Mahābhārata · Adhyāya 1.219
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.219.1
वृत्ते स्वयंवरे चैव राजानः सर्व एव ते ।
यथागतं विप्रजग्मुर्विदित्वा पाण्डवान्वृतान् ॥ १.२१९.१ ॥
Cuando terminó la ceremonia de elección propia, todos aquellos reyes, sabiendo que los Pāṇḍavas habían sido elegidos, partieron tal como habían llegado.
1.219.2
अथ दुर्योधनो राजा विमना भ्रातृभिः सह ।
अश्वत्थाम्ना मातुलेन कर्णेन च कृपेण च ॥ १.२१९.२ ॥
Entonces el rey Duryodhana, abatido, se marchó junto con sus hermanos, Aśvatthāman, su tío materno, Karṇa y Kṛpa.
1.219.3
विनिवृत्तो वृतं दृष्ट्वा द्रौपद्या श्वेतवाहनम् ।
तं तु दुःशासनोऽव्रीडो मन्दंमन्दमिवाब्रवीत् ॥ १.२१९.३ ॥
Duḥśāsana, desvergonzado, al ver que Draupadī había elegido al de los caballos blancos, se volvió y le habló suavemente, por así decirlo.
1.219.4
यद्यसौ ब्राह्मणो न स्याद्विन्देत द्रौपदीं न सः ।
न हि तं तत्त्वतो राजन्वेद कश्चिद्धनंजयम् ॥ १.२१९.४ ॥
Si él no fuera un brahmán, no habría ganado a Draupadī. En verdad, oh rey, nadie conoce realmente a Dhanaṃjaya.
1.219.5
दैवं च परमं मन्ये पौरुषं चाप्यनर्थकम् ।
धिगस्तु पौरुषं मन्त्रं यद्धरन्तीह पाण्डवाः ॥ १.२१९.५ ॥
Considero que el destino es supremo, y el esfuerzo humano también es inútil. ¡Vergüenza sobre ese esfuerzo y consejo con que los Pāṇḍavas aquí se llevan el premio!
1.219.6
बध्वा चक्षूंषि नः पार्था राज्ञां च द्रुपदात्मजाम् ।
उद्वाह्य राज्ञां तैर्न्यस्तो वामः पादः पृथासुतैः ॥ १.२१९.६ ॥
Los hijos de Pṛthā, habiéndonos cegado los ojos, se han llevado a Draupadī, hija de Drupada, como esposa, y han puesto su pie izquierdo sobre los reyes.
1.219.7
विमुक्ताः कथमेतेन जतुवेश्मविर्भुजः ।
अस्माकं पौरुषं सत्वं बुद्धिश्चापि गता ततः ॥ १.२१९.७ ॥
¿Cómo quedaron libres aquellos que escaparon de la casa de laca por medio de éste? Entonces también se perdieron nuestro valor, nuestra fuerza y nuestra inteligencia.
1.219.8
वयं हता मातुलाद्य विश्वस्य च पुरोचनम् ।
अदग्ध्वा पाण्डवानेतान्स्वयं दग्धो हुताशने ॥ १.२१९.८ ॥
Tío, hoy nosotros hemos sido destruidos, y también el confiado Purochana. Sin quemar a estos Pandavas, él mismo fue quemado en el fuego.
1.219.9
मत्तो मातुल मन्येऽहं पाण्डवा बुद्धिमत्तराः ।
तेषां नास्ति भयं मृत्योर्मुक्तानां जतुवेश्मनः ॥ १.२१९.९ ॥
Tío, creo que los Pandavas son más sabios que yo. Para los liberados de la casa de laca no hay temor a la muerte.
1.219.10
एवं संभाषमाणास्ते निन्दन्तश्च पुरोचनम् ।
पञ्चपुत्रां किरातीं च विदुरं च महामतिम् ॥ १.२१९.१० ॥
Conversando así, censuraban a Purochana, a la mujer kirāta madre de cinco hijos, y también al de gran mente, Vidura.
1.219.11
विविशुर्हास्तिनपुरं दीना विगतचेतसः ॥ १.२१९.११ ॥
Abatidos y con el ánimo perdido, entraron en Hāstinapura.
1.219.12
त्रस्ता विगतसंकल्पा दृष्ट्वा पार्थान्महौजसः ।
मुक्तान्हव्यभुजश्चैव संयुक्तान्द्रुपदेन च ॥ १.२१९.१२ ॥
Aterrados y sin determinación, al ver a los poderosos hijos de Pṛthā libres y unidos a Drupada.
1.219.13
धृष्टद्युम्नं तु संचिन्त्य तथैव च शिखण्डिनम् ।
द्रुपदस्यात्मजांश्चान्यान्सर्वयुद्धविशारदान् ॥ १.२१९.१३ ॥
Habiendo considerado a Dhṛṣṭadyumna, asimismo a Śikhaṇḍin y a los otros hijos de Drupada, todos expertos en toda clase de guerra.
