മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.229.1
शणु मे विस्तरेणेममितिहासं पुरातनम् ।
भ्रातृभिः सहितः पार्थ यथा वृत्तं युधिष्ठिर ॥ १.२२९.१ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, പൃഥയുടെ പുത്രാ, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം നടന്ന ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം എന്നിൽനിന്ന് വിസ്തരിച്ചു കേൾക്കുക.
1.229.2
महासुरस्यान्ववाये हिरण्यकशिपोः पुरा ।
निकुम्भो नाम दैत्येन्द्रस्तेजस्वी बलवानभूत् ॥ १.२२९.२ ॥
പണ്ട് മഹാസുരനായ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വംശത്തിൽ നികുംഭൻ എന്ന തേജസ്വിയും ബലവാനുമായ ദൈത്യേന്ദ്രൻ ജനിച്ചു.
1.229.3
तस्य पुत्रौ महावीर्यौ जातौ भीमपराक्रमौ ।
सुन्दोपसुन्दौ दैत्येन्द्रौ दारुणौ क्रूरमानसौ ॥ १.२२९.३ ॥
അവന് മഹാവീര്യരും ഭീകരപരാക്രമികളുമായ രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു — സുന്ദനും ഉപസുന്ദനും, ദൈത്യേന്ദ്രന്മാരായ ക്രൂരന്മാരും ക്രൂരമനസ്സുള്ളവരും.
1.229.4
तावेकनिश्चयौ दैत्यावेककार्यार्थसंमतौ ।
निरन्तरमवर्तेतां समदुःखसुखावुभौ ॥ १.२२९.४ ॥
ആ ഇരു ദൈത്യന്മാരും ഏകനിശ്ചയമുള്ളവരും ഒരേ കാര്യത്തിൽ യോജിച്ചവരും ആയിരുന്നു; എപ്പോഴും ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ദുഃഖവും സുഖവും തുല്യമായി പങ്കുവെച്ചു.
1.229.5
विनाऽन्योन्यं न भुञ्जाते विनाऽन्योन्यं न जल्पतः ।
अन्योन्यस्य प्रियकरावन्योन्यस्य प्रियंवदौ ॥ १.२२९.५ ॥
ഒരാളില്ലാതെ മറ്റെയാൾ ഭക്ഷിക്കുകയില്ല, ഒരാളില്ലാതെ മറ്റെയാൾ സംസാരിക്കുകയുമില്ല; പരസ്പരം പ്രിയം ചെയ്യുന്നവരും പ്രിയം പറയുന്നവരുമായിരുന്നു.
1.229.6
एकशीलसमाचारौ द्विधैवैकोऽभवत्कृतः ।
तौ विवृद्धौ महावीर्यौ कार्येष्वप्येकनिश्चयौ ॥ १.२२९.६ ॥
ഒരേ സ്വഭാവവും ഒരേ നടപ്പും ഉള്ള അവർ ഇരുവരായിരുന്നെങ്കിലും ഒരാളായിത്തീർന്നു; മഹാവീര്യരായി വളർന്നു, കാര്യങ്ങളിലും ഏകനിശ്ചയം പുലർത്തി.
1.229.7
त्रैलोक्यविजयार्थाय समाधायैकनिश्चयम् ।
दीक्षां कृत्वा गतौ विन्ध्यं तावुग्रं तेपतुस्तपः ॥ १.२२९.७ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ജയിക്കുന്നതിനായി ഒരേ നിശ്ചയം ഉറപ്പിച്ച്, ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ച് ആ ഇരുവരും വിന്ധ്യപർവതത്തിലേക്ക് പോയി കഠിനതപസ്സ് ചെയ്തു.
1.229.8
तौ तु दीर्घेण कालेन तपोयुक्तौ बभूवतुः ।
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तौ जटावल्कलधारिणौ ॥ १.२२९.८ ॥
ദീർഘകാലം തപസ്സിൽ മുഴുകിയ ആ ഇരുവരും വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് ക്ഷീണിതരായി, ജടയും വൽക്കലവും ധരിച്ചവരായി.
