ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.227
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.227.1
दुर्योधनस्य महिषी काशिराजसुता तदा ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां वधूभिः सहिता तदा ॥ १.२२७.१ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನ ಪಟ್ಟ ಮಹಿಷಿ, ಕಾಶಿರಾಜನ ಪುತ್ರಿ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರ ವಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದಳು.
1.227.2
पाञ्चालीं प्रतिजग्राह साध्वीं श्रियमिवापराम् ।
पूजयामास पूजार्हां शचीदेवीमिवागताम् ॥ १.२२७.२ ॥
ಸಾಧ್ವಿಯಾದ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ಆಕೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು; ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶ್ರೀಯಂತಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು, ಬಂದ ಶಚೀದೇವಿಯಂತೆ ಪೂಜಾರ್ಹಳೆಂದು ಗೌರವಿಸಿದಳು.
1.227.3
ववन्दे तत्र गान्धारीं कृष्णया सह माधवी ।
आशिषश्च प्रयुक्त्वा तु पाञ्चालीं परिषस्वजे ॥ १.२२७.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಾಧವಿ ಕೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಗಾಂಧಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು; ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದಳು.
1.227.4
परिष्वज्यैव गान्धारी कृष्णां कमललोचनाम् ।
पुत्राणां मम पाञ्चाली मृत्युरेवेत्यमन्यत ॥ १.२२७.४ ॥
ಗಾಂಧಾರಿ ಕಮಲನೇತ್ರೆ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, 'ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಪಾಂಚಾಲಿಯೇ ಮೃತ್ಯು' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಳು.
1.227.5
संचिन्त्य विदुरं प्राह युक्तितः सुबलात्मजा ।
कुन्तीं राजसुतां क्षत्तः सवधूं सपरिच्छदाम् ॥ १.२२७.५ ॥
ಸುಬಲನ ಪುತ್ರಿ ಚಿಂತಿಸಿ ವಿದುರನಿಗೆ ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದಳು: 'ಕ್ಷತ್ತಾ, ರಾಜಪುತ್ರಿ ಕುಂತಿಯನ್ನು ಆಕೆಯ ಸೊಸೆ ಮತ್ತು ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ...'
1.227.6
पाण्डोर्निवेशनं शीघ्रं नीयतां यदि रोचते ।
करणेन मुहूर्तेन नक्षत्रेण शुभे तिथौ ॥ १.२२७.६ ॥
ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದರೆ, ಶುಭ ತಿಥಿ, ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ಪಾಂಡುವಿನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿ.
1.227.7
यथा सुखं तथा कुन्ती रंस्यते स्वगृहे सुतैः ।
तथेत्येव तदा क्षत्ता कारयामास तत्तथा ॥ १.२२७.७ ॥
ಕುಂತಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಸಂತೋಷಿಸುವಳು, ಅದೇ ರೀತಿ ಇರಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ವಿದುರನು ಆಗ ಹಾಗೆಯೇ ಏರ್ಪಡಿಸಿದನು.
1.227.8
पूजयामासुरत्यर्थं बान्धवाः पाण्डवांस्तदा ।
नागराः श्रेणिमुख्याश्च पूजयन्ति स्म पाण्डवान् ॥ १.२२७.८ ॥
ಆಗ ಬಂಧುಗಳು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು. ಪಟ್ಟಣವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಣಿಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೂ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದರು.
1.227.9
भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णो बाह्लीकः ससुतस्तदा ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य अकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ॥ १.२२७.९ ॥
ಆಗ ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ಕರ್ಣ, ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಬಾಹ್ಲೀಕರು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅತಿಥಿಸತ್ಕಾರದ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
1.227.10
एवं विहरतां तेषां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
नेता सर्वस्य कार्यस्य विदुरो राजशासनात् ॥ १.२२७.१० ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವರು ವಿಹರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳ ನಾಯಕನಾದ ವಿದುರನು ರಾಜಾಜ್ಞೆಯಿಂದ (ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದನು).
1.227.11
विश्रान्तास्ते महात्मानः कंचित्कालं सकेशवाः ।
आहूता धृतराष्ट्रेण राज्ञा शान्तनवेन च ॥ १.२२७.११ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಕಾಲ ವಿಶ್ರಮಿಸಿದರು. ಆಗ ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಶಾಂತನುವಿನ ಮಗನು ಅವರನ್ನು ಕರೆಸಿದರು.
1.227.12
भ्रातृभिः सह कौन्तेय निबोधेदं वचो मम ।
पाण्डुना वर्धितं राज्यं पाण्डुना पालितं जगत् ॥ १.२२७.१२ ॥
ಕೌಂತೇಯನೇ! ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಪಾಂಡುವು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದನು, ಪಾಂಡುವೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು.
1.227.13
शासनान्मम कौन्तेय मम भ्राता महाबलः ।
कृतवान्दुष्करं कर्म नित्यमेव विशांपते ॥ १.२२७.१३ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನನ್ನ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಸಹೋದರನು ಸದಾ ಕಠಿಣ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ, ಓ ಜನಾಧಿಪತಿ.
1.227.14
तस्मात्त्वमपि कौन्तेय शासनं कुरु मा चिरम् ।
मम पुत्रा दुरात्मानः सर्वेऽहंकारसंयुताः ॥ १.२२७.१४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಕೌಂತೇಯ, ನೀನೂ ತಡಮಾಡದೆ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸು. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ದುರಾತ್ಮರು, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು.
