Mahābhārata · Adhyāya 1.227
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.227.1
दुर्योधनस्य महिषी काशिराजसुता तदा ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणां वधूभिः सहिता तदा ॥ १.२२७.१ ॥
Então a rainha principal de Duryodhana, filha do rei de Kāśi, estava lá com as noivas dos filhos de Dhṛtarāṣṭra.
1.227.2
पाञ्चालीं प्रतिजग्राह साध्वीं श्रियमिवापराम् ।
पूजयामास पूजार्हां शचीदेवीमिवागताम् ॥ १.२२७.२ ॥
Ela recebeu a virtuosa Pāñcālī, como se fosse outra Śrī, e honrou a digna de culto como se fosse a deusa Śacī que tivesse chegado.
1.227.3
ववन्दे तत्र गान्धारीं कृष्णया सह माधवी ।
आशिषश्च प्रयुक्त्वा तु पाञ्चालीं परिषस्वजे ॥ १.२२७.३ ॥
Ali, Mādhavī, junto com Kṛṣṇā, reverenciou Gāndhārī e, após conceder bênçãos, abraçou a princesa de Pāñcāla.
1.227.4
परिष्वज्यैव गान्धारी कृष्णां कमललोचनाम् ।
पुत्राणां मम पाञ्चाली मृत्युरेवेत्यमन्यत ॥ १.२२७.४ ॥
Depois de abraçar Kṛṣṇā, de olhos de lótus, Gāndhārī pensou: 'Para os meus filhos, esta Pāñcālī é a própria morte.'
1.227.5
संचिन्त्य विदुरं प्राह युक्तितः सुबलात्मजा ।
कुन्तीं राजसुतां क्षत्तः सवधूं सपरिच्छदाम् ॥ १.२२७.५ ॥
A filha de Subala, após refletir, disse hábilmente a Vidura: 'Ó Kṣattṛ, que Kuntī, a filha do rei, seja levada com sua nora e sua comitiva...'
1.227.6
पाण्डोर्निवेशनं शीघ्रं नीयतां यदि रोचते ।
करणेन मुहूर्तेन नक्षत्रेण शुभे तिथौ ॥ १.२२७.६ ॥
Se lhe agradar, que ela seja levada rapidamente à residência de Pāṇḍu, em um dia lunar auspicioso, sob uma mansão lunar favorável e em um momento propício.
1.227.7
यथा सुखं तथा कुन्ती रंस्यते स्वगृहे सुतैः ।
तथेत्येव तदा क्षत्ता कारयामास तत्तथा ॥ १.२२७.७ ॥
"Assim como Kuntī se deleitará felizmente em sua própria casa com seus filhos, assim seja." Dizendo "assim seja", Vidura então providenciou que tudo fosse feito dessa maneira.
1.227.8
पूजयामासुरत्यर्थं बान्धवाः पाण्डवांस्तदा ।
नागराः श्रेणिमुख्याश्च पूजयन्ति स्म पाण्डवान् ॥ १.२२७.८ ॥
Então os parentes honraram grandemente os Pāṇḍavas; também os cidadãos e os chefes das corporações honraram os Pāṇḍavas.
1.227.9
भीष्मो द्रोणः कृपः कर्णो बाह्लीकः ससुतस्तदा ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य अकुर्वन्नतिथिक्रियाम् ॥ १.२२७.९ ॥
Então Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Karṇa e Bāhlīka com seu filho, por ordem de Dhṛtarāṣṭra, realizaram o rito de hospitalidade para os hóspedes.
1.227.10
एवं विहरतां तेषां पाण्डवानां महात्मनाम् ।
नेता सर्वस्य कार्यस्य विदुरो राजशासनात् ॥ १.२२७.१० ॥
Enquanto aqueles magnânimos Pāṇḍavas viviam assim, Vidura, o condutor de todos os assuntos, cuidava das providências por ordem do rei.
1.227.11
विश्रान्तास्ते महात्मानः कंचित्कालं सकेशवाः ।
आहूता धृतराष्ट्रेण राज्ञा शान्तनवेन च ॥ १.२२७.११ ॥
Aqueles magnânimos descansaram por algum tempo junto com Keśava; então foram convocados pelo rei Dhṛtarāṣṭra e pelo filho de Śāntanu.
1.227.12
भ्रातृभिः सह कौन्तेय निबोधेदं वचो मम ।
पाण्डुना वर्धितं राज्यं पाण्डुना पालितं जगत् ॥ १.२२७.१२ ॥
Filho de Kuntī, ouve esta minha palavra junto com teus irmãos: Pāṇḍu aumentou o reino, e Pāṇḍu protegeu o mundo.
1.227.13
शासनान्मम कौन्तेय मम भ्राता महाबलः ।
कृतवान्दुष्करं कर्म नित्यमेव विशांपते ॥ १.२२७.१३ ॥
Por meu comando, ó filho de Kuntī, meu irmão de grande força sempre realizou feitos difíceis, ó senhor dos homens.
