Mahābhārata · Adhyāya 1.218
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.218.1
सौमदत्तेर्वचः श्रुत्वा कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
उवाच वचनं काले कालज्ञः सर्वकर्मणाम् ॥ १.२१८.१ ॥
Tendo ouvido as palavras do filho de Somadatta, Karṇa, filho de Vikartana, o touro, que conhecia o tempo de todas as ações, disse estas palavras no momento certo.
1.218.2
नीतिपूर्वमिदं सर्वमुक्तं वचनमर्थवत् ।
वचनं नाभ्यसूयामि श्रूयतां यद्वचस्त्विति ॥ १.२१८.२ ॥
Tudo isto foi dito com boa política e tem sentido. Não censuro as palavras; ouçam quais são as minhas palavras.
1.218.3
द्वैधीभावो न गन्तव्यः सर्वकर्मसु मानवैः ।
द्विधाभूतेन मनसा अन्यत्कर्म न सिध्यति ॥ १.२१८.३ ॥
Os homens não devem cair na hesitação em nenhuma ação; com uma mente dividida em duas, nenhuma outra ação se realiza.
1.218.4
संप्रयाणासनाभ्यां तु कर्शनेन तथैव च ।
नैतच्छक्यं पुरं हर्तुमाक्रन्दश्चाप्यशोभनः ॥ १.२१८.४ ॥
Esta cidade não pode ser tomada apenas com marchas, com acampamento, ou igualmente exaurindo o inimigo; e um grande clamor também é impróprio.
1.218.5
अवमर्दनकालोऽत्र मतश्चिन्तयतो मम ।
यावन्नो वृष्णयः पार्ष्णिं न गृह्णन्तिरणप्रियाः ॥ १.२१८.५ ॥
Em minha reflexão, este é o momento de esmagá-los, antes que os Vṛṣṇis, amantes da guerra, agarrem nossa retaguarda.
1.218.6
भवन्तश्च तथा हृष्टाः स्वबाहुबलशालिनः ।
प्राकारमवमृद्रन्तु परिघाः पूरयन्त्वपि ॥ १.२१८.६ ॥
E vós também, alegres e orgulhosos da força de vossos braços, derrubai a muralha e enchei também os fossos.
1.218.7
प्रस्रावयन्तु सलिलं क्रियतां विषमं समम् ।
तृणकाष्ठेन महता खातमस्य प्रपूर्यताम् ॥ १.२१८.७ ॥
Que se drene a água, que o irregular seja nivelado, e que o grande fosso desta cidade seja preenchido com capim e lenha.
1.218.8
घुष्यतां राजमार्गेषु परेषां यो हनिष्यति ।
नागमश्वं पदातिं वा दानमानं स लप्स्यति ॥ १.२१८.८ ॥
Que se proclame nas estradas reais: quem matar um elefante, um cavalo ou um soldado de infantaria inimigo receberá dádivas e honra.
1.218.9
नागे दशसहस्राणि पञ्च चाश्वपदातिषु ।
रथे वै द्विगुणं नागाद्वसु दास्यन्ति पार्थिवाः ॥ १.२१८.९ ॥
Por um elefante os reis darão dez mil; por um cavalo ou soldado de infantaria, cinco mil; por um carro, o dobro da riqueza dada por um elefante.
1.218.10
यश्च कामसुखे सक्तो बालश्च स्थविरश्च यः ।
अयुद्धमनसो ये च ते तु तिष्ठन्तु भीरवः ॥ १.२१८.१० ॥
Que fiquem aqui os covardes: os apegados aos prazeres do desejo, as crianças e os velhos, e aqueles cuja mente não está na batalha.
1.218.11
प्रदरश्च न दातव्यो न गन्तव्यमचोदितैः ।
यशो रक्षत भद्रं वो जेष्यामो वै रिपून्वयम् ॥ १.२१८.११ ॥
Não se deve conceder saque, e ninguém deve partir sem ordem. Guardai a vossa glória, que vos seja propício; nós certamente venceremos os inimigos.
