مهابهاراتا · أدهيايا 1.219
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.219.1
वृत्ते स्वयंवरे चैव राजानः सर्व एव ते ।
यथागतं विप्रजग्मुर्विदित्वा पाण्डवान्वृतान् ॥ १.२१९.१ ॥
وعندما انتهى الاختيار الذاتي للعروس، علم جميع أولئك الملوك أن البانداڤا قد اختيروا، فانصرفوا كما جاءوا.
1.219.2
अथ दुर्योधनो राजा विमना भ्रातृभिः सह ।
अश्वत्थाम्ना मातुलेन कर्णेन च कृपेण च ॥ १.२१९.२ ॥
ثم انصرف الملك دوريوധانا، مكتئب النفس، مع إخوته وأشفاتامان وخاله وكارنا وكريپا.
1.219.3
विनिवृत्तो वृतं दृष्ट्वा द्रौपद्या श्वेतवाहनम् ।
तं तु दुःशासनोऽव्रीडो मन्दंमन्दमिवाब्रवीत् ॥ १.२१९.३ ॥
عاد دُهشاسانا، عديم الحياء، لما رأى دروبادي قد اختارت أرجونا صاحب الخيل البيضاء، فكلمه برفق كأنه يهمس.
1.219.4
यद्यसौ ब्राह्मणो न स्याद्विन्देत द्रौपदीं न सः ।
न हि तं तत्त्वतो राजन्वेद कश्चिद्धनंजयम् ॥ १.२१९.४ ॥
لو لم يكن برهمانيًا لما نال دروبادي. حقًا أيها الملك، لا يعرف أحد دهنانجايا حقًّا.
1.219.5
दैवं च परमं मन्ये पौरुषं चाप्यनर्थकम् ।
धिगस्तु पौरुषं मन्त्रं यद्धरन्तीह पाण्डवाः ॥ १.२१९.५ ॥
أرى أن القدر هو الأعلى، وأن الجهد البشري عبث أيضًا. فليُخزَ ذلك الجهد وتلك المشورة التي يحمل بها البانداڤا الجائزة هنا!
1.219.6
बध्वा चक्षूंषि नः पार्था राज्ञां च द्रुपदात्मजाम् ।
उद्वाह्य राज्ञां तैर्न्यस्तो वामः पादः पृथासुतैः ॥ १.२१९.६ ॥
لقد عمّى أبناء بريثا أعيننا، وتزوجوا ابنة دروبادا وذهبوا بها، وضعوا قدمهم اليسرى على رؤوس الملوك.
1.219.7
विमुक्ताः कथमेतेन जतुवेश्मविर्भुजः ।
अस्माकं पौरुषं सत्वं बुद्धिश्चापि गता ततः ॥ १.२१९.७ ॥
كيف انطلق من بيت اللاكّ أولئك الذين نجوا بواسطة هذا؟ عندئذ ذهبت رجولتنا وشجاعتنا وعقلنا أيضًا.
1.219.8
वयं हता मातुलाद्य विश्वस्य च पुरोचनम् ।
अदग्ध्वा पाण्डवानेतान्स्वयं दग्धो हुताशने ॥ १.२१९.८ ॥
يا عمّ، لقد هلكنا اليوم، وكذلك بوروتشانا الموثوق. ولم يحرق هؤلاء البانداوا، بل احترق هو نفسه في النار.
1.219.9
मत्तो मातुल मन्येऽहं पाण्डवा बुद्धिमत्तराः ।
तेषां नास्ति भयं मृत्योर्मुक्तानां जतुवेश्मनः ॥ १.२१९.९ ॥
يا عمّ، أظن أن البانداوا أذكى مني. ولا خوف من الموت على من تحرروا من بيت اللاكّ.
1.219.10
एवं संभाषमाणास्ते निन्दन्तश्च पुरोचनम् ।
पञ्चपुत्रां किरातीं च विदुरं च महामतिम् ॥ १.२१९.१० ॥
وهم يتحادثون على هذا النحو، كانوا يلومون بوروتشانا والمرأة الكيراتية أم الأبناء الخمسة، وكذلك فيدورا ذا العقل الكبير.
1.219.11
विविशुर्हास्तिनपुरं दीना विगतचेतसः ॥ १.२१९.११ ॥
دخلوا هاستيناپورا وهم بائسون وقد تبددت عقولهم.
1.219.12
त्रस्ता विगतसंकल्पा दृष्ट्वा पार्थान्महौजसः ।
मुक्तान्हव्यभुजश्चैव संयुक्तान्द्रुपदेन च ॥ १.२१९.१२ ॥
فزعوا وفقدوا عزيمتهم حين رأوا أبناء بريثا ذوي القوة العظيمة قد تحرروا واتحدوا بدروپدا.
1.219.13
धृष्टद्युम्नं तु संचिन्त्य तथैव च शिखण्डिनम् ।
द्रुपदस्यात्मजांश्चान्यान्सर्वयुद्धविशारदान् ॥ १.२१९.१३ ॥
وبعد أن تأمّلوا في دهريشتادیومنا، وكذلك شيخانديين، وسائر أبناء دروبادا، وكلهم بارعون في كل فنون الحرب.
