Mahābhārata · Adhyāya 1.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.223.1
मन्त्राय समुपानीतैर्धृतराष्ट्र हितैर्नृप ।
धर्म्यमर्थ्यं यशस्यं च वाच्यमित्यनुशुश्रुम ॥ १.२२३.१ ॥
Oh rey Dhṛtarāṣṭra, entre los bienintencionados reunidos para deliberar, hemos oído solo lo que es justo, provechoso y digno de fama.
1.223.2
ममाप्येषा मतिस्तात या भीष्मस्य महात्मनः ।
संविभज्यास्तु कौन्तेया धर्म एष सनातनः ॥ १.२२३.२ ॥
Querido, esta es también mi opinión, la de Bhīṣma el magnánimo: que se reparta la herencia entre los hijos de Kuntī; este es el dharma eterno.
1.223.3
प्रेष्यतां द्रुपदायाशु नऱः कश्चित्प्रियंवदः ।
बहुलं रत्नमादाय तेषामर्थाय भारत ॥ १.२२३.३ ॥
Oh Bhārata, que se envíe pronto a Drupada a un hombre de palabras amables, llevando abundantes joyas para ellos.
1.223.4
मिथः कृत्यं च तस्मै स आदाय वसु गच्छतु ।
वृद्धिं च परमां ब्रूयात्तत्संयोगोद्भवां तथा ॥ १.२२३.४ ॥
Que también se le informe del asunto mutuo; que lleve la riqueza y hable de la suprema prosperidad que nacerá de esa unión.
1.223.5
संप्रीयमाणं त्वां ब्रूयाद्राजन्दुर्योधनं तथा ।
असकृद्द्रुपदे चैव धृष्टद्युम्ने च भारत ॥ १.२२३.५ ॥
Oh rey, al verte satisfecho, que también hable de Duryodhana; y, oh Bhārata, que lo diga una y otra vez a Drupada y a Dhṛṣṭadyumna.
1.223.6
उचितत्वं प्रियत्वं च योगस्यापि च वर्णयेत् ।
पुनःपुनश्च कौन्येयान्माद्रीपुत्रौ च सान्त्वयन् ॥ १.२२३.६ ॥
Que describa también la conveniencia y el afecto de esta unión y su beneficio, consolando una y otra vez a los hijos de Kuntī y a los dos hijos de Mādrī.
1.223.7
हिरण्मयानि शुभ्राणि बहून्याभरणानि च ।
वचनात्तव राजेन्द्र द्रौपद्याः संप्रयच्छतु ॥ १.२२३.७ ॥
Oh señor de los reyes, por tu palabra que se envíen a Draupadī muchos adornos dorados y brillantes.
1.223.8
तथा द्रुपदपुत्राणां सर्वेषां भरतर्षभ ।
पाण्डवानां च सर्वेषां कुन्त्या युक्तानि यानि च ॥ १.२२३.८ ॥
Asimismo, oh toro de los Bharatas, que se envíen las cosas apropiadas preparadas por Kuntī para todos los hijos de Drupada y para todos los Pāṇḍavas.
1.223.9
दत्त्वा तानि महार्हाणि पाण्डवान्संप्रहर्षय ।
एवं सान्त्वसमायुक्तं द्रुपदं पाण्डवैः सह।
उक्त्वा सोऽनन्तरं ब्रूयात्तेषामागमनं प्रति ॥ १.२२३.९ ॥
Habiendo dado esas cosas de gran valor, alegra a los Pāṇḍavas. Así, unido a la conciliación, habiendo hablado con Drupada y los Pāṇḍavas, después debe hablar sobre su llegada.
1.223.10
अनुज्ञातेषु वीरेषु बलं गच्छतु शोभनम् ।
दुःशासनो विकर्णश्चाप्यानेतुं पाण्डवानिह ॥ १.२२३.१० ॥
Cuando los héroes hayan recibido permiso, que parta un ejército espléndido. También Duḥśāsana y Vikarṇa deben ir a traer aquí a los Pāṇḍavas.
1.223.11
ततस्ते पाण्डवाः श्रेष्ठाः पूज्यमानाः सदा त्वया ।
प्रकृतीनामनुमते पदे स्थास्यन्ति पैतृके ॥ १.२२३.११ ॥
Entonces aquellos excelentes Pāṇḍavas, siempre honrados por ti, se mantendrán en su posición ancestral con el consentimiento de los súbditos.
1.223.12
एतत्तव महाराज तेषु पुत्रेषु चैव हि ।
वृत्तमौपयिकं मन्ये भीष्मेण सह भारत ॥ १.२२३.१२ ॥
Oh gran rey, oh descendiente de Bharata, creo que esta conducta hacia ellos y hacia tus hijos, junto con Bhīṣma, es el camino conveniente.
1.223.13
योजितावर्थमानाभ्यां सर्वकार्येष्वनन्तरौ ।
न मन्त्रयेतां त्वच्छ्रेयः किमद्भुततरं ततः ॥ १.२२३.१३ ॥
¿Qué podría ser más asombroso que dos hombres, unidos a ti por la riqueza y el honor y cercanos en todos los asuntos, no deliberen sobre tu bienestar?
1.223.14
दुष्टेन मनसा यो वै प्रच्छन्नेनान्तरात्मना ।
ब्रूयान्निश्रेयसं नाम कथं कुर्यात्सतां मतम् ॥ १.२२३.१४ ॥
¿Cómo actuaría según la opinión de los buenos quien, con mente corrupta y un yo interior oculto, habla del bien solo de nombre?
