മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.219
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.219.1
वृत्ते स्वयंवरे चैव राजानः सर्व एव ते ।
यथागतं विप्रजग्मुर्विदित्वा पाण्डवान्वृतान् ॥ १.२१९.१ ॥
സ്വയംവരം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, പാണ്ഡവർ വരിക്കപ്പെട്ടു എന്നറിഞ്ഞ്, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും വന്ന വഴിയേ മടങ്ങിപ്പോയി.
1.219.2
अथ दुर्योधनो राजा विमना भ्रातृभिः सह ।
अश्वत्थाम्ना मातुलेन कर्णेन च कृपेण च ॥ १.२१९.२ ॥
അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ മനസ്സു തളർന്ന്, സഹോദരന്മാരോടും അശ്വത്ഥാമാവോടും മാതുലനോടും കർണ്ണനോടും കൃപനോടുമൊപ്പം പോയി.
1.219.3
विनिवृत्तो वृतं दृष्ट्वा द्रौपद्या श्वेतवाहनम् ।
तं तु दुःशासनोऽव्रीडो मन्दंमन्दमिवाब्रवीत् ॥ १.२१९.३ ॥
ദ്രൗപദി ശ്വേതവാഹനനായ അർജ്ജുനനെ വരിച്ചത് കണ്ട് തിരിഞ്ഞുവന്ന നാണമില്ലാത്ത ദുശ്ശാസനൻ അവനോട് സാവധാനം പറഞ്ഞു.
1.219.4
यद्यसौ ब्राह्मणो न स्याद्विन्देत द्रौपदीं न सः ।
न हि तं तत्त्वतो राजन्वेद कश्चिद्धनंजयम् ॥ १.२१९.४ ॥
അവൻ ബ്രാഹ്മണനല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ദ്രൗപദിയെ നേടുമായിരുന്നില്ല. രാജാവേ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ധനഞ്ജയനെ ആരും അറിയുന്നില്ല.
1.219.5
दैवं च परमं मन्ये पौरुषं चाप्यनर्थकम् ।
धिगस्तु पौरुषं मन्त्रं यद्धरन्तीह पाण्डवाः ॥ १.२१९.५ ॥
ദൈവമാണ് പരമമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; പുരുഷപ്രയത്നവും വ്യർത്ഥമാണ്. പാണ്ഡവർ ഇവിടെ നേടിയെടുക്കുന്ന ആ പുരുഷപ്രയത്നത്തിനും ആലോചനയ്ക്കും ധിക്കാരം.
1.219.6
बध्वा चक्षूंषि नः पार्था राज्ञां च द्रुपदात्मजाम् ।
उद्वाह्य राज्ञां तैर्न्यस्तो वामः पादः पृथासुतैः ॥ १.२१९.६ ॥
പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർ ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കെട്ടി, ദ്രുപദപുത്രിയെ വിവാഹം ചെയ്ത് കൊണ്ടുപോയി, രാജാക്കന്മാരുടെ മേൽ ഇടത് കാൽ വെച്ചു.
1.219.7
विमुक्ताः कथमेतेन जतुवेश्मविर्भुजः ।
अस्माकं पौरुषं सत्वं बुद्धिश्चापि गता ततः ॥ १.२१९.७ ॥
ഇവനാൽ അരക്കുമാളികയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടവർ എങ്ങനെ മോചിതരായി? അപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ പൗരുഷവും ധൈര്യവും ബുദ്ധിയും പോലും നഷ്ടപ്പെട്ടു.
1.219.8
वयं हता मातुलाद्य विश्वस्य च पुरोचनम् ।
अदग्ध्वा पाण्डवानेतान्स्वयं दग्धो हुताशने ॥ १.२१९.८ ॥
മാമാ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾ നശിച്ചു; വിശ്വസ്തനായ പുരോചനനും നശിച്ചു. ഈ പാണ്ഡവരെ ചുട്ടുകളയാതെ അവൻ തന്നെ തീയിൽ ദഹിച്ചു.
1.219.9
मत्तो मातुल मन्येऽहं पाण्डवा बुद्धिमत्तराः ।
तेषां नास्ति भयं मृत्योर्मुक्तानां जतुवेश्मनः ॥ १.२१९.९ ॥
മാമാ, പാണ്ഡവർ എന്നെക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. അരക്കുമാളികയിൽ നിന്ന് മോചിതരായവർക്ക് മരണഭയമില്ല.
1.219.10
एवं संभाषमाणास्ते निन्दन्तश्च पुरोचनम् ।
पञ्चपुत्रां किरातीं च विदुरं च महामतिम् ॥ १.२१९.१० ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് അവർ പുരോചനനെയും, അഞ്ചു പുത്രന്മാരുടെ അമ്മയായ കിരാതസ്ത്രീയെയും, മഹാമതിയായ വിദുരനെയും നിന്ദിച്ചു.
