மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.223.1
मन्त्राय समुपानीतैर्धृतराष्ट्र हितैर्नृप ।
धर्म्यमर्थ्यं यशस्यं च वाच्यमित्यनुशुश्रुम ॥ १.२२३.१ ॥
அரசே திருதராஷ்டிரா, ஆலோசனைக்காக ஒன்று கூடிய நலம்விரும்பிகளுக்கிடையே, தர்மமும் பயனும் புகழும் தரும் சொல்லையே நாங்கள் கேட்டோம்.
1.223.2
ममाप्येषा मतिस्तात या भीष्मस्य महात्मनः ।
संविभज्यास्तु कौन्तेया धर्म एष सनातनः ॥ १.२२३.२ ॥
அன்பனே, மகாத்மா பீஷ்மரின் கருத்தே எனதும் ஆகும். குந்தியின் புதல்வர்களுக்கு (பங்கு) பிரித்துக் கொடுக்கப்படட்டும்; இதுவே சனாதன தர்மம்.
1.223.3
प्रेष्यतां द्रुपदायाशु नऱः कश्चित्प्रियंवदः ।
बहुलं रत्नमादाय तेषामर्थाय भारत ॥ १.२२३.३ ॥
பாரதனே, விரைவில் துருபதனிடம் இனிய பேச்சுடைய ஒருவரை அனுப்பட்டும்; அவர்களுக்காக மிகுதியான ரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு செல்லட்டும்.
1.223.4
मिथः कृत्यं च तस्मै स आदाय वसु गच्छतु ।
वृद्धिं च परमां ब्रूयात्तत्संयोगोद्भवां तथा ॥ १.२२३.४ ॥
அவரிடம் பரஸ்பர காரியங்களும் உரைக்கப்படட்டும்; அவர் செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு போய், அந்த உறவிலிருந்து எழும் மிகுந்த செழிப்பைப் பற்றிக் கூறட்டும்.
1.223.5
संप्रीयमाणं त्वां ब्रूयाद्राजन्दुर्योधनं तथा ।
असकृद्द्रुपदे चैव धृष्टद्युम्ने च भारत ॥ १.२२३.५ ॥
அரசே, அவர் உம்மை மகிழ்ந்தவராகக் கண்டு துரியோதனனைப் பற்றியும் சொல்லட்டும்; பாரதனே, துருபதனிடமும் திருஷ்டத்யும்னனிடமும் மீண்டும் மீண்டும் சொல்லட்டும்.
1.223.6
उचितत्वं प्रियत्वं च योगस्यापि च वर्णयेत् ।
पुनःपुनश्च कौन्येयान्माद्रीपुत्रौ च सान्त्वयन् ॥ १.२२३.६ ॥
தகுதியையும் அன்பையும் அந்த உறவின் நன்மையையும் அவர் விவரிக்கட்டும்; குந்தியின் புதல்வர்களையும் மாத்ரியின் இரு புதல்வர்களையும் மீண்டும் மீண்டும் ஆறுதல்படுத்தியவாறு.
1.223.7
हिरण्मयानि शुभ्राणि बहून्याभरणानि च ।
वचनात्तव राजेन्द्र द्रौपद्याः संप्रयच्छतु ॥ १.२२३.७ ॥
ராஜேந்திரா, உமது சொல்லின்படி பொன்னாலான ஒளிரும் பல ஆபரணங்களை திரௌபதிக்கு அனுப்பட்டும்.
1.223.8
तथा द्रुपदपुत्राणां सर्वेषां भरतर्षभ ।
पाण्डवानां च सर्वेषां कुन्त्या युक्तानि यानि च ॥ १.२२३.८ ॥
அதுபோலவே, பரதர்களில் சிறந்தவனே, துருபதனின் அனைத்து மகன்களுக்கும், எல்லா பாண்டவர்களுக்கும் குந்தி தயாரித்துள்ள தகுந்த பொருட்களையும் அனுப்பட்டும்.
1.223.9
दत्त्वा तानि महार्हाणि पाण्डवान्संप्रहर्षय ।
एवं सान्त्वसमायुक्तं द्रुपदं पाण्डवैः सह।
उक्त्वा सोऽनन्तरं ब्रूयात्तेषामागमनं प्रति ॥ १.२२३.९ ॥
அந்த மிக விலையுயர்ந்த பொருட்களைக் கொடுத்துப் பாண்டவர்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்து. இவ்வாறு சமாதானத்துடன் துருபதனிடமும் பாண்டவர்களிடமும் பேசி, பிறகு அவர்களின் வருகையைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும்.
