Mahābhārata · Adhyāya 1.219
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.219.1
वृत्ते स्वयंवरे चैव राजानः सर्व एव ते ।
यथागतं विप्रजग्मुर्विदित्वा पाण्डवान्वृतान् ॥ १.२१९.१ ॥
Quando a cerimónia do svayaṃvara terminou, todos aqueles reis, sabendo que os Pāṇḍavas tinham sido escolhidos, partiram como tinham vindo.
1.219.2
अथ दुर्योधनो राजा विमना भ्रातृभिः सह ।
अश्वत्थाम्ना मातुलेन कर्णेन च कृपेण च ॥ १.२१९.२ ॥
Então o rei Duryodhana, abatido, partiu com os seus irmãos, Aśvatthāman, o seu tio materno, Karṇa e Kṛpa.
1.219.3
विनिवृत्तो वृतं दृष्ट्वा द्रौपद्या श्वेतवाहनम् ।
तं तु दुःशासनोऽव्रीडो मन्दंमन्दमिवाब्रवीत् ॥ १.२१९.३ ॥
Duḥśāsana, sem vergonha, voltou atrás, depois de ver Draupadī escolher aquele dos cavalos brancos, e falou-lhe suavemente, por assim dizer.
1.219.4
यद्यसौ ब्राह्मणो न स्याद्विन्देत द्रौपदीं न सः ।
न हि तं तत्त्वतो राजन्वेद कश्चिद्धनंजयम् ॥ १.२१९.४ ॥
Se ele não fosse um brâmane, não teria conquistado Draupadī. Na verdade, ó rei, ninguém conhece realmente Dhanaṃjaya.
1.219.5
दैवं च परमं मन्ये पौरुषं चाप्यनर्थकम् ।
धिगस्तु पौरुषं मन्त्रं यद्धरन्तीह पाण्डवाः ॥ १.२१९.५ ॥
Considero o destino supremo, e o esforço humano também é inútil. Vergonha sobre esse esforço e conselho com que os Pāṇḍavas aqui levam o prémio!
1.219.6
बध्वा चक्षूंषि नः पार्था राज्ञां च द्रुपदात्मजाम् ।
उद्वाह्य राज्ञां तैर्न्यस्तो वामः पादः पृथासुतैः ॥ १.२१९.६ ॥
Os filhos de Pṛthā, tendo-nos vendado os olhos, levaram Draupadī, filha de Drupada, em casamento, e puseram o seu pé esquerdo sobre os reis.
1.219.7
विमुक्ताः कथमेतेन जतुवेश्मविर्भुजः ।
अस्माकं पौरुषं सत्वं बुद्धिश्चापि गता ततः ॥ १.२१९.७ ॥
Como foram libertados aqueles que escaparam da casa de laca por meio deste? Então também se perderam nosso vigor viril, nossa coragem e nossa inteligência.
1.219.8
वयं हता मातुलाद्य विश्वस्य च पुरोचनम् ।
अदग्ध्वा पाण्डवानेतान्स्वयं दग्धो हुताशने ॥ १.२१९.८ ॥
Tio, hoje nós fomos destruídos, e também o confiável Purochana. Sem queimar estes Pāṇḍavas, ele mesmo foi queimado no fogo.
1.219.9
मत्तो मातुल मन्येऽहं पाण्डवा बुद्धिमत्तराः ।
तेषां नास्ति भयं मृत्योर्मुक्तानां जतुवेश्मनः ॥ १.२१९.९ ॥
Tio, creio que os Pāṇḍavas são mais sábios que eu. Para os libertados da casa de laca não há temor da morte.
1.219.10
एवं संभाषमाणास्ते निन्दन्तश्च पुरोचनम् ।
पञ्चपुत्रां किरातीं च विदुरं च महामतिम् ॥ १.२१९.१० ॥
Assim conversando, censuravam Purochana, a mulher kirāta mãe de cinco filhos, e também o grande de mente Vidura.
1.219.11
विविशुर्हास्तिनपुरं दीना विगतचेतसः ॥ १.२१९.११ ॥
Desolados e com o espírito perturbado, entraram em Hāstinapura.
1.219.12
त्रस्ता विगतसंकल्पा दृष्ट्वा पार्थान्महौजसः ।
मुक्तान्हव्यभुजश्चैव संयुक्तान्द्रुपदेन च ॥ १.२१९.१२ ॥
Aterrorizados e sem resolução, ao ver os poderosos filhos de Pṛthā libertos e unidos a Drupada.
1.219.13
धृष्टद्युम्नं तु संचिन्त्य तथैव च शिखण्डिनम् ।
द्रुपदस्यात्मजांश्चान्यान्सर्वयुद्धविशारदान् ॥ १.२१९.१३ ॥
Tendo considerado Dhṛṣṭadyumna, igualmente Śikhaṇḍin e os outros filhos de Drupada, todos hábeis em toda espécie de guerra.