1.223.15
न मित्राण्यर्थकृच्छ्रेषु श्रेयसे चेतराय वा ।
विधिपूर्वं हि सर्वस्य दुःखं वा यदि वा सुखम् ॥ १.२२३.१५ ॥
En los asuntos difíciles los amigos no sirven al bien, ni el propio ni el ajeno; a todos llegan el dolor o la alegría según el destino.
1.223.16
कृतप्रज्ञोऽकृतप्रज्ञो बालो वृद्धश्च मानवः ।
ससहायोऽसहायश्च सर्वं सर्वत्र विन्दति ॥ १.२२३.१६ ॥
Ya sea de sabiduría cultivada o no, niño o anciano, con compañero o sin él, todo ser humano obtiene todo en todas partes.
1.223.17
श्रूयते हि पुरा कश्चिदम्बुवीच इतीश्वरः ।
आसीद्राजगृहे राजा मागधानां महीक्षिताम् ॥ १.२२३.१७ ॥
Se cuenta que en tiempos antiguos hubo en Rājagṛha un soberano llamado Ambuvīca, rey entre los reyes de los Māgadhas.
1.223.18
स हीनः करणैः सर्वैरुच्छ्वासपरमो नृपः ।
अमात्यसंस्थः सर्वेषु कार्येष्वेवाभवत्तदा ॥ १.२२३.१८ ॥
Aquel rey, privado de todos sus sentidos y atento solo a la respiración, entonces quedó en todos los asuntos apoyado en sus ministros.
1.223.19
तस्यामात्यो महाकर्णिर्बभूवैकेश्वरस्तदा ।
स लब्धबलमात्मानं मन्यमानोऽवमन्यते ॥ १.२२३.१९ ॥
Su ministro Mahākarṇi se convirtió entonces en el único señor. Creyéndose ya fortalecido, comenzó a despreciar a los demás.
1.223.20
स राज्ञ उपभोग्यानि स्त्रियो रत्नधनानि च ।
आददे सर्वशो मूढ ऐश्वर्यं च स्वयं तदा ॥ १.२२३.२० ॥
Tomó por completo las mujeres del rey destinadas a su disfrute, sus joyas y riquezas, y el necio se apoderó también, por sí mismo, de la soberanía.
1.223.21
तदादाय च लुब्धस्य लोभाल्लोभोऽभ्यवर्धत ।
तथाहि सर्वमादाय राज्यमस्य जिहीर्षति ॥ १.२२३.२१ ॥
Habiendo tomado aquello, la codicia del codicioso creció por la propia codicia; habiéndolo tomado todo así, desea arrebatarle también su reino.
1.223.22
हीनस्य करणैः सर्वैरच्छ्वासपरमस्य च ।
यतमानोऽपि तद्राज्यं न शशाकेति नः श्रुतं ॥ १.२२३.२२ ॥
Hemos oído que el rey, privado de todas sus facultades y con solo el aliento, no logró, aunque lo intentó, recuperar aquel reino.
1.223.23
किमन्यद्विहिता नूनं तस्य सा पुरुषेन्द्रता ।
यदि ते विहितं राज्यं भविष्यति विशांपते ॥ १.२२३.२३ ॥
¿Acaso no estaba destinada aquella supremacía entre los hombres? Oh señor de los pueblos, si el reino está destinado para ti, será tuyo.
1.223.24
मिषतः सर्वलोकस्य स्थास्यते त्वयि तद्धुवम् ।
अतोऽन्यथा चेद्विहितं यतमानो न लप्स्यसे ॥ १.२२३.२४ ॥
Mientras todo el mundo mira, con certeza permanecerá en ti. Pero si lo destinado es otra cosa, aunque te esfuerces no lo obtendrás.
1.223.25
एवं विद्वन्नुपादत्स्व मन्त्रिणां साध्वसाधुताम् ।
दुष्टानां चैव बोद्धव्यमदुष्टानां च भाषितम् ॥ १.२२३.२५ ॥
Así, oh sabio, distingue la bondad y la maldad de los consejeros; debe comprenderse la palabra de los malvados y también la de los no malvados.
1.223.26
विद्म ते भावदोषेण यदर्थमिदमुच्यते ।
दुष्ट पाण्डवहेतोस्त्वं दोषमाख्यापयस्युत ॥ १.२२३.२६ ॥
Sabemos que esto se dice por la falta de tu intención. Oh malvado, por causa de los Pāṇḍavas revelas en verdad una falta.
1.223.27
हितं तु परमं कर्ण ब्रवीमि कुलवर्धनम् ।
अथ त्वं मन्यसे दुष्टं ब्रूहि यत्परमं हितम् ॥ १.२२३.२७ ॥
Oh Karṇa, digo el supremo bien, que acrecienta el linaje. Si lo consideras malo, di tú cuál es el supremo bien.
1.223.28
अतोऽन्यथा चेत्क्रियते यद्ब्रवीमि परं हितम् ।
कुरवो वै विनङ्क्ष्यन्ति नचिरेणैव मे मतिः ॥ १.२२३.२८ ॥
Y si lo que digo como supremo bien se hace de otro modo, los Kurus ciertamente perecerán no mucho después. Tal es mi parecer.