1.219.14
विदुरस्त्वथ ताञ्श्रुत्वा द्रौपद्या पाण्डवान्वृतान् ।
व्रीडितान्धार्तराष्ट्रांश्च भग्नदर्पानुपागतान् ॥ १.२१९.१४ ॥
فلما سمع فيدورا أن دروبادي اختارت البانداڤا، وأن أبناء دهريتاراشترا عادوا خجلين ومنكسري الكبرياء،
1.219.15
ततः प्रीतमनाः क्षत्ता धृतराष्ट्रं विशांपते ।
उवाच दिष्ट्या कुरवो वर्ध्त इति विस्मितः ॥ १.२१९.१५ ॥
فقال فيدورا، وقد سُرّ قلبه وتعجب، لدهريتاراشترا: "يا سيد الناس، بحسن الحظ يزدهر الكورو."
1.219.16
वैचित्रवीर्यस्तु नृपो निशम्य विदुरस्य तत् ।
अब्रवीत्परमप्रीतो दिष्ट्या दिष्ट्येति भारत ॥ १.२१९.१६ ॥
فقال الملك، ابن فيتشيتراويريا، لما سمع كلام فيدورا، وقد سُرّ جدًا: "بحسن الحظ! بحسن الحظ!" يا بهاراتا.
1.219.17
मन्यते स वृतं पुत्रं ज्येष्ठं द्रुपदकन्यया ।
दुर्योधनमविज्ञानात्प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वरः ॥ १.२१९.१७ ॥
ذلك الملك، ذو العين الحكيمة، يظن جهلًا أن ابنة دروبادا اختارت ابنه الأكبر دورّيودهانا.
1.219.18
अथ त्वाज्ञापयामास द्रौपद्या भूषणं बहु ।
आनीयतां वै कृष्णेति पुत्रं दुर्योधनं तदा ॥ १.२१९.१८ ॥
ثم أمر بإحضار حُليّ كثيرة لدروبادي، قائلًا: "ليُؤتَ بكريشنا"، وأمر أيضًا بإحضار ابنه دورّيودهانا.
1.219.19
अथ स्म पश्चाद्विदुर आचख्यावम्बिकात्मजम् ।
कौरव्या इति सामान्यान्न मन्येथास्तवात्मजान् ॥ १.२१९.१९ ॥
ثم قال فيدورا لابن أمبيكا: «لا تعتبر أبناءك منفصلين بسبب الاسم العام كوراڤيا.»
1.219.20
वर्धन्त इति मद्वाक्याद्वर्धिताः पाण्डुनन्दनाः ।
कृष्णया संवृताः पार्था विमुक्ता राजसङ्गरात् ॥ १.२१९.२० ॥
«ليزدهروا» — بكلمتي نما أبناء پاندو؛ ومتحررين من عهد الملك، اجتمع أبناء پريثا مع كريشنا.
1.219.21
दिष्ट्या कुशलिनो राजन्पूजिता द्रुपदेन च ॥ १.२१९.२१ ॥
أيها الملك، بحسن الحظ هم بخير، وقد أكرمهم دروبادا.
1.219.22
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य नराधिपः ।
आकारच्छादनार्थाय दिष्ट्यादिष्ट्येति चाब्रवीत् ॥ १.२१९.२२ ॥
لما سمع الملك كلام فيدورا قال، ليخفي مشاعره: «حظ سعيد! حظ سعيد!»
1.219.23
एवं विदुर भद्रं ते यदि जीवन्ति पाण्डवाः ।
न ममौ मे तनौ प्रीतिस्त्वद्वाक्यामृतसंभवा ॥ १.२१९.२३ ॥
«ليكن ذلك كذلك، يا فيدورا، ولك الخير. إن كان البانداڤا أحياء، فإن الفرح المولود من كلماتك كالأمرت لا يسعه جسدي.»
1.219.24
साध्वाचारतया तेषां संबन्धो द्रुपदेन च ।
बभूव परमश्लाघ्यो दिष्ट्यादिष्ट्येति चाब्रवीत् ॥ १.२१९.२४ ॥
بسبب سلوكهم الصالح صار ارتباطهم بدروبادا جديراً بأعلى الثناء. قال: «حظ سعيد! حظ سعيد!»
1.219.25
अन्ववाये वसोर्जातः प्रवरे मात्स्यके कुले ।
वृत्तविद्यातपोवृद्धः पार्थिवानां च संमतः ॥ १.२१९.२५ ॥
وُلد في سلالة فاسو، في عشيرة ماتسيكا الفاضلة، شيخًا في السلوك والعلم والتقشف، محترمًا بين الملوك.
1.219.26
पुत्राश्चास्य तथा पौत्राः सर्वे सुचरितव्रताः ।
तेषां संबन्धिनश्चान्ये बहवः सुमहाबलाः ॥ १.२१९.२६ ॥
وكان أبناؤه وكذلك أحفاده جميعًا حافظين للنذور الحسنة، وكان أقاربهم الكثيرون الآخرون شديدي القوة.
