasena jene Pferde erschlagen sah.
1.218.38
निमेषान्तरमात्रेण रथमश्वैरयोजयत् ।
उपयातं रथं दृष्ट्वा दुर्योधनपुरःसरौ ॥ १.२१८.३८ ॥
Im Augenblick eines Wimpernschlags spannte er Pferde vor einen Wagen; als er den Wagen nahen sah, rückten Duryodhana und die Seinen vor.
1.218.39
सौबलः सौमदत्तिश्च समेयातां परन्तपौ ।
तैः पञ्चभिरदीनात्मा भीमसेनो महाबलः ॥ १.२१८.३९ ॥
Saubala und Saumadatti, beide Peiniger der Feinde, traten einander entgegen; gegen diese fünf stand der unbeugsame, gewaltige Bhīmasena.
1.218.40
अयुध्यत तदा वीरैरिन्द्रियार्थैरिवेश्वरः ।
तैर्निरुद्धो न संत्रासं जगाम समितिंजयः ॥ १.२१८.४० ॥
Da kämpfte er mit jenen Helden, wie ein Herr mit den Sinnesobjekten ringt; von ihnen umzingelt, empfand der Siegreiche im Kampf keine Furcht.
1.218.41
पञ्चभिर्द्विरदैर्मत्तैर्निरुद्ध इव केसरी ।
तस्यैते युगपत्पञ्च पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ १.२१८.४१ ॥
Er war wie ein Löwe, von fünf rasenden Elefanten umzingelt; diese fünf trafen ihn zugleich mit fünf scharfen Pfeilen.
1.218.42
सारथिं वाजिनश्चैव निन्युर्वैवस्वतक्षयम् ।
हताश्वात्स्यन्दनश्रेष्ठादवरुह्य महारथः ॥ १.२१८.४२ ॥
Sie sandten den Wagenlenker und die Pferde ins Reich des Vaivasvata; dann stieg der große Wagenkämpfer, seine Pferde erschlagen, vom besten Wagen herab.
1.218.43
चचार विविधान्मार्गानसिमुद्यम्य पाण्डवः ।
अश्वस्कन्धेषु चक्रेषु युगेष्वीषासु चैव हि ॥ १.२१८.४३ ॥
Der Pāṇḍava bewegte sich auf vielen Wegen, das Schwert erhoben, über die Schultern der Pferde, die Räder, die Joche und die Deichseln.
1.218.44
व्यचरत्पातयञ्शत्रून्सुपर्ण इव भोगिनः ।
विधनुष्कं विकवचं विरथं च समीक्ष्य तम् ॥ १.२१८.४४ ॥
Er bewegte sich und streckte die Feinde nieder, wie der Garuda sich auf die Schlangen stürzt; und als er sie bogenlos, panzerlos und wagenlos sah —
1.218.45
अभिपेतुर्नव्याघ्रा अर्जुनप्रमुखा रथाः ।
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च यमौ च युधि दुर्जयौ ॥ १.२१८.४५ ॥
Die frischen tigergleichen Wagenkrieger unter Arjuna stürzten sich auf ihn — Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin und die Zwillinge, im Kampf unbesiegbar.
1.218.46
तस्मिन्महारथे युद्धे प्रवृत्ते शरवृष्टिभिः ।
रथध्वजपताकाश्च सवर्मन्तरधीयत ॥ १.२१८.४६ ॥
Als jene große Wagenschlacht begann, verschwanden unter dem Pfeilregen die Wagenfahnen, Wimpel und die gepanzerten Krieger selbst aus dem Blick.
1.218.47
तत्प्रवृत्तं चिरं कालं युद्धं सममिवाभवत् ।
रथेन तान्महाबाहुरर्जुनो व्यधमत्पुनः ॥ १.२१८.४७ ॥
Jener Kampf dauerte lange und schien ausgeglichen; dann trieb der mächtigarmige Arjuna mit seinem Wagen sie wieder zurück.
1.218.48
तमापतन्तं दृष्ट्वेव महाबाहुर्धनुर्धरः ।
कर्णोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठो वारयामास सायकैः ॥ १.२१८.४८ ॥
Als er ihn heranstürmen sah, hielt der mächtigarmige Bogenschütze Karṇa, der Beste unter den Waffenkundigen, ihn mit Pfeilen auf.
1.218.49
स तेनाभिहतः पार्थो वासविर्वज्रसन्निभान् ।
त्रीञ्शरान्संदधे क्रुद्धो वधात्क्रुद्धस्य पाण्डवः ॥ १.२१८.४९ ॥
Von ihm getroffen, fügte der Sohn Vāsavas, Pārtha, zornig drei donnergleiche Pfeile ein, um den Zornigen zu töten, dieser Pāṇḍava.
1.218.50
तैः शरैराहतं कर्णं ध्वजयष्टिमुपाश्रितम् ।
अपोवाह रथाच्चाशु सूतः परपुरंजयम् ॥ १.२१८.५० ॥
Von diesen Pfeilen getroffen, wurde Karṇa, der sich an der Fahnenstange festhielt, rasch vom Wagen weggebracht, von seinem Wagenlenker, dem Eroberer feindlicher Städte.