1.227.15
शासनं न करिष्यन्ति मम नित्यं युधिष्ठिर ।
स्वकार्यनिरतैर्नित्यमवलिप्तैर्दुरात्मभिः ॥ १.२२७.१५ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ನನ್ನ ದುರಾತ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಸದಾ ತಮ್ಮ ಸ್ವಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉಬ್ಬಿ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪಾಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.227.16
पुनर्वै विग्रहो मा भूत्खाण्डवप्रस्थमाविश ।
न हि वो वसतस्तत्र कश्चिच्छक्तः प्रबाधितुम् ॥ १.२२७.१६ ॥
ಮತ್ತೆ ಕಲಹ ಉಂಟಾಗದಿರಲಿ. ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾರೂ ಬಾಧಿಸಲಾರರು.
1.227.17
संरक्ष्यमाणान्पार्थेन त्रिदशानिव वज्रिणा ।
अर्धराज्यं तु संप्राप्य खाण्डवप्रस्थणाविश ॥ १.२२७.१७ ॥
ವಜ್ರಧಾರಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳಂತೆ, ಪೃಥೆಯ ಮಗ ಅರ್ಜುನನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಅರ್ಧ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು.
1.227.18
केशवो यदि मन्यते तत्कर्तव्यमसंशयम् ॥ १.२२७.१८ ॥
ಕೇಶವ ಹಾಗೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಬೇಕು.
1.227.19
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं नृपं सर्वे प्रणम्य च ।
वासुदेवेन संमन्त्र्य पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १.२२७.१९ ॥
ಆ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಾಸುದೇವನೊಡನೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ಪಾಂಡವರು ಕುಳಿತರು.
1.227.20
अभिषेकस्य संभारान्क्षत्तरानय मा चिरम् ।
अभिषिक्तं करिष्यामि ह्यद्य वै कुरुनन्दनम् ॥ १.२२७.२० ॥
ಕ್ಷತ್ತನೇ, ಅಭಿಷೇಕದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ತಡಮಾಡದೆ ತಂದುಕೊಡು. ಇಂದೇ ಕುರುನಂದನನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.227.21
ब्राह्मणा नैगमश्रेष्ठाः श्रेणीमुख्याश्च सर्वतः ।
आहूयन्तां प्रकृतयो बान्धवाश्च विशेषतः ॥ १.२२७.२१ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಶ್ರೇಣಿಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು, ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಂಧುಗಳು — ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆಸಲಿ.
1.227.22
पुण्याहं वाच्यतां तात गोसहस्रं प्रदीयताम् ।
ग्राममुख्याश्च विप्रेभ्यो दीयन्तां बहुदक्षिणाः ॥ १.२२७.२२ ॥
ಮಗನೇ, ಪುಣ್ಯಾಹ ವಾಚನ ಮಾಡಿಸು; ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡು; ಗ್ರಾಮ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೇರಳ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಲಿ.
1.227.23
अङ्गदे मकुटं क्षत्तर्हस्ताभरणमानय ।
मुक्तावलीश्च हारं च निष्काणि कटकानि च ॥ १.२२७.२३ ॥
ಕ್ಷತ್ತನೇ, ಭುಜಕೀರ್ತಿಗೆ ಕಿರೀಟವನ್ನೂ ಕೈ ಆಭರಣಗಳನ್ನೂ ತಂದುಕೊಡು; ಮುತ್ತಿನ ಸರಗಳು, ಹಾರ, ನಿಷ್ಕಗಳು, ಕಡಗಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಾ.
1.227.24
कटिबन्धश्च सूत्रं च तथोदरनिबन्धनम् ।
अष्टोत्तरसहस्रं तु ब्राह्मणाधिष्ठिता गजाः ॥ १.२२७.२४ ॥
ಸೊಂಟದ ಪಟ್ಟಿ, ದಾರ, ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕಟ್ಟು ತಾ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಏರಿರುವ ಸಾವಿರದ ಎಂಟು ಆನೆಗಳೂ ಬರಲಿ.
1.227.25
जाह्नवीसलिलं शीघ्रमानीयन्तां पुरोहितैः ।
अभिषेकोदकक्लिन्नं सर्वाभरणभूषितम् ॥ १.२२७.२५ ॥
ಗಂಗಾಜಲವನ್ನು ಪುರೋಹಿತರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತರಲಿ; ಅಭಿಷೇಕ ಜಲದಿಂದ ತೋಯ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ.
1.227.26
औपवाह्योपरिगतं दिव्यचारमरवीजितम् ।
सुवर्णमणिचित्रेण श्वेतच्छत्रेण शोभितम् ॥ १.२२७.२६ ॥
ರಾಜರಥದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ದಿವ್ಯ ಸೇವಕರಿಂದ ಬೀಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಮಣಿಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತ ಬಿಳಿ ಛತ್ರದಿಂದ ಶೋಭಿತನಾಗಿ.
1.227.27
जयेति द्विजवाक्येनु स्तूयमानं नृपैस्तथा ।
दृष्ट्वा कुन्तीसुतं ज्येष्ठमाजमीढं युधिष्ठिरम् ॥ १.२२७.२७ ॥
'ಜಯ!' ಎಂಬ ದ್ವಿಜರ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೂ ರಾಜರಿಂದಲೂ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ, ಕುಂತಿಯ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರ, ಅಜಮೀಢ ವಂಶಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ನೋಡಿ.
1.227.28
प्रीताः प्रीतेन मनसा प्रशंसन्तु परे जनाः ।
पाण्डोः कृतोपकारस्य राज्यं दत्वा ममैव च ॥ १.२२७.२८ ॥
ಇತರ ಜನರು ಸಂತೋಷದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಹೊಗಳಲಿ; ಪಾಂಡುವಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ನನಗೂ ಕೊಟ್ಟು.