1.223.10
अनुज्ञातेषु वीरेषु बलं गच्छतु शोभनम् ।
दुःशासनो विकर्णश्चाप्यानेतुं पाण्डवानिह ॥ १.२२३.१० ॥
வீரர்களுக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்ட பின், அழகிய படை புறப்படட்டும். துச்சாசனனும் விகர்ணனும்கூட பாண்டவர்களை இங்கே அழைத்து வர செல்லட்டும்.
1.223.11
ततस्ते पाण्डवाः श्रेष्ठाः पूज्यमानाः सदा त्वया ।
प्रकृतीनामनुमते पदे स्थास्यन्ति पैतृके ॥ १.२२३.११ ॥
பின்னர் சிறந்த அந்தப் பாண்டவர்கள், நீ எப்போதும் மதிக்கும் அவர்கள், குடிமக்களின் ஒப்புதலுடன் தங்கள் தந்தைவழி பதவியில் நிலைத்திருப்பார்கள்.
1.223.12
एतत्तव महाराज तेषु पुत्रेषु चैव हि ।
वृत्तमौपयिकं मन्ये भीष्मेण सह भारत ॥ १.२२३.१२ ॥
மகாராஜனே, பரதனின் வழியோனே, பீஷ்மருடன் சேர்ந்து உனக்கும் உன் மகன்களுக்கும் இந்தச் செயல்முறையே பொருத்தமானது என்று நான் கருதுகிறேன்.
1.223.13
योजितावर्थमानाभ्यां सर्वकार्येष्वनन्तरौ ।
न मन्त्रयेतां त्वच्छ्रेयः किमद्भुततरं ततः ॥ १.२२३.१३ ॥
செல்வம் மற்றும் மரியாதையால் இணைக்கப்பட்ட, எல்லாச் செயல்களிலும் அருகில் இருப்பவர்கள் உங்கள் நலனைப் பற்றி ஆலோசிக்கவில்லையென்றால், அதைவிட வியப்பான செய்தி என்ன?
1.223.14
दुष्टेन मनसा यो वै प्रच्छन्नेनान्तरात्मना ।
ब्रूयान्निश्रेयसं नाम कथं कुर्यात्सतां मतम् ॥ १.२२३.१४ ॥
கெட்ட மனமும் மறைந்த உள்ளமும் கொண்டவன் நன்மையை நாமத்தால் சொன்னால், அவன் நல்லோரின் கருத்துப்படி எப்படி நடப்பான்?
1.223.15
न मित्राण्यर्थकृच्छ्रेषु श्रेयसे चेतराय वा ।
विधिपूर्वं हि सर्वस्य दुःखं वा यदि वा सुखम् ॥ १.२२३.१५ ॥
கடினமான சூழலில் நண்பர்கள் தங்களுக்கோ பிறருக்கோ நன்மை செய்வதில்லை; எல்லோருக்கும் துன்பமோ இன்பமோ விதிப்படியே வருகிறது.
1.223.16
कृतप्रज्ञोऽकृतप्रज्ञो बालो वृद्धश्च मानवः ।
ससहायोऽसहायश्च सर्वं सर्वत्र विन्दति ॥ १.२२३.१६ ॥
கற்ற அறிவுடையோனும், கல்லா அறிவுடையோனும், சிறுவனும் முதியவனும், துணையுடன் இருப்பவனும் தனியாக இருப்பவனும் — எல்லா மனிதனும் எங்கும் எல்லாவற்றையும் அடைகிறான்.
1.223.17
श्रूयते हि पुरा कश्चिदम्बुवीच इतीश्वरः ।
आसीद्राजगृहे राजा मागधानां महीक्षिताम् ॥ १.२२३.१७ ॥
பழங்காலத்தில் இராஜகிருகத்தில் அம்புவீசன் என்ற ஓர் அரசன் இருந்தான் என்று கேள்விப்படுகிறோம்; அவன் மகதர்களின் மன்னர்களில் ஒருவன்.
1.223.18
स हीनः करणैः सर्वैरुच्छ्वासपरमो नृपः ।
अमात्यसंस्थः सर्वेषु कार्येष्वेवाभवत्तदा ॥ १.२२३.१८ ॥
அந்த அரசன் எல்லா புலன்களும் இழந்து மூச்சு விடுவதில் மட்டுமே நிலைத்திருந்தான்; அப்போது அவன் அமைச்சர்களின் ஆதரவிலேயே எல்லாச் செயல்களிலும் இருந்தான்.