1.229.9
मलोपचितसर्वाङ्गौ वायुभक्षौ बभूवतुः ।
आत्ममांसानि जुह्वान्तौ पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितौ।
ऊर्ध्वबाहू चानिमिषौ दीर्घकालं धृतव्रतौ ॥ १.२२९.९ ॥
അവരുടെ സർവ്വാംഗങ്ങളും മാലിന്യം പുരണ്ടു; അവർ വായുമാത്രം ഭക്ഷിച്ചു. സ്വന്തം മാംസം തന്നെ ഹോമിച്ചുകൊണ്ട്, കാൽവിരലുകളുടെ അഗ്രത്തിൽ നിന്ന്, കൈകൾ ഉയർത്തി, കണ്ണടയ്ക്കാതെ, ദീർഘകാലം വ്രതം നിലനിർത്തി.
1.229.10
तयोस्तपःप्रभावेण दीर्घकालं प्रतापितः ।
धूमं प्रमुमुचे विन्ध्यस्तद्भुतमिवाभवत् ॥ १.२२९.१० ॥
ആ ഇരുവരുടെയും തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ദീർഘകാലം ചൂടേറ്റ വിന്ധ്യപർവതം പുക വമിച്ചു; അത് ഒരു അത്ഭുതം പോലെയായി.
1.229.11
ततो देवा भयं जग्मुरुग्रं दृष्ट्वा तयोस्तपः ।
तपोविघातार्थमथो देवा विघ्नानि चक्रिरे ॥ १.२२९.११ ॥
അപ്പോൾ ആ ഇരുവരുടെയും ഉഗ്രതപസ്സ് കണ്ട് ദേവന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു; അവരുടെ തപസ്സ് മുടക്കാൻ ദേവന്മാർ വിഘ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
1.229.12
रत्नैः प्रलोभयामासुः स्त्रीभिश्चोभौ पुनःपुनः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१२ ॥
ദേവന്മാർ രത്നങ്ങൾകൊണ്ടും സ്ത്രീകൾകൊണ്ടും ആ ഇരുവരെയും വീണ്ടുംവീണ്ടും പ്രലോഭിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ആ മഹാവ്രതർ ഇരുവരും തങ്ങളുടെ വ്രതം ലംഘിച്ചില്ല.
1.229.13
अथ मायां पुनर्देवास्तयोश्चक्रुर्महात्मनोः ।
भगिन्यो मातरो भार्यास्तयोश्चात्मजनस्तथा ॥ १.२२९.१३ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ ആ രണ്ടു മഹാത്മാക്കൾക്കായി വീണ്ടും മായ സൃഷ്ടിച്ചു — അവരുടെ സഹോദരിമാർ, അമ്മമാർ, ഭാര്യമാർ, സന്താനങ്ങൾ എന്നിവരെ.
1.229.14
प्रपात्यमाना विस्रस्ताः शूलहस्तेन रक्षसा ।
भ्रष्टाभरणकेशान्ता भ्रष्टाभरणवाससः ॥ १.२२९.१४ ॥
ശൂലം കയ്യിലേന്തിയ രാക്ഷസൻ തള്ളിയിടുമ്പോൾ, അഴിഞ്ഞ മുടിയും അഴിഞ്ഞുവീണ ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളുമായി.
1.229.15
अभिभाष्य ततः सर्वास्तौ त्राहीति विचुक्रुशुः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१५ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാവരും ആ രണ്ടുപേരെയും വിളിച്ച് 'രക്ഷിക്കൂ!' എന്ന് നിലവിളിച്ചു; എന്നാൽ ആ മഹാവ്രതികൾ തങ്ങളുടെ വ്രതം ഭംഗപ്പെടുത്തിയില്ല.
1.229.16
यदा क्षोभं नोपयाति नार्तिमन्यतरस्तयोः ।
ततः स्त्रियस्ता भूतं च सर्वमन्तरधीयत ॥ १.२२९.१६ ॥
ആ രണ്ടുപേരിലാർക്കും ക്ഷോഭമോ വേദനയോ ഉണ്ടാകാതിരുന്നപ്പോൾ, ആ സ്ത്രീകളും ആ മായയെല്ലാം മറഞ്ഞുപോയി.