1.219.27
यथैव पाण्डोः पुत्रास्ते ततोऽप्यभ्यधिका मम ।
सेयमभ्यधिकान्येभ्यो वृत्तिर्विदुर मे मता ॥ १.२१९.२७ ॥
فكما أن أبناء بانDU كذلك هم أحب إليّ من أولئك؛ وهذا، يا فيدورا، هو السلوك الذي أعتبره فوق كل هؤلاء.
1.219.28
या प्रीतिः पाण्डुपुत्रेषु न साऽन्यत्र ममाभिभो ।
नित्योऽयं चिन्तितः क्षत्तः सत्यं सत्येन शपे ॥ १.२१९.२८ ॥
إن المحبة التي أحملها لأبناء بانDU لا توجد لغيرهم، أيها القدير؛ وهذا الهمّ دائم، يا فيدورا. بالحق أحلف، بالحق.
1.219.29
यत्ते कुशलिनो वीराः पाण्डुपुत्रा महारथाः ।
मित्रवन्तोऽभवन्पुत्रा दुर्योधनमुखास्तथा ॥ १.२१९.२९ ॥
إن أبناء بانDU، أولئك الأبطال الفرسان العظام، قد صاروا في عافية ولهم أصدقاء، فذلك خير لك؛ وكذلك صار أبنائي الذين يتقدمهم دُريودهنا.
1.219.30
मया श्रुतं यदा वह्नेर्दग्धाः पाण्डुसुता इति ।
तदाऽदह्यं दिवारात्रं न भोक्ष्ये न स्वपामि च ॥ १.२१९.३० ॥
لما سمعت أن أبناء بانDU قد احترقوا بالنار، احترقت ليلًا ونهارًا؛ لن آكل ولن أنام.
1.219.31
असहायाश्चं मे पुत्रा लूनपक्षा इव द्विजाः ।
तत्त्वतः शृणु मे क्षत्तः सुसहायाः सुता मम।
अद्य वै स्थिरसाम्राज्यमाचन्द्रार्कं ममाभवत् ॥ १.२१९.३१ ॥
أبنائي بلا حلفاء، كطيور قُصّت أجنحتها. اسمع مني بحق يا فيدورا، فلأبنائي حلفاء أقوياء. واليوم صارت مملكتي راسخة ما دام القمر والشمس باقيين.
1.219.32
को हि द्रुपदमासाद्य मित्रं क्षत्तः सबान्धवम् ।
न बुभूषेद्भवेनार्थी गतश्रीरपि पार्थिवः ॥ १.२१९.३२ ॥
يا فيدورا، أي ملك، وإن فقد بهاءه، لا يرغب في الازدهار إذا تقرّب إلى دروبادا وذويه صديقًا؟
1.219.33
तं तथा भाषमाणं तु विदुरः प्रत्यभाषत ।
नित्यं भवतु ते बुद्धिरेषा राजञ्छतं समाः।
इत्युक्त्वा प्रययौ राजन्विदुरः स्वं निवेशनम् ॥ १.२१९.३३ ॥
فأجابه فيدورا وهو يتكلم بهذا: أيها الملك، لتدُم حكمتك هذه دائمًا مائة عام. وبعد أن قال ذلك، أيها الملك، مضى فيدورا إلى مسكنه.
1.219.34
ततो दुर्योधनश्चापि राधेयश्च विशांपते ।
धृतराष्ट्रमुपागम्य वचोऽब्रूतामिदं तदा ॥ १.२१९.३४ ॥
ثم، أيها سيد البشر، اقترب دوريودهانا وكارنا ابن راديا من دهريتاراشترا وقالا هذه الكلمات.
1.219.35
सन्निधौ विदुरस्य त्वां दोषं वक्तुं न शक्नुवः ।
विविक्तमिति वक्ष्यावः किं तवेदं चिकीर्षितम् ॥ १.२१९.३५ ॥
في حضور فيدورا لا نستطيع أن نذكر عيبك. سنتكلم على انفراد. ماذا تنوي بهذا؟
1.219.36
सपत्नवृद्धिं यत्तात मन्यसे वृद्धिमात्मनः ।
अभिष्टौषि च यत्क्षत्तुः समीपे द्विपदांवर ॥ १.२१९.३६ ॥
أيها الأب، تعدّ نمو أعدائك نموًا لنفسك، وتمدحهم بحضرة فيدورا، يا خير الرجال.
1.219.37
अन्यस्मिन्नृप कर्तव्ये त्वमन्यत्कुरुषेऽनघ ।
तेषां बलविघातो हि कर्तव्यस्तात नित्यशः ॥ १.२१९.३७ ॥
أيها الملك الطاهر، في واجب ما تفعل شيئًا آخر. يا بني الحبيب، يجب دائمًا إضعاف قوتهم.
1.219.38
ते वयं प्राप्तकालस्य चिकीर्षां मन्त्रयामहे ।
यथा नो न ग्रसेयुस्ते सपुत्रबलबान्धवान् ॥ १.२१९.३८ ॥
نتشاور في ما ينبغي فعله في الوقت المناسب، حتى لا يبتلعنا هؤلاء مع أبنائنا وقوتنا وأقاربنا.