1.227.29
प्रतिक्रिया कृतमिदं भविष्यति न संशयः ।
भीष्मो द्रोणः कृपः क्षत्ता साधुसाध्वित्यथाब्रुवन् ॥ १.२२७.२९ ॥
ಇದು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತ್ಯುಪಕಾರವಾಗುವುದು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ಕ್ಷತ್ತ 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದರು.
1.227.30
युक्तमेतन्महाभाग कौरवाणां यशस्करम् ।
शीघ्रमद्यैव राजेन्द्र त्वयोक्तं कर्तुमर्हसि ॥ १.२२७.३० ॥
ಮಹಾಭಾಗ, ಇದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ, ಕೌರವರ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಇಂದೇ ಶೀಘ್ರ ಮಾಡಬೇಕು.
1.227.31
इत्येवमुक्तो वार्ष्णेयस्त्वरयामास तत्तदा ।
तथोक्तं धृतराष्ट्रेण कारयामास केशवः ॥ १.२२७.३१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು ಆಗಲೇ ಅದನ್ನು ತ್ವರೆಗೊಳಿಸಿದನು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಕೇಶವನು ಅದನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
1.227.32
तस्मिन्क्षणे महाराज कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
आगत्य कुरुभिः सर्वैः पूजितः ससुहृद्गणैः ॥ १.२२७.३२ ॥
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನು ಬಂದು ಕುರುಗಳೆಲ್ಲರಿಂದ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಿತ್ರಗಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದನು.
1.227.33
मूर्धाभिषिक्तैः सहितो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
कारयामास विधिवत्केशवानुमते तदा ॥ १.२२७.३३ ॥
ಅಭಿಷಿಕ್ತ ರಾಜರೊಡನೆ, ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಡನೆ, ಕೇಶವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಆಗ ವಿಧಿಯಂತೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
1.227.34
कृपो द्रोणश्च भीष्मश्च धौम्यश्च व्यासकेशवौ ।
बाह्लीकः सोमदत्तश्च चातुर्वेद्यपुरस्कृताः ॥ १.२२७.३४ ॥
ಕೃಪ, ದ್ರೋಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಧೌಮ್ಯ, ವ್ಯಾಸ, ಕೇಶವ, ಬಾಹ್ಲೀಕ, ಸೋಮದತ್ತ — ನಾಲ್ಕು ವೇದ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು.
1.227.35
अभिषेकं तदा चक्रुर्भद्रपीठे सुसंस्कृतम् ॥ १.२२७.३५ ॥
ಆಗ ಅವರು ಭದ್ರಪೀಠದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
1.227.36
जित्वा तु पृथिवीं कृत्स्नां वशे कृत्वा नृपान्भवान् ।
राजसूयादिभिर्यज्ञैः क्रतुभिर्वरदक्षिणैः ॥ १.२२७.३६ ॥
ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲವನ್ನು ಗೆದ್ದು, ರಾಜರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ರಾಜಸೂಯ ಮೊದಲಾದ ಯಜ್ಞಗಳು ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಕ್ರತುಗಳಿಂದ (ನೀನು ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗು).
1.227.37
स्नात्वा ह्यवभृथस्नानं मोदतां बान्धवैः सह ।
एवमुक्त्वा तु ते सर्वे आशीर्भिरभिपूजयन् ॥ १.२२७.३७ ॥
ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಸಂತೋಷಿಸಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.
1.227.38
मूर्धाभिषिक्तः कौरव्यः सर्वाभरणभूषितः ।
जयेति संस्तुतो राजा प्रददौ धनमक्षयम् ॥ १.२२७.३८ ॥
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡ, ಸರ್ವಾಭರಣ ಭೂಷಿತನಾದ ಕೌರವ ರಾಜನು 'ಜಯ' ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತ ಅಕ್ಷಯ ಧನವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.227.39
सर्वमूर्धाभिषिक्तैश्च पूजितः कुरनन्दनः ।
औपवाह्यमथारुह्य श्वेतच्छत्रेण शोभितः ॥ १.२२७.३९ ॥
ಎಲ್ಲ ಮೂರ್ಧಾಭಿಷಿಕ್ತ ರಾಜರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ಕುರುನಂದನನು ರಾಜಗಜವನ್ನು ಏರಿ ಬಿಳಿಯ ಛತ್ರದಿಂದ ಶೋಭಿಸಿದನು.
1.227.40
रराज राजाभिमतो महेन्द्र इव दैवतैः ।
ततः प्रदक्षिणीकृत्य नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२७.४० ॥
ರಾಜರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಮಹೇಂದ್ರನಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ನಾಗಸಾಹ್ವಯ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ.
1.227.41
प्रविवेश तदा राजा नागरैः पूजितो गृहम् ।
मूर्धाभिषिक्तं कौन्तेयमभ्यगच्छन्त कौरवाः ॥ १.२२७.४१ ॥
ಆಗ ನಾಗರಿಕರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ರಾಜನು ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಮೂರ್ಧಾಭಿಷಿಕ್ತ ಕೌಂತೇಯನ ಬಳಿ ಕೌರವರು ಬಂದರು.
1.227.42
गान्धारिपुत्राः शोचन्तः सर्वे ते सह बान्धवैः ।
ज्ञात्वा शोकं च पुत्राणां धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदं ॥ १.२२७.४२ ॥
ಗಾಂಧಾರಿಯ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಶೋಕಿಸುತ್ತಿರಲು, ಮಕ್ಕಳ ಶೋಕವನ್ನು ತಿಳಿದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.227.43
समक्षं वासुदेवस्य कुरूणां च समक्षतः ।
अभिषेकस्त्वया प्राप्तो दुष्प्रापो ह्यकृतात्मभिः ॥ १.२२७.४३ ॥
ವಾಸುದೇವನ ಮತ್ತು ಕುರುಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಪಡೆದೆ; ಅದು ಅಕೃತಾತ್ಮರಿಗೆ ದುಷ್ಪ್ರಾಪ್ಯವಾದುದು.