1.229.17
ततः पितामहः साक्षादभिगम्य महासुरौ ।
वरेण च्छ्दयामास क्वलोकहितः प्रभुः ॥ १.२२९.१७ ॥
അപ്പോൾ ലോകഹിതനായ പ്രഭുവായ പിതാമഹൻ (ബ്രഹ്മാവ്) നേരിട്ട് ആ രണ്ടു മഹാസുരന്മാരുടെ അടുത്തെത്തി വരം നൽകി അവരെ ശാന്തരാക്കി.
1.229.18
ततः सुन्दोपसुन्दौ तौ भ्रातरौ दृढविक्रमौ ।
दृष्ट्वा पितामहं देवं तस्थतुः प्राञ्जली तदा ॥ १.२२९.१८ ॥
അപ്പോൾ ദൃഢപരാക്രമികളായ ആ സഹോദരന്മാർ സുന്ദനും ഉപസുന്ദനും ദേവനായ പിതാമഹനെ കണ്ട് കൈകൂപ്പി നിന്നു.
1.229.19
ऊचतुश्च प्रभुं देवं ततस्तौ सहितौ तदा ।
आवयोस्तपसाऽनेन यदि प्रीतः पितामहः ॥ १.२२९.१९ ॥
അപ്പോൾ അവർ ഇരുവരും ഒന്നിച്ച് പ്രഭുവായ ദേവനോട് പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ ഈ തപസ്സിൽ പിതാമഹൻ പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ.
1.229.20
मायाविदावस्त्रविदौ बलिनौ कामरूपिणौ ।
उभावप्यमरौ स्यावः प्रसन्नो यदि नौ प्रभुः ॥ १.२२९.२० ॥
മായാവിദ്യ അറിയുന്നവരും അസ്ത്രവിദ്യയിൽ വിദഗ്ധരും ബലവാന്മാരും ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കാൻ കഴിവുള്ളവരുമായ ഞങ്ങൾ ഇരുവരും അമരന്മാരാകട്ടെ, പ്രഭു ഞങ്ങളിൽ പ്രസന്നനെങ്കിൽ.
1.229.21
ऋतेऽमरत्वं युवयोः सर्वमुक्तं भविष्यति ।
अन्यद्वृणीतं मृत्योश्च विधानममरैः सम् ॥ १.२२९.२१ ॥
അമരത്വം ഒഴികെ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം നടക്കും. മരണനിയമത്തിന് പകരം അമരന്മാർക്ക് തുല്യമായ മറ്റൊരു വരം ചോദിക്കൂ.
1.229.22
प्रभविष्याव इति यन्महदभ्युद्यतं तपः ।
युवयोर्हेतुनानेन नामरत्वं विधीयते ॥ १.२२९.२२ ॥
'ഞങ്ങൾ ശക്തരാകണം' എന്ന് നിങ്ങൾ ഇരുവരും തുടങ്ങിയ മഹത്തായ തപസ്സിന്റെ കാരണത്താൽ അമരത്വം നൽകപ്പെടുന്നില്ല.
1.229.23
त्रैलोक्यविजयार्थाय भवद्भ्यामास्थितं तपः ।
हेतुनाऽनेन दैत्येन्द्रौ न वां कामं करोम्यहम् ॥ १.२२९.२३ ॥
മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ജയിക്കാനായി നിങ്ങൾ ഇരുവരും ഈ തപസ്സ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ദൈത്യേന്ദ്രന്മാരേ, ഈ കാരണത്താൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുകയില്ല.
1.229.24
सुन्दोपसुन्दावूचतुः ।
त्रिषु लोकेषु यद्भूतं किंचित्स्थावरजङ्गमम्।
सर्वस्मान्नौ भयं न स्यादृतेऽन्योन्यं पितामह ॥ १.२२९.२४ ॥
സുന്ദനും ഉപസുന്ദനും പറഞ്ഞു: മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലുള്ള നിശ്ചലമോ ചലിക്കുന്നതോ ആയ ഏതൊരു ജീവിയിൽനിന്നും ഞങ്ങൾക്ക് ഭയം ഉണ്ടാകരുത്; പരസ്പരം ഒഴികെ, പിതാമഹാ.
