മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.223
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.223.1
मन्त्राय समुपानीतैर्धृतराष्ट्र हितैर्नृप ।
धर्म्यमर्थ्यं यशस्यं च वाच्यमित्यनुशुश्रुम ॥ १.२२३.१ ॥
ഹേ രാജാവേ ധൃതരാഷ്ട്രാ, ആലോചനയ്ക്കായി ഒത്തുകൂടിയ ഹിതൈഷികൾക്കിടയിൽ ധർമ്മവും ഗുണവും യശസ്സും നൽകുന്ന വാക്ക് ഞങ്ങൾ കേട്ടു.
1.223.2
ममाप्येषा मतिस्तात या भीष्मस्य महात्मनः ।
संविभज्यास्तु कौन्तेया धर्म एष सनातनः ॥ १.२२३.२ ॥
പ്രിയനേ, മഹാത്മാവായ ഭീഷ്മരുടെ അഭിപ്രായം തന്നെയാണ് എന്റേതും. കുന്തിയുടെ പുത്രന്മാർക്ക് ഭാഗം വീതിച്ചു നൽകണം; ഇതാണ് സനാതന ധർമ്മം.
1.223.3
प्रेष्यतां द्रुपदायाशु नऱः कश्चित्प्रियंवदः ।
बहुलं रत्नमादाय तेषामर्थाय भारत ॥ १.२२३.३ ॥
ഹേ ഭാരതാ, വേഗം ദ്രുപദന്റെ അടുത്തേക്ക് മധുരമായി സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളെ അയയ്ക്കണം; അവർക്കായി ധാരാളം രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകട്ടെ.
1.223.4
मिथः कृत्यं च तस्मै स आदाय वसु गच्छतु ।
वृद्धिं च परमां ब्रूयात्तत्संयोगोद्भवां तथा ॥ १.२२३.४ ॥
അവനോട് പരസ്പര കാര്യങ്ങളും പറയണം; അവൻ സമ്പത്ത് എടുത്ത് ആ ബന്ധത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന മഹത്തായ സമൃദ്ധിയെക്കുറിച്ച് പറയട്ടെ.
1.223.5
संप्रीयमाणं त्वां ब्रूयाद्राजन्दुर्योधनं तथा ।
असकृद्द्रुपदे चैव धृष्टद्युम्ने च भारत ॥ १.२२३.५ ॥
ഹേ രാജാവേ, അവൻ നിന്നെ സന്തുഷ്ടനായി കണ്ട് ദുര്യോധനനെക്കുറിച്ചും പറയട്ടെ; ഹേ ഭാരതാ, ദ്രുപദനോടും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനോടും ആവർത്തിച്ച് പറയട്ടെ.
1.223.6
उचितत्वं प्रियत्वं च योगस्यापि च वर्णयेत् ।
पुनःपुनश्च कौन्येयान्माद्रीपुत्रौ च सान्त्वयन् ॥ १.२२३.६ ॥
ഉചിതത്വവും സ്നേഹവും ആ ബന്ധത്തിന്റെ ഗുണവും വിവരിക്കട്ടെ; കുന്തിയുടെ പുത്രന്മാരെയും മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെയും ആവർത്തിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
1.223.7
हिरण्मयानि शुभ्राणि बहून्याभरणानि च ।
वचनात्तव राजेन्द्र द्रौपद्याः संप्रयच्छतु ॥ १.२२३.७ ॥
രാജേന്ദ്രാ, നിന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് സ്വർണ്ണത്തിലുള്ളതും തിളങ്ങുന്നതുമായ പല ആഭരണങ്ങൾ ദ്രൗപദിക്ക് അയയ്ക്കട്ടെ.
1.223.8
तथा द्रुपदपुत्राणां सर्वेषां भरतर्षभ ।
पाण्डवानां च सर्वेषां कुन्त्या युक्तानि यानि च ॥ १.२२३.८ ॥
അതുപോലെ, ഭരതർഷഭാ, ദ്രുപദപുത്രന്മാർക്കെല്ലാവർക്കും, എല്ലാ പാണ്ഡവർക്കും കുന്തി ഒരുക്കിയ യോഗ്യമായ വസ്തുക്കളും അയയ്ക്കട്ടെ.
1.223.9
दत्त्वा तानि महार्हाणि पाण्डवान्संप्रहर्षय ।
एवं सान्त्वसमायुक्तं द्रुपदं पाण्डवैः सह।
उक्त्वा सोऽनन्तरं ब्रूयात्तेषामागमनं प्रति ॥ १.२२३.९ ॥
ആ അമൂല്യവസ്തുക്കൾ നൽകി പാണ്ഡവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുക. ഇങ്ങനെ സാന്ത്വനത്തോടെ ദ്രുപദനോടും പാണ്ഡവരോടും സംസാരിച്ച ശേഷം അവരുടെ വരവിനെക്കുറിച്ച് പറയണം.