1.223.19
तस्यामात्यो महाकर्णिर्बभूवैकेश्वरस्तदा ।
स लब्धबलमात्मानं मन्यमानोऽवमन्यते ॥ १.२२३.१९ ॥
அவனுடைய அமைச்சர் மகாகர்ணி அப்போது ஒரே தலைவரானார். தன் பலத்தைப் பெற்றதாக எண்ணி அவர் பிறரை அவமதித்தார்.
1.223.20
स राज्ञ उपभोग्यानि स्त्रियो रत्नधनानि च ।
आददे सर्वशो मूढ ऐश्वर्यं च स्वयं तदा ॥ १.२२३.२० ॥
அவர் அரசனின் அனுபவிக்கத்தக்க பெண்களையும் ரத்தினங்களையும் செல்வங்களையும் முழுவதுமாக எடுத்துக்கொண்டார். அந்த மூடர் அப்போது அதிகாரத்தையும் தானே எடுத்துக்கொண்டார்.
1.223.21
तदादाय च लुब्धस्य लोभाल्लोभोऽभ्यवर्धत ।
तथाहि सर्वमादाय राज्यमस्य जिहीर्षति ॥ १.२२३.२१ ॥
அதை எடுத்துக்கொண்ட பேராசைக்காரனின் பேராசை பேராசையாலேயே மேலும் பெருகியது. இவ்வாறு எல்லாவற்றையும் எடுத்துக்கொண்டு அவனுடைய அரசையும் பறிக்க விரும்புகிறான்.
1.223.22
हीनस्य करणैः सर्वैरच्छ्वासपरमस्य च ।
यतमानोऽपि तद्राज्यं न शशाकेति नः श्रुतं ॥ १.२२३.२२ ॥
எல்லா உறுப்புகளையும் இழந்து மூச்சு மட்டுமே எஞ்சிய நிலையில் இருந்த அவர், முயன்றும் அந்த அரசை மீட்க இயலவில்லை என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம்.
1.223.23
किमन्यद्विहिता नूनं तस्य सा पुरुषेन्द्रता ।
यदि ते विहितं राज्यं भविष्यति विशांपते ॥ १.२२३.२३ ॥
அவருடைய அந்த மனிதர்களில் சிறந்த நிலை விதிக்கப்பட்டதல்லவா? மக்களின் தலைவரே, அரசு உமக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்தால் அது உமக்கே கிட்டும்.
1.223.24
मिषतः सर्वलोकस्य स्थास्यते त्वयि तद्धुवम् ।
अतोऽन्यथा चेद्विहितं यतमानो न लप्स्यसे ॥ १.२२३.२४ ॥
எல்லா உலகமும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அது உம்மிடம் நிச்சயமாக நிலைத்திருக்கும். இல்லையென்றால், அப்படி விதிக்கப்படாவிட்டால், முயன்றும் நீர் அதைப் பெறமாட்டீர்.
1.223.25
एवं विद्वन्नुपादत्स्व मन्त्रिणां साध्वसाधुताम् ।
दुष्टानां चैव बोद्धव्यमदुष्टानां च भाषितम् ॥ १.२२३.२५ ॥
அறிஞரே, இவ்வாறு அமைச்சர்களின் நல்லதும் தீயதுமான சொற்களைக் கருதுக. தீயோரின் சொல்லையும் நல்லோரின் சொல்லையும் அறிய வேண்டும்.
1.223.26
विद्म ते भावदोषेण यदर्थमिदमुच्यते ।
दुष्ट पाण्डवहेतोस्त्वं दोषमाख्यापयस्युत ॥ १.२२३.२६ ॥
நீ சொல்லும் இதன் நோக்கம் உன் மனக்குற்றத்தால் என்பதை நாம் அறிவோம். தீயவனே, பாண்டவர்களின் பொருட்டு நீ குற்றத்தை வெளிப்படுத்துகிறாய்.
1.223.27
हितं तु परमं कर्ण ब्रवीमि कुलवर्धनम् ।
अथ त्वं मन्यसे दुष्टं ब्रूहि यत्परमं हितम् ॥ १.२२३.२७ ॥
கர்ணா, குலத்தை வளர்க்கும் உயர்ந்த நன்மையை நான் சொல்கிறேன். இதை நீ தீயதாக நினைத்தால், உயர்ந்த நன்மை எது என்று சொல்.
1.223.28
अतोऽन्यथा चेत्क्रियते यद्ब्रवीमि परं हितम् ।
कुरवो वै विनङ्क्ष्यन्ति नचिरेणैव मे मतिः ॥ १.२२३.२८ ॥
நான் சொல்லும் உயர்ந்த நன்மைக்கு மாறாகச் செய்யப்பட்டால், குருக்கள் விரைவில் அழிவார்கள். இதுவே என் கருத்து.