ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.229.1
शणु मे विस्तरेणेममितिहासं पुरातनम् ।
भ्रातृभिः सहितः पार्थ यथा वृत्तं युधिष्ठिर ॥ १.२२९.१ ॥
ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਵਾਪਰਿਆ, ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣ।
1.229.2
महासुरस्यान्ववाये हिरण्यकशिपोः पुरा ।
निकुम्भो नाम दैत्येन्द्रस्तेजस्वी बलवानभूत् ॥ १.२२९.२ ॥
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਮਹਾਸੁਰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਕੁੰਭ ਨਾਮਕ ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ।
1.229.3
तस्य पुत्रौ महावीर्यौ जातौ भीमपराक्रमौ ।
सुन्दोपसुन्दौ दैत्येन्द्रौ दारुणौ क्रूरमानसौ ॥ १.२२९.३ ॥
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਮਹਾਬਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਭਿਆਨਕ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲੇ — ਸੁੰਦ ਅਤੇ ਉਪਸੁੰਦ, ਦੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰੂਰ ਮਨ ਵਾਲੇ।
1.229.4
तावेकनिश्चयौ दैत्यावेककार्यार्थसंमतौ ।
निरन्तरमवर्तेतां समदुःखसुखावुभौ ॥ १.२२९.४ ॥
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ ਇਕ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇਕੋ ਕੰਮ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਸਨ; ਲਗਾਤਾਰ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਦੁੱਖ-ਸੁੱਖ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡਦੇ ਸਨ।
1.229.5
विनाऽन्योन्यं न भुञ्जाते विनाऽन्योन्यं न जल्पतः ।
अन्योन्यस्य प्रियकरावन्योन्यस्य प्रियंवदौ ॥ १.२२९.५ ॥
ਇਕ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਇਕ ਬਿਨਾਂ ਦੂਜਾ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
1.229.6
एकशीलसमाचारौ द्विधैवैकोऽभवत्कृतः ।
तौ विवृद्धौ महावीर्यौ कार्येष्वप्येकनिश्चयौ ॥ १.२२९.६ ॥
ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਆਚਰਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੋ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਇੱਕ ਹੀ ਬਣ ਗਏ; ਮਹਾਬਲੀ ਹੋ ਕੇ ਵਧੇ, ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲੇ ਰਹੇ।
1.229.7
त्रैलोक्यविजयार्थाय समाधायैकनिश्चयम् ।
दीक्षां कृत्वा गतौ विन्ध्यं तावुग्रं तेपतुस्तपः ॥ १.२२९.७ ॥
ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਇੱਕੋ ਸੰਕਲਪ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, ਦੀਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵਿੰਧਿਆ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ।
1.229.8
तौ तु दीर्घेण कालेन तपोयुक्तौ बभूवतुः ।
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तौ जटावल्कलधारिणौ ॥ १.२२९.८ ॥
ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਏ ਅਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਤੇ ਛਾਲ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ।
1.229.9
मलोपचितसर्वाङ्गौ वायुभक्षौ बभूवतुः ।
आत्ममांसानि जुह्वान्तौ पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितौ।
ऊर्ध्वबाहू चानिमिषौ दीर्घकालं धृतव्रतौ ॥ १.२२९.९ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਮੈਲ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ; ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ ਜੀਂਦੇ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਮਾਸ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ, ਬਾਹਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਬਿਨਾਂ ਪਲਕ ਝਪਕਾਏ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਰਤ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
1.229.10
तयोस्तपःप्रभावेण दीर्घकालं प्रतापितः ।
धूमं प्रमुमुचे विन्ध्यस्तद्भुतमिवाभवत् ॥ १.२२९.१० ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਤਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਤਪਿਆ ਵਿੰਧਿਆ ਪਰਬਤ ਧੂੰਆਂ ਛੱਡਣ ਲੱਗਾ; ਇਹ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲ ਬਣ ਗਈ।
