ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.221
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.221.1
दुर्योधन तव प्रज्ञा न सम्यगिति मे मतिः ।
न ह्युपायेन ते शक्याः पाण्डवाः कुरुवर्धन ॥ १.२२१.१ ॥
ହେ ଦୁର୍ଯୋଧନ, ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଠିକ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ମୋର ମତ। ହେ କୁରୁବଂଶବର୍ଦ୍ଧନ, ଉପାୟରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବଶୀଭୂତ ହେବେ ନାହିଁ।
1.221.2
पूर्वमेव हि ते सूक्ष्मैरुपायैर्यतितास्त्वया ।
निग्रहीतुं तदा वीर न चैव शकितास्त्वया ॥ १.२२१.२ ॥
ହେ ବୀର, ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଉପାୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲ, କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳେ ତୁମେ ତାହା ପାରିନଥିଲ।
1.221.3
इहैव वर्तमानास्ते समीपे तव पार्थिव ।
अजातपक्षाः शिशवः शकिता नैव बाधितुम् ॥ १.२२१.३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେମାନେ ଏଠାରେ ତୁମ ନିକଟରେ ଥିଲେ। ପକ୍ଷ ନଥିବା ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିବା ସମ୍ଭବ ନଥିଲା।
1.221.4
जातपक्षा विदेशस्था विवृद्धाः सर्वशोऽद्य ते ।
नोपायसाध्याः कौन्तेया ममैषा मतिरच्युता ॥ १.२२१.४ ॥
ବର୍ତ୍ତମାନ ସେମାନଙ୍କୁ ପକ୍ଷ ଉଠିଛି, ଦୂର ଦେଶରେ ରହି ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ଼ ହୋଇଛନ୍ତି। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନେ ଉପାୟରେ ବଶୀଭୂତ ହେବେ ନାହିଁ, ଏହା ମୋର ଅଟଳ ମତ।
1.221.5
न च ते व्यसनैर्योक्तुं शक्या दिष्टकृतेन च ।
शकिताश्चेप्सवश्चैव पितृपैतामहं पदम् ॥ १.२२१.५ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ବିପଦ ବା ଦୈବକୃତ ସଂକଟରେ ବଶ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ସେମାନେ ସମର୍ଥ, ଓ ପିତୃପିତାମହଙ୍କ ପଦ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ।
1.221.6
परस्परेण भेदश्च नाधातुं तेषु शक्यते ।
एकस्यां ये रताः पत्न्यां न भिद्यन्ते परस्परम् ॥ १.२२१.६ ॥
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ଏକ ପତ୍ନୀରେ ଅନୁରକ୍ତ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରଠାରୁ ବିଭକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
1.221.7
न चापि कृष्णा शक्येत तेभ्यो भेदयितुं परैः ।
परिद्यूनान्वृतवती किमुताद्य मृजावतः ॥ १.२२१.७ ॥
କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଦୁଃଖୀମାନଙ୍କୁ ବରଣ କରିଥିବା ସେ, ଆଜି ପବିତ୍ରମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଣ କହିବା!
1.221.8
ईप्सितश्च गुणः स्त्रीणामेकस्या बहुभर्तृता ।
तं च प्राप्तवती कृष्णा न सा भेदयितुं क्षमा ॥ १.२२१.८ ॥
ଗୋଟିଏ ପତ୍ନୀର ଅନେକ ସ୍ୱାମୀ ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଗୁଣ। ସେହି ଗୁଣ ପାଇଥିବା କୃଷ୍ଣା ସେମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି।
1.221.9
आर्यव्रतश्च पाञ्चाल्यो न स राजा धनप्रियः ।
न संत्यक्ष्यति कौन्तेयान्राज्यदानैरपि ध्रुवम् ॥ १.२२१.९ ॥
ସେ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା ଆର୍ଯବ୍ରତ; ଧନପ୍ରିୟ ରାଜା ନୁହଁନ୍ତି। ରାଜ୍ୟଦାନ ଦେଇ ମଧ୍ୟ ସେ କୌନ୍ତେୟମାନଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚୟ ତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ।
1.221.10
तथाऽस्म पुत्रो गुणवाननुरक्तश्च पाण्डवान् ।
तस्मान्नोपायसाध्यांस्तानहं मन्ये कथंचन ॥ १.२२१.१० ॥
ସେହିପରି ଆମର ଗୁଣବାନ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତ। ତେଣୁ ମୁଁ କୌଣସି ଉପାୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାଧ୍ୟ ବୋଲି ଭାବୁନାହିଁ।
1.221.11
इदं त्वद्य क्षमं कर्तुमस्माकं पुरुषर्षभ ।
यावन्न कृतमूलास्ते पाण्डवेया विशांपते ॥ १.२२१.११ ॥
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଆମ ପାଇଁ ଆଜି ଏହା କରିବା ଉଚିତ; ହେ ପ୍ରଜାପତି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ମୂଳ ବସାଇବା ପୂର୍ବରୁ।
1.221.12
तावत्प्रहरणीयास्ते तत्तुभ्यं तात रोचताम् ।
अस्मत्पक्षो महान्यावद्यावत्पाञ्चालको लघुः।
तावत्प्रहरणं तेषां क्रियतां मा विचारय ॥ १.२२१.१२ ॥
ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରହାର କରିବା ଉଚିତ। ହେ ତାତ, ଏହା ତୁମକୁ ରୁଚୁ। ଆମ ପକ୍ଷ ବଡ଼ ଓ ପାଞ୍ଚାଳ ପକ୍ଷ ଛୋଟ ଥିବାବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରହାର ହେଉ; ବିଚାର କରନାହିଁ।