1.219.14
विदुरस्त्वथ ताञ्श्रुत्वा द्रौपद्या पाण्डवान्वृतान् ।
व्रीडितान्धार्तराष्ट्रांश्च भग्नदर्पानुपागतान् ॥ १.२१९.१४ ॥
Então Vidura, tendo ouvido que os Pāṇḍavas foram escolhidos por Draupadī, e que os filhos de Dhṛtarāṣṭra voltaram envergonhados, com o orgulho quebrado.
1.219.15
ततः प्रीतमनाः क्षत्ता धृतराष्ट्रं विशांपते ।
उवाच दिष्ट्या कुरवो वर्ध्त इति विस्मितः ॥ १.२१९.१५ ॥
Então Vidura, de mente satisfeita e espantado, disse a Dhṛtarāṣṭra: "Ó senhor dos homens, por sorte os Kurus estão prosperando."
1.219.16
वैचित्रवीर्यस्तु नृपो निशम्य विदुरस्य तत् ।
अब्रवीत्परमप्रीतो दिष्ट्या दिष्ट्येति भारत ॥ १.२१९.१६ ॥
O rei, filho de Vicitravīrya, tendo ouvido as palavras de Vidura, muito satisfeito, disse: "Por sorte! Por sorte!" Ó Bhārata.
1.219.17
मन्यते स वृतं पुत्रं ज्येष्ठं द्रुपदकन्यया ।
दुर्योधनमविज्ञानात्प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वरः ॥ १.२१९.१७ ॥
Aquele rei, de olhos de sabedoria, por ignorância, julga que a filha de Drupada escolheu seu filho mais velho Duryodhana.
1.219.18
अथ त्वाज्ञापयामास द्रौपद्या भूषणं बहु ।
आनीयतां वै कृष्णेति पुत्रं दुर्योधनं तदा ॥ १.२१९.१८ ॥
Então ordenou que se trouxessem muitos adornos para Draupadī: "Que tragam Kṛṣṇā", e então também seu filho Duryodhana.
1.219.19
अथ स्म पश्चाद्विदुर आचख्यावम्बिकात्मजम् ।
कौरव्या इति सामान्यान्न मन्येथास्तवात्मजान् ॥ १.२१९.१९ ॥
Então Vidura falou ao filho de Ambikā: 'Não consideres teus filhos à parte pelo nome comum de Kauravyas.'
1.219.20
वर्धन्त इति मद्वाक्याद्वर्धिताः पाण्डुनन्दनाः ।
कृष्णया संवृताः पार्था विमुक्ता राजसङ्गरात् ॥ १.२१९.२० ॥
«Que prosperem» — pela minha palavra os filhos de Pāṇḍu foram favorecidos; libertos do juramento do rei, os filhos de Pṛthā reuniram-se com Kṛṣṇā.
1.219.21
दिष्ट्या कुशलिनो राजन्पूजिता द्रुपदेन च ॥ १.२१९.२१ ॥
Ó rei, por sorte estão bem, e foram honrados por Drupada.
1.219.22
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य नराधिपः ।
आकारच्छादनार्थाय दिष्ट्यादिष्ट्येति चाब्रवीत् ॥ १.२१९.२२ ॥
Ao ouvir estas palavras de Vidura, o rei disse, para ocultar seus sentimentos: 'Boa sorte! Boa sorte!'
1.219.23
एवं विदुर भद्रं ते यदि जीवन्ति पाण्डवाः ।
न ममौ मे तनौ प्रीतिस्त्वद्वाक्यामृतसंभवा ॥ १.२१९.२३ ॥
'Assim seja, Vidura, e que a fortuna esteja contigo. Se os Pāṇḍavas vivem, a alegria nascida das tuas palavras de néctar não cabe no meu corpo.'
1.219.24
साध्वाचारतया तेषां संबन्धो द्रुपदेन च ।
बभूव परमश्लाघ्यो दिष्ट्यादिष्ट्येति चाब्रवीत् ॥ १.२१९.२४ ॥
Pela conduta justa deles, a aliança com Drupada tornou-se muito louvável. «Boa sorte! Boa sorte!», disse ele.
1.219.25
अन्ववाये वसोर्जातः प्रवरे मात्स्यके कुले ।
वृत्तविद्यातपोवृद्धः पार्थिवानां च संमतः ॥ १.२१९.२५ ॥
Nascido na linhagem de Vasu, no excelente clã dos Mātsyaka, ancião em conduta, saber e austeridade, estimado entre os reis.
1.219.26
पुत्राश्चास्य तथा पौत्राः सर्वे सुचरितव्रताः ।
तेषां संबन्धिनश्चान्ये बहवः सुमहाबलाः ॥ १.२१९.२६ ॥
Seus filhos e igualmente seus netos eram todos guardiões de bons votos; e seus muitos outros parentes eram extremamente poderosos.