1.229.25
यत्प्रार्थितं यथोक्तं च काममेतद्ददानि वाम् ।
मृत्योर्विधानमेतच्च यथावद्वा भविष्यति ॥ १.२२९.२५ ॥
നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതും പറഞ്ഞതുമായ എല്ലാം നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും ഞാൻ നൽകുന്നു. മരണത്തിന്റെ നിയമവും അതുപോലെതന്നെയായിരിക്കും.
1.229.26
ततः पितामहो दत्त्वा वरमेतत्तदा तयोः ।
निवर्त्य तपसस्तौ च ब्रह्मलोकं जगाम ह ॥ १.२२९.२६ ॥
അപ്പോൾ പിതാമഹൻ അവർക്കിരുവർക്കും ഈ വരം നൽകി, അവരെ തപസ്സിൽ നിന്ന് മടക്കി ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോയി.
1.229.27
लब्ध्वा वराणि दैत्येन्द्रावथ तौ भ्रातरावुभौ ।
अवध्यौ सर्वलोकस्य स्वमेव भवनं गतौ ॥ १.२२९.२७ ॥
വരങ്ങൾ നേടിയ ആ രണ്ട് ദൈത്യേന്ദ്ര സഹോദരന്മാരും, സർവലോകത്താലും വധിക്കപ്പെടാത്തവരായി, സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
1.229.28
तौ तु लब्धवरौ दृष्ट्वा कृतकामौ मनस्विनौ ।
सर्वः सुहृञ्जनस्ताभ्यां प्रहर्षमुपजग्मिवान् ॥ १.२२९.२८ ॥
വരം നേടിയ, ആഗ്രഹം സഫലമായ ആ രണ്ട് മനസ്വികളെ കണ്ട്, എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും അവരാൽ വലിയ സന്തോഷത്തിലായി.
1.229.29
ततस्तौ तु जटा भित्त्वा मौलिनौ संबभूवतुः ।
महार्हाभरणोपेतौ विरजोम्बरधारिणौ ॥ १.२२९.२९ ॥
പിന്നെ അവർ ഇരുവരും ജടകൾ പൊട്ടിച്ച് കിരീടധാരികളായി, വിലയേറിയ ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, നിർമ്മലമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചു.
1.229.30
अकालकौमुदीं चैव चक्रतुः सार्वकालिकीम् ।
नित्यः प्रमुदितः सर्वस्तयोश्चैव सुहृञ्जनः ॥ १.२२९.३० ॥
അവർ അകാല കൗമുദി ഉത്സവവും സർവകാലികമായ ഉത്സവം തന്നെയാക്കി; അവരുടെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും എന്നും സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.
1.229.31
भक्ष्यतां भुज्यतां नित्यं दीयतां रम्यतामिति ।
गीयेतां पीयतां चेति शभ्दश्चासीद्गृहे गृहे ॥ १.२२९.३१ ॥
"ഭക്ഷിക്കൂ, അനുഭവിക്കൂ, എപ്പോഴും ദാനം ചെയ്യൂ, രമിക്കൂ" എന്നും, "പാടൂ, കുടിക്കൂ" എന്നും ഓരോ വീട്ടിലും ശബ്ദമുണ്ടായിരുന്നു.
1.229.32
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः ।
हृष्टं प्रमुदितं सर्वं दैत्यानामभवत्पुरम् ॥ १.२२९.३२ ॥
ഇവിടെയും അവിടെയും വലിയ നാദങ്ങളാലും ഉയർന്ന കൈത്താള ശബ്ദങ്ങളാലും മുഴങ്ങി, ദൈത്യന്മാരുടെ നഗരം മുഴുവൻ സന്തോഷിച്ചും ആഹ്ലാദിച്ചും നിന്നു.
1.229.33
तैस्तैर्विहारैर्बहुभिर्दैत्यानां कामरूपिणाम् ।
समाः संक्रीडतां तेषामहरेकमिवाभवत् ॥ १.२२९.३३ ॥
ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കുന്ന ദൈത്യന്മാരുടെ പലവിധ വിഹാരങ്ങളിൽ രമിച്ചിരുന്ന അവർക്ക്, വർഷങ്ങൾ ഒരു ദിവസം പോലെ കടന്നുപോയി.