1.223.10
अनुज्ञातेषु वीरेषु बलं गच्छतु शोभनम् ।
दुःशासनो विकर्णश्चाप्यानेतुं पाण्डवानिह ॥ १.२२३.१० ॥
വീരന്മാർക്ക് അനുമതി നൽകിയ ശേഷം മനോഹരമായ സൈന്യം പുറപ്പെടട്ടെ. പാണ്ഡവരെ ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ദുശ്ശാസനനും വികർണനും പോകട്ടെ.
1.223.11
ततस्ते पाण्डवाः श्रेष्ठाः पूज्यमानाः सदा त्वया ।
प्रकृतीनामनुमते पदे स्थास्यन्ति पैतृके ॥ १.२२३.११ ॥
അപ്പോൾ നീ എപ്പോഴും ആദരിക്കുന്ന ആ ശ്രേഷ്ഠപാണ്ഡവർ, പ്രജകളുടെ അനുമതിയോടെ പിതൃപദവിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കും.
1.223.12
एतत्तव महाराज तेषु पुत्रेषु चैव हि ।
वृत्तमौपयिकं मन्ये भीष्मेण सह भारत ॥ १.२२३.१२ ॥
മഹാരാജാവേ, ഭരതാ, ഭീഷ്മരോടൊപ്പം നിനക്കും നിന്റെ പുത്രന്മാർക്കും ഇതാണ് യുക്തമായ നടപടി എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
1.223.13
योजितावर्थमानाभ्यां सर्वकार्येष्वनन्तरौ ।
न मन्त्रयेतां त्वच्छ्रेयः किमद्भुततरं ततः ॥ १.२२३.१३ ॥
ധനത്താലും ബഹുമാനത്താലും ബന്ധിതരായി, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അടുത്തുനിൽക്കുന്ന ഇരുവരും നിങ്ങളുടെ നന്മയെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചില്ലെങ്കിൽ, അതിലും വിചിത്രമായ മറ്റെന്തുണ്ട്?
1.223.14
दुष्टेन मनसा यो वै प्रच्छन्नेनान्तरात्मना ।
ब्रूयान्निश्रेयसं नाम कथं कुर्यात्सतां मतम् ॥ १.२२३.१४ ॥
ദുഷിച്ച മനസ്സോടെയും മറഞ്ഞ ആന്തരാത്മാവോടെയും ആരെങ്കിലും നന്മ എന്ന പേരിൽ സംസാരിച്ചാൽ, സജ്ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം അവൻ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കും?
1.223.15
न मित्राण्यर्थकृच्छ्रेषु श्रेयसे चेतराय वा ।
विधिपूर्वं हि सर्वस्य दुःखं वा यदि वा सुखम् ॥ १.२२३.१५ ॥
ദുരിത സമയങ്ങളിൽ മിത്രങ്ങൾ സ്വന്തം നന്മയ്ക്കോ മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മയ്ക്കോ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല; എല്ലാവർക്കും ദുഃഖവും സുഖവും വിധിപ്രകാരമാണ് വരുന്നത്.
1.223.16
कृतप्रज्ञोऽकृतप्रज्ञो बालो वृद्धश्च मानवः ।
ससहायोऽसहायश्च सर्वं सर्वत्र विन्दति ॥ १.२२३.१६ ॥
ശിക്ഷിത ബുദ്ധിയുള്ളവനും അശിക്ഷിത ബുദ്ധിയുള്ളവനും, ബാലനും വൃദ്ധനും, കൂട്ടുള്ളവനും കൂട്ടില്ലാത്തവനും — ഓരോ മനുഷ്യനും എവിടെയും എല്ലാം നേടുന്നു.
1.223.17
श्रूयते हि पुरा कश्चिदम्बुवीच इतीश्वरः ।
आसीद्राजगृहे राजा मागधानां महीक्षिताम् ॥ १.२२३.१७ ॥
പണ്ട് രാജഗൃഹത്തിൽ അംബുവീചൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കേൾക്കുന്നു; അവൻ മാഗധ രാജാക്കന്മാരിൽ രാജാവായിരുന്നു.
1.223.18
स हीनः करणैः सर्वैरुच्छ्वासपरमो नृपः ।
अमात्यसंस्थः सर्वेषु कार्येष्वेवाभवत्तदा ॥ १.२२३.१८ ॥
ആ രാജാവ് എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ട്, ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിൽ മാത്രം നിലകൊണ്ടു; അപ്പോൾ അവൻ മന്ത്രിമാരെ ആശ്രയിച്ചാണ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരുന്നത്.