1.227.44
गच्छ त्वमद्यैव नृप कृतकृत्योऽसि कौरव ।
आयुः पुरूरवा राजन्नहुषेण ययातिना ॥ १.२२७.४४ ॥
ನೃಪನೇ, ಕೌರವನೇ, ಇಂದೇ ಹೋಗು; ನೀನು ಕೃತಕೃತ್ಯನಾಗಿರುವೆ. ರಾಜನೇ, ಆಯುವಿನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪುರೂರವ, ನಹುಷ, ಯಯಾತಿಯೊಡನೆ (ನಿನಗೆ ಸ್ಥಾನವಿದೆ).
1.227.45
तत्रैव निवसन्ति स्म खाण्डवे तु नृपोत्तम ।
राजधानी तु सर्वेषां पौरवाणां महाभुज ॥ १.२२७.४५ ॥
ನೃಪೋತ್ತಮನೇ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಖಾಂಡವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಪೌರವರ ರಾಜಧಾನಿಯೂ ಅದೇ.
1.227.46
विनाशितं मुनिगणैर्लोभाद्बुधसुतस्य वै ।
तस्मात्त्वं खाण्डवप्रस्थं पुरं राष्ट्रं च वर्धय ॥ १.२२७.४६ ॥
ಬುಧನ ಮಗನ ಲೋಭದಿಂದ ಮುನಿಗಣಗಳು ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥ ನಗರವನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸು.
1.227.47
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्च कृतलक्षणाः ।
त्वद्भक्त्या जन्तवश्चान्ये भजन्त्येव पुरं शुभम् ॥ १.२२७.४७ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು, ಶುಭಲಕ್ಷಣರಾದವರು ಮತ್ತು ಇತರ ಜೀವಿಗಳೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಶುಭನಗರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವರು.
1.227.48
पुरं राष्ट्रं समृद्धं वै धनधान्यसमाकुलम् ।
तस्माद्गच्छस्व कौन्तेय भ्रातृभिः सहितोऽनघ ॥ १.२२७.४८ ॥
ಆ ನಗರ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿವೆ, ಧನ-ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೌಂತೇಯನೇ, ಅನಘನೇ, ಸಹೋದರರೊಡನೆ ಹೋಗು.
1.227.49
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं तस्मै सर्वे प्रणम्य च ।
रथैर्नागैर्हयैश्चापि सहितास्तु पदातिभिः ॥ १.२२७.४९ ॥
ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು; ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಪದಾತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.
1.227.50
प्रतस्थिरे ततो घोषसंयुक्तैः स्यन्दनैर्वरैः ।
तान्दृष्ट्वा नागराः सर्वे भक्त्या चैव प्रतस्थिरे ॥ १.२२७.५० ॥
ಆಗ ಧ್ವನಿಮಾಡುವ ಉತ್ತಮ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೊರಟರು; ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಪುರವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೊರಟರು.
1.227.51
गच्छतः पाण्डवैः सार्धं दृष्ट्वा नागपुरालयात् ।
पाण्डवैः सहिता गन्तुं नार्हतेति च नागरान् ॥ १.२२७.५१ ॥
ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನಾಗಪುರದ ಮನೆಗಳಿಂದ ನೋಡಿ, 'ಪಾಂಡವರ ಜೊತೆ ಹೋಗುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ' ಎಂದು ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.227.52
घोषयामास नगरे धार्तराष्ट्रः ससौबलः ।
ततस्ते पाण्डवास्तत्र गत्वा कृष्णपुरोगमाः ॥ १.२२७.५२ ॥
ನಗರದಲ್ಲಿ ಸೌಬಲನೊಂದಿಗೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿಸಿದನು; ಆಗ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪಾಂಡವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು.
1.227.53
मण्डयाञ्चक्रिरे तद्वै पुरं स्वर्गादिव च्युतम् ।
वासुदेवो जगन्नाथश्चिन्तयामास वासवम् ॥ १.२२७.५३ ॥
ಅವರು ಆ ನಗರವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಿದ್ದಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು; ಜಗನ್ನಾಥನಾದ ವಾಸುದೇವನು ವಾಸವನನ್ನು (ಇಂದ್ರನನ್ನು) ಚಿಂತಿಸಿದನು.
1.227.54
महेन्द्रश्चिन्तितो राजन्विश्वकर्माणमादिशत् ।
विश्वकर्मन्महाप्राज्ञ अद्यप्रभृति तत्पुरम् ॥ १.२२७.५४ ॥
ರಾಜನೇ, ಮಹೇಂದ್ರನು (ಇಂದ್ರ) ಯೋಚಿಸಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: 'ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೇ, ಇಂದಿನಿಂದ ಆ ನಗರ (ನಿನ್ನದು).'
1.227.55
इन्द्रप्रस्थमिति ख्यातं दिव्यं भूम्यां भविष्यति ।
महेन्द्रशासनाद्गत्वा विश्वकर्मा तु केशवम् ॥ १.२२७.५५ ॥
ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಈ ದಿವ್ಯ ನಗರವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಆಗುವುದು. ಮಹೇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಕೇಶವನ ಬಳಿ ಹೋದನು.