1.218.51
ततः पराजिते कर्णे धार्तराष्ट्रान्महाभयम् ।
विवेश समुदग्रांश्च पाण्डवान्प्रसमीक्ष्य तु ॥ १.२१८.५१ ॥
Als Karṇa besiegt war, überfiel die Söhne Dhṛtarāṣṭras große Furcht, als sie die frohlockenden Pāṇḍavas sahen.
1.218.52
तत्प्रकम्पितमत्यर्थं तद्दृष्ट्वा सौबलो बलम् ।
गिरा मधुरया चापि समाश्वासयतासकृत् ॥ १.२१८.५२ ॥
Als er sah, wie das Heer heftig zitterte, beruhigte der Sohn Subalas (Śakuni) es wiederholt mit süßen Worten.
1.218.53
धार्तराष्ट्रैस्ततः सर्वैर्दुर्योधनपुरःसरैः ।
धृतं तत्पुनरेवासीद्बलं पार्थप्रपीडितम् ॥ १.२१८.५३ ॥
Da hielten alle Söhne Dhṛtarāṣṭras, angeführt von Duryodhana, jenes Heer, das von Pārtha bedrängt war, wieder zusammen.
1.218.54
ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमो भीमपराक्रमः ।
अक्रुध्यत्स महाबाहुरगारं जातुषं स्मरन् ॥ १.२१८.५४ ॥
Da wurde Bhīma von schrecklicher Tapferkeit zornig, als er Duryodhana sah — der Starkarmige, sich an das Lackhaus erinnernd.
1.218.55
ततः संग्रामशिरसि ददर्श विपुलद्रुमम् ।
आयामभूतं तिष्ठन्तं स्कन्धपञ्चाशदुन्नतम् ॥ १.२१८.५५ ॥
Dann sah er an der Spitze der Schlacht einen gewaltigen Baum, der lang ausgestreckt dastand und fünfzig Äste hoch war.
1.218.56
महास्कन्धं महोत्सेधं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम् ।
तमुत्पाठ्य च पाणिभ्यामुद्यम्य चरणावपि ॥ १.२१८.५६ ॥
Diesen Baum mit dem großen Stamm und der gewaltigen Höhe, emporragend wie Indras Banner, riss er mit beiden Händen aus und hob ihn mitsamt den Wurzeln empor.
1.218.57
अभिपेदे परान्सङ्ख्ये वज्रपाणिरिवासुरान् ।
भीमसेनभयार्तानि फल्गुनाभिहतानि च ॥ १.२१८.५७ ॥
Im Kampf stürzte er sich auf die Feinde, wie Indra mit dem Donnerkeil auf die Asuras, auf die Heere, von Bhīmasenas Schrecken gequält und von Phalguna getroffen.
1.218.58
न शेकुस्तान्यनीकानि धार्तराष्ट्राण्युदीक्षितुम् ।
तानि संभ्रान्तयोधानि श्रान्तवाजिगजानि च ॥ १.२१८.५८ ॥
Die Heere der Söhne Dhṛtarāṣṭras vermochten nicht einmal aufzublicken; sie hatten verwirrte Krieger und erschöpfte Pferde und Elefanten.
1.218.59
दिशः प्राकालयद्भीमो दिवीवाभ्राणि मारुतः ।
तान्निवृत्तान्निरानन्दान्नरवारणवाजिनः ॥ १.२१८.५९ ॥
Wie der Wind die Wolken am Himmel zerstreut, trieb Bhīma sie in alle Richtungen: die Männer, Elefanten und Pferde, zurückgewichen und freudlos.
1.218.60
नानुसस्रुर्न चाजघ्नुर्नोचुः किंचिच्च दारुणम् ।
स्वमेव शिबिरं जग्मुः क्षत्रियाः शरविक्षताः ॥ १.२१८.६० ॥
Sie verfolgten nicht, schlugen nicht zu und sprachen kein hartes Wort; die Kṣatriyas, von Pfeilen verwundet, kehrten in ihr eigenes Lager zurück.
1.218.61
परेऽप्यभिययुर्हृष्टाः पुरं पौरसुखावहाः ।
मुहूर्तमभवद्युद्धं तेषां वै पाण्डवैः सह ॥ १.२१८.६१ ॥
Die anderen zogen freudig gegen die Stadt vor, die den Bürgern Glück brachte; einen Augenblick lang gab es einen Kampf zwischen ihnen und den Pāṇḍavas.
1.218.62
यावत्तद्युद्धमभवन्महद्देवासुरोपमम् ।
तावदेवाभवच्छान्तं निवृत्ता वै महारथाः ॥ १.२१८.६२ ॥
Solange jener Kampf groß war, dem Kampf der Götter und Dämonen gleich, so lange herrschte Frieden; und die großen Wagenkämpfer zogen sich zurück.