1.219.11
विविशुर्हास्तिनपुरं दीना विगतचेतसः ॥ १.२१९.११ ॥
ദീനരും മനസ്സ് തകർന്നവരുമായി അവർ ഹസ്തിനാപുരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
1.219.12
त्रस्ता विगतसंकल्पा दृष्ट्वा पार्थान्महौजसः ।
मुक्तान्हव्यभुजश्चैव संयुक्तान्द्रुपदेन च ॥ १.२१९.१२ ॥
മഹാബലരായ പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർ മോചിതരായി ദ്രുപദനോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവർ ഭയന്നു, സങ്കൽപ്പം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
1.219.13
धृष्टद्युम्नं तु संचिन्त्य तथैव च शिखण्डिनम् ।
द्रुपदस्यात्मजांश्चान्यान्सर्वयुद्धविशारदान् ॥ १.२१९.१३ ॥
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെയും, അതുപോലെ ശിഖണ്ഡിയെയും, ദ്രുപദന്റെ മറ്റു പുത്രന്മാരെയും, എല്ലാ യുദ്ധനിപുണരെയും ചിന്തിച്ച് (അവർ ഭയന്നു).
1.219.14
विदुरस्त्वथ ताञ्श्रुत्वा द्रौपद्या पाण्डवान्वृतान् ।
व्रीडितान्धार्तराष्ट्रांश्च भग्नदर्पानुपागतान् ॥ १.२१९.१४ ॥
പിന്നീട് വിദുരൻ ദ്രൗപദി പാണ്ഡവരെ വരിച്ചതും, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ ലജ്ജിതരായി, അഹങ്കാരം തകർന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയതും കേട്ടു.
1.219.15
ततः प्रीतमनाः क्षत्ता धृतराष्ट्रं विशांपते ।
उवाच दिष्ट्या कुरवो वर्ध्त इति विस्मितः ॥ १.२१९.१५ ॥
അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ വിദുരൻ, അത്ഭുതപ്പെട്ട് ധൃതരാഷ്ട്രനോട്, "ഹേ നൃപാ, ഭാഗ്യവശാൽ കുരുക്കൾ വളരുന്നു" എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.219.16
वैचित्रवीर्यस्तु नृपो निशम्य विदुरस्य तत् ।
अब्रवीत्परमप्रीतो दिष्ट्या दिष्ट्येति भारत ॥ १.२१९.१६ ॥
വിചിത്രവീര്യന്റെ പുത്രനായ രാജാവ് വിദുരന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട് അത്യധികം സന്തോഷിച്ച് "ഭാഗ്യം! ഭാഗ്യം!" എന്ന് പറഞ്ഞു, ഹേ ഭാരതാ.
1.219.17
मन्यते स वृतं पुत्रं ज्येष्ठं द्रुपदकन्यया ।
दुर्योधनमविज्ञानात्प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वरः ॥ १.२१९.१७ ॥
ആ രാജാവ്, പ്രജ്ഞാചക്ഷുസ്സ്, അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ട് ദ്രുപദപുത്രി തന്റെ മൂത്തപുത്രൻ ദുര്യോധനനെ വരിച്ചതായി കരുതുന്നു.
1.219.18
अथ त्वाज्ञापयामास द्रौपद्या भूषणं बहु ।
आनीयतां वै कृष्णेति पुत्रं दुर्योधनं तदा ॥ १.२१९.१८ ॥
അപ്പോൾ അവൻ ദ്രൗപദിക്കായി ധാരാളം ആഭരണങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ കല്പിച്ചു; "കൃഷ്ണയെ കൊണ്ടുവരൂ" എന്നും, അന്ന് പുത്രൻ ദുര്യോധനനെയും.
1.219.19
अथ स्म पश्चाद्विदुर आचख्यावम्बिकात्मजम् ।
कौरव्या इति सामान्यान्न मन्येथास्तवात्मजान् ॥ १.२१९.१९ ॥
പിന്നീട് വിദുരൻ അംബികയുടെ പുത്രനോട് പറഞ്ഞു: 'കൗരവ്യർ എന്ന പൊതുനാമത്താൽ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരെ (പാണ്ഡവരിൽ നിന്ന്) വേറിട്ടവരായി കരുതരുത്.'
1.219.20
वर्धन्त इति मद्वाक्याद्वर्धिताः पाण्डुनन्दनाः ।
कृष्णया संवृताः पार्था विमुक्ता राजसङ्गरात् ॥ १.२१९.२० ॥
'വർധന്താം' (വളരട്ടെ) എന്ന എന്റെ വാക്കിനാൽ പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ വളർന്നു. രാജബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായി പൃഥയുടെ പുത്രന്മാർ കൃഷ്ണയോടൊപ്പം ചേർന്നു.