1.218.12
अनुलोमाश्च नो वाताः सततं मृगपक्षिणः ।
अग्नयश्च विराजन्ते शस्त्राणि कवचानि च ॥ १.२१८.१२ ॥
Para nós os ventos são sempre favoráveis, e também os animais e as aves; os fogos resplandecem, e as armas e as armaduras brilham.
1.218.13
ततः कर्णवचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रप्रियैषिणः ।
निर्ययुः पृथिवीपालाश्चालयन्तः परान्रणे ॥ १.२१८.१३ ॥
Então, ouvindo as palavras de Karṇa, os protetores da terra, desejosos de agradar ao filho de Dhṛtarāṣṭra, saíram para a batalha fazendo os inimigos tremerem.
1.218.14
न हि तेषां मनःसक्तिरिन्द्रियार्थेषु सर्वशः ।
यथा परिरपुघ्नानां प्रसभं युद्ध एव च ॥ १.२१८.१४ ॥
De fato, suas mentes não estavam totalmente apegadas aos objetos dos sentidos; como os que abatem seus inimigos, estavam absorvidos à força na batalha.
1.218.15
वैकर्तनपुरोव्रातः सैन्धवोर्मिमहास्वनः ।
दुःशासनमहामत्स्यो दुर्योधनमहाग्रहः ॥ १.२१८.१५ ॥
A hoste liderada por Karṇa, com o grande estrondo das ondas de Saindhava, tendo Duḥśāsana como seu grande peixe e Duryodhana como seu grande crocodilo.
1.218.16
स राजसागरो भीमो भीमघोषप्रदर्शनः ।
अभिदुद्राव वेगेन पुरं तदपसव्यतः ॥ १.२१८.१६ ॥
Aquele oceano de reis, terrível, exibindo um rugido pavoroso, lançou-se com velocidade sobre aquela cidade, deixando-a à sua direita.
1.218.17
तदनीकमनाधृष्यं शस्त्राग्निव्यालदीपितम् ।
समुत्कम्पितमाज्ञाय चुक्रुशुर्द्रुपदात्मजाः ॥ १.२१८.१७ ॥
Percebendo que aquela hoste invencível, ardendo de armas, fogo e serpentes, tremia intensamente, os filhos de Drupada gritaram.
1.218.18
ते मेघसमनिर्घोषैर्बलिनः स्यन्दनोत्तमैः ।
निर्ययुर्नगरद्वारात्त्रासयन्तः परान्र ॥ १.२१८.१८ ॥
Aqueles poderosos, em excelentes carros com estrondos como nuvens, saíram pela porta da cidade, aterrorizando os inimigos.
1.218.19
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सुमित्रः प्रियदर्शनः ।
चित्रकेतुः सुकेतुश्च ध्वजकेतुश्च वीर्यवान् ॥ १.२१८.१९ ॥
Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin, Sumitra, Priyadarśana de aparência agradável, Citraketu, Suketu e o valente Dhvajaketu.
1.218.20
पुत्रा द्रुपदराजस्य बलवन्तो जयैषिणः ।
द्रुपदस्य महावीर्यः पाण्डरोष्णीषकेतनः ॥ १.२१८.२० ॥
Os poderosos filhos do rei Drupada, ansiosos pela vitória; e Drupada de grande valor, cujo estandarte trazia um turbante branco.
1.218.21
पाण्डरव्यजनच्छत्रः पाण्डरध्वजवाहनः ।
स पुत्रगणमध्यस्थः शुशुभे राजसत्तमः ॥ १.२१८.२१ ॥
Aquele melhor dos reis, com leque e guarda-sol brancos, transportado num carro com estandarte branco, resplandecia no meio de sua hoste de filhos.
1.218.22
चन्द्रमा ज्योतिषां मध्ये पौर्णमास्यामिवोदितः ।
अथोद्धूतपताकाग्रमजिह्मगतिमव्ययम् ॥ १.२१८.२२ ॥
Como a lua se ergue entre as estrelas na noite de lua cheia, assim avançava aquele exército, com as pontas dos estandartes ondulando, movendo-se direto e inabalável.
