Mahābhārata · Adhyāya 1.220
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.220.1
दुर्योधनेनैवमुक्तः कर्णेन च विशांपते ।
पुत्रं च सूतपुत्रं च धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ १.२२०.१ ॥
Thus addressed by Duryodhana and Karṇa, O lord of the people, Dhṛtarāṣṭra said this to his son and to the charioteer's son.
1.220.2
अहमप्येवमेवैतच्चिकीर्षामि यथा युवाम् ।
विवेक्तुं नाहमिच्छामि त्वाकारं विदुरं प्रति ॥ १.२२०.२ ॥
I too wish to do just what you two wish; but I do not want to reveal your intention in Vidura's presence.
1.220.3
ततस्तेषां गुणानेव कीर्तयामि विशेषतः ।
नावबुध्येत विदुरो ममाभिप्रायमिङ्गितैः ॥ १.२२०.३ ॥
Therefore I will speak especially of their virtues, so that Vidura may not perceive my intention even from my gestures.
1.220.4
यच्च त्वं मन्यसे प्राप्तं तद्ब्रवीहि सुयोधन ।
राधेय मन्यसे यच्च प्राप्तकालं वदाशु मे ॥ १.२२०.४ ॥
Duryodhana, tell me what you think is attained; and Rādheya, quickly tell me what you think is timely.
1.220.5
अद्य तान्कुशलैर्विप्रैः सुगुप्तैराप्तकारिभिः ।
कुन्तीपुत्रान्भेदयामो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ॥ १.२२०.५ ॥
Today, through skilled, well-hidden, trusted brahmins, let us sow discord among the sons of Kuntī and the two Pāṇḍavas, the sons of Mādrī.
1.220.6
अथवा द्रुपदो राजा महद्भिर्वित्तसंचयैः ।
पुत्राश्चास्य प्रलोभ्यन्ताममात्याश्चैव सर्वशः ॥ १.२२०.६ ॥
Or else let King Drupada be enticed with great hoards of wealth, and let his sons and ministers too be enticed in every way.
1.220.7
परित्यजेद्यथा राजा कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
अथ तत्रैव वा तेषां निवासं रोचयन्तु ते ॥ १.२२०.७ ॥
As the king might cast off Yudhiṣṭhira, son of Kuntī, or let them choose their dwelling right there.
1.220.8
इहैषां दोषवद्वासं वर्णयन्तु पृथक्पृथक् ।
ते भिद्यमानास्तत्रैव मनः कुर्वन्तु पाण्डवाः ॥ १.२२०.८ ॥
Let them describe their faulty dwelling here, one by one; and let the Pāṇḍavas, divided right there, make up their minds.
1.220.9
अथवा कुशळाः केचिदुपायनिपुणा नराः ।
इतरेतरतः पार्थान्भेदयन्त्वनुरागतः ॥ १.२२०.९ ॥
Or else let some skilled men, adept in stratagems, divide the sons of Pṛthā from one another through affection.
1.220.10
व्युत्थापयन्तु वा कृष्णां बहुत्वात्सुकरं हि तत् ।
अथवा पाण्डवांस्तस्यां भेदयन्तु ततश्च ताम् ॥ १.२२०.१० ॥
Or else let them turn Kṛṣṇā (Draupadī) away from them, which is easy since there are many of them; or else let them set the Pāṇḍavas against one another over her.
1.220.11
भीमसेनस्य वा राजन्नुपायकुशलैर्नरैः ।
मृत्युर्विधीयतां छन्नैः स हि तेषां बलाधिकः ॥ १.२२०.११ ॥
O king, or else let death be arranged for Bhīmasena by men skilled in stratagems, secretly; for he is the most powerful among them.
1.220.12
तमाश्रित्य हि कौन्तेयः पुरा चास्मान्न मन्यते ।
सहि तीक्ष्णश्च शूरश्च तेषां चैव परायणम् ॥ १.२२०.१२ ॥
Relying on him, the son of Kuntī does not heed us even before this; for he is fierce and heroic, and he indeed is their refuge.
1.220.13
तस्मिंस्त्वभिहते राजन्हतोत्साहा हतौजसः ।
यतिष्यन्ते न राज्याय स हि तेषां व्यपाश्रयः ॥ १.२२०.१३ ॥
O king, when he is slain they will be stripped of enthusiasm and vigor; for he was their support, so they will not strive for the kingdom.
1.220.14
अजेयो ह्यर्जुनः सङ्ख्ये पृष्ठगोपे वृकोदरे ।
तमृते फाल्गुनो युद्धे राधेयस्य न पादभाक् ॥ १.२२०.१४ ॥
In battle Arjuna is unconquerable, and Vṛkodara (Bhīma) guards the rear; without him, Phālguna is no match for the son of Rādhā in war.
1.220.15
ते जानानास्तु दौर्बल्यं भीमसेनमृते महत् ।
अस्मान्बलवतो ज्ञात्वा न यतिष्यन्ति दुर्बलाः ॥ १.२२०.१५ ॥
Knowing their great weakness without Bhīmasena, and knowing us to be strong, the weak will not strive.
1.220.16
इहागतेषु वा तेषु निदेशवशवर्तिषु ।
प्रवर्तिष्यामहे राजन्यथाशास्त्रं निबर्हणम् ॥ १.२२०.१६ ॥
Or if they come here and remain subject to command, O king, we shall proceed according to the scriptures toward their subjugation.
1.220.17
दर्पं वा वदतां तेषां केचिदत्र मनस्विनः ।
द्रुपदस्यात्मजा राजन्प्रभिद्यन्ते ततः परैः ॥ १.२२०.१७ ॥
Or if any of them, proud and high-minded, speak arrogantly, O king, then some of Drupada's sons will be split apart from them by others.
1.220.18
अथवा दर्शनीयाभिः प्रमदाभिर्विलोभ्यताम् ।
एकैकस्तत्र कौन्तेयस्ततः कृष्णा विरज्यताम् ॥ १.२२०.१८ ॥
Or else let them be lured by beautiful women; let each of Kuntī's sons be lured there, and then let Kṛṣṇā (Draupadī) grow estranged from them.
1.220.19
प्रेष्यतां चैव राधेयस्तेषामागमनाय वै ।
तैस्तैः प्रकारैः सन्नीय पात्यन्तामाप्तकारिभिः ॥ १.२२०.१९ ॥
Let Karṇa, the son of Rādhā, also be sent for their coming. By various means let them be gathered together, and let them be brought down by trusted agents.
1.220.20
एतेषामप्युपायानां यस्ते निर्दोषवान्मतः ।
तस्य यप्रोगमातिष्ठ पुरा कालोऽतिवर्तते ॥ १.२२०.२० ॥
Of these means, whichever you consider blameless, put that into practice; time is already slipping away.
1.220.21
यावद्ध्यकृतविश्वासा द्रुपदे पार्थिवर्षभे ।
तावदेव हि ते शक्या न शक्यास्तु ततः परम् ॥ १.२२०.२१ ॥
So long as trust has not yet been won from Drupada, the bull among kings, only so long can they be brought under control; after that they cannot be.
1.220.22
एषा मम मतिस्तात निग्रहाय प्रवर्तते ।
साध्वी वा यदि वाऽसाध्वी किं वा राधेय मन्यसे ॥ १.२२०.२२ ॥
Father, this is my opinion, and it is directed toward restraining them. Whether it is proper or improper, O son of Rādhā, what do you think?