1.227.56
प्रणम्य प्रणिपातार्हं किं करोमीत्यभाषत ।
वासुदेवस्तु तच्छ्रुत्वा विश्वकर्माणमूचिवान् ॥ १.२२७.५६ ॥
ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಮಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದವನನ್ನು "ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ವಾಸುದೇವನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.227.57
कुरुष्व कुरुराजस्य महेन्द्रपुरसन्निभम् ।
इन्द्रेण कृतनामानमिन्द्रप्रस्थं महापुरम् ॥ १.२२७.५७ ॥
ಕುರುರಾಜನಿಗಾಗಿ ಮಹೇಂದ್ರನ ನಗರದಂತಿರುವ, ಇಂದ್ರನಿಂದ ಹೆಸರಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥ ಎಂಬ ಮಹಾನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸು.
1.227.58
ततः पुण्ये शिवे देशे शान्तिं कृत्वा महारथाः ।
स्वस्तिवाच्य यथान्यायमिन्द्रप्रस्थं भवत्विति ॥ १.२२७.५८ ॥
ನಂತರ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶುಭವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥರು ಶಾಂತಿ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ವಸ್ತಿವಾಚನ ಮಾಡಿ, "ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥವಾಗಲಿ" ಎಂದರು.
1.227.59
तत्पुरं मापयामासुर्द्वैपायनपुरोगमाः ।
ततः स विश्वकर्मा तु चकार पुरमुत्तमम् ॥ १.२२७.५९ ॥
ದ್ವೈಪಾಯನನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆ ನಗರವನ್ನು ಅಳೆಯಿಸಿದರು. ನಂತರ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಉತ್ತಮ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
1.227.60
सागरप्रतिरूपाभिः परिखाभिरलङ्कृतम् ।
प्राकारेण च संपन्नं दिवमावृत्य तिष्ठता ॥ १.२२७.६० ॥
ಸಾಗರದಂತಿರುವ ಕಂದಕಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದುದು, ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ನಿಂತ ಪ್ರಾಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದುದು.
1.227.61
पाण्डुराभ्रप्रकाशेन हिमरश्मिनिभेन च ।
शुशुभे तत्पुरश्रेष्ठं नागैर्भोगवती यथा ॥ १.२२७.६१ ॥
ಬಿಳಿಯ ಮೋಡಗಳ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಂತಹ ತಂಪು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವು ನಾಗರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೋಗವತಿಯಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತು.
1.227.62
द्विपक्षगरुडप्रख्यैर्द्वारैः सौधैश्च शोभितम् ।
गुप्तमभ्रचयप्रख्यैर्गोपुरैर्मन्दरोपमैः ॥ १.२२७.६२ ॥
ಎರಡು ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಗರುಡನಂತಿದ್ದ ದ್ವಾರಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಲುಗಳಿಂದ ಅದು ಶೋಭಿಸಿತ್ತು; ಮೋಡಗಳ ರಾಶಿಯಂತೆ ಮತ್ತು ಮಂದರ ಪರ್ವತದಂತೆ ಇದ್ದ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಅದು ರಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು.
1.227.63
विविधैरपि निर्विद्धैः शस्त्रोपेतैः सुसंवृतैः ।
शक्तिभिश्चावृतं तद्धि द्विजिह्वैरिव पन्नगैः ॥ १.२२७.६३ ॥
ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ, ಸಂಧಿಗಳಿದ್ದ, ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆ ನಗರ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಎರಡು ನಾಲಿಗೆಯ ಹಾವುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ.
1.227.64
तल्पैश्चाभ्यासिकैर्युक्तं शुशुभे योधरक्षितम् ।
थीक्ष्णाङ्कुशशतघ्नीभिर्यन्त्रजालैश्च शोभितम् ॥ १.२२७.६४ ॥
ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಇದ್ದ ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ಯೋಧರಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಆ ನಗರ ಶೋಭಿಸಿತು; ಚೂಪಾದ ಅಂಕುಶಗಳು, ಶತಘ್ನಿಗಳು, ಯಂತ್ರಜಾಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
1.227.65
आयसैश्च महाचक्रैः शुशुभे तत्पुरोत्तमम् ।
सुविभक्तमहारथ्यं देवताबाधवर्जितम् ॥ १.२२७.६५ ॥
ಕಬ್ಬಿಣದ ದೊಡ್ಡ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರ ಶೋಭಿಸಿತು; ಅದರ ದೊಡ್ಡ ಬೀದಿಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿಭಾಗಿತವಾಗಿದ್ದವು; ದೇವತೆಗಳ ಬಾಧೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು.
1.227.66
विरोचमानं विविधैः पाण्डुरैर्भवनोत्तमैः ।
तत्त्रिविष्टपसंकाशमिन्द्रप्रस्थं व्यरोचत ॥ १.२२७.६६ ॥
ವಿವಿಧ ಬಿಳಿಯ ಉತ್ತಮ ಭವನಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥವು ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.
1.227.67
मेघवृन्दमिवाकाशे विद्धं विद्युत्समावृतम् ।
तत्र रम्ये शिवे देशे कौरव्यस्य निवेशनम् ॥ १.२२७.६७ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಮೇಘಸಮೂಹದಂತೆ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ರಮ್ಯ ಮತ್ತು ಶುಭ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕೌರವ್ಯನ ನಿವಾಸವಿತ್ತು.
1.227.68
शुशुभे धनसंपूर्णं धनाध्यक्षक्षयोपमम् ।
तत्रागच्छन्द्विजा राजन्सर्ववेदविदां वराः ॥ १.२२७.६८ ॥
ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ನಗರ ಧನಾಧಿಪತಿ ಕುಬೇರನ ನಿವಾಸದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಬಂದರು.