1.219.21
दिष्ट्या कुशलिनो राजन्पूजिता द्रुपदेन च ॥ १.२१९.२१ ॥
രാജാവേ! ഭാഗ്യവശാൽ അവർ ക്ഷേമത്തോടെയിരിക്കുന്നു; ദ്രുപദനാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
1.219.22
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य नराधिपः ।
आकारच्छादनार्थाय दिष्ट्यादिष्ट्येति चाब्रवीत् ॥ १.२१९.२२ ॥
വിദുരന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് തന്റെ വികാരം മറയ്ക്കാൻ, 'ഭാഗ്യം! ഭാഗ്യം!' എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.219.23
एवं विदुर भद्रं ते यदि जीवन्ति पाण्डवाः ।
न ममौ मे तनौ प्रीतिस्त्वद्वाक्यामृतसंभवा ॥ १.२१९.२३ ॥
'അങ്ങനെയാകട്ടെ, വിദുരാ! നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ. പാണ്ഡവർ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിന്റെ അമൃതവാക്കുകളിൽ നിന്നുണ്ടായ സന്തോഷം എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ല.'
1.219.24
साध्वाचारतया तेषां संबन्धो द्रुपदेन च ।
बभूव परमश्लाघ्यो दिष्ट्यादिष्ट्येति चाब्रवीत् ॥ १.२१९.२४ ॥
അവരുടെ സദാചാരത്താൽ ദ്രുപദനുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധം അത്യന്തം പ്രശംസനീയമായി. 'ഭാഗ്യം! ഭാഗ്യം!' എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.
1.219.25
अन्ववाये वसोर्जातः प्रवरे मात्स्यके कुले ।
वृत्तविद्यातपोवृद्धः पार्थिवानां च संमतः ॥ १.२१९.२५ ॥
വസുവിന്റെ വംശത്തിൽ, ശ്രേഷ്ഠമായ മത്സ്യകുലത്തിൽ ജനിച്ചവൻ; സദാചാരത്തിലും വിദ്യയിലും തപസ്സിലും വൃദ്ധൻ; രാജാക്കന്മാർക്കിടയിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവൻ.
1.219.26
पुत्राश्चास्य तथा पौत्राः सर्वे सुचरितव्रताः ।
तेषां संबन्धिनश्चान्ये बहवः सुमहाबलाः ॥ १.२१९.२६ ॥
അവന്റെ പുത്രന്മാരും പൗത്രന്മാരും എല്ലാവരും നല്ല വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവർ; അവരുടെ മറ്റ് ബന്ധുക്കൾ പലരും അതിബലവാന്മാർ.
1.219.27
यथैव पाण्डोः पुत्रास्ते ततोऽप्यभ्यधिका मम ।
सेयमभ्यधिकान्येभ्यो वृत्तिर्विदुर मे मता ॥ १.२१९.२७ ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാർ എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെതന്നെ അവർ എനിക്ക് അവരെക്കാളും അധികരാണ്. വിദുരാ, എന്റെ ഈ പെരുമാറ്റം ഇവരേക്കാളും അധികമായി കരുതപ്പെടുന്നു.
1.219.28
या प्रीतिः पाण्डुपुत्रेषु न साऽन्यत्र ममाभिभो ।
नित्योऽयं चिन्तितः क्षत्तः सत्यं सत्येन शपे ॥ १.२१९.२८ ॥
പാണ്ഡുപുത്രന്മാരോടുള്ള സ്നേഹം മറ്റൊരിടത്തും എനിക്കില്ല, ഓ ശക്തനേ. വിദുരാ, ഈ ആകുലത സദാ നിലനിൽക്കുന്നു; സത്യത്തിൽ സത്യമായി ഞാൻ ശപഥം ചെയ്യുന്നു.
1.219.29
यत्ते कुशलिनो वीराः पाण्डुपुत्रा महारथाः ।
मित्रवन्तोऽभवन्पुत्रा दुर्योधनमुखास्तथा ॥ १.२१९.२९ ॥
പാണ്ഡുപുത്രരായ വീര മഹാരഥന്മാർ നല്ല നിലയിൽ മിത്രങ്ങളോടുകൂടിയവരായത് നിനക്ക് ശുഭം; ദുര്യോധനൻ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന എന്റെ പുത്രന്മാരും അങ്ങനെതന്നെ ആയി.
