マハーバーラタ · 章 1.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.229.1
शणु मे विस्तरेणेममितिहासं पुरातनम् ।
भ्रातृभिः सहितः पार्थ यथा वृत्तं युधिष्ठिर ॥ १.२२९.१ ॥
プリター の子ユディシュティラよ、兄弟たちと共に起きたこの古い物語を、私から詳しく聞きなさい。
1.229.2
महासुरस्यान्ववाये हिरण्यकशिपोः पुरा ।
निकुम्भो नाम दैत्येन्द्रस्तेजस्वी बलवानभूत् ॥ १.२२९.२ ॥
昔、大阿修羅ヒラニヤカシプの血筋に、ニクンバという名の輝かしく力強いダイティヤの王が生まれた。
1.229.3
तस्य पुत्रौ महावीर्यौ जातौ भीमपराक्रमौ ।
सुन्दोपसुन्दौ दैत्येन्द्रौ दारुणौ क्रूरमानसौ ॥ १.२२९.३ ॥
彼には大勇猛で恐るべき武勇を持つ二人の息子が生まれた。スンダとウパスンダ、残酷で凶暴な心を持つ二人のダイティヤの王である。
1.229.4
तावेकनिश्चयौ दैत्यावेककार्यार्थसंमतौ ।
निरन्तरमवर्तेतां समदुःखसुखावुभौ ॥ १.२२९.४ ॥
その二人のダイティヤは志を一つにし、同じ目的に心を合わせ、常に共にあり、苦楽を等しく分かち合った。
1.229.5
विनाऽन्योन्यं न भुञ्जाते विनाऽन्योन्यं न जल्पतः ।
अन्योन्यस्य प्रियकरावन्योन्यस्य प्रियंवदौ ॥ १.२२९.५ ॥
互いなしには食事をせず、互いなしには語り合わなかった。互いに喜ばしいことをし、互いに喜ばしい言葉を語った。
1.229.6
एकशीलसमाचारौ द्विधैवैकोऽभवत्कृतः ।
तौ विवृद्धौ महावीर्यौ कार्येष्वप्येकनिश्चयौ ॥ १.२२९.६ ॥
性格と振る舞いが同じ二人は、二人でありながら一つとなった。大勇猛者として成長し、事を成す際にも一つの決意を持っていた。
1.229.7
त्रैलोक्यविजयार्थाय समाधायैकनिश्चयम् ।
दीक्षां कृत्वा गतौ विन्ध्यं तावुग्रं तेपतुस्तपः ॥ १.२२९.७ ॥
三界征服のため一つの決意を固め、誓いを立てて二人はヴィンディヤ山へ行き、厳しい苦行を行った。
1.229.8
तौ तु दीर्घेण कालेन तपोयुक्तौ बभूवतुः ।
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तौ जटावल्कलधारिणौ ॥ १.२२९.८ ॥
長い間苦行に専念した二人は、飢えと渇きに疲れ果て、もつれた髪と樹皮の衣をまとっていた。
1.229.9
मलोपचितसर्वाङ्गौ वायुभक्षौ बभूवतुः ।
आत्ममांसानि जुह्वान्तौ पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितौ।
ऊर्ध्वबाहू चानिमिषौ दीर्घकालं धृतव्रतौ ॥ १.२२९.९ ॥
体は垢にまみれ、空気だけを食べて生きた。自らの肉を供物として捧げ、足の親指の先で立ち、腕を高く上げ、瞬きもせず、長い間誓いを守った。
1.229.10
तयोस्तपःप्रभावेण दीर्घकालं प्रतापितः ।
धूमं प्रमुमुचे विन्ध्यस्तद्भुतमिवाभवत् ॥ १.२२९.१० ॥
二人の苦行の力によって、長く熱せられたヴィンディヤ山は煙を吐き出し、それは驚くべき光景となった。
1.229.11
ततो देवा भयं जग्मुरुग्रं दृष्ट्वा तयोस्तपः ।