1.227.14
तस्मात्त्वमपि कौन्तेय शासनं कुरु मा चिरम् ।
मम पुत्रा दुरात्मानः सर्वेऽहंकारसंयुताः ॥ १.२२७.१४ ॥
Portanto, ó filho de Kuntī, também tu deves obedecer ao meu comando sem demora. Todos os meus filhos são de mente perversa e cheios de orgulho.
1.227.15
शासनं न करिष्यन्ति मम नित्यं युधिष्ठिर ।
स्वकार्यनिरतैर्नित्यमवलिप्तैर्दुरात्मभिः ॥ १.२२७.१५ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, meus filhos de mente perversa, sempre absortos em seus próprios assuntos e cheios de soberba, jamais obedecerão ao meu comando.
1.227.16
पुनर्वै विग्रहो मा भूत्खाण्डवप्रस्थमाविश ।
न हि वो वसतस्तत्र कश्चिच्छक्तः प्रबाधितुम् ॥ १.२२७.१६ ॥
Que não haja mais discórdia; entrem em Khāṇḍava-prastha. Enquanto habitardes ali, ninguém conseguirá oprimir-vos.
1.227.17
संरक्ष्यमाणान्पार्थेन त्रिदशानिव वज्रिणा ।
अर्धराज्यं तु संप्राप्य खाण्डवप्रस्थणाविश ॥ १.२२७.१७ ॥
Protegido por Pārtha como os deuses o são pelo portador do raio, tendo obtido metade do reino, entra em Khāṇḍava-prastha.
1.227.18
केशवो यदि मन्यते तत्कर्तव्यमसंशयम् ॥ १.२२७.१८ ॥
Se Keśava assim pensa, isso deve ser feito sem dúvida.
1.227.19
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं नृपं सर्वे प्रणम्य च ।
वासुदेवेन संमन्त्र्य पाण्डवाः समुपाविशन् ॥ १.२२७.१९ ॥
Tendo aceitado essas palavras e reverenciado o rei, todos os Pāṇḍava, após consultar Vāsudeva, sentaram-se.
1.227.20
अभिषेकस्य संभारान्क्षत्तरानय मा चिरम् ।
अभिषिक्तं करिष्यामि ह्यद्य वै कुरुनन्दनम् ॥ १.२२७.२० ॥
Ó Kṣattṛ, traze sem demora os materiais da coroação; hoje ungirei a alegria dos Kuru.
1.227.21
ब्राह्मणा नैगमश्रेष्ठाः श्रेणीमुख्याश्च सर्वतः ।
आहूयन्तां प्रकृतयो बान्धवाश्च विशेषतः ॥ १.२२७.२१ ॥
Que sejam convocados os brâmanes, os melhores mercadores, os chefes das guildas, os súditos de todos os lados e sobretudo os parentes.
1.227.22
पुण्याहं वाच्यतां तात गोसहस्रं प्रदीयताम् ।
ग्राममुख्याश्च विप्रेभ्यो दीयन्तां बहुदक्षिणाः ॥ १.२२७.२२ ॥
Ó querido, que se proclame a fórmula auspiciosa; que se deem mil vacas; que os chefes das aldeias deem generosas oferendas aos brâmanes.
1.227.23
अङ्गदे मकुटं क्षत्तर्हस्ताभरणमानय ।
मुक्तावलीश्च हारं च निष्काणि कटकानि च ॥ १.२२७.२३ ॥
Ó Kṣattṛ, traze a coroa para o braçal e os adornos das mãos; traze também os fios de pérolas, o colar, as moedas niṣka e as pulseiras.
1.227.24
कटिबन्धश्च सूत्रं च तथोदरनिबन्धनम् ।
अष्टोत्तरसहस्रं तु ब्राह्मणाधिष्ठिता गजाः ॥ १.२२७.२४ ॥
Traze também o cinto, o cordão sagrado e a faixa do ventre; e mil e oito elefantes montados por brâmanes.
1.227.25
जाह्नवीसलिलं शीघ्रमानीयन्तां पुरोहितैः ।
अभिषेकोदकक्लिन्नं सर्वाभरणभूषितम् ॥ १.२२७.२५ ॥
Que os sacerdotes tragam rapidamente água do Ganges, encharcado com a água da unção e adornado com todas as joias.
1.227.26
औपवाह्योपरिगतं दिव्यचारमरवीजितम् ।
सुवर्णमणिचित्रेण श्वेतच्छत्रेण शोभितम् ॥ १.२२७.२६ ॥
Sentado no carro real, abanicado por servos celestiais, adornado com um guarda-sol branco decorado com ouro e joias.
1.227.27
जयेति द्विजवाक्येनु स्तूयमानं नृपैस्तथा ।
दृष्ट्वा कुन्तीसुतं ज्येष्ठमाजमीढं युधिष्ठिरम् ॥ १.२२७.२७ ॥
Ouvindo os duas vezes nascidos gritarem 'Vitória!' e os reis também o louvarem, tendo visto Yudhiṣṭhira, o filho mais velho de Kuntī, da linhagem de Ajamīḍha.