1.221.13
वाहनानि प्रभूतानि मित्राणि च कुलानि च ।
यावन्न तेषां गान्धारे तावद्विक्रम पार्थिव ॥ १.२२१.१३ ॥
ହେ ଗାନ୍ଧାର, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଚୁର ବାହନ, ମିତ୍ର ଓ କୁଳ ଅଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ହେ ରାଜନ୍, ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଅ।
1.221.14
यावच्च राजा पाञ्चाल्यो नोद्यमे कुरुते मनः ।
सह पुत्रैर्महावीर्यैस्तावद्विक्रम पार्थिव ॥ १.२२१.१४ ॥
ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜା ମହାବୀର୍ୟ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ଉଦ୍ୟମରେ ମନ ନ ଦେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହେ ରାଜନ୍, ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଅ।
1.221.15
यावन्नायाति वार्ष्णेयः कर्षन्यादववाहिनीम् ।
राज्यार्थे पाण्डवेयानां पाञ्चाल्यसदनं प्रति ॥ १.२२१.१५ ॥
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଯାଦବ ସେନା ଟାଣି ବାର୍ଷ୍ଣେୟ ପାଞ୍ଚାଳ ଭବନ ଆଡ଼କୁ ନ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
1.221.16
वसूनि विविधान्भोगान्राज्यमेव च केवलम् ।
नात्याज्यमस्ति कृष्णस्य पाण्डवार्थे कथंचन ॥ १.२२१.१६ ॥
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖରେ ଧନ, ବିବିଧ ଭୋଗ ଏବଂ କେବଳ ରାଜ୍ୟ ହିଁ ନୁହେଁ; ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ତାହା ତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ।
1.221.17
विक्रमेण मही प्राप्ता भरतेन महात्मना ।
विक्रमेण च लोकांस्त्रीञ्जितवान्पाकशासनः ॥ १.२२१.१७ ॥
ମହାତ୍ମା ଭରତ ପରାକ୍ରମରେ ପୃଥିବୀ ପାଇଲେ; ପାକଶାସନ ଇନ୍ଦ୍ର ପରାକ୍ରମରେ ତିନି ଲୋକ ଜିତିଲେ।
1.221.18
विक्रमं च प्रशंसन्ति क्षत्रियस्य विशांपते ।
स्वको हि धर्मः शूराणां विक्रमः पार्थिवर्षभ ॥ १.२२१.१८ ॥
ହେ ବିଶାଂପତେ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପରାକ୍ରମକୁ ଲୋକେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ହେ ପାର୍ଥିବର୍ଷଭ, ଶୂରମାନଙ୍କର ସ୍ୱଧର୍ମ ହେଉଛି ପରାକ୍ରମ।
1.221.19
ते बलेन वयं राजन्महता चतुरङ्गिणा ।
प्रमथ्य द्रुपदं शीघ्रमानयामेह पाण्डवान् ॥ १.२२१.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଆମ ମହତୀ ଚତୁରଙ୍ଗ ସେନାର ବଳରେ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପରାସ୍ତ କରି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବା।
1.221.20
न हि साम्ना न दानेन न भदेन च पाण्डवाः ।
शक्याः साधयितुं तस्माद्विक्रमेणैव ताञ्जहि ॥ १.२२१.२० ॥
ସାମ, ଦାନ କିମ୍ବା ଭେଦରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବଶ ହେବେ ନାହିଁ; ଅତଏବ ପରାକ୍ରମରେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କର।
1.221.21
तान्विक्रमेण जित्वेमामखिलां भुङ्क्ष्व मेदिनीम् ।
अतो नान्यं प्रपश्यामि कार्योपायं जनाधिप ॥ १.२२१.२१ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ପରାକ୍ରମରେ ଜିଣି ଏହି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଭୋଗ କର। ହେ ଜନାଧିପ, ଏ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ଦେଖୁନାହିଁ।
1.221.22
श्रुत्वा तु राधेयवचो धृतराष्ट्रः प्रतापवान् ।
अभिपूज्य ततः पश्चादिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२२१.२२ ॥
ରାଧେୟଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ପ୍ରତାପୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପରେ ଏହି ବଚନ କହିଲେ।
1.221.23
उपपन्नं महाप्राज्ञे कृतास्त्रे सूतनन्दने ।
त्वयि विक्रमसंपन्नमिदं वचनमीदृशम् ॥ १.२२१.२३ ॥
ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ସୂତନନ୍ଦନ, ପରାକ୍ରମସମ୍ପନ୍ନ ତୁମ ମୁଖରୁ ଏହିପରି ବଚନ ଉଚିତ।
1.221.24
भूय एव तु भीष्मश्च द्रोणो विदुर एव च ।
युवां च कुरुतं बुद्धिं भवेद्या नः सुखोदया ॥ १.२२१.२४ ॥
ପୁଣି ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ବିଦୁର, ଏବଂ ତୁମେ ଦୁହେଁ, ଆମ ପାଇଁ ସୁଖଦାୟୀ ବୁଦ୍ଧି କର।
1.221.25
तत आनाय्य तान्सर्वान्मन्त्रिणः सुमहायशाः ।
धृतराष्ट्रो महाराज मन्त्रयामास वै तदा ॥ १.२२१.२५ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଡକାଇ, ଅତି ଯଶସ୍ବୀ ମହାରାଜ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସେମାନଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ କଲେ।