1.223.19
तस्यामात्यो महाकर्णिर्बभूवैकेश्वरस्तदा ।
स लब्धबलमात्मानं मन्यमानोऽवमन्यते ॥ १.२२३.१९ ॥
അവന്റെ മന്ത്രി മഹാകർണി അന്ന് ഏകനായ അധിപതിയായി. ബലം ലഭിച്ചുവെന്ന് കരുതി അദ്ദേഹം മറ്റുള്ളവരെ അവമാനിച്ചു.
1.223.20
स राज्ञ उपभोग्यानि स्त्रियो रत्नधनानि च ।
आददे सर्वशो मूढ ऐश्वर्यं च स्वयं तदा ॥ १.२२३.२० ॥
അദ്ദേഹം രാജാവിന്റെ ഭോഗയോഗ്യരായ സ്ത്രീകളെയും രത്നധനങ്ങളെയും പൂർണമായി എടുത്തു. ആ മൂഢൻ അന്ന് ഐശ്വര്യവും സ്വയം കൈക്കലാക്കി.
1.223.21
तदादाय च लुब्धस्य लोभाल्लोभोऽभ्यवर्धत ।
तथाहि सर्वमादाय राज्यमस्य जिहीर्षति ॥ १.२२३.२१ ॥
അതു നേടിയ ലോഭിയുടെ ലോഭം ലോഭത്താൽ തന്നെ വർധിച്ചു. ഇങ്ങനെ എല്ലാം കൈക്കലാക്കി അവന്റെ രാജ്യവും അപഹരിക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.223.22
हीनस्य करणैः सर्वैरच्छ्वासपरमस्य च ।
यतमानोऽपि तद्राज्यं न शशाकेति नः श्रुतं ॥ १.२२३.२२ ॥
എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ട്, ശ്വാസം മാത്രം ശേഷിച്ച ആ രാജാവ് ശ്രമിച്ചിട്ടും ആ രാജ്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടു.
1.223.23
किमन्यद्विहिता नूनं तस्य सा पुरुषेन्द्रता ।
यदि ते विहितं राज्यं भविष्यति विशांपते ॥ १.२२३.२३ ॥
അവന്റെ ആ പുരുഷോത്തമത്വം വിധിച്ചതല്ലേ? ജനങ്ങളുടെ നാഥാ, രാജ്യം നിനക്കായി വിധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് നിനക്കു ലഭിക്കും.
1.223.24
मिषतः सर्वलोकस्य स्थास्यते त्वयि तद्धुवम् ।
अतोऽन्यथा चेद्विहितं यतमानो न लप्स्यसे ॥ १.२२३.२४ ॥
ലോകമെല്ലാം നോക്കിനിൽക്കെ അത് നിന്നിൽത്തന്നെ സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കും. അല്ലാത്തപക്ഷം, അങ്ങനെ വിധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ശ്രമിച്ചാലും നീ അത് നേടില്ല.
1.223.25
एवं विद्वन्नुपादत्स्व मन्त्रिणां साध्वसाधुताम् ।
दुष्टानां चैव बोद्धव्यमदुष्टानां च भाषितम् ॥ १.२२३.२५ ॥
വിദ്വാനേ, ഇപ്രകാരം മന്ത്രിമാരുടെ നല്ലതും ചീത്തയുമായ വാക്കുകൾ ഗ്രഹിക്കുക. ദുഷ്ടരുടെ വാക്കും അദുഷ്ടരുടെ വാക്കും അറിയേണ്ടതാണ്.
1.223.26
विद्म ते भावदोषेण यदर्थमिदमुच्यते ।
दुष्ट पाण्डवहेतोस्त्वं दोषमाख्यापयस्युत ॥ १.२२३.२६ ॥
നിന്റെ ഭാവദോഷം കൊണ്ടാണ് ഇത് പറയുന്നതെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു. ദുഷ്ടാ, പാണ്ഡവരുടെ കാരണത്താൽ നീ ദോഷം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
1.223.27
हितं तु परमं कर्ण ब्रवीमि कुलवर्धनम् ।
अथ त्वं मन्यसे दुष्टं ब्रूहि यत्परमं हितम् ॥ १.२२३.२७ ॥
കർണാ, കുലത്തെ വളർത്തുന്ന പരമമായ ഹിതം ഞാൻ പറയുന്നു. ഇത് ദുഷ്ടമെന്ന് നീ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, പരമഹിതം ഏതെന്ന് നീ പറയുക.
1.223.28
अतोऽन्यथा चेत्क्रियते यद्ब्रवीमि परं हितम् ।
कुरवो वै विनङ्क्ष्यन्ति नचिरेणैव मे मतिः ॥ १.२२३.२८ ॥
ഞാൻ പറയുന്ന പരമഹിതത്തിന് വിപരീതമായി ചെയ്താൽ, കുരുക്കൾ വേഗത്തിൽ നശിക്കും. ഇതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.