1.227.28
प्रीताः प्रीतेन मनसा प्रशंसन्तु परे जनाः ।
पाण्डोः कृतोपकारस्य राज्यं दत्वा ममैव च ॥ १.२२७.२८ ॥
Que outras pessoas, alegres no coração, o louvem: o reino dado em retribuição ao serviço prestado a Pāṇḍu, e dado também a mim.
1.227.29
प्रतिक्रिया कृतमिदं भविष्यति न संशयः ।
भीष्मो द्रोणः कृपः क्षत्ता साधुसाध्वित्यथाब्रुवन् ॥ १.२२७.२९ ॥
Isto será uma retribuição feita, não há dúvida. Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa e Kṣattṛ disseram: 'Bem feito, bem feito!'
1.227.30
युक्तमेतन्महाभाग कौरवाणां यशस्करम् ।
शीघ्रमद्यैव राजेन्द्र त्वयोक्तं कर्तुमर्हसि ॥ १.२२७.३० ॥
Isto é apropriado, ó grandemente afortunado, e traz glória aos Kauravas. Ó senhor dos reis, o que disseste deves fazer depressa, hoje mesmo.
1.227.31
इत्येवमुक्तो वार्ष्णेयस्त्वरयामास तत्तदा ।
तथोक्तं धृतराष्ट्रेण कारयामास केशवः ॥ १.२२७.३१ ॥
Assim interpelado, o descendente de Vṛṣṇi apressou imediatamente o caso, e, como dissera Dhṛtarāṣṭra, Keśava mandou que se cumprisse.
1.227.32
तस्मिन्क्षणे महाराज कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
आगत्य कुरुभिः सर्वैः पूजितः ससुहृद्गणैः ॥ १.२२७.३२ ॥
Naquele momento, ó grande rei, Kṛṣṇa Dvaipāyana chegou e foi honrado por todos os Kuru com seus grupos de amigos.
1.227.33
मूर्धाभिषिक्तैः सहितो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
कारयामास विधिवत्केशवानुमते तदा ॥ १.२२७.३३ ॥
Junto com os reis ungidos e os brâmanes versados nos Vedas, mandou realizá-lo devidamente então, com o consentimento de Keśava.
1.227.34
कृपो द्रोणश्च भीष्मश्च धौम्यश्च व्यासकेशवौ ।
बाह्लीकः सोमदत्तश्च चातुर्वेद्यपुरस्कृताः ॥ १.२२७.३४ ॥
Kṛpa, Droṇa e Bhīṣma, Dhaumya, Vyāsa e Keśava, Bāhlīka e Somadatta, com os sacerdotes versados nos quatro Vedas à frente.
1.227.35
अभिषेकं तदा चक्रुर्भद्रपीठे सुसंस्कृतम् ॥ १.२२७.३५ ॥
Então realizaram a unção, bem preparada, sobre o assento auspicioso.
1.227.36
जित्वा तु पृथिवीं कृत्स्नां वशे कृत्वा नृपान्भवान् ।
राजसूयादिभिर्यज्ञैः क्रतुभिर्वरदक्षिणैः ॥ १.२२७.३६ ॥
Depois de conquistar toda a terra e submeter os reis ao seu domínio, deves tornar-te soberano pelo Rājasūya e outros sacrifícios e ritos com excelentes oferendas.
1.227.37
स्नात्वा ह्यवभृथस्नानं मोदतां बान्धवैः सह ।
एवमुक्त्वा तु ते सर्वे आशीर्भिरभिपूजयन् ॥ १.२२७.३७ ॥
Após banhar-se no banho avabhṛtha, alegrai-vos com os vossos parentes. Tendo assim falado, todos o honraram com bênçãos.
1.227.38
मूर्धाभिषिक्तः कौरव्यः सर्वाभरणभूषितः ।
जयेति संस्तुतो राजा प्रददौ धनमक्षयम् ॥ १.२२७.३८ ॥
Ungido na cabeça, adornado com todas as joias, o rei kaurava, louvado com 'Vitória!', deu riqueza inesgotável.
1.227.39
सर्वमूर्धाभिषिक्तैश्च पूजितः कुरनन्दनः ।
औपवाह्यमथारुह्य श्वेतच्छत्रेण शोभितः ॥ १.२२७.३९ ॥
Honrado por todos os reis ungidos na cabeça, o deleite dos kurus montou o elefante real e brilhou sob o guarda-sol branco.
1.227.40
रराज राजाभिमतो महेन्द्र इव दैवतैः ।
ततः प्रदक्षिणीकृत्य नगरं नागसाह्वयम् ॥ १.२२७.४० ॥
Amado pelos reis, brilhou entre os deuses como o grande Indra. Então, circundando a cidade chamada Nāgasāhvaya,
1.227.41
प्रविवेश तदा राजा नागरैः पूजितो गृहम् ।
मूर्धाभिषिक्तं कौन्तेयमभ्यगच्छन्त कौरवाः ॥ १.२२७.४१ ॥
Então o rei, honrado pelos cidadãos, entrou no palácio. Os kauravas aproximaram-se do filho de Kuntī, ungido na cabeça.