1.218.63
सुव्रतं चक्रिरे सर्वे सुवृतामब्रुवन्वधूम् ।
कृतार्थं द्रुपदं चोचुर्धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ॥ १.२१८.६३ ॥
Alle erfüllten ihr gutes Gelübde; sie sprachen zur tugendhaften Braut und sagten Drupada und Dhṛṣṭadyumna, dem Sohn Pṛṣatas, dass ihr Ziel erreicht sei.
1.218.64
शकुनिः सिन्धुराजश्च कर्णदुर्योधनावपि ।
तेषां तदाभवद्दुःखं हृदि वाचा तु नाब्रुवन् ॥ १.२१८.६४ ॥
Śakuni, der König von Sindhu, Karṇa und auch Duryodhana: Schmerz erfüllte damals ihre Herzen, doch sprachen sie kein Wort aus.
1.218.65
ततः प्रयाता राजानः सर्व एव यथागतम् ।
धार्तराष्ट्रा हि ते सर्वे गता नागपुरं तदा ॥ १.२१८.६५ ॥
Dann zogen alle Könige fort, wie sie gekommen waren; und alle Söhne Dhṛtarāṣṭras gingen damals nach Nāgapura.
1.218.66
प्रागेव पूर्निरोधात्तु पाण्डवैरश्वसादिनः ।
प्रेषिता गच्छतारिष्टानस्मानाख्यात शौरये ॥ १.२१८.६६ ॥
Schon vor der Belagerung der Stadt hatten die Pāṇḍavas Reiter ausgesandt und gesagt: 'Geht, verkündet uns dem Śauri, den Glücklichen.'
1.218.67
तेऽचिरेणैव कालेन संप्राप्ता यादवीं पुरीम् ।
ऊचुः संकर्षणोपेन्द्रौ वचनं वचनक्षमौ ॥ १.२१८.६७ ॥
Bald erreichten sie die Stadt der Yādavas und sprachen zu Saṃkarṣaṇa und Upendra, die im Reden geschickt waren.
1.218.68
कुशलं पाण्डवाः सर्वानाहुः स्मान्धकवृष्णयः ।
आत्मनश्चाहतानाहुर्विमुक्ताञ्जातुषाद्गृहात् ॥ १.२१८.६८ ॥
Die Pāṇḍavas ließen allen Andhaka-Vṛṣṇis ausrichten, dass es ihnen gut gehe; sie selbst seien verletzt, doch dem Lackhaus entkommen.
1.218.69
समाजे द्रौपदीं लब्धामाहू राजीवलोचनाम् ।
आत्मनः सदृशीं सर्वैः शीलवृत्तसमाधिभिः ॥ १.२१८.६९ ॥
Sie sagten, in der Versammlung sei Draupadī mit den Lotusaugen gewonnen worden, ihnen gleich an Wesen, Wandel und Selbstbeherrschung.
1.218.70
तच्छ्रुत्वा वचनं कृष्णस्तानुवाचोत्तरं वचः ।
सर्वमेतदहं जाने वधात्तस्य तु रक्षसः ॥ १.२१८.७० ॥
Als Kṛṣṇa diese Worte hörte, antwortete er ihnen: "Das alles weiß ich durch die Tötung jenes Rākṣasa."
1.218.71
तत उद्योजयामास माधवश्चतुरङ्गिणीम् ।
सेनामुपानयत्तूर्णं पाञ्चालनगरीं प्रति ॥ १.२१८.७१ ॥
Dann ließ Mādhava sein vierfältiges Heer rüsten und führte es eilends zur Stadt der Pāñcālas.
1.218.72
ततः संकर्षणश्चैव केशवश्च महाबलः ।
यादवैः सह सर्वैश्च पाण्डवानभिजग्मतुः ॥ १.२१८.७२ ॥
Dann gingen Saṃkarṣaṇa und der mächtige Keśava mit allen Yādavas, um die Pāṇḍavas zu treffen.
1.218.73
पितृष्वसारं संपूज्य नत्वा चैव तु यादवीम् ।
द्रौपदीं भूषणैः शुभ्रैर्भूषयित्वा यथाविधि ॥ १.२१८.७३ ॥
Nachdem er seine Tante geehrt und der Yādava-Frau sich verneigt hatte, schmückte er Draupadī nach Vorschrift mit leuchtenden Juwelen.
1.218.74
पाण्डवान्हर्षयित्वा तु पूजयामासतुश्च तान् ।
न्यायतः पूजितौ राज्ञा द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२१८.७४ ॥
Nachdem sie die Pāṇḍavas erfreut hatten, ehrten auch sie beide diese; und sie wurden von dem hochgesinnten König Drupada gebührend geehrt.
1.218.75
यादवाः पूजिताः सर्वे पाण्डवैश्च महात्मभिः ।
रेमिरे पाण्डवैः सार्धं ते पाञ्चालपुरे तदा ॥ १.२१८.७५ ॥
Alle Yādavas, von den Pāṇḍavas und den hochgesinnten Männern geehrt, erfreuten sich damals gemeinsam mit den Pāṇḍavas in der Stadt der Pañcālas.