1.218.23
द्रुपदानीकमायान्तं कुरुसैन्यमभिद्रवत् ।
तयोरुभयतो जज्ञे तेषां तु तुमुलः स्वनः ॥ १.२१८.२३ ॥
Ao ver o exército de Drupada aproximar-se, a hoste dos Kuru investiu contra ele, e de ambos os lados ergueu-se um tumultuoso clamor.
1.218.24
बलयोः संप्रसरतोः सरितां स्रोतसोरिव ।
प्रकीर्णरथनागाश्वैस्तान्यनीकानि सर्वशः ॥ १.२१८.२४ ॥
Enquanto os dois exércitos avançavam como as correntes de dois rios, aquelas hostes estavam espalhadas por toda parte, com carros, elefantes e cavalos.
1.218.25
ज्योतींषईव प्रकीर्णानि सर्वतः प्रचकाशिरे ।
उत्कृष्टभेरीनिनदे संप्रवृत्ते महारवे ॥ १.२१८.२५ ॥
Quando o estrondo dos excelentes tambores começou e um grande alarido se ergueu, eles brilharam por toda parte como luzes espalhadas.
1.218.26
अमर्षिता महात्मानः पाण्डवा निर्ययुस्ततः ।
रथांश्च मेघनिर्घोषान्युक्तान्परमवाजिभिः ॥ १.२१८.२६ ॥
Então os magnânimos Pāṇḍavas, irados, partiram em carros atrelados a excelentes cavalos, com um ruído como o de nuvens de trovoada.
1.218.27
धून्वन्तो ध्वजिनः शुभ्रानास्थाय भरतर्षभाः ।
ततः पाण्डुसुतान्दृष्ट्वा रथस्थानात्तकार्मुकान् ॥ १.२१८.२७ ॥
Agitando seus estandartes brancos e subindo em seus carros, os touros dos Bharatas viram os filhos de Pāṇḍu de pé em seus carros, com os arcos em punho.
1.218.28
नृपाणामभवत्कम्पो वेपथुर्हृदयेषु च ।
निर्यातेष्वथ पार्थेषु द्रोपदं तद्बलं रणे ॥ १.२१८.२८ ॥
Quando os filhos de Pṛthā saíram, um tremor e um arrepio surgiram nos corações dos reis; e aquele exército de Droṇa na batalha também foi igualmente abalado.
1.218.29
आविशत्परमो हर्षः प्रमोदश्च जयं प्रति ।
सुमुहूर्तं व्यतिकरः सैन्यानामभवद्भृशम् ॥ १.२१८.२९ ॥
Uma alegria suprema e júbilo entraram em busca da vitória; e por um breve momento houve grande confusão e mistura entre os exércitos.
1.218.30
ततो द्वन्द्वमयुध्यन्त मृत्युं कृत्वा पुरस्कृतम् ।
जघ्नतुः समरे तस्मिन्सुमित्रप्रियदर्शनौ ॥ १.२१८.३० ॥
Então travaram combate singular, tendo a morte posta diante de si; e naquela batalha Sumitra e Priyadarśana golpearam um ao outro.
1.218.31
जयद्रथश्च कर्णश्च पश्यतः सव्यसाचिनः ।
अर्जुनः प्रेक्ष्य निहतौ सौमित्रप्रियदर्शनौ ॥ १.२१८.३१ ॥
Enquanto o destro Arjuna observava, Jayadratha e Karṇa foram mortos; vendo abatidos os dois belos, como filhos de Sumitrā...
1.218.32
जयद्रथसुतं तत्र जघान पितुरन्तिके ।
वृषसेनादवरजं सुदामानं धनंजयः ॥ १.२१८.३२ ॥
Ali Dhanaṃjaya matou o filho de Jayadratha diante do pai, e também Sudāman, o irmão mais novo de Vṛṣasena.