1.227.42
गान्धारिपुत्राः शोचन्तः सर्वे ते सह बान्धवैः ।
ज्ञात्वा शोकं च पुत्राणां धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदं ॥ १.२२७.४२ ॥
Os filhos de Gāndhārī, todos aflitos junto com os seus parentes; e, sabendo do sofrimento dos filhos, Dhṛtarāṣṭra disse isto.
1.227.43
समक्षं वासुदेवस्य कुरूणां च समक्षतः ।
अभिषेकस्त्वया प्राप्तो दुष्प्रापो ह्यकृतात्मभिः ॥ १.२२७.४३ ॥
Na presença de Vāsudeva e na presença dos Kuru, obtiveste a consagração, que é difícil de alcançar para os de alma não refinada.
1.227.44
गच्छ त्वमद्यैव नृप कृतकृत्योऽसि कौरव ।
आयुः पुरूरवा राजन्नहुषेण ययातिना ॥ १.२२७.४४ ॥
Vai agora, ainda hoje, ó rei, ó Kaurava; cumpriste o teu propósito. Ó rei, na linhagem de Āyu, o teu lugar é com Purūravas, Nahuṣa e Yayāti.
1.227.45
तत्रैव निवसन्ति स्म खाण्डवे तु नृपोत्तम ।
राजधानी तु सर्वेषां पौरवाणां महाभुज ॥ १.२२७.४५ ॥
Ali, ó melhor dos reis, todos eles habitavam em Khāṇḍava; e a capital de todos os Paurava estava ali, ó de braços poderosos.
1.227.46
विनाशितं मुनिगणैर्लोभाद्बुधसुतस्य वै ।
तस्मात्त्वं खाण्डवप्रस्थं पुरं राष्ट्रं च वर्धय ॥ १.२२७.४६ ॥
Foi destruída por bandos de sábios por causa da cobiça do filho de Budha; portanto, deves fazer prosperar Khāṇḍavaprastha, a cidade e o reino.
1.227.47
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्च कृतलक्षणाः ।
त्वद्भक्त्या जन्तवश्चान्ये भजन्त्येव पुरं शुभम् ॥ १.२२७.४७ ॥
Brâmanes, guerreiros, mercadores e servidores, os marcados por boas qualidades, e outros seres também, por devoção a ti, procurarão aquela cidade auspiciosa.
1.227.48
पुरं राष्ट्रं समृद्धं वै धनधान्यसमाकुलम् ।
तस्माद्गच्छस्व कौन्तेय भ्रातृभिः सहितोऽनघ ॥ १.२२७.४८ ॥
Aquela cidade e aquele reino são prósperos, cheios de riqueza e grãos; portanto, filho de Kuntī, ó sem mácula, vai para lá com os teus irmãos.
1.227.49
प्रतिगृह्य तु तद्वाक्यं तस्मै सर्वे प्रणम्य च ।
रथैर्नागैर्हयैश्चापि सहितास्तु पदातिभिः ॥ १.२२७.४९ ॥
Tendo aceitado as suas palavras, todos se curvaram diante dele e partiram com carros, elefantes, cavalos e infantaria.
1.227.50
प्रतस्थिरे ततो घोषसंयुक्तैः स्यन्दनैर्वरैः ।
तान्दृष्ट्वा नागराः सर्वे भक्त्या चैव प्रतस्थिरे ॥ १.२२७.५० ॥
Então partiram em excelentes carros que retumbavam; ao vê-los, todos os cidadãos também partiram com devoção.
1.227.51
गच्छतः पाण्डवैः सार्धं दृष्ट्वा नागपुरालयात् ।
पाण्डवैः सहिता गन्तुं नार्हतेति च नागरान् ॥ १.२२७.५१ ॥
Vendo-os partir juntamente com os Pāṇḍava das moradias da cidade de Nāga, declarou que os cidadãos não deviam ir com os Pāṇḍava.
1.227.52
घोषयामास नगरे धार्तराष्ट्रः ससौबलः ।
ततस्ते पाण्डवास्तत्र गत्वा कृष्णपुरोगमाः ॥ १.२२७.५२ ॥
Na cidade, o filho de Dhṛtarāṣṭra, junto com Saubala, mandou proclamar um decreto; então os Pāṇḍava, com Kṛṣṇa à frente, foram para lá.
1.227.53
मण्डयाञ्चक्रिरे तद्वै पुरं स्वर्गादिव च्युतम् ।
वासुदेवो जगन्नाथश्चिन्तयामास वासवम् ॥ १.२२७.५३ ॥
Adornaram aquela cidade como se tivesse caído do céu; Vāsudeva, senhor do mundo, pensou em Vāsava (Indra).
1.227.54
महेन्द्रश्चिन्तितो राजन्विश्वकर्माणमादिशत् ।
विश्वकर्मन्महाप्राज्ञ अद्यप्रभृति तत्पुरम् ॥ १.२२७.५४ ॥
Ó rei, Mahendra (Indra) refletiu e ordenou a Viśvakarman: 'Ó Viśvakarman, de grande sabedoria, desde hoje aquela cidade é tua.'