1.227.69
निवासं रोचयन्ति स्म सर्वभाषाविदस्तथा ।
वणिजश्चाययुस्तत्र नानादिग्भ्यो धनार्थिनः ॥ १.२२७.६९ ॥
ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರೂ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರು. ಬಹು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವ ವರ್ತಕರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
1.227.70
सर्वशिल्पविदस्तत्र वासायाभ्यागमंस्तदा ।
उद्यानानि च रम्याणि नगरस्य समन्ततः ॥ १.२२७.७० ॥
ಎಲ್ಲ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರು ಕೂಡ ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಬಂದರು. ನಗರದ ಸುತ್ತಲೂ ರಮಣೀಯ ಉದ್ಯಾನಗಳಿದ್ದವು.
1.227.71
आम्रैराम्रातकैर्नीपैरशोकैश्चम्पकैस्तथा ।
पुन्नागैर्नागपुष्पैश्च लकुचैः पनसैस्तथा ॥ १.२२७.७१ ॥
ಮಾವು, ಆಮ್ರಾತಕ, ನೀಪ, ಅಶೋಕ, ಚಂಪಕ ಮರಗಳಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುನ್ನಾಗ, ನಾಗಪುಷ್ಪ, ಲಕುಚ, ಹಲಸಿನ ಮರಗಳಿಂದ (ಆ ಉದ್ಯಾನಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು).
1.227.72
शालतालतमालैश्च बकुलैश्च सकेतकैः ।
मनोहरैः सुपुष्पैश्च फलभारावनामितैः ॥ १.२२७.७२ ॥
ಶಾಲ, ತಾಲ, ತಮಾಲ, ಬಕುಳ, ಕೇತಕ ಮರಗಳಿಂದ, ಮನೋಹರವಾದ ಸುಂದರ ಹೂವುಗಳಿಂದ, ಹಣ್ಣಿನ ಭಾರದಿಂದ ಬಾಗಿದ (ಮರಗಳಿಂದ ಆ ಉದ್ಯಾನಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು).
1.227.73
प्राचीनामलकैर्लोध्रैरङ्कोलैश्च सुपिष्पितैः ।
जम्बूभिः पाटलाभिश्च कुब्जकैरतिमुक्तकैः ॥ १.२२७.७३ ॥
ಪ್ರಾಚೀನ, ಆಮಲಕ, ಲೋಧ್ರ, ಅಂಕೋಲ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ಜಂಬೂ, ಪಾಟಲ, ಕುಬ್ಜಕ ಮತ್ತು ಅತಿಮುಕ್ತಕ ಮರಗಳಿಂದ ಅದು ತುಂಬಿತ್ತು.
1.227.74
करवीरैः पारिजातैरन्यैश्च विविधैर्द्रुमैः ।
नित्यपुष्पफलोपेतैर्नानाद्विजगणायुतैः ॥ १.२२७.७४ ॥
ಕರವೀರ, ಪಾರಿಜಾತ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿವಿಧ ಮರಗಳಿಂದ, ಸದಾ ಹೂ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಹಲವು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ.
1.227.75
मत्तबर्हिणसंघुष्टकोकिलैश्च सदामदैः ।
गृहैरादर्शविमलैर्विविधैश्च लतागृहैः ॥ १.२२७.७५ ॥
ಮದಮತ್ತ ನವಿಲು ಮತ್ತು ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮೊಳಗುವ, ಸದಾ ಸಂತೋಷದ, ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ನಿರ್ಮಲ ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಲತಾಗೃಹಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ.
1.227.76
मनोहरैश्चित्रगृहैस्तथाऽजगतिप्रवतैः ।
वापीभिर्विविधाभिश्च पूर्णाभिः परमाम्भसा ॥ १.२२७.७६ ॥
ಮನೋಹರ ಚಿತ್ರಗೃಹಗಳಿಂದ, …ಅಜಗತಿ ಪ್ರವತಗಳಿಂದ, ಉತ್ತಮ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಿವಿಧ ವಾಪಿಗಳಿಂದ.
1.227.77
सरोभिरतिरम्यैश्च पद्मोत्पलसुगन्धिभिः ।
हंसकारण्डवयुतैश्चक्रवाकोपशोभितैः ॥ १.२२७.७७ ॥
ಅತಿ ರಮಣೀಯ ಸರೋವರಗಳಿಂದ, ಪದ್ಮ-ಉತ್ಪಲಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕಾರಂಡವಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಚಕ್ರವಾಕಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ.
1.227.78
रम्याश्च विविधास्तत्र पुष्करिण्यो वनावृताः ।
तडागानि च रम्याणि बृहन्ति सुबहूनि च ॥ १.२२७.७८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವನಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ರಮಣೀಯವಾದ ವಿವಿಧ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ದೊಡ್ಡ ಸುಂದರ ತಟಾಕಗಳು ಇದ್ದವು.
1.227.79
नदी च नन्दिनी नाम सा पुरीमुपगूहति ।
चातुर्वर्ण्यसमाकीर्णमन्यैः शिल्पिभिरावृतम् ॥ १.२२७.७९ ॥
ನಂದಿನೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ನದಿಯು ಆ ನಗರವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಹರಿಯಿತು. ಆ ನಗರವು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣದವರಿಂದಲೂ ಇತರ ಶಿಲ್ಪಿಗಳಿಂದಲೂ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.227.80
सर्वदाभिसृतं सद्भिः कारितं विश्वकर्मणा ।
उपभोगसमृद्धैश्च सर्वद्रव्यसमावृतम् ॥ १.२२७.८० ॥
ಆ ನಗರವು ಸದಾ ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು; ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು; ಭೋಗ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದಲೂ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಿಂದಲೂ ತುಂಬಿತ್ತು.