1.229.11
ततो देवा भयं जग्मुरुग्रं दृष्ट्वा तयोस्तपः ।
तपोविघातार्थमथो देवा विघ्नानि चक्रिरे ॥ १.२२९.११ ॥
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਘੋਰ ਤਪ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਣ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਘਨ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ।
1.229.12
रत्नैः प्रलोभयामासुः स्त्रीभिश्चोभौ पुनःपुनः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१२ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੁਭਾਇਆ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਵਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਭੰਗ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ।
1.229.13
अथ मायां पुनर्देवास्तयोश्चक्रुर्महात्मनोः ।
भगिन्यो मातरो भार्यास्तयोश्चात्मजनस्तथा ॥ १.२२९.१३ ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਮਹਾਤਮਾਂ ਲਈ ਮੁੜ ਮਾਇਆ ਰਚੀ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ।
1.229.14
प्रपात्यमाना विस्रस्ताः शूलहस्तेन रक्षसा ।
भ्रष्टाभरणकेशान्ता भ्रष्टाभरणवाससः ॥ १.२२९.१४ ॥
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲੋਂ ਧੱਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਖਿੰਡੇ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਡਿੱਗੇ ਗਹਿਣਿਆਂ-ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ।
1.229.15
अभिभाष्य ततः सर्वास्तौ त्राहीति विचुक्रुशुः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१५ ॥
ਫਿਰ ਸਭ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ 'ਬਚਾਓ!' ਕਹਿ ਕੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰੀਆਂ; ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤੀ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵ੍ਰਤ ਭੰਗ ਨਾ ਕੀਤਾ।
1.229.16
यदा क्षोभं नोपयाति नार्तिमन्यतरस्तयोः ।
ततः स्त्रियस्ता भूतं च सर्वमन्तरधीयत ॥ १.२२९.१६ ॥
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾ ਵਿਕਾਰ ਆਇਆ ਨਾ ਪੀੜਾ, ਤਦ ਉਹ ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਮਾਇਆ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ।
1.229.17
ततः पितामहः साक्षादभिगम्य महासुरौ ।
वरेण च्छ्दयामास क्वलोकहितः प्रभुः ॥ १.२२९.१७ ॥
ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਮਹਾਂਅਸੁਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਵਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ।
1.229.18
ततः सुन्दोपसुन्दौ तौ भ्रातरौ दृढविक्रमौ ।
दृष्ट्वा पितामहं देवं तस्थतुः प्राञ्जली तदा ॥ १.२२९.१८ ॥
ਫਿਰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਸੁੰਦ ਅਤੇ ਉਪਸੁੰਦ ਦੇਵਤਾ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹ ਗਏ।
1.229.19
ऊचतुश्च प्रभुं देवं ततस्तौ सहितौ तदा ।
आवयोस्तपसाऽनेन यदि प्रीतः पितामहः ॥ १.२२९.१९ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵ ਨੂੰ ਬੋਲੇ: ਜੇ ਸਾਡੀ ਇਸ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਿਤਾਮਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ।
1.229.20
मायाविदावस्त्रविदौ बलिनौ कामरूपिणौ ।
उभावप्यमरौ स्यावः प्रसन्नो यदि नौ प्रभुः ॥ १.२२९.२० ॥
ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਸ਼ਸਤਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅਮਰ ਹੋਈਏ, ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ।
1.229.21
ऋतेऽमरत्वं युवयोः सर्वमुक्तं भविष्यति ।
अन्यद्वृणीतं मृत्योश्च विधानममरैः सम् ॥ १.२२९.२१ ॥
ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਸਭ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੌਤ ਦੇ ਵਿਧਾਨ ਦੀ ਥਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਰ ਮੰਗੋ।