1.227.55
इन्द्रप्रस्थमिति ख्यातं दिव्यं भूम्यां भविष्यति ।
महेन्द्रशासनाद्गत्वा विश्वकर्मा तु केशवम् ॥ १.२२७.५५ ॥
Esta cidade divina, conhecida como Indraprastha, surgirá sobre a terra. Por ordem de Mahendra, Viśvakarman foi até Keśava.
1.227.56
प्रणम्य प्रणिपातार्हं किं करोमीत्यभाषत ।
वासुदेवस्तु तच्छ्रुत्वा विश्वकर्माणमूचिवान् ॥ १.२२७.५६ ॥
Prostrando-se diante de quem merecia reverência, perguntou: "Que devo fazer?" Vāsudeva, ouvindo isso, falou a Viśvakarman.
1.227.57
कुरुष्व कुरुराजस्य महेन्द्रपुरसन्निभम् ।
इन्द्रेण कृतनामानमिन्द्रप्रस्थं महापुरम् ॥ १.२२७.५७ ॥
Construa para o rei dos Kurus uma grande cidade semelhante à de Mahendra, chamada Indraprastha por Indra.
1.227.58
ततः पुण्ये शिवे देशे शान्तिं कृत्वा महारथाः ।
स्वस्तिवाच्य यथान्यायमिन्द्रप्रस्थं भवत्विति ॥ १.२२७.५८ ॥
Então, num lugar puro e auspicioso, os grandes guerreiros de carro realizaram o rito da paz, recitaram as bênçãos conforme a regra e disseram: "Seja Indraprastha."
1.227.59
तत्पुरं मापयामासुर्द्वैपायनपुरोगमाः ।
ततः स विश्वकर्मा तु चकार पुरमुत्तमम् ॥ १.२२७.५९ ॥
Mandaram medir a cidade, tendo Dvaipāyana (Vyāsa) à frente. Então Viśvakarman construiu uma cidade excelente.
1.227.60
सागरप्रतिरूपाभिः परिखाभिरलङ्कृतम् ।
प्राकारेण च संपन्नं दिवमावृत्य तिष्ठता ॥ १.२२७.६० ॥
Adornada com fossos semelhantes ao oceano, dotada de uma muralha que se erguia envolvendo o céu.
1.227.61
पाण्डुराभ्रप्रकाशेन हिमरश्मिनिभेन च ।
शुशुभे तत्पुरश्रेष्ठं नागैर्भोगवती यथा ॥ १.२२७.६१ ॥
Pelo brilho de nuvens brancas e pelo fulgor semelhante ao da lua de raios frescos, aquela melhor das cidades resplandecia como Bhogavatī com suas serpentes.
1.227.62
द्विपक्षगरुडप्रख्यैर्द्वारैः सौधैश्च शोभितम् ।
गुप्तमभ्रचयप्रख्यैर्गोपुरैर्मन्दरोपमैः ॥ १.२२७.६२ ॥
Estava adornada com portões semelhantes a garudas de duas asas e com mansões, e guardada por torres semelhantes a montes de nuvens e ao monte Mandara.
1.227.63
विविधैरपि निर्विद्धैः शस्त्रोपेतैः सुसंवृतैः ।
शक्तिभिश्चावृतं तद्धि द्विजिह्वैरिव पन्नगैः ॥ १.२२७.६३ ॥
Aquela cidade estava cercada de diversas armas perfuradas, bem fechadas e equipadas com armas, e com lanças, como se estivesse cercada por serpentes de duas línguas.
1.227.64
तल्पैश्चाभ्यासिकैर्युक्तं शुशुभे योधरक्षितम् ।
थीक्ष्णाङ्कुशशतघ्नीभिर्यन्त्रजालैश्च शोभितम् ॥ १.२२७.६४ ॥
Provida de plataformas para exercício e guardada por guerreiros, a cidade resplandecia, adornada com ganchos afiados, shataghnīs e redes de máquinas.
1.227.65
आयसैश्च महाचक्रैः शुशुभे तत्पुरोत्तमम् ।
सुविभक्तमहारथ्यं देवताबाधवर्जितम् ॥ १.२२७.६५ ॥
Aquela melhor das cidades resplandecia com grandes discos de ferro; suas grandes avenidas eram bem divididas, e estava livre dos tormentos dos deuses.
1.227.66
विरोचमानं विविधैः पाण्डुरैर्भवनोत्तमैः ।
तत्त्रिविष्टपसंकाशमिन्द्रप्रस्थं व्यरोचत ॥ १.२२७.६६ ॥
Resplandecendo com suas diversas mansões brancas e excelentes, aquela Indraprastha brilhou como o céu.
1.227.67
मेघवृन्दमिवाकाशे विद्धं विद्युत्समावृतम् ।
तत्र रम्ये शिवे देशे कौरव्यस्य निवेशनम् ॥ १.२२७.६७ ॥
Como um bando de nuvens no céu, cercado de relâmpagos, ali, naquele lugar agradável e propício, ficava a morada do Kaurava.