1.218.33
कर्णपुत्रं महेष्वासं रथनीडादपातयत् ।
तौ सुतौ निहतौ दृष्ट्वा राजसिंहौ तरस्विनौ ॥ १.२१८.३३ ॥
Derrubou do assento do carro o filho de Karṇa, o grande arqueiro. Vendo mortos aqueles dois filhos, os dois príncipes-leões, velozes...
1.218.34
नामृष्येतां महाबाहू प्रहारमिव सद्गजौ ।
तौ जग्मतुरसंभ्रान्तौ फल्गुनस्य रथंप्रति ॥ १.२१८.३४ ॥
Os dois de braços poderosos não suportaram aquele golpe, como dois nobres elefantes não suportam uma pancada. Sem se abalar, dirigiram-se ao carro de Phalguna.
1.218.35
प्रतिमुक्ततलत्राणौ शपमानौ परस्परम् ।
सन्निपातस्तयोरासीदतिघोरो महामृधे ॥ १.२१८.३५ ॥
Com protetores de braço e luvas presos, amaldiçoando-se mutuamente, os dois se enfrentaram num choque terrível naquela grande batalha.
1.218.36
वृत्रशम्बरयोः सङ्क्ये वज्रिणेव महारणे ।
त्रीनश्वाञ्जघ्नतुस्तस्य फल्गुनस्य नर्षभौ ॥ १.२१८.३६ ॥
Como Indra, o portador do raio, na batalha contra Vṛtra e Śambara, aqueles dois touros entre os homens abateram três dos cavalos de Phalguna naquela grande guerra.
1.218.37
ततः किलिकिलाशब्दः कुरूणामभवत्तदा ।
तान्हयान्निहतान्दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान् ॥ १.२१८.३७ ॥
Então ergueu-se um clamor de alegria entre os Kurus, ao ver Bhīmasena, o poderoso, aqueles cavalos abatidos.
1.218.38
निमेषान्तरमात्रेण रथमश्वैरयोजयत् ।
उपयातं रथं दृष्ट्वा दुर्योधनपुरःसरौ ॥ १.२१८.३८ ॥
Num instante atrelou cavalos a outro carro; vendo o carro aproximar-se, Duryodhana e os seus avançaram à frente.
1.218.39
सौबलः सौमदत्तिश्च समेयातां परन्तपौ ।
तैः पञ्चभिरदीनात्मा भीमसेनो महाबलः ॥ १.२१८.३९ ॥
Saubala e Saumadatti, ambos atormentadores de inimigos, avançaram juntos; contra eles e os outros, o de espírito firme e grande força, Bhīmasena.
1.218.40
अयुध्यत तदा वीरैरिन्द्रियार्थैरिवेश्वरः ।
तैर्निरुद्धो न संत्रासं जगाम समितिंजयः ॥ १.२१८.४० ॥
Então lutou com aqueles heróis como um senhor com os objetos dos sentidos; cercado por eles, o vencedor em batalha não sentiu temor.
1.218.41
पञ्चभिर्द्विरदैर्मत्तैर्निरुद्ध इव केसरी ।
तस्यैते युगपत्पञ्च पञ्चभिर्निशितैः शरैः ॥ १.२१८.४१ ॥
Era como um leão cercado por cinco elefantes enfurecidos; os cinco o feriram de uma só vez com cinco flechas afiadas.
1.218.42
सारथिं वाजिनश्चैव निन्युर्वैवस्वतक्षयम् ।
हताश्वात्स्यन्दनश्रेष्ठादवरुह्य महारथः ॥ १.२१८.४२ ॥
Enviaram o auriga e os cavalos ao reino de Vaivasvata; então o grande guerreiro de carro, com os cavalos mortos, desceu do melhor dos carros.
1.218.43
चचार विविधान्मार्गानसिमुद्यम्य पाण्डवः ।
अश्वस्कन्धेषु चक्रेषु युगेष्वीषासु चैव हि ॥ १.२१८.४३ ॥
O Pāṇḍava movia-se por muitos caminhos, com a espada erguida, sobre os dorsos dos cavalos, as rodas, os jugos e as varas.