1.229.22
प्रभविष्याव इति यन्महदभ्युद्यतं तपः ।
युवयोर्हेतुनानेन नामरत्वं विधीयते ॥ १.२२९.२२ ॥
'ਅਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਈਏ' ਇਸ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਕਾਰਨ ਅਮਰਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ।
1.229.23
त्रैलोक्यविजयार्थाय भवद्भ्यामास्थितं तपः ।
हेतुनाऽनेन दैत्येन्द्रौ न वां कामं करोम्यहम् ॥ १.२२९.२३ ॥
ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਤਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰੋ, ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
1.229.24
सुन्दोपसुन्दावूचतुः ।
त्रिषु लोकेषु यद्भूतं किंचित्स्थावरजङ्गमम्।
सर्वस्मान्नौ भयं न स्यादृतेऽन्योन्यं पितामह ॥ १.२२९.२४ ॥
ਸੁੰਦ ਅਤੇ ਉਪਸੁੰਦ ਬੋਲੇ: ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਸਥਾਵਰ ਜਾਂ ਜੰਗਮ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।
1.229.25
यत्प्रार्थितं यथोक्तं च काममेतद्ददानि वाम् ।
मृत्योर्विधानमेतच्च यथावद्वा भविष्यति ॥ १.२२९.२५ ॥
ਤੁਸਾਂ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁਣੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੌਤ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਵੀ ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇਗਾ।
1.229.26
ततः पितामहो दत्त्वा वरमेतत्तदा तयोः ।
निवर्त्य तपसस्तौ च ब्रह्मलोकं जगाम ह ॥ १.२२९.२६ ॥
ਤਦ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਮੋੜ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
1.229.27
लब्ध्वा वराणि दैत्येन्द्रावथ तौ भ्रातरावुभौ ।
अवध्यौ सर्वलोकस्य स्वमेव भवनं गतौ ॥ १.२२९.२७ ॥
ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ-ਇੰਦਰ ਭਰਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਅਵੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਵਨ ਨੂੰ ਪਰਤ ਗਏ।
1.229.28
तौ तु लब्धवरौ दृष्ट्वा कृतकामौ मनस्विनौ ।
सर्वः सुहृञ्जनस्ताभ्यां प्रहर्षमुपजग्मिवान् ॥ १.२२९.२८ ॥
ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਮਨਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੁਹਿਰਦ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਏ।
1.229.29
ततस्तौ तु जटा भित्त्वा मौलिनौ संबभूवतुः ।
महार्हाभरणोपेतौ विरजोम्बरधारिणौ ॥ १.२२९.२९ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਟਾਵਾਂ ਤੋੜ ਕੇ ਮੁਕਟਧਾਰੀ ਬਣ ਗਏ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੇਦਾਗ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨੇ।
1.229.30
अकालकौमुदीं चैव चक्रतुः सार्वकालिकीम् ।
नित्यः प्रमुदितः सर्वस्तयोश्चैव सुहृञ्जनः ॥ १.२२९.३० ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੇ-ਮੌਸਮੀ ਚਾਂਦਨੀ-ਉਤਸਵ ਨੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਹਿਰਦ ਲੋਕ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ।
1.229.31
भक्ष्यतां भुज्यतां नित्यं दीयतां रम्यतामिति ।
गीयेतां पीयतां चेति शभ्दश्चासीद्गृहे गृहे ॥ १.२२९.३१ ॥
"ਖਾਓ, ਭੋਗੋ, ਸਦਾ ਦਾਨ ਦਿਓ, ਅਨੰਦ ਮਾਣੋ" ਅਤੇ "ਗਾਓ, ਪੀਓ" ਏਹੋ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।
1.229.32
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः ।
हृष्टं प्रमुदितं सर्वं दैत्यानामभवत्पुरम् ॥ १.२२९.३२ ॥
ਥਾਂ-ਥਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਤਾੜੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦੈਂਤਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਨਗਰ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
1.229.33
तैस्तैर्विहारैर्बहुभिर्दैत्यानां कामरूपिणाम् ।
समाः संक्रीडतां तेषामहरेकमिवाभवत् ॥ १.२२९.३३ ॥
ਇੱਛਾ-ਰੂਪ ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ-ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਰ੍ਹੇ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਬੀਤ ਗਏ।