1.227.68
शुशुभे धनसंपूर्णं धनाध्यक्षक्षयोपमम् ।
तत्रागच्छन्द्विजा राजन्सर्ववेदविदां वराः ॥ १.२२७.६८ ॥
Aquela cidade, repleta de riquezas, brilhou como a morada de Kubera, senhor das riquezas. Ó rei, para lá vieram os melhores dos duas vezes nascidos, conhecedores de todos os Vedas.
1.227.69
निवासं रोचयन्ति स्म सर्वभाषाविदस्तथा ।
वणिजश्चाययुस्तत्र नानादिग्भ्यो धनार्थिनः ॥ १.२२७.६९ ॥
Os conhecedores de todas as línguas também escolheram ali morar, e mercadores em busca de riquezas vieram de todas as direções.
1.227.70
सर्वशिल्पविदस्तत्र वासायाभ्यागमंस्तदा ।
उद्यानानि च रम्याणि नगरस्य समन्ततः ॥ १.२२७.७० ॥
Os mestres de todas as artes vieram então para lá morar, e ao redor da cidade, por todos os lados, havia jardins agradáveis.
1.227.71
आम्रैराम्रातकैर्नीपैरशोकैश्चम्पकैस्तथा ।
पुन्नागैर्नागपुष्पैश्च लकुचैः पनसैस्तथा ॥ १.२२७.७१ ॥
Com mangueiras, ameixeiras-silvestres, kadambas, aśokas e champakas, assim como com punnāgas, nāga-puṣpas, lakucas e jaqueiras, aqueles jardins estavam cheios.
1.227.72
शालतालतमालैश्च बकुलैश्च सकेतकैः ।
मनोहरैः सुपुष्पैश्च फलभारावनामितैः ॥ १.२२७.७२ ॥
Com árvores sāla, palmeiras e tamālas, bakulas e ketakas, com flores belas e encantadoras e árvores curvadas sob o peso dos frutos, aqueles jardins estavam cheios.
1.227.73
प्राचीनामलकैर्लोध्रैरङ्कोलैश्च सुपिष्पितैः ।
जम्बूभिः पाटलाभिश्च कुब्जकैरतिमुक्तकैः ॥ १.२२७.७३ ॥
A floresta estava cheia de árvores prācīna, āmalaka, lodhra, aṅkola, jambū bem floridas, pāṭalā, kubjaka e atimuktaka.
1.227.74
करवीरैः पारिजातैरन्यैश्च विविधैर्द्रुमैः ।
नित्यपुष्पफलोपेतैर्नानाद्विजगणायुतैः ॥ १.२२७.७४ ॥
com árvores karavīra, pārijāta e outras variadas, sempre com flores e frutos, cheias de bandos de aves de muitas espécies.
1.227.75
मत्तबर्हिणसंघुष्टकोकिलैश्च सदामदैः ।
गृहैरादर्शविमलैर्विविधैश्च लतागृहैः ॥ १.२२७.७५ ॥
ressoando com pavões embriagados e cucos, sempre alegres, com casas claras como espelhos e diversos caramanchões de trepadeiras.
1.227.76
मनोहरैश्चित्रगृहैस्तथाऽजगतिप्रवतैः ।
वापीभिर्विविधाभिश्च पूर्णाभिः परमाम्भसा ॥ १.२२७.७६ ॥
com casas pintadas encantadoras, …pravata de ajagati, e diversos poços escalonados cheios da melhor água.
1.227.77
सरोभिरतिरम्यैश्च पद्मोत्पलसुगन्धिभिः ।
हंसकारण्डवयुतैश्चक्रवाकोपशोभितैः ॥ १.२२७.७७ ॥
com lagos encantadores, perfumados de lótus e lótus azuis, abundantes em cisnes e patos kāraṇḍava, adornados com gansos chakravaka.
1.227.78
रम्याश्च विविधास्तत्र पुष्करिण्यो वनावृताः ।
तडागानि च रम्याणि बृहन्ति सुबहूनि च ॥ १.२२७.७८ ॥
Havia ali lagoas encantadoras de diversos tipos, cercadas por floresta, e muitos reservatórios grandes e belos.
1.227.79
नदी च नन्दिनी नाम सा पुरीमुपगूहति ।
चातुर्वर्ण्यसमाकीर्णमन्यैः शिल्पिभिरावृतम् ॥ १.२२७.७९ ॥
O rio chamado Nandinī abraçava aquela cidade. A cidade estava cheia de pessoas das quatro ordens sociais e cercada por outros artesãos.
1.227.80
सर्वदाभिसृतं सद्भिः कारितं विश्वकर्मणा ।
उपभोगसमृद्धैश्च सर्वद्रव्यसमावृतम् ॥ १.२२७.८० ॥
Aquela cidade era sempre frequentada por pessoas de bem; construída por Viśvakarman, rica em prazeres e cheia de todo tipo de bens.
1.227.81
नित्यमार्यजनोपेतं नरनारीगणैर्युतम् ।
वाजिवारणसंपूर्णं गोभिरुष्ट्रैः खरैरजैः ॥ १.२२७.८१ ॥
Aquela cidade estava sempre cheia de pessoas nobres, repleta de multidões de homens e mulheres, cheia de cavalos e elefantes, e de vacas, camelos, asnos e cabras.