1.219.14
विदुरस्त्वथ ताञ्श्रुत्वा द्रौपद्या पाण्डवान्वृतान् ।
व्रीडितान्धार्तराष्ट्रांश्च भग्नदर्पानुपागतान् ॥ १.२१९.१४ ॥
Entonces Vidura, habiendo oído que los Pāṇḍavas habían sido elegidos por Draupadī, y que los hijos de Dhṛtarāṣṭra habían regresado avergonzados y con su orgullo quebrado.
1.219.15
ततः प्रीतमनाः क्षत्ता धृतराष्ट्रं विशांपते ।
उवाच दिष्ट्या कुरवो वर्ध्त इति विस्मितः ॥ १.२१९.१५ ॥
Entonces Vidura, de ánimo complacido y asombrado, dijo a Dhṛtarāṣṭra: "Oh señor de los hombres, por fortuna los Kurus prosperan."
1.219.16
वैचित्रवीर्यस्तु नृपो निशम्य विदुरस्य तत् ।
अब्रवीत्परमप्रीतो दिष्ट्या दिष्ट्येति भारत ॥ १.२१९.१६ ॥
El rey, hijo de Vicitravīrya, habiendo oído aquellas palabras de Vidura, muy complacido dijo: "¡Por fortuna! ¡Por fortuna!" Oh Bhārata.
1.219.17
मन्यते स वृतं पुत्रं ज्येष्ठं द्रुपदकन्यया ।
दुर्योधनमविज्ञानात्प्रज्ञाचक्षुर्नरेश्वरः ॥ १.२१९.१७ ॥
Aquel rey, el de ojos de sabiduría, por ignorancia, cree que la hija de Drupada ha elegido a su hijo mayor Duryodhana.
1.219.18
अथ त्वाज्ञापयामास द्रौपद्या भूषणं बहु ।
आनीयतां वै कृष्णेति पुत्रं दुर्योधनं तदा ॥ १.२१९.१८ ॥
Entonces ordenó que trajeran muchos adornos para Draupadī: "Que traigan a Kṛṣṇā", y entonces también a su hijo Duryodhana.
1.219.19
अथ स्म पश्चाद्विदुर आचख्यावम्बिकात्मजम् ।
कौरव्या इति सामान्यान्न मन्येथास्तवात्मजान् ॥ १.२१९.१९ ॥
Entonces Vidura habló al hijo de Ambikā: 'No consideres a tus hijos aparte por el nombre común de Kauravyas.'
1.219.20
वर्धन्त इति मद्वाक्याद्वर्धिताः पाण्डुनन्दनाः ।
कृष्णया संवृताः पार्था विमुक्ता राजसङ्गरात् ॥ १.२१९.२० ॥
«Que prosperen» — por mi palabra los hijos de Pāṇḍu fueron favorecidos; liberados del compromiso del rey, los hijos de Pṛthā se reunieron con Kṛṣṇā.
1.219.21
दिष्ट्या कुशलिनो राजन्पूजिता द्रुपदेन च ॥ १.२१९.२१ ॥
¡Oh rey! Por fortuna están bien, y han sido honrados por Drupada.
1.219.22
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य नराधिपः ।
आकारच्छादनार्थाय दिष्ट्यादिष्ट्येति चाब्रवीत् ॥ १.२१९.२२ ॥
Al oír estas palabras de Vidura, el rey dijo, para ocultar sus sentimientos: '¡Buena fortuna! ¡Buena fortuna!'
1.219.23
एवं विदुर भद्रं ते यदि जीवन्ति पाण्डवाः ।
न ममौ मे तनौ प्रीतिस्त्वद्वाक्यामृतसंभवा ॥ १.२१९.२३ ॥
'Así sea, Vidura, y que tengas buena fortuna. Si los Pāṇḍavas viven, la alegría nacida de tus palabras como néctar no cabe en mi cuerpo.'
1.219.24
साध्वाचारतया तेषां संबन्धो द्रुपदेन च ।
बभूव परमश्लाघ्यो दिष्ट्यादिष्ट्येति चाब्रवीत् ॥ १.२१९.२४ ॥
Por su conducta justa, su alianza con Drupada se volvió muy digna de alabanza. «¡Buena fortuna! ¡Buena fortuna!», dijo.
1.219.25
अन्ववाये वसोर्जातः प्रवरे मात्स्यके कुले ।
वृत्तविद्यातपोवृद्धः पार्थिवानां च संमतः ॥ १.२१९.२५ ॥
Nacido en el linaje de Vasu, en el noble clan de los Mātsyaka, anciano en conducta, saber y austeridad, estimado entre los reyes.
1.219.26
पुत्राश्चास्य तथा पौत्राः सर्वे सुचरितव्रताः ।
तेषां संबन्धिनश्चान्ये बहवः सुमहाबलाः ॥ १.२१९.२६ ॥
Sus hijos y asimismo sus nietos observaban todos votos bien guardados; y sus numerosos parientes eran muy poderosos.
