Mahābhārata · Adhyāya 1.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.223.1
मन्त्राय समुपानीतैर्धृतराष्ट्र हितैर्नृप ।
धर्म्यमर्थ्यं यशस्यं च वाच्यमित्यनुशुश्रुम ॥ १.२२३.१ ॥
Ó rei Dhṛtarāṣṭra, entre os bem-intencionados reunidos para deliberar, ouvimos apenas o que é justo, proveitoso e digno de glória.
1.223.2
ममाप्येषा मतिस्तात या भीष्मस्य महात्मनः ।
संविभज्यास्तु कौन्तेया धर्म एष सनातनः ॥ १.२२३.२ ॥
Querido, esta é também a minha opinião, a do magnânimo Bhīṣma: que se divida entre os filhos de Kuntī; este é o dharma eterno.
1.223.3
प्रेष्यतां द्रुपदायाशु नऱः कश्चित्प्रियंवदः ।
बहुलं रत्नमादाय तेषामर्थाय भारत ॥ १.२२३.३ ॥
Ó Bhārata, que um homem de palavras doces seja enviado depressa a Drupada, levando joias em abundância para eles.
1.223.4
मिथः कृत्यं च तस्मै स आदाय वसु गच्छतु ।
वृद्धिं च परमां ब्रूयात्तत्संयोगोद्भवां तथा ॥ १.२२३.४ ॥
Que se lhe diga também o assunto comum; que leve a riqueza e fale da suprema prosperidade que nascerá dessa união.
1.223.5
संप्रीयमाणं त्वां ब्रूयाद्राजन्दुर्योधनं तथा ।
असकृद्द्रुपदे चैव धृष्टद्युम्ने च भारत ॥ १.२२३.५ ॥
Ó rei, vendo-te satisfeito, que ele fale também de Duryodhana; e, ó Bhārata, que o repita sem cessar a Drupada e a Dhṛṣṭadyumna.
1.223.6
उचितत्वं प्रियत्वं च योगस्यापि च वर्णयेत् ।
पुनःपुनश्च कौन्येयान्माद्रीपुत्रौ च सान्त्वयन् ॥ १.२२३.६ ॥
Que descreva também a conveniência e o afeto desta união e o seu benefício, consolando sem cessar os filhos de Kuntī e os dois filhos de Mādrī.
1.223.7
हिरण्मयानि शुभ्राणि बहून्याभरणानि च ।
वचनात्तव राजेन्द्र द्रौपद्याः संप्रयच्छतु ॥ १.२२३.७ ॥
Ó senhor dos reis, por tua palavra sejam enviados a Draupadī muitos adornos dourados e brilhantes.
1.223.8
तथा द्रुपदपुत्राणां सर्वेषां भरतर्षभ ।
पाण्डवानां च सर्वेषां कुन्त्या युक्तानि यानि च ॥ १.२२३.८ ॥
Igualmente, ó touro dos Bharatas, sejam enviadas as coisas adequadas preparadas por Kuntī a todos os filhos de Drupada e a todos os Pāṇḍavas.
1.223.9
दत्त्वा तानि महार्हाणि पाण्डवान्संप्रहर्षय ।
एवं सान्त्वसमायुक्तं द्रुपदं पाण्डवैः सह।
उक्त्वा सोऽनन्तरं ब्रूयात्तेषामागमनं प्रति ॥ १.२२३.९ ॥
Tendo dado aquelas coisas de grande valor, alegra os Pāṇḍavas. Assim, unido à conciliação, tendo falado com Drupada e os Pāṇḍavas, deve então falar sobre a vinda deles.
1.223.10
अनुज्ञातेषु वीरेषु बलं गच्छतु शोभनम् ।
दुःशासनो विकर्णश्चाप्यानेतुं पाण्डवानिह ॥ १.२२३.१० ॥
Quando os heróis receberem licença, que parta um exército esplêndido. Também Duḥśāsana e Vikarṇa devem ir trazer aqui os Pāṇḍavas.
1.223.11
ततस्ते पाण्डवाः श्रेष्ठाः पूज्यमानाः सदा त्वया ।
प्रकृतीनामनुमते पदे स्थास्यन्ति पैतृके ॥ १.२२३.११ ॥
Então aqueles excelentes Pāṇḍavas, sempre honrados por ti, permanecerão em sua posição ancestral com o consentimento dos súditos.
1.223.12
एतत्तव महाराज तेषु पुत्रेषु चैव हि ।
वृत्तमौपयिकं मन्ये भीष्मेण सह भारत ॥ १.२२३.१२ ॥
Ó grande rei, ó descendente de Bharata, penso que esta conduta para com eles e para com os teus filhos, junto com Bhīṣma, é o caminho conveniente.
1.223.13
योजितावर्थमानाभ्यां सर्वकार्येष्वनन्तरौ ।
न मन्त्रयेतां त्वच्छ्रेयः किमद्भुततरं ततः ॥ १.२२३.१३ ॥
O que poderia ser mais espantoso do que dois homens, unidos a ti pela riqueza e pela honra e próximos em todos os assuntos, não deliberarem sobre o teu bem?
1.223.14
दुष्टेन मनसा यो वै प्रच्छन्नेनान्तरात्मना ।
ब्रूयान्निश्रेयसं नाम कथं कुर्यात्सतां मतम् ॥ १.२२३.१४ ॥
Como agiria segundo a opinião dos bons quem, com mente corrompida e um eu interior oculto, fala do bem apenas de nome?