1.218.44
व्यचरत्पातयञ्शत्रून्सुपर्ण इव भोगिनः ।
विधनुष्कं विकवचं विरथं च समीक्ष्य तम् ॥ १.२१८.४४ ॥
Movia-se abatendo os inimigos como Garuḍa cai sobre as serpentes; e ao vê-los sem arco, sem armadura e sem carro —
1.218.45
अभिपेतुर्नव्याघ्रा अर्जुनप्रमुखा रथाः ।
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च यमौ च युधि दुर्जयौ ॥ १.२१८.४५ ॥
Os guerreiros de carro, como tigres frescos, liderados por Arjuna, lançaram-se sobre ele — Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin e os gêmeos, invencíveis em batalha.
1.218.46
तस्मिन्महारथे युद्धे प्रवृत्ते शरवृष्टिभिः ।
रथध्वजपताकाश्च सवर्मन्तरधीयत ॥ १.२१८.४६ ॥
Quando aquela grande batalha de carros começou, sob a chuva de flechas, os estandartes e flâmulas dos carros e os guerreiros blindados desapareceram da vista.
1.218.47
तत्प्रवृत्तं चिरं कालं युद्धं सममिवाभवत् ।
रथेन तान्महाबाहुरर्जुनो व्यधमत्पुनः ॥ १.२१८.४७ ॥
Aquela batalha durou muito tempo e pareceu equilibrada; então o de braços poderosos, Arjuna, com seu carro, os rechaçou de novo.
1.218.48
तमापतन्तं दृष्ट्वेव महाबाहुर्धनुर्धरः ।
कर्णोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठो वारयामास सायकैः ॥ १.२१८.४८ ॥
Ao vê-lo avançar, o arqueiro de braços poderosos Karṇa, o melhor entre os peritos em armas, deteve-o com flechas.
1.218.49
स तेनाभिहतः पार्थो वासविर्वज्रसन्निभान् ।
त्रीञ्शरान्संदधे क्रुद्धो वधात्क्रुद्धस्य पाण्डवः ॥ १.२१८.४९ ॥
Ferido por ele, Pārtha, filho de Vāsava, enfurecido, encaixou três flechas semelhantes a raios para matar o irado, aquele Pāṇḍava.
1.218.50
तैः शरैराहतं कर्णं ध्वजयष्टिमुपाश्रितम् ।
अपोवाह रथाच्चाशु सूतः परपुरंजयम् ॥ १.२१८.५० ॥
Ferido por aquelas flechas, Karṇa, agarrado ao mastro da bandeira, foi rapidamente levado para fora do carro pelo seu cocheiro, o conquistador das cidades inimigas.
1.218.51
ततः पराजिते कर्णे धार्तराष्ट्रान्महाभयम् ।
विवेश समुदग्रांश्च पाण्डवान्प्रसमीक्ष्य तु ॥ १.२१८.५१ ॥
Então, Karṇa tendo sido derrotado, grande medo entrou nos filhos de Dhṛtarāṣṭra, vendo os Pāṇḍavas exultantes.
1.218.52
तत्प्रकम्पितमत्यर्थं तद्दृष्ट्वा सौबलो बलम् ।
गिरा मधुरया चापि समाश्वासयतासकृत् ॥ १.२१८.५२ ॥
Vendo aquele exército tremer intensamente, o filho de Subala (Śakuni) o tranquilizou repetidamente com palavras doces.
1.218.53
धार्तराष्ट्रैस्ततः सर्वैर्दुर्योधनपुरःसरैः ।
धृतं तत्पुनरेवासीद्बलं पार्थप्रपीडितम् ॥ १.२१८.५३ ॥
Então todos os filhos de Dhṛtarāṣṭra, liderados por Duryodhana, sustentaram novamente aquele exército, atormentado por Pārtha.
1.218.54
ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमो भीमपराक्रमः ।
अक्रुध्यत्स महाबाहुरगारं जातुषं स्मरन् ॥ १.२१८.५४ ॥
Então Bhīma, de terrível valor, ao ver Duryodhana, enfureceu-se — aquele de braços poderosos, lembrando-se da casa de laca.