1.219.27
यथैव पाण्डोः पुत्रास्ते ततोऽप्यभ्यधिका मम ।
सेयमभ्यधिकान्येभ्यो वृत्तिर्विदुर मे मता ॥ १.२१९.२७ ॥
Así como son los hijos de Pāṇḍu, así son ellos más queridos para mí que aquellos; esta, oh Vidura, es la conducta que considero superior a todos estos.
1.219.28
या प्रीतिः पाण्डुपुत्रेषु न साऽन्यत्र ममाभिभो ।
नित्योऽयं चिन्तितः क्षत्तः सत्यं सत्येन शपे ॥ १.२१९.२८ ॥
El afecto que tengo por los hijos de Pāṇḍu no existe en ningún otro lugar, oh poderoso; esta preocupación es constante, oh Vidura. Por la verdad juro, por la verdad.
1.219.29
यत्ते कुशलिनो वीराः पाण्डुपुत्रा महारथाः ।
मित्रवन्तोऽभवन्पुत्रा दुर्योधनमुखास्तथा ॥ १.२१९.२९ ॥
Que los hijos de Pāṇḍu, héroes grandes carroceros, se hayan vuelto prósperos y con aliados, es bueno para ti; y mis hijos, encabezados por Duryodhana, también lo han llegado a ser.
1.219.30
मया श्रुतं यदा वह्नेर्दग्धाः पाण्डुसुता इति ।
तदाऽदह्यं दिवारात्रं न भोक्ष्ये न स्वपामि च ॥ १.२१९.३० ॥
Cuando oí que los hijos de Pāṇḍu habían perecido en el fuego, entonces ardí día y noche; no comeré ni dormiré.
1.219.31
असहायाश्चं मे पुत्रा लूनपक्षा इव द्विजाः ।
तत्त्वतः शृणु मे क्षत्तः सुसहायाः सुता मम।
अद्य वै स्थिरसाम्राज्यमाचन्द्रार्कं ममाभवत् ॥ १.२१९.३१ ॥
Mis hijos carecen de aliados, como aves con las alas cortadas. Escúchame con atención, oh Vidura: mis hijos tienen buenos aliados. Hoy mi soberanía se ha vuelto firme, mientras duren la luna y el sol.
1.219.32
को हि द्रुपदमासाद्य मित्रं क्षत्तः सबान्धवम् ।
न बुभूषेद्भवेनार्थी गतश्रीरपि पार्थिवः ॥ १.२१९.३२ ॥
Oh Vidura, ¿qué rey, aunque haya perdido su esplendor, no desearía prosperidad al acercarse a Drupada como amigo, junto con sus parientes?
1.219.33
तं तथा भाषमाणं तु विदुरः प्रत्यभाषत ।
नित्यं भवतु ते बुद्धिरेषा राजञ्छतं समाः।
इत्युक्त्वा प्रययौ राजन्विदुरः स्वं निवेशनम् ॥ १.२१९.३३ ॥
A él, que hablaba así, Vidura respondió: Oh rey, que esta sabiduría tuya permanezca siempre, por cien años. Dicho esto, oh rey, Vidura se marchó a su propia morada.
1.219.34
ततो दुर्योधनश्चापि राधेयश्च विशांपते ।
धृतराष्ट्रमुपागम्य वचोऽब्रूतामिदं तदा ॥ १.२१९.३४ ॥
Entonces, oh señor de los hombres, Duryodhana y Karṇa, hijo de Rādhā, se acercaron a Dhṛtarāṣṭra y pronunciaron estas palabras.
1.219.35
सन्निधौ विदुरस्य त्वां दोषं वक्तुं न शक्नुवः ।
विविक्तमिति वक्ष्यावः किं तवेदं चिकीर्षितम् ॥ १.२१९.३५ ॥
En presencia de Vidura no podemos reprocharte tu falta. Hablaremos en privado. ¿Qué es lo que pretendes con esto?
1.219.36
सपत्नवृद्धिं यत्तात मन्यसे वृद्धिमात्मनः ।
अभिष्टौषि च यत्क्षत्तुः समीपे द्विपदांवर ॥ १.२१९.३६ ॥
Padre, consideras el crecimiento de tus enemigos como tu propio crecimiento, y los alabas en presencia de Vidura, oh mejor de los hombres.
1.219.37
अन्यस्मिन्नृप कर्तव्ये त्वमन्यत्कुरुषेऽनघ ।
तेषां बलविघातो हि कर्तव्यस्तात नित्यशः ॥ १.२१९.३७ ॥
Oh rey sin mancha, en un deber haces otra cosa. Querido hijo, la destrucción de su fuerza debe hacerse siempre.
1.219.38
ते वयं प्राप्तकालस्य चिकीर्षां मन्त्रयामहे ।
यथा नो न ग्रसेयुस्ते सपुत्रबलबान्धवान् ॥ १.२१९.३८ ॥
Deliberamos sobre lo que conviene hacer a tiempo, para que ellos no nos devoren junto con nuestros hijos, fuerzas y parientes.