1.223.15
न मित्राण्यर्थकृच्छ्रेषु श्रेयसे चेतराय वा ।
विधिपूर्वं हि सर्वस्य दुःखं वा यदि वा सुखम् ॥ १.२२३.१५ ॥
Em assuntos difíceis os amigos não servem ao bem, nem o próprio nem o alheio; a dor ou a alegria chega a todos segundo o destino.
1.223.16
कृतप्रज्ञोऽकृतप्रज्ञो बालो वृद्धश्च मानवः ।
ससहायोऽसहायश्च सर्वं सर्वत्र विन्दति ॥ १.२२३.१६ ॥
Seja de sabedoria treinada ou não, criança ou velho, com companheiro ou sem ele, o ser humano obtém tudo em toda parte.
1.223.17
श्रूयते हि पुरा कश्चिदम्बुवीच इतीश्वरः ।
आसीद्राजगृहे राजा मागधानां महीक्षिताम् ॥ १.२२३.१७ ॥
Ouve-se que outrora houve em Rājagṛha um soberano chamado Ambuvīca, rei entre os reis dos Māgadhas.
1.223.18
स हीनः करणैः सर्वैरुच्छ्वासपरमो नृपः ।
अमात्यसंस्थः सर्वेषु कार्येष्वेवाभवत्तदा ॥ १.२२३.१८ ॥
Aquele rei, privado de todos os sentidos e atento apenas à respiração, então permaneceu em todos os assuntos apoiado nos seus ministros.
1.223.19
तस्यामात्यो महाकर्णिर्बभूवैकेश्वरस्तदा ।
स लब्धबलमात्मानं मन्यमानोऽवमन्यते ॥ १.२२३.१९ ॥
Seu ministro Mahākarṇi tornou-se então o único senhor. Julgando-se fortalecido, passou a desprezar os outros.
1.223.20
स राज्ञ उपभोग्यानि स्त्रियो रत्नधनानि च ।
आददे सर्वशो मूढ ऐश्वर्यं च स्वयं तदा ॥ १.२२३.२० ॥
Ele tomou por completo as mulheres do rei, destinadas ao prazer, suas joias e riquezas, e o insensato apoderou-se também da soberania.
1.223.21
तदादाय च लुब्धस्य लोभाल्लोभोऽभ्यवर्धत ।
तथाहि सर्वमादाय राज्यमस्य जिहीर्षति ॥ १.२२३.२१ ॥
Tendo tomado aquilo, a cobiça do ganancioso cresceu pela própria cobiça; tendo assim tomado tudo, deseja também arrebatar-lhe o reino.
1.223.22
हीनस्य करणैः सर्वैरच्छ्वासपरमस्य च ।
यतमानोऽपि तद्राज्यं न शशाकेति नः श्रुतं ॥ १.२२३.२२ ॥
Ouvimos que o rei, privado de todas as faculdades e com apenas o sopro de vida, não conseguiu, embora se esforçasse, recuperar aquele reino.
1.223.23
किमन्यद्विहिता नूनं तस्य सा पुरुषेन्द्रता ।
यदि ते विहितं राज्यं भविष्यति विशांपते ॥ १.२२३.२३ ॥
Não estaria certamente destinada a ele aquela supremacia entre os homens? Ó senhor dos povos, se o reino foi destinado a ti, ele será teu.
1.223.24
मिषतः सर्वलोकस्य स्थास्यते त्वयि तद्धुवम् ।
अतोऽन्यथा चेद्विहितं यतमानो न लप्स्यसे ॥ १.२२३.२४ ॥
Enquanto o mundo inteiro observa, certamente permanecerá contigo. Mas se foi ordenado de outro modo, por mais que te esforces não o obterás.
1.223.25
एवं विद्वन्नुपादत्स्व मन्त्रिणां साध्वसाधुताम् ।
दुष्टानां चैव बोद्धव्यमदुष्टानां च भाषितम् ॥ १.२२३.२५ ॥
Assim, ó sábio, considera a bondade e a maldade dos conselheiros; deve-se compreender tanto a fala dos maus como a dos não maus.
1.223.26
विद्म ते भावदोषेण यदर्थमिदमुच्यते ।
दुष्ट पाण्डवहेतोस्त्वं दोषमाख्यापयस्युत ॥ १.२२३.२६ ॥
Sabemos que isto é dito por causa da falta da tua intenção. Ó malvado, por causa dos Pāṇḍava, de fato revelas uma falta.
1.223.27
हितं तु परमं कर्ण ब्रवीमि कुलवर्धनम् ।
अथ त्वं मन्यसे दुष्टं ब्रूहि यत्परमं हितम् ॥ १.२२३.२७ ॥
Ó Karṇa, digo o bem supremo, que faz crescer a linhagem. Se o achas mau, então diz tu qual é o bem supremo.
1.223.28
अतोऽन्यथा चेत्क्रियते यद्ब्रवीमि परं हितम् ।
कुरवो वै विनङ्क्ष्यन्ति नचिरेणैव मे मतिः ॥ १.२२३.२८ ॥
E se o que digo como bem supremo for feito de outra forma, os Kuru certamente perecerão em breve. Tal é a minha opinião.