1.218.55
ततः संग्रामशिरसि ददर्श विपुलद्रुमम् ।
आयामभूतं तिष्ठन्तं स्कन्धपञ्चाशदुन्नतम् ॥ १.२१८.५५ ॥
Então, à frente da batalha, viu uma vasta árvore, erguida e estendida, com cinquenta ramos de altura.
1.218.56
महास्कन्धं महोत्सेधं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम् ।
तमुत्पाठ्य च पाणिभ्यामुद्यम्य चरणावपि ॥ १.२१८.५६ ॥
Aquela árvore de grande tronco e muito alta, erguida como o estandarte de Indra, ele arrancou com ambas as mãos e ergueu, raízes e tudo.
1.218.57
अभिपेदे परान्सङ्ख्ये वज्रपाणिरिवासुरान् ।
भीमसेनभयार्तानि फल्गुनाभिहतानि च ॥ १.२१८.५७ ॥
Na batalha, lançou-se contra os inimigos, como Indra com o raio contra os asuras, sobre os exércitos atormentados pelo terror de Bhīmasena e feridos por Phalguna.
1.218.58
न शेकुस्तान्यनीकानि धार्तराष्ट्राण्युदीक्षितुम् ।
तानि संभ्रान्तयोधानि श्रान्तवाजिगजानि च ॥ १.२१८.५८ ॥
Os exércitos dos filhos de Dhṛtarāṣṭra não conseguiram sequer erguer os olhos; tinham guerreiros confusos e cavalos e elefantes exaustos.
1.218.59
दिशः प्राकालयद्भीमो दिवीवाभ्राणि मारुतः ।
तान्निवृत्तान्निरानन्दान्नरवारणवाजिनः ॥ १.२१८.५९ ॥
Como o vento dispersa as nuvens no céu, Bhīma os dispersou em todas as direções: homens, elefantes e cavalos, recuados e sem alegria.
1.218.60
नानुसस्रुर्न चाजघ्नुर्नोचुः किंचिच्च दारुणम् ।
स्वमेव शिबिरं जग्मुः क्षत्रियाः शरविक्षताः ॥ १.२१८.६० ॥
Não perseguiram nem atacaram, nem disseram qualquer palavra dura; os kṣatriyas, feridos por flechas, voltaram ao seu próprio acampamento.
1.218.61
परेऽप्यभिययुर्हृष्टाः पुरं पौरसुखावहाः ।
मुहूर्तमभवद्युद्धं तेषां वै पाण्डवैः सह ॥ १.२१८.६१ ॥
Os outros, alegres, avançaram em direção à cidade, que trazia alegria aos seus habitantes; por um momento houve batalha entre eles e os Pāṇḍavas.
1.218.62
यावत्तद्युद्धमभवन्महद्देवासुरोपमम् ।
तावदेवाभवच्छान्तं निवृत्ता वै महारथाः ॥ १.२१८.६२ ॥
Enquanto aquela batalha foi grande, semelhante à batalha entre deuses e demônios, houve paz; e os grandes guerreiros de carro se retiraram.
1.218.63
सुव्रतं चक्रिरे सर्वे सुवृतामब्रुवन्वधूम् ।
कृतार्थं द्रुपदं चोचुर्धृष्टद्युम्नं च पार्षतम् ॥ १.२१८.६३ ॥
Todos cumpriram seu bom voto; falaram à noiva de conduta virtuosa e disseram a Drupada e a Dhṛṣṭadyumna, filho de Pṛṣata, que seu propósito fora cumprido.
1.218.64
शकुनिः सिन्धुराजश्च कर्णदुर्योधनावपि ।
तेषां तदाभवद्दुःखं हृदि वाचा तु नाब्रुवन् ॥ १.२१८.६४ ॥
Śakuni, o rei de Sindhu, Karṇa e também Duryodhana: então a dor surgiu em seus corações, mas nada disseram com palavras.