1.227.82
तत्त्रिविष्टपसङ्काशमिन्द्रप्रस्थं व्यरोचत ।
पुरीं सर्वगुणोपेतां निर्मितां विश्वकर्मणा ॥ १.२२७.८२ ॥
Indraprastha brilhava como o próprio céu; aquela cidade, dotada de todas as excelências, fora construída por Viśvakarman.
1.227.83
पौरवाणामधिपतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कृतमङ्गलसत्कारैर्ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ॥ १.२२७.८३ ॥
Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī e senhor dos Pauravas, foi honrado com ritos auspiciosos pelos brâmanes versados nos Vedas.
1.227.84
द्वैपायनं पुरस्कृत्य धौम्यस्याभिमते स्थितः ।
भ्रातृभिः सहितो राजा राजमार्गमतीत्य च ॥ १.२२७.८४ ॥
Com Dvaipāyana (Vyāsa) à frente, o rei permaneceu com seus irmãos no lugar aprovado por Dhaumya, após atravessar a estrada real.
1.227.85
औपवाह्यगतो राजा केशवेन सहाभिभूः ।
तोरणद्वारसुमुखं द्वात्रिंशद्द्वारसंयुतम् ॥ १.२२७.८५ ॥
O rei, montado num carro real, junto com Keśava, o invencível, avançou em direção à cidade de portões em arco belos e trinta e dois portões.
1.227.86
वर्धमानपुरद्वारात्प्रविवेश महाद्युतिः ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषाः श्रूयन्ते बहवो भृशम् ॥ १.२२७.८६ ॥
O rei de grande esplendor entrou na cidade pela porta de Vardhamānapura. Ouviam-se intensamente os muitos sons de conchas e tambores.
1.227.87
जयेति ब्राह्मणगिरः श्रूयन्ते च सहस्रशः ।
संस्तूयमानो मुनिभिः सूतमागधबन्दिभिः ॥ १.२२७.८७ ॥
Ouviam-se aos milhares as vozes dos brâmanes dizendo: "Vitória!". O rei era louvado por sábios, sūtas, māgadhas e bardos.
1.227.88
औपवाह्यगतो राजा राजमार्गमतीत्य च ।
कृतमङ्गलसत्कारं प्रविवेश गृहोत्तमम् ॥ १.२२७.८८ ॥
O rei, montado no carro real, após percorrer a estrada real e receber honras auspiciosas, entrou na mais excelente mansão.
1.227.89
प्रविश्य भवनं राजा नागरैरभिसंवृतः ।
प्रहृष्टमुदितैरासीत्सत्कारैरभिपूजितः ॥ १.२२७.८९ ॥
Ao entrar na mansão, o rei estava cercado pelos cidadãos e honrado pelas homenagens dos habitantes alegres e satisfeitos.
1.227.90
पूजयामास विप्रेन्द्रान्केशेन महात्मना ।
ततस्तु राष्ट्रं नगरं नरनारीगणायुतम् ॥ १.२२७.९० ॥
Então, junto com o magnânimo Keśava, honrou os mais excelentes brâmanes. Depois, o reino e a cidade, cheios de multidões de homens e mulheres, (prestaram-lhe homenagem).
1.227.91
गोधनैश्च समाकीर्णं सस्यैर्वृद्धिं तदागमत् ॥ १.२२७.९१ ॥
Aquele reino, repleto de rebanhos e colheitas, alcançou a prosperidade.
1.227.92
तेषां पुण्यजनोपेतं राष्ट्रमाविशतां महत् ।
पाण्डवानां महाराज शश्वत्प्रीतिरवर्धत ॥ १.२२७.९२ ॥
Quando entraram naquele grande reino povoado de gente virtuosa, ó grande rei, a alegria dos Pāṇḍavas crescia sem cessar.
1.227.93
सौबलेन च कर्णेन धार्तराष्ट्रैः कृपेण च ।
तथा भीष्मेण राज्ञा च धर्मप्रणयिना सदा ॥ १.२२७.९३ ॥
Com Saubala e Karṇa, com os filhos de Dhṛtarāṣṭra, com Kṛpa, assim como com Bhīṣma e o rei amante do dharma, sempre.
1.227.94
पाण्डवाः समपद्यन्त खाण्डवप्रस्थवासिनः ।
पञ्चभिस्तैर्महेष्वासैरिन्द्रकल्पैः समावृतम् ॥ १.२२७.९४ ॥
Os Pāṇḍavas, habitando em Khāṇḍavaprastha, estavam cercados por aqueles cinco grandes arqueiros, iguais a Indra.
1.227.95
शुशुभे तत्पुरश्रेष्ठं नागैर्भोगवती यथा ।
ततस्तु विश्वकर्माणं पूजयित्वा विसृज्य च ॥ १.२२७.९५ ॥
Aquela excelente cidade resplandecia como Bhogavatī cheia de serpentes. Então, tendo honrado Viśvakarman e o despedido,
1.227.96
द्वैपायनं च संपूज्य विसृज्य च नराधिपः ।
वार्ष्णेयमब्रवीद्राजा गन्तुकामं कृतक्षणम् ॥ १.२२७.९६ ॥
Tendo honrado devidamente Dvaipāyana e o despedido, o rei falou a Vārṣṇeya, que desejava partir e estava pronto para a ocasião.
