Mahābhārata · Adhyāya 1.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.223.1
मन्त्राय समुपानीतैर्धृतराष्ट्र हितैर्नृप ।
धर्म्यमर्थ्यं यशस्यं च वाच्यमित्यनुशुश्रुम ॥ १.२२३.१ ॥
O König Dhṛtarāṣṭra, unter den wohlmeinenden Männern, die zur Beratung versammelt sind, haben wir nur das gehört, was gerecht, nützlich und ruhmbringend zu sagen ist.
1.223.2
ममाप्येषा मतिस्तात या भीष्मस्य महात्मनः ।
संविभज्यास्तु कौन्तेया धर्म एष सनातनः ॥ १.२२३.२ ॥
Lieber, dies ist auch meine Meinung, die des großherzigen Bhīṣma: Die Söhne Kuntīs sollen ihren Anteil erhalten; das ist der ewige Dharma.
1.223.3
प्रेष्यतां द्रुपदायाशु नऱः कश्चित्प्रियंवदः ।
बहुलं रत्नमादाय तेषामर्थाय भारत ॥ १.२२३.३ ॥
O Bhārata, möge rasch ein sanftmütiger Mann zu Drupada gesandt werden, der reichlich Juwelen für sie mitnimmt.
1.223.4
मिथः कृत्यं च तस्मै स आदाय वसु गच्छतु ।
वृद्धिं च परमां ब्रूयात्तत्संयोगोद्भवां तथा ॥ १.२२३.४ ॥
Man soll ihm auch die gemeinsame Angelegenheit mitteilen; er möge den Reichtum nehmen und von dem höchsten Wohlstand sprechen, der aus jener Verbindung entsteht.
1.223.5
संप्रीयमाणं त्वां ब्रूयाद्राजन्दुर्योधनं तथा ।
असकृद्द्रुपदे चैव धृष्टद्युम्ने च भारत ॥ १.२२३.५ ॥
O König, wenn er dich zufrieden sieht, möge er auch von Duryodhana sprechen; und, o Bhārata, möge er es immer wieder Drupada und Dhṛṣṭadyumna sagen.
1.223.6
उचितत्वं प्रियत्वं च योगस्यापि च वर्णयेत् ।
पुनःपुनश्च कौन्येयान्माद्रीपुत्रौ च सान्त्वयन् ॥ १.२२३.६ ॥
Er möge auch die Angemessenheit und die Zuneigung dieser Verbindung und ihren Nutzen schildern und die Söhne Kuntīs und die beiden Söhne Mādrīs immer wieder trösten.
1.223.7
हिरण्मयानि शुभ्राणि बहून्याभरणानि च ।
वचनात्तव राजेन्द्र द्रौपद्याः संप्रयच्छतु ॥ १.२२३.७ ॥
O Herr der Könige, auf dein Wort sollen viele glänzende goldene Schmuckstücke zu Draupadī gesandt werden.
1.223.8
तथा द्रुपदपुत्राणां सर्वेषां भरतर्षभ ।
पाण्डवानां च सर्वेषां कुन्त्या युक्तानि यानि च ॥ १.२२३.८ ॥
Ebenso, o Stier der Bharatas, sollen die passenden Dinge, die Kuntī bereitet hat, allen Söhnen Drupadas und allen Pāṇḍavas gesandt werden.
1.223.9
दत्त्वा तानि महार्हाणि पाण्डवान्संप्रहर्षय ।
एवं सान्त्वसमायुक्तं द्रुपदं पाण्डवैः सह।
उक्त्वा सोऽनन्तरं ब्रूयात्तेषामागमनं प्रति ॥ १.२२३.९ ॥
Nachdem du jene überaus wertvollen Dinge gegeben hast, erfreue die Pāṇḍavas. So soll er, mit Versöhnung verbunden, mit Drupada und den Pāṇḍavas gesprochen haben und danach über ihre Ankunft reden.
1.223.10
अनुज्ञातेषु वीरेषु बलं गच्छतु शोभनम् ।
दुःशासनो विकर्णश्चाप्यानेतुं पाण्डवानिह ॥ १.२२३.१० ॥
Wenn den Helden die Erlaubnis gegeben ist, soll ein prächtiges Heer aufbrechen. Auch Duḥśāsana und Vikarṇa sollen gehen, um die Pāṇḍavas hierher zu holen.
1.223.11
ततस्ते पाण्डवाः श्रेष्ठाः पूज्यमानाः सदा त्वया ।
प्रकृतीनामनुमते पदे स्थास्यन्ति पैतृके ॥ १.२२३.११ ॥
Dann werden jene vortrefflichen Pāṇḍavas, stets von dir geehrt, mit Zustimmung des Volkes in ihrer väterlichen Stellung verharren.
1.223.12
एतत्तव महाराज तेषु पुत्रेषु चैव हि ।
वृत्तमौपयिकं मन्ये भीष्मेण सह भारत ॥ १.२२३.१२ ॥
O großer König, o Nachfahre Bharatas, ich halte dieses Verhalten ihnen und deinen Söhnen gegenüber, zusammen mit Bhīṣma, für den zweckmäßigen Weg.
1.223.13
योजितावर्थमानाभ्यां सर्वकार्येष्वनन्तरौ ।
न मन्त्रयेतां त्वच्छ्रेयः किमद्भुततरं ततः ॥ १.२२३.१३ ॥
Was wäre erstaunlicher, als dass zwei Männer, durch Reichtum und Ehre an dich gebunden und in allen Angelegenheiten nah bei dir, nicht über dein Wohl beraten?