1.219.30
मया श्रुतं यदा वह्नेर्दग्धाः पाण्डुसुता इति ।
तदाऽदह्यं दिवारात्रं न भोक्ष्ये न स्वपामि च ॥ १.२१९.३० ॥
പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ അഗ്നിയിൽ വെന്തുമരിച്ചു എന്ന് ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ, പകലും രാത്രിയും ഞാൻ വെന്തുരുകി; ഭക്ഷണം കഴിക്കില്ല, ഉറങ്ങുകയുമില്ല.
1.219.31
असहायाश्चं मे पुत्रा लूनपक्षा इव द्विजाः ।
तत्त्वतः शृणु मे क्षत्तः सुसहायाः सुता मम।
अद्य वै स्थिरसाम्राज्यमाचन्द्रार्कं ममाभवत् ॥ १.२१९.३१ ॥
എന്റെ പുത്രന്മാർ സഹായമില്ലാത്തവരാണ്, ചിറകറ്റ പക്ഷികളെപ്പോലെ. വിദുരാ, കേൾക്കൂ; സത്യത്തിൽ എന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് നല്ല സഹായികളുണ്ട്. ഇന്ന് എന്റെ സാമ്രാജ്യം ചന്ദ്രാർക്കങ്ങളോളം സ്ഥിരമായി.
1.219.32
को हि द्रुपदमासाद्य मित्रं क्षत्तः सबान्धवम् ।
न बुभूषेद्भवेनार्थी गतश्रीरपि पार्थिवः ॥ १.२१९.३२ ॥
വിദുരാ, ദ്രുപദനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധുക്കളെയും മിത്രമായി സമീപിച്ചാൽ, ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട രാജാവും സമൃദ്ധി ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുമോ?
1.219.33
तं तथा भाषमाणं तु विदुरः प्रत्यभाषत ।
नित्यं भवतु ते बुद्धिरेषा राजञ्छतं समाः।
इत्युक्त्वा प्रययौ राजन्विदुरः स्वं निवेशनम् ॥ १.२१९.३३ ॥
അങ്ങനെ സംസാരിച്ച അദ്ദേഹത്തോട് വിദുരൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നിന്റെ ഈ ബുദ്ധി എപ്പോഴും നൂറു വർഷം നിലനിൽക്കട്ടെ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാജാവേ, വിദുരൻ തന്റെ വസതിയിലേക്ക് പോയി.
1.219.34
ततो दुर्योधनश्चापि राधेयश्च विशांपते ।
धृतराष्ट्रमुपागम्य वचोऽब्रूतामिदं तदा ॥ १.२१९.३४ ॥
അപ്പോൾ, ജനനാഥാ, ദുര്യോധനനും രാധേയനായ കർണനും ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ അടുത്തു ചെന്ന് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.219.35
सन्निधौ विदुरस्य त्वां दोषं वक्तुं न शक्नुवः ।
विविक्तमिति वक्ष्यावः किं तवेदं चिकीर्षितम् ॥ १.२१९.३५ ॥
വിദുരന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയില്ല. രഹസ്യമായി സംസാരിക്കാം. നിന്റെ ഈ ഉദ്ദേശ്യം എന്താണ്?
1.219.36
सपत्नवृद्धिं यत्तात मन्यसे वृद्धिमात्मनः ।
अभिष्टौषि च यत्क्षत्तुः समीपे द्विपदांवर ॥ १.२१९.३६ ॥
അച്ഛാ, ശത്രുക്കളുടെ വളർച്ചയെ നിന്റെ വളർച്ചയായി നീ കരുതുന്നു; വിദുരന്റെ സമീപത്ത് അവരെ പുകഴ്ത്തുന്നു, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ.
1.219.37
अन्यस्मिन्नृप कर्तव्ये त्वमन्यत्कुरुषेऽनघ ।
तेषां बलविघातो हि कर्तव्यस्तात नित्यशः ॥ १.२१९.३७ ॥
നിഷ്കളങ്കനായ രാജാവേ, മറ്റൊരു കർത്തവ്യത്തിൽ നീ മറ്റൊന്നാണ് ചെയ്യുന്നത്. പ്രിയപുത്രാ, അവരുടെ ബലം നശിപ്പിക്കേണ്ടത് എപ്പോഴും കർത്തവ്യമാണ്.
1.219.38
ते वयं प्राप्तकालस्य चिकीर्षां मन्त्रयामहे ।
यथा नो न ग्रसेयुस्ते सपुत्रबलबान्धवान् ॥ १.२१९.३८ ॥
യഥാസമയം ചെയ്യേണ്ട കാര്യം ഞങ്ങൾ ആലോചിക്കുന്നു; അവർ ഞങ്ങളെയും പുത്രന്മാർ, ബലം, ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം വിഴുങ്ങാതിരിക്കാൻ.