तपोविघातार्थमथो देवा विघ्नानि चक्रिरे ॥ १.२२९.११ ॥
その時、神々は二人の恐ろしい苦行を見て恐れを抱いた。そして苦行を妨げるため、神々は障害を作り出した。
1.229.12
रत्नैः प्रलोभयामासुः स्त्रीभिश्चोभौ पुनःपुनः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१२ ॥
神々は宝石や女性で二人を何度も誘惑したが、誓いに偉大な二人は誓いを破らなかった。
1.229.13
अथ मायां पुनर्देवास्तयोश्चक्रुर्महात्मनोः ।
भगिन्यो मातरो भार्यास्तयोश्चात्मजनस्तथा ॥ १.२२९.१३ ॥
そこで神々は、その二人の偉大な者たちのために再び幻を作った。姉妹、母、妻、そして子らである。
1.229.14
प्रपात्यमाना विस्रस्ताः शूलहस्तेन रक्षसा ।
भ्रष्टाभरणकेशान्ता भ्रष्टाभरणवाससः ॥ १.२२९.१४ ॥
槍を手にした羅刹に突き倒され、髪は乱れ、装飾と衣は落ちていた。
1.229.15
अभिभाष्य ततः सर्वास्तौ त्राहीति विचुक्रुशुः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१५ ॥
そこで皆が二人に呼びかけ、「助けて！」と叫んだ。しかし大いなる誓いを立てた二人は、誓いを破らなかった。
1.229.16
यदा क्षोभं नोपयाति नार्तिमन्यतरस्तयोः ।
ततः स्त्रियस्ता भूतं च सर्वमन्तरधीयत ॥ १.२२९.१६ ॥
二人のどちらも動揺せず苦しまなかったとき、その女たちと幻のすべては消え去った。
1.229.17
ततः पितामहः साक्षादभिगम्य महासुरौ ।
वरेण च्छ्दयामास क्वलोकहितः प्रभुः ॥ १.२२९.१७ ॥
すると世界の利益を願う主、祖父みずからが二人の大阿修羅のもとへ赴き、恩寵によって彼らを鎮めた。
1.229.18
ततः सुन्दोपसुन्दौ तौ भ्रातरौ दृढविक्रमौ ।
दृष्ट्वा पितामहं देवं तस्थतुः प्राञ्जली तदा ॥ १.२२९.१८ ॥
そのとき、堅固な勇猛さを持つ兄弟スンダとウパスンダは、神なる祖父を見て、合掌して立った。
1.229.19
ऊचतुश्च प्रभुं देवं ततस्तौ सहितौ तदा ।
आवयोस्तपसाऽनेन यदि प्रीतः पितामहः ॥ १.२२९.१९ ॥
そのとき二人は共に主なる神に言った。「この我らの苦行によって祖父が喜ばれたのであれば」
1.229.20
मायाविदावस्त्रविदौ बलिनौ कामरूपिणौ ।
उभावप्यमरौ स्यावः प्रसन्नो यदि नौ प्रभुः ॥ १.२२९.२० ॥
幻術と武器に通じ、力強く、望む姿をとれる我ら二人が不死となりますように。主がわれらに満足されるならば。
1.229.21
ऋतेऽमरत्वं युवयोः सर्वमुक्तं भविष्यति ।
अन्यद्वृणीतं मृत्योश्च विधानममरैः सम् ॥ १.२२९.२१ ॥
不死以外は、あなた方が言ったことすべてが実現するでしょう。死の定めに代えて、神々に等しい別の恩恵を選びなさい。
1.229.22
प्रभविष्याव इति यन्महदभ्युद्यतं तपः ।
युवयोर्हेतुनानेन नामरत्वं विधीयते ॥ १.२२९.२२ ॥
力を得ようとあなた方二人が始めたこの大いなる苦行のゆえに、不死は与えられないのです。
1.229.23