1.223.14
दुष्टेन मनसा यो वै प्रच्छन्नेनान्तरात्मना ।
ब्रूयान्निश्रेयसं नाम कथं कुर्यात्सतां मतम् ॥ १.२२३.१४ ॥
Wie würde einer nach der Meinung der Guten handeln, der mit verdorbenem Sinn und verborgenem inneren Selbst nur dem Namen nach vom Wohl spricht?
1.223.15
न मित्राण्यर्थकृच्छ्रेषु श्रेयसे चेतराय वा ।
विधिपूर्वं हि सर्वस्य दुःखं वा यदि वा सुखम् ॥ १.२२३.१५ ॥
In schwierigen Angelegenheiten dienen Freunde weder dem eigenen noch dem fremden Wohl; Leid oder Freude kommt allen nach dem Schicksal.
1.223.16
कृतप्रज्ञोऽकृतप्रज्ञो बालो वृद्धश्च मानवः ।
ससहायोऽसहायश्च सर्वं सर्वत्र विन्दति ॥ १.२२३.१६ ॥
Ob mit geschulter oder ungeschulter Weisheit, Kind oder Greis, mit Gefährten oder ohne, jeder Mensch erlangt überall alles.
1.223.17
श्रूयते हि पुरा कश्चिदम्बुवीच इतीश्वरः ।
आसीद्राजगृहे राजा मागधानां महीक्षिताम् ॥ १.२२३.१७ ॥
Man hört, dass in alter Zeit in Rājagṛha ein Herrscher namens Ambuvīca lebte, König unter den Königen der Māgadhas.
1.223.18
स हीनः करणैः सर्वैरुच्छ्वासपरमो नृपः ।
अमात्यसंस्थः सर्वेषु कार्येष्वेवाभवत्तदा ॥ १.२२३.१८ ॥
Dieser König, all seiner Sinne beraubt und nur auf den Atem bedacht, blieb damals in allen Angelegenheiten, gestützt auf seine Minister.
1.223.19
तस्यामात्यो महाकर्णिर्बभूवैकेश्वरस्तदा ।
स लब्धबलमात्मानं मन्यमानोऽवमन्यते ॥ १.२२३.१९ ॥
Sein Minister Mahākarṇi wurde da zum alleinigen Herrscher. In dem Glauben, Macht gewonnen zu haben, begann er, andere zu verachten.
1.223.20
स राज्ञ उपभोग्यानि स्त्रियो रत्नधनानि च ।
आददे सर्वशो मूढ ऐश्वर्यं च स्वयं तदा ॥ १.२२३.२० ॥
Er nahm alles an sich: die Frauen des Königs zum Genuss, seine Juwelen und Reichtümer, und der Verblendete ergriff auch selbst die Herrschaft.
1.223.21
तदादाय च लुब्धस्य लोभाल्लोभोऽभ्यवर्धत ।
तथाहि सर्वमादाय राज्यमस्य जिहीर्षति ॥ १.२२३.२१ ॥
Nachdem er dies genommen hatte, wuchs die Gier des Gierigen aus der Gier selbst; so will er, nachdem er alles genommen hat, auch sein Reich rauben.
1.223.22
हीनस्य करणैः सर्वैरच्छ्वासपरमस्य च ।
यतमानोऽपि तद्राज्यं न शशाकेति नः श्रुतं ॥ १.२२३.२२ ॥
Wir haben gehört, dass der König, aller Sinne beraubt und nur noch atmend, jenes Reich trotz seiner Bemühungen nicht zurückgewinnen konnte.
1.223.23
किमन्यद्विहिता नूनं तस्य सा पुरुषेन्द्रता ।
यदि ते विहितं राज्यं भविष्यति विशांपते ॥ १.२२३.२३ ॥
War nicht gewiss ihm jene Herrschaft unter den Männern bestimmt? O Herr der Völker, wenn dir das Reich bestimmt ist, wird es dein sein.
1.223.24
मिषतः सर्वलोकस्य स्थास्यते त्वयि तद्धुवम् ।
अतोऽन्यथा चेद्विहितं यतमानो न लप्स्यसे ॥ १.२२३.२४ ॥
Während die ganze Welt zusieht, wird es gewiss bei dir bleiben. Ist es aber anders bestimmt, so wirst du es, wie sehr du dich auch mühst, nicht erlangen.
1.223.25
एवं विद्वन्नुपादत्स्व मन्त्रिणां साध्वसाधुताम् ।
दुष्टानां चैव बोद्धव्यमदुष्टानां च भाषितम् ॥ १.२२३.२५ ॥
So, o Gelehrter, nimm dir das Gute und Schlechte der Ratgeber zu Herzen; die Worte der Bösen wie auch die der Nicht-Bösen muss man verstehen.
1.223.26
विद्म ते भावदोषेण यदर्थमिदमुच्यते ।
दुष्ट पाण्डवहेतोस्त्वं दोषमाख्यापयस्युत ॥ १.२२३.२६ ॥
Wir wissen, dass dies aus dem Fehler deiner Absicht gesagt wird. O Böser, wegen der Pāṇḍava legst du wahrlich einen Fehler offen.
1.223.27
हितं तु परमं कर्ण ब्रवीमि कुलवर्धनम् ।
अथ त्वं मन्यसे दुष्टं ब्रूहि यत्परमं हितम् ॥ १.२२३.२७ ॥
O Karṇa, ich spreche das höchste Wohl aus, das das Geschlecht mehrt. Hältst du es für schlecht, so sag du, was das höchste Wohl ist.
1.223.28
अतोऽन्यथा चेत्क्रियते यद्ब्रवीमि परं हितम् ।
कुरवो वै विनङ्क्ष्यन्ति नचिरेणैव मे मतिः ॥ १.२२३.२८ ॥
Und wenn das, was ich als höchstes Wohl sage, anders getan wird, werden die Kuru gewiss bald zugrunde gehen. Das ist meine Meinung.