1.227.81
नित्यमार्यजनोपेतं नरनारीगणैर्युतम् ।
वाजिवारणसंपूर्णं गोभिरुष्ट्रैः खरैरजैः ॥ १.२२७.८१ ॥
ಆ ನಗರವು ಸದಾ ಆರ್ಯಜನರಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು; ನರನಾರೀ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಕುದುರೆ ಆನೆಗಳಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು; ಗೋವು ಒಂಟೆ ಕತ್ತೆ ಮೇಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
1.227.82
तत्त्रिविष्टपसङ्काशमिन्द्रप्रस्थं व्यरोचत ।
पुरीं सर्वगुणोपेतां निर्मितां विश्वकर्मणा ॥ १.२२७.८२ ॥
ಆ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥವು ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು. ಸಕಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ನಗರವು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು.
1.227.83
पौरवाणामधिपतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कृतमङ्गलसत्कारैर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ॥ १.२२७.८३ ॥
ಪೌರವರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಕುಂತಿಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಮಂಗಲ ಸತ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆದವನಾಗಿ (ಇದ್ದನು).
1.227.84
द्वैपायनं पुरस्कृत्य धौम्यस्याभिमते स्थितः ।
भ्रातृभिः सहितो राजा राजमार्गमतीत्य च ॥ १.२२७.८४ ॥
ದ್ವೈಪಾಯನನನ್ನು (ವ್ಯಾಸನನ್ನು) ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು, ಧೌಮ್ಯನ ಸಮ್ಮತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ರಾಜನು ನಿಂತನು; ರಾಜಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ (ಬಂದು).
1.227.85
औपवाह्यगतो राजा केशवेन सहाभिभूः ।
तोरणद्वारसुमुखं द्वात्रिंशद्द्वारसंयुतम् ॥ १.२२७.८५ ॥
ರಾಜನು ರಾಜರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಕೇಶವನೊಡನೆ, ಅಜೇಯನಾಗಿ, ತೋರಣದ್ವಾರಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಮೂವತ್ತೆರಡು ದ್ವಾರಗಳುಳ್ಳ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿದನು.
1.227.86
वर्धमानपुरद्वारात्प्रविवेश महाद्युतिः ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषाः श्रूयन्ते बहवो भृशम् ॥ १.२२७.८६ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾಜನು ವರ್ಧಮಾನಪುರದ ದ್ವಾರದಿಂದ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಶಂಖ ಮತ್ತು ದುಂದುಭಿಗಳ ಅನೇಕ ಧ್ವನಿಗಳು ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದವು.
1.227.87
जयेति ब्राह्मणगिरः श्रूयन्ते च सहस्रशः ।
संस्तूयमानो मुनिभिः सूतमागधबन्दिभिः ॥ १.२२७.८७ ॥
"ಜಯವಾಗಲಿ" ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾತುಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಕೇಳಿಬಂದವು. ಋಷಿಗಳು, ಸೂತರು, ಮಾಗಧರು, ಬಂದಿಗಳು ರಾಜನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
1.227.88
औपवाह्यगतो राजा राजमार्गमतीत्य च ।
कृतमङ्गलसत्कारं प्रविवेश गृहोत्तमम् ॥ १.२२७.८८ ॥
ರಾಜನು ರಾಜರಥದಲ್ಲಿ ರಾಜಮಾರ್ಗವನ್ನು ದಾಟಿ, ಮಂಗಳ ಸತ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಉತ್ತಮ ಭವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
1.227.89
प्रविश्य भवनं राजा नागरैरभिसंवृतः ।
प्रहृष्टमुदितैरासीत्सत्कारैरभिपूजितः ॥ १.२२७.८९ ॥
ಭವನವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ರಾಜನು ನಗರವಾಸಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟನು. ಹರ್ಷ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜನರ ಸತ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಅವನು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
1.227.90
पूजयामास विप्रेन्द्रान्केशेन महात्मना ।
ततस्तु राष्ट्रं नगरं नरनारीगणायुतम् ॥ १.२२७.९० ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಕೇಶವನೊಡನೆ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು. ಅನಂತರ ಸ್ತ್ರೀ-ಪುರುಷರ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ನಗರ (ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿತು).
1.227.91
गोधनैश्च समाकीर्णं सस्यैर्वृद्धिं तदागमत् ॥ १.२२७.९१ ॥
ಗೋಧನದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ಆ ರಾಜ್ಯವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತು.
1.227.92
तेषां पुण्यजनोपेतं राष्ट्रमाविशतां महत् ।
पाण्डवानां महाराज शश्वत्प्रीतिरवर्धत ॥ १.२२७.९२ ॥
ಪುಣ್ಯಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಮಹಾ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರ ಸಂತೋಷ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿತು.
1.227.93
सौबलेन च कर्णेन धार्तराष्ट्रैः कृपेण च ।
तथा भीष्मेण राज्ञा च धर्मप्रणयिना सदा ॥ १.२२७.९३ ॥
ಸೌಬಲ (ಶಕುನಿ), ಕರ್ಣ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು, ಕೃಪ, ಹಾಗೆಯೇ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪ್ರಿಯ ರಾಜ - ಇವರೊಂದಿಗೆ ಸದಾ.
1.227.94
पाण्डवाः समपद्यन्त खाण्डवप्रस्थवासिनः ।
पञ्चभिस्तैर्महेष्वासैरिन्द्रकल्पैः समावृतम् ॥ १.२२७.९४ ॥
ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪಾಂಡವರು, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಆ ಐದು ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವರಾಗಿ ಇದ್ದರು.