त्रैलोक्यविजयार्थाय भवद्भ्यामास्थितं तपः ।
हेतुनाऽनेन दैत्येन्द्रौ न वां कामं करोम्यहम् ॥ १.२२९.२३ ॥
あなた方二人は三界征服のためにこの苦行を行いました。ゆえに、ダイティヤの主たちよ、私はあなた方の望みを叶えないでしょう。
1.229.24
सुन्दोपसुन्दावूचतुः ।
त्रिषु लोकेषु यद्भूतं किंचित्स्थावरजङ्गमम्।
सर्वस्मान्नौ भयं न स्यादृतेऽन्योन्यं पितामह ॥ १.२२९.२४ ॥
スンダとウパスンダは言った。「三界に存在する動くものも動かぬものも、われらは何からも恐れを抱かぬように。ただし互いからは別として。祖父よ」
1.229.25
यत्प्रार्थितं यथोक्तं च काममेतद्ददानि वाम् ।
मृत्योर्विधानमेतच्च यथावद्वा भविष्यति ॥ १.२२९.२५ ॥
あなたがたの求めて言ったことは、すべて望みどおりあなたがた二人に与えよう。死の定めもまさに言われたとおりになるだろう。
1.229.26
ततः पितामहो दत्त्वा वरमेतत्तदा तयोः ।
निवर्त्य तपसस्तौ च ब्रह्मलोकं जगाम ह ॥ १.२२९.२६ ॥
そのとき祖父はこの恩恵を二人に与え、二人を苦行から引き戻して、梵天の世界へ去った。
1.229.27
लब्ध्वा वराणि दैत्येन्द्रावथ तौ भ्रातरावुभौ ।
अवध्यौ सर्वलोकस्य स्वमेव भवनं गतौ ॥ १.२२९.२७ ॥
恩恵を得た、ダイティヤの二人の王である兄弟は、あらゆる世界から殺されえぬ者となり、自らの館へ帰っていった。
1.229.28
तौ तु लब्धवरौ दृष्ट्वा कृतकामौ मनस्विनौ ।
सर्वः सुहृञ्जनस्ताभ्यां प्रहर्षमुपजग्मिवान् ॥ १.२२९.२८ ॥
恩恵を得て願いを成就した、その二人の気高い者たちを見て、すべての友人や親族は、彼らのゆえに大いに喜んだ。
1.229.29
ततस्तौ तु जटा भित्त्वा मौलिनौ संबभूवतुः ।
महार्हाभरणोपेतौ विरजोम्बरधारिणौ ॥ १.२२९.२९ ॥
その時二人は束ねた髪を解き、王冠をいただき、高価な装身具で飾られ、汚れなき衣をまとった。
1.229.30
अकालकौमुदीं चैव चक्रतुः सार्वकालिकीम् ।
नित्यः प्रमुदितः सर्वस्तयोश्चैव सुहृञ्जनः ॥ १.२२९.३० ॥
二人は時ならぬ月光の祭りを、いつの季節にも続く祭りとした。その結果、二人のすべての友人や親族は、常に喜びに満ちていた。
1.229.31
भक्ष्यतां भुज्यतां नित्यं दीयतां रम्यतामिति ।
गीयेतां पीयतां चेति शभ्दश्चासीद्गृहे गृहे ॥ १.२२९.३१ ॥
「食べよ、味わえ、常に施せ、楽しめ」、そして「歌え、飲め」という声が、家々から聞こえていた。
1.229.32
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः ।
हृष्टं प्रमुदितं सर्वं दैत्यानामभवत्पुरम् ॥ १.२२९.३२ ॥
あちこちで大きな叫び声と高く打ち鳴らされる手拍子が響き、ダイティヤの都は喜びと歓楽に満ちた。
1.229.33
तैस्तैर्विहारैर्बहुभिर्दैत्यानां कामरूपिणाम् ।
समाः संक्रीडतां तेषामहरेकमिवाभवत् ॥ १.२२९.३३ ॥
意のままに姿を変えるダイティヤたちが、さまざまな遊興に耽るうちに、年月はまるで一日のように過ぎていった。