1.218.65
ततः प्रयाता राजानः सर्व एव यथागतम् ।
धार्तराष्ट्रा हि ते सर्वे गता नागपुरं तदा ॥ १.२१८.६५ ॥
Então todos os reis partiram como haviam chegado; e todos os filhos de Dhṛtarāṣṭra foram então para Nāgapura.
1.218.66
प्रागेव पूर्निरोधात्तु पाण्डवैरश्वसादिनः ।
प्रेषिता गच्छतारिष्टानस्मानाख्यात शौरये ॥ १.२१८.६६ ॥
Antes do bloqueio da cidade, os Pāṇḍavas haviam enviado cavaleiros, dizendo: 'Ide, anunciai-nos a Śauri, aos venturosos.'
1.218.67
तेऽचिरेणैव कालेन संप्राप्ता यादवीं पुरीम् ।
ऊचुः संकर्षणोपेन्द्रौ वचनं वचनक्षमौ ॥ १.२१८.६७ ॥
Logo chegaram à cidade dos Yādavas e falaram a Saṃkarṣaṇa e Upendra, hábeis na palavra.
1.218.68
कुशलं पाण्डवाः सर्वानाहुः स्मान्धकवृष्णयः ।
आत्मनश्चाहतानाहुर्विमुक्ताञ्जातुषाद्गृहात् ॥ १.२१८.६८ ॥
Os Pāṇḍavas mandaram dizer a todos os Andhaka-Vṛṣṇi que estavam bem, e que, feridos, haviam sido libertados da casa de laca.
1.218.69
समाजे द्रौपदीं लब्धामाहू राजीवलोचनाम् ।
आत्मनः सदृशीं सर्वैः शीलवृत्तसमाधिभिः ॥ १.२१८.६९ ॥
Disseram que, na assembleia, Draupadī de olhos de lótus fora conquistada, digna deles em caráter, conduta e domínio de si.
1.218.70
तच्छ्रुत्वा वचनं कृष्णस्तानुवाचोत्तरं वचः ।
सर्वमेतदहं जाने वधात्तस्य तु रक्षसः ॥ १.२१८.७० ॥
Ao ouvir essas palavras, Kṛṣṇa respondeu: "Sei de tudo isso, pela morte daquele rākṣasa."
1.218.71
तत उद्योजयामास माधवश्चतुरङ्गिणीम् ।
सेनामुपानयत्तूर्णं पाञ्चालनगरीं प्रति ॥ १.२१८.७१ ॥
Então Mādhava fez preparar seu exército quadripartido e o conduziu depressa para a cidade dos Pāñcāla.
1.218.72
ततः संकर्षणश्चैव केशवश्च महाबलः ।
यादवैः सह सर्वैश्च पाण्डवानभिजग्मतुः ॥ १.२१८.७२ ॥
Então Saṃkarṣaṇa e o poderoso Keśava, com todos os Yādavas, foram encontrar os Pāṇḍavas.
1.218.73
पितृष्वसारं संपूज्य नत्वा चैव तु यादवीम् ।
द्रौपदीं भूषणैः शुभ्रैर्भूषयित्वा यथाविधि ॥ १.२१८.७३ ॥
Tendo honrado sua tia e saudado a mulher yādava, e adornado Draupadī com joias brilhantes segundo o rito.
1.218.74
पाण्डवान्हर्षयित्वा तु पूजयामासतुश्च तान् ।
न्यायतः पूजितौ राज्ञा द्रुपदेन महात्मना ॥ १.२१८.७४ ॥
Tendo alegrado os Pāṇḍavas, os dois também os honraram; e foram devidamente honrados pelo magnânimo rei Drupada.
1.218.75
यादवाः पूजिताः सर्वे पाण्डवैश्च महात्मभिः ।
रेमिरे पाण्डवैः सार्धं ते पाञ्चालपुरे तदा ॥ १.२१८.७५ ॥
Todos os yādavas, honrados pelos Pāṇḍavas e pelos magnânimos, então se deleitaram com os Pāṇḍavas na cidade dos Pañcālas.