1.227.97
तव प्रसादाद्वार्ष्णेय राज्यं प्राप्तं मयाऽनघ ।
प्रसादादेव ते वीर शून्यं राष्ट्रं सुदुर्गमम् ॥ १.२२७.९७ ॥
Pela tua graça, descendente de Vṛṣṇi, ó sem mácula, obtive este reino. E pela tua graça, ó herói, este reino tão difícil de alcançar ficou vazio.
1.227.98
तवैव तु प्रसादेन राज्यस्थाश्च भवामहे ।
गतिस्त्वमापत्कालेऽपि पाण्डवानां च माधव ॥ १.२२७.९८ ॥
Só pela tua graça permanecemos firmes no reino. Ó Mādhava, mesmo em tempo de calamidade és tu o refúgio dos Pāṇḍava.
1.227.99
ज्ञात्वा तु कृत्यं कर्तव्यं कारयस्व भवान्हि नः ।
यदिष्टमनुमन्तव्यं पाण्डवानां त्वयाऽनघ ॥ १.२२७.९९ ॥
Sabendo o que deve ser feito, manda tu mesmo fazê-lo por nós; e o que os Pāṇḍava desejarem, aprova-o, ó sem mácula.
1.227.100
त्वत्प्रभावान्महाराज्यं संप्राप्तं हि स्वधर्मतः ।
पितृपैतामहं राज्यं कथं न स्यात्तव प्रभो ॥ १.२२७.१०० ॥
Pelo teu poder este grande reino foi obtido, legitimamente segundo o próprio dever. Ó senhor, como não seria teu o reino ancestral dos teus antepassados?
1.227.101
धार्तराष्ट्रा दुराचाराः किं करिष्यन्ति पाण्डवान् ।
यथेष्टं पालय जगच्छश्वद्धर्मधुरं वह ॥ १.२२७.१०१ ॥
O que poderão os filhos de Dhṛtarāṣṭra, de conduta vil, fazer aos Pāṇḍava? Protege o mundo como quiseres e carrega para sempre o jugo do dharma.
1.227.102
पुनः पुनश्च संहर्षाद्ब्राह्मणान्भर पौरव ।
अद्यैव नारदः श्रीमानागमिष्यति सत्वरः ॥ १.२२७.१०२ ॥
Ó Paurava, repetidamente, com alegria, sustenta os brâmanes. Hoje mesmo o glorioso Nārada virá depressa.
1.227.103
आदत्स्व तस्य वाक्यानि शासनं कुरु तस्य वै ।
एवमुक्त्वा ततः कुन्तीमभिवाद्य जनार्दनः ॥ १.२२७.१०३ ॥
Guarda as palavras dele e cumpre o seu mandado. Tendo assim falado, Janārdana saudou respeitosamente Kuntī.
1.227.104
उवाच श्लक्ष्णया वाचा गमिष्यामि नमोस्तु ते ।
जातुषं गृहमासाद्य मया प्राप्तं यदानघ ॥ १.२२७.१०४ ॥
Disse com voz suave: "Irei; reverência a ti. Ó sem mácula, ao chegar à casa de laca, o que obtive…"
1.227.105
आर्येण समभिज्ञातं त्वया वै यदुपुङ्गव ।
त्वया नाथेन गोविन्द दुःखं तीर्णं महत्तरम् ॥ १.२२७.१०५ ॥
Ó melhor dos Yadus, o nobre te reconheceu plenamente. Ó Govinda, tendo-te como protetor atravessámos uma grande aflição.
1.227.106
त्वं हि नाथस्त्वनाथानां दरिद्राणां विशेषतः ।
सर्वदुःखानि शाम्यन्ति तव संदर्शनान्मम ॥ १.२२७.१०६ ॥
Tu és, de fato, o protetor dos desamparados, e sobretudo dos pobres. Ao ver-te, todas as minhas dores se acalmam.
1.227.107
स्मरस्वैनान्महाप्राज्ञ तेन जीवन्ति पाण्डवाः ॥ १.२२७.१०७ ॥
Ó grande sábio, lembra-te deles; por ele vivem os Pāṇḍavas.
1.227.108
करिष्यामीति चामन्त्र्य अभिवाद्य पितृष्वसाम् ।
गमनाय मतिं चक्रे वासुदेवः सहानुगः ॥ १.२२७.१०८ ॥
Dizendo "assim farei", e despedindo-se da tia com uma saudação respeitosa, Vāsudeva resolveu partir com os seus seguidores.
1.227.109
तान्निवेश्य ततो वीरः सह रामेण कौरवान् ।
ययौ द्वारवतीं राजन्पाण्डवानुमते तदा ॥ १.२२७.१०९ ॥
Então o herói, tendo estabelecido ali os Kuru junto com Rāma, ó rei, com o consentimento dos Pāṇḍava, partiu para Dvāravatī.