1.219.27
यथैव पाण्डोः पुत्रास्ते ततोऽप्यभ्यधिका मम ।
सेयमभ्यधिकान्येभ्यो वृत्तिर्विदुर मे मता ॥ १.२१९.२७ ॥
Assim como são os filhos de Pāṇḍu, assim são eles mais queridos para mim do que aqueles; esta, ó Vidura, é a conduta que considero acima de todos estes.
1.219.28
या प्रीतिः पाण्डुपुत्रेषु न साऽन्यत्र ममाभिभो ।
नित्योऽयं चिन्तितः क्षत्तः सत्यं सत्येन शपे ॥ १.२१९.२८ ॥
O afeto que tenho pelos filhos de Pāṇḍu não existe em nenhum outro lugar, ó poderoso; esta preocupação é constante, ó Vidura. Pela verdade juro, pela verdade.
1.219.29
यत्ते कुशलिनो वीराः पाण्डुपुत्रा महारथाः ।
मित्रवन्तोऽभवन्पुत्रा दुर्योधनमुखास्तथा ॥ १.२१९.२९ ॥
Que os filhos de Pāṇḍu, heróis grandes carreiristas, tenham ficado bem e com aliados, é bom para ti; e meus filhos, liderados por Duryodhana, também assim se tornaram.
1.219.30
मया श्रुतं यदा वह्नेर्दग्धाः पाण्डुसुता इति ।
तदाऽदह्यं दिवारात्रं न भोक्ष्ये न स्वपामि च ॥ १.२१९.३० ॥
Quando ouvi que os filhos de Pāṇḍu haviam sido queimados no fogo, então eu ardi dia e noite; não comerei nem dormirei.
1.219.31
असहायाश्चं मे पुत्रा लूनपक्षा इव द्विजाः ।
तत्त्वतः शृणु मे क्षत्तः सुसहायाः सुता मम।
अद्य वै स्थिरसाम्राज्यमाचन्द्रार्कं ममाभवत् ॥ १.२१९.३१ ॥
Meus filhos estão sem aliados, como pássaros de asas cortadas. Ouve-me com verdade, ó Vidura: meus filhos têm bons aliados. Hoje o meu reinado tornou-se firme, enquanto durarem a lua e o sol.
1.219.32
को हि द्रुपदमासाद्य मित्रं क्षत्तः सबान्धवम् ।
न बुभूषेद्भवेनार्थी गतश्रीरपि पार्थिवः ॥ १.२१९.३२ ॥
Ó Vidura, que rei, mesmo tendo perdido o seu esplendor, não desejaria prosperidade ao aproximar-se de Drupada como amigo, junto com os seus parentes?
1.219.33
तं तथा भाषमाणं तु विदुरः प्रत्यभाषत ।
नित्यं भवतु ते बुद्धिरेषा राजञ्छतं समाः।
इत्युक्त्वा प्रययौ राजन्विदुरः स्वं निवेशनम् ॥ १.२१९.३३ ॥
A ele, que assim falava, Vidura respondeu: Ó rei, que esta tua sabedoria permaneça sempre, por cem anos. Tendo dito isto, ó rei, Vidura partiu para a sua própria morada.
1.219.34
ततो दुर्योधनश्चापि राधेयश्च विशांपते ।
धृतराष्ट्रमुपागम्य वचोऽब्रूतामिदं तदा ॥ १.२१९.३४ ॥
Então, ó senhor dos homens, Duryodhana e Karṇa, filho de Rādhā, aproximaram-se de Dhṛtarāṣṭra e disseram estas palavras.
1.219.35
सन्निधौ विदुरस्य त्वां दोषं वक्तुं न शक्नुवः ।
विविक्तमिति वक्ष्यावः किं तवेदं चिकीर्षितम् ॥ १.२१९.३५ ॥
Na presença de Vidura não podemos apontar-te a tua falta. Falaremos em privado. O que pretendes com isto?
1.219.36
सपत्नवृद्धिं यत्तात मन्यसे वृद्धिमात्मनः ।
अभिष्टौषि च यत्क्षत्तुः समीपे द्विपदांवर ॥ १.२१९.३६ ॥
Pai, consideras o crescimento dos teus inimigos como o teu próprio crescimento, e os elogias na presença de Vidura, ó melhor dos homens.
1.219.37
अन्यस्मिन्नृप कर्तव्ये त्वमन्यत्कुरुषेऽनघ ।
तेषां बलविघातो हि कर्तव्यस्तात नित्यशः ॥ १.२१९.३७ ॥
Ó rei sem pecado, num dever fazes outra coisa. Querido filho, a destruição da força deles deve ser feita sempre.
1.219.38
ते वयं प्राप्तकालस्य चिकीर्षां मन्त्रयामहे ।
यथा नो न ग्रसेयुस्ते सपुत्रबलबान्धवान् ॥ १.२१९.३८ ॥
Deliberamos sobre o que fazer no momento certo, para que eles não nos devorem junto com nossos filhos, força e parentes.