1.227.95
शुशुभे तत्पुरश्रेष्ठं नागैर्भोगवती यथा ।
ततस्तु विश्वकर्माणं पूजयित्वा विसृज्य च ॥ १.२२७.९५ ॥
ನಾಗರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೋಗವತಿಯಂತೆ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವು ಶೋಭಿಸಿತು. ಅನಂತರ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು.
1.227.96
द्वैपायनं च संपूज्य विसृज्य च नराधिपः ।
वार्ष्णेयमब्रवीद्राजा गन्तुकामं कृतक्षणम् ॥ १.२२७.९६ ॥
ದ್ವೈಪಾಯನನನ್ನು (ವ್ಯಾಸನನ್ನು) ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು, ಹೊರಡಲು ಬಯಸಿದ್ದ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನಿಗೆ (ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ) ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು.
1.227.97
तव प्रसादाद्वार्ष्णेय राज्यं प्राप्तं मयाऽनघ ।
प्रसादादेव ते वीर शून्यं राष्ट्रं सुदुर्गमम् ॥ १.२२७.९७ ॥
ವೃಷ್ಣಿವಂಶಜನೇ, ಪಾಪರಹಿತನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಈ ದುರ್ಗಮ ರಾಷ್ಟ್ರ ಶೂನ್ಯವಾಯಿತು.
1.227.98
तवैव तु प्रसादेन राज्यस्थाश्च भवामहे ।
गतिस्त्वमापत्कालेऽपि पाण्डवानां च माधव ॥ १.२२७.९८ ॥
ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ನಾವು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇವೆ. ಮಾಧವನೇ, ಆಪತ್ಕಾಲದಲ್ಲೂ ನೀನೇ ಪಾಂಡವರ ಆಶ್ರಯ.
1.227.99
ज्ञात्वा तु कृत्यं कर्तव्यं कारयस्व भवान्हि नः ।
यदिष्टमनुमन्तव्यं पाण्डवानां त्वयाऽनघ ॥ १.२२७.९९ ॥
ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ನೀನೇ ನಮಗಾಗಿ ಮಾಡಿಸು. ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ನೀನೇ ಅನುಮೋದಿಸು.
1.227.100
त्वत्प्रभावान्महाराज्यं संप्राप्तं हि स्वधर्मतः ।
पितृपैतामहं राज्यं कथं न स्यात्तव प्रभो ॥ १.२२७.१०० ॥
ನಿನ್ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೇ ಈ ಮಹಾರಾಜ್ಯ ಸ್ವಧರ್ಮದಂತೆ ದೊರೆತಿದೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಪಿತೃ-ಪಿತಾಮಹರ ರಾಜ್ಯ ನಿನಗೆ ಏಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ?
1.227.101
धार्तराष्ट्रा दुराचाराः किं करिष्यन्ति पाण्डवान् ।
यथेष्टं पालय जगच्छश्वद्धर्मधुरं वह ॥ १.२२७.१०१ ॥
ದುರಾಚಾರಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲರು? ಇಷ್ಟದಂತೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸು, ಸದಾ ಧರ್ಮದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರು.
1.227.102
पुनः पुनश्च संहर्षाद्ब्राह्मणान्भर पौरव ।
अद्यैव नारदः श्रीमानागमिष्यति सत्वरः ॥ १.२२७.१०२ ॥
ಪೌರವನೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೋಷಿಸು. ಇಂದೇ ಶ್ರೀಮಾನ್ ನಾರದರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬರಲಿದ್ದಾರೆ.
1.227.103
आदत्स्व तस्य वाक्यानि शासनं कुरु तस्य वै ।
एवमुक्त्वा ततः कुन्तीमभिवाद्य जनार्दनः ॥ १.२२७.१०३ ॥
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊ, ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಜನಾರ್ದನನು ಕುಂತಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
1.227.104
उवाच श्लक्ष्णया वाचा गमिष्यामि नमोस्तु ते ।
जातुषं गृहमासाद्य मया प्राप्तं यदानघ ॥ १.२२७.१०४ ॥
ಅವನು ಮೃದುವಾದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಹೋಗುವೆನು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿಷ್ಪಾಪೆಯೇ, ಅರಗಿನ ಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು..."
1.227.105
आर्येण समभिज्ञातं त्वया वै यदुपुङ्गव ।
त्वया नाथेन गोविन्द दुःखं तीर्णं महत्तरम् ॥ १.२२७.१०५ ॥
ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆರ್ಯನು ನಿನ್ನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದನು. ಗೋವಿಂದನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವನ್ನು ದಾಟಿದ್ದೇವೆ.
1.227.106
त्वं हि नाथस्त्वनाथानां दरिद्राणां विशेषतः ।
सर्वदुःखानि शाम्यन्ति तव संदर्शनान्मम ॥ १.२२७.१०६ ॥
ನೀನೇ ಅನಾಥರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಡವರಿಗೆ ರಕ್ಷಕ. ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳು ಶಮನವಾಗುತ್ತವೆ.
1.227.107
स्मरस्वैनान्महाप्राज्ञ तेन जीवन्ति पाण्डवाः ॥ १.२२७.१०७ ॥
ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು; ಅವನಿಂದಲೇ ಪಾಂಡವರು ಜೀವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
1.227.108
करिष्यामीति चामन्त्र्य अभिवाद्य पितृष्वसाम् ।
गमनाय मतिं चक्रे वासुदेवः सहानुगः ॥ १.२२७.१०८ ॥
"ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುವೆನು" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅತ್ತೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಾಸುದೇವನು ತನ್ನ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
1.227.109
तान्निवेश्य ततो वीरः सह रामेण कौरवान् ।
ययौ द्वारवतीं राजन्पाण्डवानुमते तदा ॥ १.२२७.१०९ ॥
ನಂತರ ವೀರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಕೌರವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.